• خانه
  • یادداشت
  • بحران ارز و بی‌اعتمادی اجتماعی
کد خبر : 81928
/ 12:27
زهره الوندی

بحران ارز و بی‌اعتمادی اجتماعی

اگر همان ٢١ آبان که کارشناسان و جامعه‌شناسان درباره سونامی بی‌اعتمادی مردم به دولتمردان هشدار دادند مسئولان این موضوع را بیش‌ازپیش مورد توجه قرار می‌دادند، امروز شاهد صف‌های عریض و طویل در بازار ارز نبودیم و بیش از ٢٠ میلیارد دلار ارز خارجی در خانه‌ها نگهداری نمی‌شد.

بحران ارز و بی‌اعتمادی اجتماعی

آذرماه سال گذشته بود که یک‌باره قیمت دلار و سکه در مدار صعود قرار گرفت. از همان ابتدای افزایش نرخ ارز، دولتمردان به مردم توصیه کردند برای خرید دلار عجله نکنند تا بازار به ثبات برسد و نرخ‌ها کاهش یابد. ۲ بهمن ۹۶ نیز که قیمت دلار به چهار هزار و ۶۰۰ تومان رسید، دکتر روحانی، رئیس‌جمهور، همان شب در گفت‌وگوی زنده تلویزیونی اعلام کرد: «مردم، خیالتان بابت قیمت دلار راحت باشد.» اما طی دو روز گذشته، ۱۹ و ٢٠ فروردین ۹۷ و بعد از گذشت حدود دو ماه و نیم از آن گفت‌وگو، قیمت دلار به شش هزار تومان رسید. پس از وعده رئیس جمهور و سایر مسئولان، این روزها نه‌تنها قیمت‌ها در بازار ارز داغ است و روند صعودی را طی می‌کند بلکه بر بی‌اعتمادی مردم و صف خریداران ارز نیز همچنان افزوده می‌شود.
بعد از تعطیلات نوروز، قیمت دلار در حالی روند صعودی را طی کرد که روز گذشته بسیاری از صرافی‌ها معاملات سکه و ارز را متوقف کردند. این موضوع حاکی از افزایش تقاضا و به تبع آن عدم عرضه مناسب ارز از سوی بانک مرکزی بود. کاهش مقدار ارز موجود در بازار از یک سو و هجوم برخی افراد برای خرید دلار از سوی دیگر، بازار ارز کشور و کلان‌شهرهایی نظیر مشهد را با بحران روبه‌رو کرد. پس از گران شدن نرخ ارز، در حالی که متولیان اقتصادی در بدنه دولت همواره به مردم تأکید می‌کنند نرخ دلار کاهش می‌یابد و دلار نخرند، بسیاری از افراد برای حفظ ارزش پول خود، همچنان اقدام به خرید دلار می‌کنند و یکی از دلایل مهم در بحران فعلی همین هیجان مردم برای سرمایه‌گذاری در این حوزه است. البته این هیجان چندان هم بیراه هم نیست.اکنون در کنار همه دلایل بحران بازار ارز، این سؤال مطرح است که چرا مردم حاضر نیستند برای ثبات بازار با مسئولان همکاری و از خرید دلار خودداری کنند؟! قطعا مهم‌ترین دلیل این موضوع بی‌اعتمادی مردم به متولیان اقتصادی در کشور است.وقتی اخباری مبنی‌بر پرونده‌های فساد اقتصادی نظیر اختلاس‌های گذشته، تخلف‌های گسترده در صندوق‌های به‌اصطلاح قرض‌الحسنه، حقوق‌های نجومی، گم شدن دکل نفتی و حضور آقازاده‌ها در مناطق آزاد و بسیاری دیگر از رانت‌ها و رانت‌خواری‌ها در نشریات مجازی و مکتوب منتشر می‌شود اما هیچ خبری از دستگیری و تأدیب و برخورد قانونی و قضایی با این مفسده‌های اقتصادی نیست، جایی برای اعتماد مردم باقی نمی‌ماند. وقتی مشاهده می‌کنیم مردمی که به وعده روحانی در بهمن‌ماه گذشته اعتماد کرده بودند بیش از ٣٠ درصد ضرر کردند و آن‌هایی که دلار خریداری کردند به همین میزان سود بردند، جایی برای اعتماد مردم باقی نمی‌‌ماند.
٢١ آبان‌ماه و زلزله سرپل‌ذهاب و کمک‌های بی‌شمار مردمی را که به صورت ناکارامد به مقصد رسید به خاطر دارید؟ آن اتفاق نمونه بارز بی‌اعتمادی مردم به مسئولان بود. اکنون نیز این بی‌اعتمادی خود را در قالب جمع‌آوری ارز‌های خانگی نشان می‌دهد. شاید اگر همان ٢١ آبان که کارشناسان و جامعه‌شناسان درباره سونامی بی‌اعتمادی مردم به دولتمردان هشدار دادند مسئولان این موضوع را بیش‌ازپیش مورد توجه قرار می‌دادند، امروز شاهد صف‌های عریض و طویل در بازار ارز نبودیم و بیش از ٢٠ میلیارد دلار ارز خارجی در خانه‌ها نگهداری نمی‌شد. اعتماد سرمایه اجتماعی و ستون فقرات بدنه کشور است. نبود اعتماد و نداشتن ستون فقرات به بدنه کشور آسیب‌های بسیاری می‌زند که آشفتگی‌های اقتصادی این روزها فقط بخش اندکی از آن است. کاستی‌ها و غفلت‌ها و خلف‌وعده از سوی مسئولان آثار سوء اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بسیاری در جامعه ایجاد می‌کند که مهم‌ترین آن‌ها خدشه‌دار شدن سرمایه‌های اجتماعی است.
زهره الوندی 
کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی