کد خبر : 80367
/ 21:23
یاد و خاطره بانو صفری با حوزه علمیه عصمتیه 2خیریه و خانه‎های وقفی هیچ‎وقت فراموش نمی‎شود

همیشه زنده

مرحوم شهربانو صفری را اگر تنها با حوزه علمیه عصمتیه نشناسیم، قطعا وجود این حوزه بخشی از خاطرات بسیاری از زنان مشهدی است.

همیشه زنده

شوشتری - شهرآراآنلاین، مرحوم شهربانو صفری را اگر تنها با حوزه علمیه عصمتیه نشناسیم، قطعا وجود این حوزه بخشی از خاطرات بسیاری از زنان مشهدی است. حوزه علمیه‎ای که از جلسات روضه و آموزش قرآن خانگی در دهه30 آغاز ‎شد. بعد از قوت گرفتن این جلسات خانگی و پابندی زنان به حضور در دوره‎های آموزشی آن، حوزه علمیه عصمتیه به صورت رسمی در فلکه آب با مدیریت بانو صفری آغاز به کارکرد. 10 سال بعد از آن تاریخ، اولین شعبه‎ها در شهرهای همسایه راه‎اندازی شد و حدود دو دهه بعد از آن بخش خیریه در زیرزمین مجموعه آغاز به کارکرد و اندکی بعد هم شعبه‎های خارج از کشور راه افتاد. هم‌زمان با همین وسعت‎دادن به کارها بود که بانو صفری به خانم فرنگیس عنبری حکم مدیریت خیریه را داد و به شیخ غلامحسین تبریزی (عبدخدایی) هم حکم تولیت و مدیریت حوزه علمیه عصمتیه بعد از فوتش. حال با گذشت 4 سال از فوتش شعبه اصلی حوزه علمیه عصمتیه در خیابان آخوندخراسانی توسط انسیه گوهرشادی، شاگرد خانم صفری و عروس آیت‌ا... عبدخدایی، اداره می‎شود.

از آموزش مستقیم طلاب تا راه‎دور

در همین رابطه خانم گوهرشادی توضیح ‎می‎دهد: پدرم اجازه تحصیل در مقاطع بالاتر از دبستان را در مدارس نمی‎داد. به خاطر همین در سال 1355 وارد حوزه علمیه عصمتیه شدم و پای درس خانم صفری نشستم. آن زمان خودش بسیاری از درس‎ها را آموزش می‎داد. حتی جدا از آموزش طلاب زن در مشهد، آموزش از راه دور را هم در شهرهای دیگر اجرا می‎کرد. به این صورت که نوارهایی از آموزش دروس پر می‎کرد و به شهرهای مختلف می‎فرستاد. مدتی از این کار نگذشت که شروع به دایرکردن شعبه‎های عصمتیه در شهرهای مختلف کرد. در واقع هر طلبه شهرستانی که از حوزه فارغ‎التحصیل می‎شد با تشویق‎های خانم صفری در شهرش شعبه‎ای با مدیریت غیرمستقیم خود حاج‎خانم دایر می‎کرد.

عصمتیه از ایران تا قطر، بحرین و دبی

گوهرشادی با تأکید بر اینکه بیشتر شعبه‎های عصمتیه ابتدا با نوار کاست اداره می‎شد، می‎افزاید: با افزایش تعداد فارغ‎التحصیلان این حوزه، حاج‎خانم طلاب زن را برای استادی در شعب به شهرهای مختلف می‎فرستاد. به عنوان مثال خانم خرسندی را به یزد فرستاده بود. اما روند در کشورهای همسایه فرق داشت. عصمتیه در این کشورها دارای مکان مستقل و استاد بود. قطر و بحرین و دبی کشورهای همسایه‎ای بودند که شعبه داشتند و حاج‎خانم سالی یک‎بار به این کشورها و همه شعبات عصمتیه در ایران سر می‎زد.

آن‌طور که گوهرشادی می‎گوید دو شعبه سجاد و رضاشهر حوزه علمیه عصمتیه در مشهد به ترتیب در سال‎های 1361 و 1365 راه اندازی شده‎اند.

مدیر کنونی حوزه علمیه عصمتیه در توضیح نحوه آموزش در این مکان می‎گوید: این حوزه از گذشته تا امروز محل آموزش علاقمندان زن به درس حوزوی و مکانی برای برگزاری مراسم‎ مختلف دعا و مذهبی بوده است.

5 کتاب تألیفی خانم صفری همچنان مورد استفاده حوزوی‎ها

کتاب‎های صرف آسان، صمدیه آسان، ارمغان جاویدان، نوید سعادت و چهل حدیث پنج تألیف حاج‎خانم صفری است که در گذشته تعدادی از آن‎ها به عنوان درس اصلی در حوزه علمیه عصمتیه تدریس می‎شد.

گوهرشادی با یادی از این کتاب‎ها می‎گوید: با آمدن کتاب‎های جدید درحال‎حاضر از این پنج کتاب‎ها به عنوان کمک‎درسی استفاده می‎شود.

به گفته وی با بیمار شدن خانم صفری بخش شبانه‎روزی این حوزه علمیه تعطیل شده ‎است و درحال‎حاضر 50 طلبه به صورت روزانه در این مکان تحصیل می‎کنند.

سال 69 مدیر بعد از خودش را مشخص کرد

حوزه علمیه عصمتیه هم‌زمان با فوت شهربانو صفری در 26 بهمن به غلامحسین تبریزی (عبدخدایی) واگذار شد. مسئولیتی که گوهرشادی در توضیح آن می‎گوید: حاج خانم صفری در مشهد از استادی علما و شیخ‎های مختلفی بهره می‎برد. یکی از آن‎ها شیخ غلامحسین تبریزی، پدر همسرم بود. سال 69 برای نخستین‎بار حاج‎خانم برای مشخص کردن تولیت و مدیر بعد از خود، شیخ را به همراه پسرش و من به حوزه دعوت ‎کرد. همان زمان مدیریت حوزه را بعد از خودش به شیخ غلامحسین تبریزی واگذار کرد که درحال‎حاضر من که از شاگردان خود حاج‎خانم بودم، مسئولیت را برعهده دارم. البته طبق سند امضا شده به توصیه خود خانم صفری اگر به هر دلیلی بخش طلاب زنان از این محل جمع ‎شد، باید حوزه علمیه مردان در آن راه‎اندازی شود.

وقف دو خانه شخصی

شهربانو صفری بعد از خراب‎شدن حوزه علمیه عصمتیه در فلکه آب، منزلش را در همسایگی این مکان واگذار می‎کند و با پول آن در آخوندخراسانی 17 سه خانه می‎خرد. خانه‎هایی که ساختمان آن‎ها به هم وصل و در کنار حوزه کنونی عصمتیه است. گوهرشادی در توضیح سرنوشت آن‎ها چنین می‎گوید: اولین وقف برای حوزه علمیه عصمتیه را آقای فاطمی، از استادان به نام مشهدی، انجام ‎داد. او بخشی از دارایی خود را در قالب خانه به این حوزه بخشید که در‌حال‎حاضر ساختمان آن مورد استفاده ‎است. حاج خانم هم سه خانه خودش را قبل از فوت، وقف کرد که اداره کل اوقاف آن‎ها را مدیریت می‎کند.

112265.jpg

از دست‌گیری نیازمندان تا کمک به جبهه و بی‎خانمان‎های جنگ

شهربانو صفری را خیلی از شاگردانش با دست‎ودل‎بازی‎اش به خاطر می‎آورند. صفتی که او را به راه‎اندازی خیریه کشاند؛ از خیریه راه‎حق رضویه که در سال 1347 تأسیس شده ‎است گرفته تا خیریه عصمتیه.

فرنگیس عنبری، مسئول خیریه عصمتیه، با گریزی به گذشته برایمان چنین تعریف می‎کند: در سال 1356 به واسطه یکی از فامیل با حاج‎خانم آشنا شدم. همان موقع قرار شد که من پارچه بخرم و تعدادی ملافه برای طلاب در بخش شبانه‎روزی حوزه علمیه عصمتیه آماده‎ کنم. دو برابر آنچه درخواست داده ‎بودند، آماده ‎کردم. با همین‎کار همکاری‌مان با خانم صفری آغاز شد و ادامه پیدا‎ کرد. بعد از مدتی من را به عنوان دفتردار خودشان گذاشتند. این کار با روحیه من چندان سازگار نبود. به فکرم رسید؛ برای کمک به نیازمندانی که به حوزه مراجعه می‎کنند، خیریه‎ای دایر‎کنم. پیشنهادش را به حاج‎خانم دادم و گفتم اگر اجازه بدهید زیرزمین عصمتیه را تبدیل به خیریه کنم. استقبال کردند و در سال 56 خیریه را در زمین عصمتیه در فلکه آب راه انداختم.

کار هم به این صورت بود که با مراجعه نیازمند، کارشناس‎های تحقیق ارزیابی می‎کردند و درصورت محتاج بودن از محل درآمد – فروش چادر و پارچه‎های دوخته شده در خیاطی خیریه و 100 تومان که هر یک از اعضای هیئت امنا ماهیانه می‎دادند- به آن‎ها کمک می‎شد. البته جز این موارد با آغاز جنگ تحمیلی کمک به جبهه و بی‎خانمان‎ها هم شروع ‎شد. با کمک خانم صفری سفارش‎های ملافه بیمارستان‎ها را می‎گرفتیم و رایگان ملافه می‎دوختیم و می‎فرستادیم. جز این ساماندهی و دادن خوراک و پوشاک به بی‎خانمان‎های جنگ که خودشان را به مشهد رسانده ‎بودند، هم بخشی از کارمان بود. این افراد را شناسایی و با آنچه در دست داشتیم و کمک خیران سروسامان می‎دادیم.

خوب یادم هست وقتی برای جبهه کمک مالی، خوراک و پوشاک خواستند. حاج‎خانم در جلسه تفسیر این کمک را اعلام‎ کرد و از بانوان خواست تا هر مقدار می‎توانند کمک کنند. اولین زنی بود که گردنبدش را باز کرد و هدیه ‎داد. بعد از او هریک از افراد چیزی هدیه دادند و کلی طلا جمع ‎شد. این طلاها را حاج‎خانم بست و به ستاد جهت کمک به جبهه تحویل داد. علاوه بر این یک کامیون مواد خوراکی جمع‌آوری و خریداری ‎کرد و با هم به اهواز بردیم.

خانم عنبری که از ابتدای شکل‎گیری خیریه تا به امروز یک روز هم کارش در این محل را تعطیل نکرده، ادامه ‎می‎دهد: هم‌زمان با خراب شدن حوزه علمیه عصمتیه ما هم از این حوزه جدا شدیم. ابتدا به آبکوه رفتیم و از آنجا هم به کفایی14 آمدیم که هنوز هم با نام خیریه عصمتیه فعال هستیم. در حال حاضر این خیریه کلی مراجعه کننده دارد که نیاز آن‎ها از محل فروش غذا در روزهای دوشنبه هر هفته، وسایل دوخته شده در کارگاه خیاطی و کمک خیران رفع می‎شود. همچنین به سنت چند دهه قبل به نوعروسان نیازمند جهیزیه هم اهدامی‎گردد.

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی