کد خبر : 81387
/ 09:58
زنده دل از این پس در یادها زنده است

پایان جهان در سال 96

پیکر مرحوم جهانگیر زنده‌دل دیروز جمعه بعد از طواف در حرم حضرت‌رضا(ع)، در ورزشگاه تختی مشهد با حضور اهالی ورزش استان و مردم مشهد تشییع و بعد از آن در قطعه نام‌آوران بهشت رضا(ع) به خاک سپرده شد

پایان جهان در سال 96

جواد طاری‌بخش – شهرآراآنلاین، ظهر پنجشنبه گذشته خبری تلخ در آخرین روزهای سال96 فوتبال و ورزش خراسان رضوی را در شوک قرار داد و آن هم فوت جهانگیر زنده‌دل، پیش‌کسوت فوتبال خراسان بود.  چه بی‌رحم شده این ورزش. تا در میدان باشی و رنج‌کش اتفاقاتش، دیده می‌شوی؛ همین‌که از میدان به‌در شدی، خودت می‌مانی و خاطراتی که برای تجربه‌کردنش جوانی و عمرت را دادی. جهانگیر زنده‌دل نزدیک به  40سال حضور در فوتبال آن‌هم در رده‌های مختلف را تجربه کرده بود و از او مردی تمام‌عیار برای فوتبال خراسان و مشهد ساخته بود، اما چهار سال مبارزه با بیماری از آن مرد محجوب و خوش‌اخلاق و شوخ، فردی گوشه‌گیر و افتاده در بستر بیماری ساخته بود.

اگر دفتر به‌تاریخ‌پیوسته باشگاه ریشه‌دار ابومسلم را ورق بزنیم، جای‌جایش اسمی‌و یادی از جهانگیر زنده‌دل پیدا خواهیم کرد؛ چه زمانی که خودش پا‌به‌توپ بود و چه پس از آن که سرپرست بی‌ادعا و مدیری پرتلاش برای باشگاه موردعلاقه‌اش شد.شناسنامه سرپرستی و باشگاه‌داری ابومسلم که روزهای زیادی را به‌دلیل بیماری در خانه زندانی شده بود، اگر شهرداری مشهد با همراهی چند تن دیگر از پیش‌کسوتان  برایش آستین بالا نمی‌زد و در همین ماه‌های اخیر برایش مراسم درخور‌شأنی را برگزار نمی‌کرد و پلاک افتخاری را بر سردر منزلش نصب نمی‌کرد، حالا شاید غریبانه‌تر از امروز، دنیا را ترک می‌کرد و با بغضی سنگین‌تر رخت از این دنیا می‌بست. باز جای شکرش برای همین تجلیل دم‌آخری باقی است که یادی از او توسط کسانی که متولی اصلی ورزش نیستند، شد!اما مبارزه با بیماری کار آسانی برای آقاجهان نبود. حالا که آقاجهان در خاک اسیر شده است، هنوز صدای گلایه‌ها و بغض همسرش از بی‌توجهی مسئولان در گوشم زنگ می‌زند؛ همان روزی که در بیمارستان رضوی دست‌به‌دامان رسانه‌ها شد که «تو رو خدا کمک کنید که جهان تاب و تحمل این بی‌کسی و بی توجهی را ندارد».آقاجهان اما دل‌نازک‌تر از این حرف‌ها بود. او بالاخره ظهر پنجشنبه 24اسفند‌ماه پس از نزدیک به چهار سال تحمل درد و رنج ناشی از بیماری، در بیمارستان رضوی مشهد جان‌به‌جان‌آفرین تسلیم کرد.

پیکر مرحوم جهانگیر زنده‌دل دیروز جمعه  بعد از طواف در حرم حضرت‌رضا(ع)، در ورزشگاه تختی مشهد با حضور اهالی ورزش استان و مردم مشهد تشییع و بعد از آن در قطعه نام‌آوران بهشت رضا(ع) به خاک سپرده شد. در این مراسم چهره‌های فوتبالی زیادی از اکبر میثاقیان و خداداد عزیزی و محمدرضا مهاجری گرفته تا خیلی‌های دیگر، حضور داشتند.بغض اکبر میثاقیان اما سنگین‌تر از همه بود. به‌ویژه وقتی که او را در خاک می‌گذاشتند، اکبر‌اوتی وداعی تلخ با آقاجهان داشت. بالاخره اکبر میثاقیان شاید از معدودفوتبالی‌هایی بود که همواره در کنار آقاجهان حضور داشت و دردورنج او را از نزدیک لمس کرده بود.خداداد عزیزی هم دراین‌بین تاب دوری جهانگیر زنده‌دل را نداشت و البته خودش را سرزنش می‌کرد که چرا نتوانست بیشتر به کمک آقا‌جهان برود.هاشم حسینی، رضا ناصحی، حسین بادامکی، داوود مهابادی، آرمین رهبر، قاسم زردکانلو، مهدی قیاسی، رمضان شکری، اسماعیل شجیع، علی ظهورنیا، حسن نوری و تعدادی دیگر از اهالی فوتبال نیز در این مراسم حضور داشتند تا برای آخرین‌بار با آقاجهان وداع کنند. محمدرضا حیدری رئیس شورای اسلامی‌شهر، احسان اصولی عضو شورای اسلامی‌شهر، و محمدرضا عباسی مالک باشگاه مشکی‌پوشان نیز در این مراسم حضور داشتند.مردی که در دفتر یادداشتش همه خاطراتش از باشگاه ابومسلم را نوشته بود، درنهایت در قطعه نام آوران بهشت رضای مشهد به خاک سپرده شد .

میثاقیان: آقا جهان خیلی تنها بود

اکبر میثاقیان در حاشیه مراسم تشییع پیکر زنده یاد زنده‌دل اظهار کرد: نمی‌دانم چه چیزی بگویم. واقعا من و آقاجهان آن‌قدر به هم نزدیک بودیم که مثل برادر همدیگر را دوست داشتیم. متأسفانه در این سال‌های اخیر، آقاجهان خیلی تنها شده بود و همین بر شدت بیماری اش اثر گذاشته بود. ای کاش بود و نوروز را در کنار هم بودیم، اما حالا دیگر متأسفانه نیست. شاید بهتر می‌بود دوستانی که دستی بر آتش دارند کمی‌بیشتر به  او و خانواده‌اش توجه می‌کردند. وی ادامه داد: شرایط بیماری برای هرکسی سخت است اما برای آقاجهان که در زمان سلامتی‌اش بروبیای زیادی داشت و به‌یک‌باره خانه‌نشین شده بود، تحمل این شرایط و دوری از فوتبال خیلی سخت بود.

خداداد:به فراموشی پیش‌کسوتان عادت کرده ایم

خداداد عزیزی، پیش‌کسوت فوتبال کشور، نیز گفت: به‌شخصه احساس می‌کنم در حق جهانگیر زنده‌دل کوتاهی کردم، ولی امیدوارم بیشتر به پیش‌کسوتان توجه کنیم.نیازی نیست که من بخواهم درمورد شخصیت جهانگیر زنده‌دل صحبت کنم، چراکه همه بزرگان فوتبال او را به‌خوبی می‌شناختند. خاطرات زیادی از آقاجهان دارم. اولین بار که به ابومسلم آمدم 17 ساله بودم و با ایشان قرارداد بستم که قراردام هم 2هزارو500 تومان بود. واقعا برای فوتبال خراسان زحمت کشید و حیف شد که حالا دیگر درمیان ما نیست.وی ادامه داد: اینکه از مرحوم زنده‌دل به‌عنوان پدر ابومسلم یاد کنیم، بسیار درست است؛ چون آقاجهان آدم صبور،زحمتکش و کارآمدی بود و همواره برای پیشرفت فوتبال خراسان تلاش می‌کرد. به‌شخصه احساس می‌کنم در حق جهانگیر زنده‌دل کوتاهی کردم. این اواخر چند بار تصمیم گرفتیم همراه بچه‌های فوتبال مشهد و ابومسلم به عیادت آقاجهان برویم که این امر میسر نشد و قبول دارم کوتاهی کردم.ما عادت داریم وقتی کسی می‌میرد، دنبالش راه می‌افتیم. او به گردن اکثر کسانی که اینجا بودند، حق دارد.در جامعه ما پیش‌کسوتان سریع فراموش می‌شوند و به این موضوع متأسفانه عادت کردیم، اگر از خانواده زنده‌دل بپرسید تأیید می‌کنند که هیچ حمایتی از آقاجهان در این سال‌ها صورت نگرفت؛ هرچند شهرداری مشهد مراسمی‌در خور شأن ایشان برگزار کرد، اما آن‌هایی که باید در این دوران در کنار او می‌بودند، نبودند.

رئیس شورای اسلامی‌شهر مشهد:باید بیشتر به پیش‌کسوتان توجه کنیم

محمدرضا حیدری، رئیس شورای اسلامی‌شهر مشهد، نیز  گفت : از قبل از انقلاب اسلامی‌و زمانی که دانش آموز بودم، به‌خاطر علاقه‌ای که به فوتبال و تیم ابومسلم داشتم، از نزدیک با زحمات و خدمات جهانگیر زنده‌دل آشنا شدم. نکته درخورتوجه در شخصیت مرحوم زنده‌دل، علاقه و عشق فراوان ایشان به فوتبال بود و تلاش فراوانی که برای اعتلای فوتبال مشهد در سطح کشور داشتند. زنده‌دل سال‌های طولانی بدون هیچ‌گونه چشمداشتی به مسائل مالی، برای فوتبال مشهد زحمت کشید و ما باید از زحمات این بزرگان تجلیل کنیم.هنوز هم در فوتبال مشهد بزرگانی داریم که باید به آن‌ها توجه شود.رئیس شورای اسلامی‌شهر مشهد گفت : چهره‌هایی چون جهانگیر زنده‌دل ماندگار هستند و رفتار و منش آن‌ها الگوی جوانان و علاقه‌مندان به ورزش است. امیدواریم راه مرحوم زنده‌دل که جز عشق و فداکاری و اعتلای فوتبال مشهد چیز دیگری نبود، ادامه داشته باشد.

 
کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی