کد خبر : 79214
/ 11:44
بهره‌گیری از صندوق های سرمایه‌گذاری، برنامه شهرداری برای احیای بافت فرسوده؛

فرسودگی در ایستگاه سرمایه‌گذار

١۴٠ هزار هکتار بافت فرسوده و ٢ هزار و ٧٠٠ محله ناکارآمد در کشور وجود دارد که ١٩ میلیون نفر در آن‌ها زندگی می‌کنند. در خراسان رضوی نیز تاکنون چهار هزار و ٨٩١ هکتار بافت فرسوده و ناکارآمد شهری و پنج هزار و ٣۶٣ هکتار سکونتگاه غیررسمی شناسایی شده است.

فرسودگی در ایستگاه سرمایه‌گذار

ظریفیان- شهرآراآنلاین، سهم خراسان رضوی از کل بافت‌های فرسوده و ناکارآمد کشور ٧.٨ درصد است .مشهد به عنوان دومین کلان‌شهر کشور اوضاع بغرنج‌تری دارد، چنانکه با ٢ هزار و ٢٩٢ هکتار بافت فرسوده و ناکارآمد در جایگاه سومین شهر فرسوده و ناکارآمد ایران قرار دارد.

سیاست اوراق مشارکت برای تملک و تخریب
تلاش برای احیای بافت‌های فرسوده پس از انقلاب اسلامی آغاز و در سال‌های پس از جنگ تحمیلی روند جدی‌تری به خود گرفت. در فاصله سال‌های ٧٢ تا ٧۶ هم‌زمان با اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های نوسازی دولت، شهرداری‌ها مبادرت به تهیه برنامه‌های نوسازی کردند و از سال ٩٢ تلاش کردند زمینه‌ مشارکت مردم را در این‌باره فراهم کنند اما به دلایل مختلف این اتفاق نیفتاد و در مشهد سیاست‌های تملک، تخریب و نوسازی در بافت‌های فرسوده اما ریشه‌دار از جمله اطراف حرم مطهر بدون به مشارکت گرفتن ساکنان محلی موجب نارضایتی‌های اجتماعی زیادی شد.
عضو کمیسیون اقتصادی، ‌سرمایه‌گذاری و مشارکت‌های شورای شهر مشهد در این باره به شهرآرا می‌گوید: شیوه‌های گذشته بازسازی بافت فرسوده از این‌رو مورد انتقاد است که از مشارکت مردم کمتر استفاده و بیشتر از اوراق مشارکت آن هم به صورت غیراصولی استفاده می‌شد. به این ترتیب که اوراق مشارکت را صرف خرید زمین می‌کردند تا دراحیای یک پروژه به کار ببرند ولی آن زمین به صورت کامل تملک نمی‌شدو کل پروژه معطل باقی می‌ماند. این باعث می‌شد سود اوراق مشارکت به صورت روزانه و سالانه محاسبه شود اما هیچ پیشرفتی در پروژه حاصل نشود.
سیدمحسن حسینی پویا می‌افزاید: اکنون پروژه‌های متعددی داریم که به صورت لکه‌‌ای خریداری شده اما به صورت ناقص نوسازی شده‌است درحالی‌که شهرداری متعهد شده سود اوراق مشارکت را بپردازد. این شیوه جدا از اینکه مشارکت مردم را نادیده می‌گیرد، بافت اجتماعی محله را به هم می‌ریزد و ساکنان اصلی را مجبور به مهاجرت به مناطق دیگر می‌کند. راهکاری که به نظر درست می‌رسد اجرای پروژه‌ها به صورت نقطه‌ای و با مشارکت ساکنان همان محلات است.
وی با تاکید بر اینکه باید با کمک گرفتن از شورای اجتماعی محلات،مردم را وارد گود کرد، ادامه می‌دهد: در گذشته هم این روش در بعضی محلات شروع شده بوده، ولی نبود هماهنگی بین دستگاه‌های اجرایی و سرمایه‌گذار موضوع را طولانی کرده‌است. با کمک قوانین و مقررات شهری و بالادستی باید این پروسه اداری را کوتاه کنیم که مردم اقبال بیشتری به آن نشان دهند و به شهرداری و تصمیم‌سازان شهری اعتماد کنند. به دنبال مقصر نمی‌گردیم اما این اعتماد در سال‌های گذشته خدشه دار شده و تا این اعتماد برگردد زمان می‌برد.
وی با اشاره به اینکه اکنون این شیوه ‌مورد نظر همه اعضای شورای شهر است، می‌افزاید: بااین حال طرح جدیدی تصویب نشده‌است. دنبال سرمایه‌گذار هستیم و اگر سرمایه‌گذار باشد با این روش پیش خواهیم رفت.

در مخمصه‌ گیر کرده‌ایم
محمدحسین ودیعی نایب رئیس کمیسیون اقتصادی، ‌سرمایه گذاری و مشارکت‌ها نیز با انتقاد از شیوه‌های پیشین در احیای بافت فرسوده به خبرنگار ما می‌گوید: تاکنون در بافت فرسوده اطراف حرم حدود ١٣٠٠ میلیاردتومان اوراق مشارکت فروخته شده که علی‌رغم بازپرداخت، همچنان به آن‌ها اضافه شده‌است. این شیوه دیگر جواب نمی‌دهد. بهترین حالت این است که به عنوان مدیریت شهری به صورت سازمان سیاست‌گذار و ناظر عمل کنیم و نه سازمان اجرایی. باید حمایت‌های قوانین و مشوق‌های لازم را به شرکت‌های قدرتمند بخش خصوصی بدهیم.
وی با تاکید بر اینکه شهرداری و شرکت عمران و مسکن‌سازان ثامن در مورد بافت فرسوده اطراف حرم در یک مخمصه گرفتار شده‌اند، می‌افزاید: از یک طرف طرح تفصیلی اطراف حرم عوض شده و تعهدات قبلی را تغییر داده‌است و از طرف دیگر بدهی‌های سنگین و حقوق مکتسبه‌ای که در طرح قبلی به افراد و سرمایه‌گذاران واگذار شده، همچنان بلاتکلیف مانده‌است. یا باید سرمایه‌گذاران قدرتمند بیایند که بتوانیم از محل آورده‌های آن‌ها تعهدات را تأمین کنیم، یا دنبال شیوه‌های نوین تأمین مالی برویم ، مثلا سرمایه‌گذاران خارجی در قالب فاینانس وارد شوند.
ودیعی در مورد جذب مشارکت مردم می‌گوید: راهکار این شیوه ایجاد شرکت‌های سرمایه‌گذاری عام است که افراد بتوانند سهم بخرند اما چون پروژه‌ها بزرگ است و سرمایه‌گذاری‌های افراد به تنهایی ممکن است جواب ندهد، باید به دنبال شرکت‌های هلدینگ و شرکت‌های تأمین سرمایه برویم که البته لازمه‌اش این است که سرمایه‌گذار مطمئن باشد بعد از بازه زمانی مشخصی به بازدهی مورد انتظار می‌رسد.

دنبال سرمایه‌گذاریم
ودیعی در مورد وضعیت فعلی احیای بافت‌های فرسوده مشهد می‌گوید: تا جایی که در جریان هستم اکنون در مورد اطراف حرم موضوع اولیه‌ پیگیری در مورد طرح است که به یک ثباتی برسد. در مورد بافت‌های دیگر مانند آبکوه و عامل دنبال سرمایه‌گذار هستیم.وی می‌افزاید: احیای بافت فرسوده یک کار بین بخشی است. نیازمند حمایت‌های قانونی از طریق نهادهای قضایی، امنیتی، سیاسی، مالی و بانک ها هستیم. اگر همه این‌ها وارد شوند پروژه‌ها پیش می‌رود و گرنه شهرداری به تنهایی کار چندانی نمی‌تواند بکند.

شرکت‌های تامین سرمایه
معاون اقتصادی و رئیس سازمان سرمایه گذاری و مشارکت‌های شهرداری مشهد هم با تاکید بر اینکه فروش اوراق مشارکت به عموم مردم نوعی استفاده حداکثری از سرمایه‌های خرد مردمی است به شهرآرا می‌گوید: این روش فی نفسه روش مفید و خوبی است اما در سال‌های اخیر به سبب شرایط حاکم بر فضای اقتصادی کشور، استقبال مردمی از این اوراق به شدت کاهش پیدا کرده و شهرداری برای اینکه بتواند این اوراق را به فروش برساند، از توان و سرمایه شرکت‌های تأمین سرمایه استفاده کرده که موجب گران شدن این روش تأمین مالی برای شهرداری شده است.
رضا خواجه نائینی ادامه می‌دهد: شیوه‌های نوین تأمین منابع مالی، استفاده از ظرفیت‌هایی است که بانک مرکزی معرفی می‌کند و زیر نظر سازمان بورس اوراق بهادار کشور است. مانند ظرفیت صندوق‌های سرمایه‌گذاری زمین و ساختمان که به جمع‌آوری پس‌اندازهای خرد و کلان و اختصاص آن به ساخت پروژه‌های ساختمانی مشخص و سپس فروش آن‌ها می‌پردازد و عواید ناشی از این فعالیت را بین سرمایه‌گذاران تقسیم می‌کند. شهرداری مشهد نیز در حال تعریف کردن چند پروژه بزرگ با استفاده از صندوق است که در صورت تحقق می‌تواند بخشی از نیاز سرمایه‌گذاری مردم راتأمین کند.
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی