• خانه
  • یادداشت
  • ‌چگونه عوامل اجرای نمایش را معرفی کنیم؟
کد خبر : 78991
/ 10:09
نگاهی به ساختار غلط معرفی‌نامه‌های اجرای نمایش در استان خراسان

‌چگونه عوامل اجرای نمایش را معرفی کنیم؟

‌چگونه عوامل اجرای نمایش را معرفی کنیم؟

یکی از موضوعات کوچک اما مهمی که شاید ما بارها با آن در تئاتر برخورد کرده‌ایم، موضوع«تنظیم فهرست اسامی» در یک اثر نمایشی است. پرسش این است: در تئاتر، اولویت‌بندی‌ نام دست‌اندرکاران نمایش چیست؟ 
برای آشنایی با طبقه‌بندی و اولویت عوامل در تئاتر، باید یک اجرای نمایشی را به دو بخش کاملا مجزا تقسیم کرد:
الف- عوامل درون‌صحنه‌ای
ب- عوامل برون‌صحنه‌ای
فهرست اولویت اسامی، به میزان اهمیت فرد در اجرا باز می‌گردد و ترتیب آن به این صورت است:
الف- عوامل درون صحنه:
نویسنده، کارگردان، بازیگر/ بازیگران، دراماتورژ، دستیار/دستیاران کارگردان، بازی‌گردان، مدیر صحنه، موزیسین، دکوراتور، طراح لباس، طراح گریم، طراح نور، طراح حرکت، منشی صحنه، نوازندگان/ دستیاران صدا، دستیاران دکور، دستیاران لباس، دستیاران گریم، دستیاران نور، مشاور/ مشاوران هنری
ب- عوامل برون صحنه:
تهیه کننده، مسئول/ مدیر اجرایی، مسئول/ مدیر مالی، مسئول/ مدیر فنی، مسئول/ مدیر تدارکات، مسئول/ مدیر روابط عمومی، مسئول/ مسئولان خدمات صحنه، مسئول/ مسئولان حمل و نقل
ممکن است برخی از این سمت‌ها در یک اجرا وجود نداشته باشد یا متناسب با نوع اجرا، گاهی اولویت‌بندی‌ها تغییر کند. مثلا در یک نمایش موزیکال، اولویت آهنگساز از دراماتورژ بالاتر است، اما با فرض بر این که یک اجرا همه‌ سمت‌ها را داراست و شیوه‌ اجرا نیز، یک نمایش غیرموسیقایی است، فهرست‌بندی‌ بالا، شکل صحیح اولویت‌ها را نشان می‌دهد.
در این ترکیب‌بندی مشخص است که هر چه عوامل نمایش بیشتر به صحنه نزدیک باشد، در اولویت قرار می‌گیرد. این وظایف -هم‌چنان که رفت- در دو بخش «درون‌صحنه‌ای» و «برون‌صحنه‌ای» تفکیک می‌شوند. ساختار معرفی‌ نام‌ها نیز دارای پیامی مهم برای مخاطبان است: «هرچه فرد به خلاقیت نمایشی و اجرای روی صحنه نزدیک‌تر باشد، از اولویت بالاتری برخوردار است.« به تعبیر دیگر، در نظام فهرست‌بندی‌ عوامل نمایشی، پیام روشنی نهفته است که مخاطب را به سمت هنر سوق می‌دهد و برای هنرمندان، ارزش بالاتری قائل است.»
اما این روزها ما در تئاتر خراسان، شاهد عنوان‌بندی‌ها، تبلیغات و فهرست‌بندی‌های عجیب و غریبی هستیم با این رویکرد که: پول، حرف اول را در تئاتر خراسان می‌زند. با کمال تعجب در بسیاری از تبلیغات ما، نام تهیه‌کننده[که جزو عوامل برون‌صحنه‌ای و فاقد هرگونه نگاه هنری است] به صورت جداگانه، حتی بالاتر از نام نویسنده می‌آید. 
البته که در تئاتر فقیر ما، تهیه‌کننده‌ها باید هم جایگاه مهم‌تری نسبت به نویسنده‌ اثر داشته باشند. چرا که آن‌ها صاحب سرمایه و پول‌اند و از آنجا که تئاتر تهیدست ما، نیازمند پشتیبانی‌ سرمایه‌داران است، می‌خواهد به این وسیله، ادای دینی به ایشان کند و جایگاه ویژه‌ای را به ایشان اختصاص دهد که لامحاله، هرگز مستحق آن نیستند.
از سوی دیگر، در بسیاری از تبلیغات تئاتر خراسان، شاهدیم که نام اثر همراه با نام کارگردان آن می‌آید و در هیچ‌کجا اثری از نام نویسنده نیست. روشن است که کارگردان تئاتر، رده‌ بعد از نمایش‌نامه‌نویس را در اولویت‌بندی‌ها دارد و آوردن نام کارگردان بدون ذکر نام صاحب اثر، رسمی است که در سینما شایع و رایج است.
از آنجا که جوانان جویای نام در تئاتر استان خراسان کم نیستند و نیز از آنجا که شهرت برای بسیاری از تازه‌جویان عرصه‌ تئاتر، جذابیت فراوانی دارد، بسیاری از کارگردانان و تهیه‌کنندگان تازه‌کار هم‌استانی‌ ما، برای آن که بتوانند به نام و آوازه‌ای دست یابند، ترجیح می‌دهند اولویت‌های عنوان‌بندی در یک اثر نمایشی را رعایت نکنند و با تمرکز بر نام خود، بر حافظه‌ مخاطب تأثیر بگذارند. حال آن که چنین نیست و این رسم خطا، بعدها باعث بروز ناهنجاری‌های بدی خواهد شد. سرچشمه‌ پول‌محوری، تک‌روی، حق‌خوری، خودشیفتگی و بسیاری دیگر از اختلالات دیگر در عرصه‌ هنرهای نمایشی، همین نگاه‌های خطایی است که امروز در ترکیب‌بندی‌های تبلیغاتی یا معرفی‌نامه‌های اجرایی می‌بینیم.
آرش خیرآبادی

 
کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی