کد خبر : 82139
/ 11:35

حقیقت تلخ!

درباره رضا حقیقی که فقط 4 سال بعد از این عکس هیچ جایی درفوتبال ندارد

حقیقت تلخ!

جواد طاری‌بخش- شهرآراآنلاین، در بین فوتبالیست‌های ملی‌پوش ایرانی، بازیکنان مختلفی بودند که در جام‌جهانی بازی کردند و اگرچه سرنوشت خوبی برایشان به چشم می‌خورد، اما به ‌یک ‌باره نیست ‌ونابود شدند و علاوه‌ بر اینکه از تیم ملی کنار رفتند، دنیای فوتبالی‌شان نیز خیلی زود تیره و تاریک شد! دراین‌بین رضا حقیقی‌شاندیز، نامی که از او به‌عنوان ستاره آینده فوتبال ایران یاد می‌شد نیز یکی از همین دست بازیکنان بود که فروغ خیلی خوبی را در فوتبال ایران داشت؛ اما به‌یک‌باره غروب کرد!

آغاز با سبزها و زردها

هافبک‌دفاعی تنومند، بلندقد و با قدرت بدنی بالای شاندیزی که این‌روزها از مرز 29سالگی نیز عبور کرده است، در اوج جوانی با پیراهن سبز و سفید پیام مشهد در فوتبال ایران مطرح شد. حقیقی در سال1385 وارد تیم فوتبال پیام مشهد شد و در این تیم نزدیک به 50 بازی رسمی نیز در رقابت‌های مختلف لیگ برتر و لیگ دسته‌یک به انجام رساند. سال88 اما با فرارسیدن دوران خدمت سربازی حقیقی، او به تیم فجر سپاسی شیراز پیوست و در این تیم توانست همه چشم‌ها را به خود خیره کند؛ به‌ویژه اینکه بهمن سال90، بازی‌اش توسط کارلوس کی‌روش دیده شد تا برای اولین‌بار به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شود. هافبکی خوش‌استیل که خبرنگاران حاضر در تمرین تیم ملی متوجه علاقه خاص کی‌روش به او شده بودند و فکر می‌کردند که او بهترین گزینه ممکن برای زمانی است که جواد نکونام از تیم ملی خداحافظی کند. حقیقی در اسفند همان سال نیز اولین بازی ملی‌اش را دربرابر تیم ملی فوتبال اردن انجام داد.

سال91 اما سال رؤیایی‌تری برای حقیقی بود. او در بازی فجر و پرسپولیس که تیم پر‌طرف‌دار پایتخت در ورزشگاه آزادی 3بر2 مغلوب تیم شیرازی شد، حسابی یکه‌تاز بود و جالب اینکه دو گل بازی را نیز پسر شاندیزی به ثمر رسانده بود. همین هم شد که او در نیم‌فصل دوم لیگ برتر در سال91 با عقد قرارداد به تیم پرسپولیس پیوست.

از فرش به عرش

از زمستان سال1390 تا زمستان سال1396 یعنی در این زمان شش‌ساله، رضا حقیقی به اندازه صد سال تجربه کسب کرده و هم روی خوش فوتبال را دیده و هم روی بدش را. سال91 وقتی یکی از پر‌سر‌وصداترین انتقال‌های لیگ برتر انجام شد و هافبک‌دفاعی فجرسپاسی که کلی مشتری داشت در نیم‌فصل با جنجال زیادی به پرسپولیس پیوست، شاید خود حقیقی هم چنین سرنوشتی را برای خودش تصور نمی‌کرد. آن‌روزها رویانیان پول‌های زیادی در پرسپولیس خرج می‌کرد و همه می‌گفتند عامل نتیجه‌نگرفتن تیم، نداشتن یک هافبک‌دفاعی خوب است. سرانجام پس از کلی جنجال و بحث، حقیقی به پرسپولیس پیوست و به نظر می‌رسید تیم ملی هم صاحب یک هافبک‌دفاعی خوب شده است. حقیقی نیم‌فصل در پرسپولیس خوب بازی کرد.

خیلی‌ها می‌گفتند او می‌تواند یک کریم باقری در پرسپولیس باشد. خود او هر بار می‌گفت که می‌خواهد ستاره شود. حقیقی سال92 با تیم ملی به جام‌جهانی برزیل رفت و حتی جلوی آرژانتین هم بازی کرد و در کنار ستاره بی‌چون‌وچرای آن‌روزها و البته این‌رزوهای فوتبال دنیا یعنی مسی، نمایش خوبی داشت؛ اما بعد از آن دیگر روی خوش فوتبال را ندید. بازیکنی که در جام‌جهانی حضور داشت و این‌قدر درباره‌اش می‌نوشتند که قرار است روزی هافبک‌دفاعی شماره‌یک ایران باشد، اما رفته‌رفته رو به افول گذاشت. او حتی در زمان حضورش در پرسپولیس از دیناموکیف اوکراین نیز پیشنهاد رسمی داشت، اما مسئولان وقت پرسپولیس با این انتقال مخالفت کردند! مخالفتی که شاید حقیقی تا آخر عمرش پشیمان باشد! حقیقی بعد از جنجال‌هایی که در پرسپولیس به وجود آورد (کتک‌کاری با صادقیان، درگیری با مربیان و موارد دیگر) نهایتا به‌خاطر اختلاف مالی با مدیران پرسپولیس قراردادش را فسخ کرد و راهی تیم پدیده که هدایتش را مرزبان برعهده داشت شد. انتقال از پرسپولیس به پدیده شروع افول او بود. باشگاهی که آن زمان (سال93) باشگاه متمولی محسوب می‌شد و خیال حقیقی بابت حق‌وحقوقش راحت بود، اما حقیقی در این تیم نیز نتوانست آن حقیقی قبل باشد و خبری از درخشش و بازی‌های خوب رضا نبود و پدیده هم دچار بحران مالی ناشی از مشکلات پیش‌آمده برای مالکش خارج از میدان فوتبال شد و او آنجا هم دست‌خالی ماند.

سقوط با سرعت

حقیقی که دیگر سنش بالا رفته بود، در لیگ پانزدهم از پدیده جدا شد. چند روز سر تمرین تیم‌های مختلف ازجمله سیاه‌جامگان و ملوان رفت و اتفاقا با انزلی‌چی‌ها قرارداد داخلی امضا کرد، اما درنهایت راهی تیم صبا شد تا دوباره کار‌کردن زیرنظر مربی سابقش علی دایی را تجربه کند و شاید دوران جدیدی را آغاز کند و به اوج برگردد؛ اما آنجا هم به توفیقی دست نیافت و در هفته ششم از صبا جدا شد و تا نیم‌فصل صبر کرد تا به تیم جدیدی بپیوندد. او که از ایران پیشنهاد چشمگیری نداشت، ناگهان به تیم سوفانبوری، تیم سوم لیگ تایلند و حاضر در لیگ قهرمانان آسیا رفت تا به گفته خودش از آنجا دوباره به تیم ملی ایران برسد. اما عجیب اینکه رضا در این تیم هم دوام نیاورد و تنها یک‌ماه بعد از امضای قراردادش با سوفانبوری، مجبور به جدایی از این تیم شد تا به ایران دیپورت شود؛ چراکه مدیران باشگاه تایلندی قرارداد او را فسخ کردند. با اینکه گفته می‌شد بی‌انضباطی دلیل این قضیه بود، اما حقیقی مدعی شد که به‌دلیل مصدومیت تصمیم گرفته برای کمک به باشگاهش، نامش را از فهرست خارج کند تا باشگاه تایلندی بتواند بازیکن دیگری به جای او بگیرد. هافبک سابق تیم ملی، قرار بود بعد از پایان مصدومیتش به فوتبالش در تایلند ادامه دهد، اما او بعد از چند ماه بلاتکلیفی دوباره از مشهد و پدیده سردرآورد؛ هرچند حضور دوباره در این تیم هم تغییری در وضعیت این بازیکن ایجاد نکرد و دیگر کسی یادش نمی‌آید که رضا حقیقی زمانی بازیکن تیم ملی بوده است.

و بالاخره تمام

نکته‌ای که باعث شده نام این بازیکن این‌روزها دوباره سر زبان‌ها بیفتد، اخراج دوباره‌اش از یک تیم دسته‌یکی فوتبال است. حقیقی با پایان لیگ برتر شانزدهم در سال96 و جدایی از پدیده، تمریناتش را به‌صورت انفرادی به انجام رساند تا اینکه در نیم‌فصل دوم  بازی‌های لیگ دسته‌اول یعنی اواخر پاییز96، به تیم شهرداری ماهشهر پیوست؛ تیمی که علیرضا مرزبان هدایتش را برعهده گرفته بود. اما همکاری مرزبان و حقیقی بازهم دوام چندانی نداشت تا اینکه او چند روز قبل ازسوی مرزبان اخراج شد. دلیل اخراج حقیقی این‌بار هم مسائل انضباطی اعلام شد تا بازیکنی که می‌توانست خودش را همچون بسیاری از ستاره‌های امروز فوتبال کشورمان از منظر فنی مطرح کند، این‌روزها خودش را با حواشی پیرامونش مطرح بسازد تا ستاره‌ای سوخته شود! رضا حقیقی نمونه بارز یک فوتبالیست ایرانی است که هیچ‌گاه قدر خود را ندانست.

 
کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی