کد خبر : 78047
/ 16:46
این مکان در شب‌های سرد زمستان سرپناهی است برای زنان کارتن‌خواب؛

مهربانی‌های یک خانه

نرم‌افزار پیش‌بینی آب‌و‌هوای موبایل، دمای هوای مشهد را منفی ۳درجه نشان می‌‌دهد. سرما آن‌قدر زیاد است که هیچ عابر پیاده‌ای در خیابان دیده نمی‌شود. در یکی از زمین‌های ر‌هاشده حاشیه بزرگ‌راه میرزایی دو زن و دو مرد ظاهرا معتاد، از سردی هوا به آتشی پناه برده‌اند. نزدیکشان می‌شوم. یکی از آن‌ها که حال‌و‌روزش بهتر از بقیه است می‌‌گوید که خیلی از امثال او نمی‌توانند شب‌های سرد زمستان و پاییز را تحمل کنند و ادامه می‌دهد: همه از خانه‌هایمان رانده شده‌ایم و جایی برای ماندن نداریم

مهربانی‌های یک خانه


می‌گوید که مجبورند کنار همین آتش پیزوری تا صبح سر کنند و باز می‌گوید: آفتاب که بزند، قطعا چند نفری نتوانسته‌اند سرما را تحمل کنند و شهرداری باید جنازه‌شان را جمع کند و ببرد. شاید همین داستان و موارد مشابهش باشد که این شب‌ها در کنار گرم‌خانه‌های فعال شهرداری، جمعیت حمایت از بهبودیافتگان هم سرپناهی را با نام «خانه مهربانی» برای بانوان درگیر اعتیاد در حاشیه بزرگ‌راه شهید میرزایی ایجاد کرده است. این جمعیت از یک سال پیش خانه مهربانی را ساخته تا مراجعه‌کنندگان به آن هم خدمات حمایتی و پزشکی دریافت کنند و هم اینکه از سرمای استخوان‌سوز زمستان‌های مشهد جان سالم به‌در ببرند.       

   مرکز ترک اعتیاد نیستیم
شاید وقتی خیلی از مردم تابلوی خانه مهربانی و آرم سازمان بهزیستی را در کنار هم ببینند، فکر ‌‌کنند این مجموعه، مجموعه‌ای است متعلق به بهزیستی که به کارتن‌خواب‌ها خدمات می‌‌دهد. اما این‌طور نیست. خانه مهربانی وابسته به جمعیت حمایت از بهبودیافتگان است. جمعیتی که چند سالی هست در تهران فعال شده‌‌اند و هدف اصلی‌شان کاهش آسیب‌های ناشی از اعتیاد است. ایجاد سرپناه برای کارتن‌خواب‌ها یکی از کارهایی است که در این چند ساله انجام می‌دهند. ناهید غنی، مدیر داخلی خانه مهربانی همان ابتدا می‌‌گوید که مجموعه‌شان با کمپ‌های ماده۱۶ و ترک اعتیاد زمین تا آسمان تفاوت دارد و بعد ادامه می‌‌دهد: خانه مهربانی از آذرماه سال گذشته کار خودش را در مشهد آغاز کرد و درحال‌حاضر فقط سرپناهی است برای بانوان کارتن‌خواب‌. به‌دلیل شرایطی که داریم درحال‌حاضر فقط به بانوان خدمات می‌‌دهیم. هدف هم این است که از آسیب‌های اجتماعی که به‌واسطه ر‌ها بودن معتادان کارتن‌خواب، به‌ویژه زنان پیش می‌آید جلوگیری کنیم؛ آسیب‌هایی که هم گریبان خودشان را می‌گیرد هم گریبان جامعه را.
غنی در ادامه می‌‌افزاید: اینکه بعضی‌ها فکر می‌‌کنند خانه مهربانی مرکز ترک اعتیاد است، اشتباه است. زمانی که فرد وارد خانه مهربانی می‌‌شود ما به اینکه دوست دارد ترک کند یا نه، کاری نداریم. در‌صورتی‌که خودش علاقه نشان بدهد ما حمایتش می‌‌کنیم، در غیر این‌صورت، می‌‌تواند شب‌ها در خانه مهربانی بخوابد و صبح هم برود.

  خانه مهربانی فقط سرپناه نیست
در خانه مهربانی نه‌تنها برای زنان کارتن‌خواب سرپناه فراهم شده است، بلکه خدماتی هم به آن‌ها ارائه می‌‌شود. از در اختیارگذاشتن پد الکلی و سرنگ گرفته تا دیگر لوازم بهداشتی و پیشگیری از بارداری.
غنی می‌‌گوید: همه تلاشمان را کرده‌ایم تا بتوانیم مجموعه‌ای از خدماتی را که می‌‌شود به یک بانوی کارتن‌خواب ارائه کرد، در اختیار آن‌ها بگذاریم.
او ادامه می‌دهد: متأسفانه بیشتر کسانی که به خانه مهربانی مراجعه می‌‌کنند، دچار ایدز و هپاتیت هستند و باید خدمات ویژه‌تری به آن‌ها ارائه شود. یکی از نیازهای اصلی این خدمات کاهش آسیب است، برای همین ما سرنگ و پد الکلی در اختیارشان می‌‌گذاریم تا اگر دچار بیماری هستند، به فرد دیگری انتقال ندهند و اگر هنوز بیمار نشده‌اند، از آن جلوگیری کنند.
او اضافه می‌کند: درصورتی‌که مراجعه‌کننده زخم‌های عفونی خطرناکی داشته باشد، حتما پانسمان و درمان می‌‌شود. حتی اگر دچار بیماری هم باشند، پزشک ما در خانه مهربانی، آن را تشخیض می‌‌دهد و درمان می‌‌کند و اگر نیاز به ارجاع به پزشک متخصص باشد این کار را انجام می‌‌دهد و تا آخرین مرحله درمان او را همراهی خواهیم کرد.

    به پاتوق‌های اصلی معتادان منطقه نزدیک هستیم
ساختمانی که این روز‌ها تبدیل به سرپناهی برای زنان کارتن‌خواب شده است، درست درجایی قرارگرفته که به سه پاتوق اصلی معتادان در منطقه۳ نزدیک است. مدیرداخلی خانه مهربانی معتقد است که اگر این فضا جایی دورتر از پاتوق معتادان  کارتن‌خواب بود، قطعا هیچ مراجعه‌کننده‌ای نداشت. او می‌گوید: در ابتدا تصمیم داشتیم خانه مهربانی را در خود پاتوق‌های اصلی معتاد‌ها در منطقه ایجاد کنیم که بنابه ملاحظات امنیتی این اتفاق نیفتاد. برای همین جایی را انتخاب کردیم که نزدیک به آن مکان‌ها باشد تا اگر بانوی کارتن‌خوابی خواست به آنجا بیاید، دچار زحمت مضاعف نشود.
او اضافه می‌کند: مکان قبلی ما به یکی از پاتوق‌های اصلی کارتن‌خواب‌های منطقه نزدیک بود و برای همین مراجعه‌کننده زیادی داشتیم، اما ساختمانی که فعلا در اختیارمان است، از این پاتوق‌ها بیشتر فاصله دارد و به این‌دلیل تعداد کسانی که به خانه مهربانی می‌‌آیند بسیار کمتر از قبل است.

    بعضی همسایه‌ها، خانه مهربانی را خانه فساد می‌بینند!
اما همین‌خانه هم به‌سادگی به سرپناهی برای کارتن‌خواب‌ها تبدیل نشده است. غنی می‌‌گوید: پس از اینکه مکان قبلی را تخلیه کردیم، دو ماه تمام دنبال خانه می‌‌گشتیم، اما همین‌که نامی از معتادان و کارتن‌خواب‌ها به‌میان می‌‌آمد، همه پا پس می‌‌کشیدند و حاضر نمی‌شدند خانه‌شان را اجاره بدهند.
او اضافه می‌کند: شاید باورتان نشود ولی ما در این چند سالی که کار را شروع کردیم، از طریق همسایه‌های خانه مهربانی هم تحت فشار قرار گرفته‌ایم و حتی کارمان به دادگاه هم رسیده است. با این استدلال که خانه تیمی و فساد درست کرده‌اند.
او از مالک مکان فعلی هم تشکر می‌کند و ادامه می‌دهد: مکان فعلی را هم بعد جست‌و‌جوهای زیاد پیدا کرده‌ایم. صاحب‌ خانه بدون هیچ منت و ان‌قلتی حاضر شد ساختمانش را به ما اجاره بدهد.

  جلب اعتماد کارتن خواب‌ها کاهش  آسیب‌های اجتماعی را به دنبال دارد
«بسیاری از زنان کارتن‌خواب محدوده خانه مهربانی را می‌‌شناسند». این را مدیر داخلی مجموعه می‌‌گوید و بعد صحبت‌هایش را این‌طور پی‌می‌‌گیرد: ابتدای راه‌اندازی خانه مهربانی، ما خودمان با غذای گرم و یک‌سری وسایل بهداشتی و خدماتی دیگر به پاتوق‌ها می‌‌رفتیم و خانه مهربانی را معرفی می‌‌کردیم. اوایل کسی اعتماد نمی‌کرد و نمی‌آمدند. اما بعدازمدتی با یکی از بهبودیافته‌ها که از جنس خودشان بود به پاتوق‌ها ‌‌رفتیم و او از خدمات و امکاناتی که ما در اختیارشان می‌‌گذاشتیم صحبت کرد. وقتی ‌‌دیدند کسی مثل خودشان از چنین‌جایی صحبت می‌‌کند، اعتماد کردند و آمدند. الان خیلی‌هایشان جزو مشتریان ثابت ما شده‌اند و چند نفر دیگر را هم با خودشان آورده‌اند.
او با بیان اینکه چند وقتی است که دیگر نمی‌توانیم شب‌ها با ماشین به پاتوق برویم و خانم‌های کارتن‌خواب را راضی کنیم که به خانه مهربانی بیایند، ادامه می‌دهد: بار‌ها از شهرداری خواسته‌ایم که حداقل در این زمینه به ما کمک کند، ولی هنوز پاسخ روشنی دریافت نکرده‎ایم.
خانم غنی معتقد است و تأکید می‌کند که جمع‌آوری زنان کارتن‌خواب از پاتوق‌ها و سطح شهر به کاهش آسیب‌های اجتماعی کمک می‌‌کند. او می‌گوید: از زمانی‌که جابه‌جا شده‌ایم آمار مراجعه‌کنندگان هم پایین آمده است. چون خیلی‌هایشان نه‌ جان پیاده آمدن تا اینجا را دارند و نه پولش را. مدتی پیش یکی می‌‌گفت که من ۲۰۰۰تومان بیشتر ندارم. اگر بخواهم با تاکسی و اتوبوس خودم را به اینجا برسانم، دیگر پولی برای موادم نمی‌‌ماند و باید برای تأمین مواد دست به کارهای غیراخلاقی بزنم!

  حمایت می‌‌شویم ولی کافی نیست
 درست است که بهزیستی تهران و هلال‌احمر امکاناتی را در اختیار خانه مهربانی قرار می‌دهند، ولی کافی نیست و نیاز است که خیرانی در این مسیر همراهی‌شان کنند. ناهید غنی می‌‌گوید: ما از نظر امکانات بهداشتی کاملا تأمین هستیم و نیاز نداریم که این وسایل برایمان تأمین شود. اما نیازهای دیگری داریم که نه بهزیستی تأمین می‌‌کند و نه هلال‌احمر و شاید به‌چشم کسی هم نیاید. از موارد مهمی که ما در خانه مهربانی به آن نیاز داریم، وسایل استحمام مثل شامپو و صابون و از همه مهم‌تر تأمین غذای گرم است. بالاخره نمی‌شود هر ‌صبح‌و‌شب عدسی و خوراک لوبیا به این‌ها داد. باید تنوعی وجود داشته باشد که یک کارتن‌خواب رغبت کند و به اینجا بیاید.
او ادامه می‌دهد: الان چند خیر در کنار ما هستند و کمکمان می‌‌کنند، ولی آن‌ها هم توان محدودی دارند و برای همین است که می‌‌گویم نیاز به حمایت بیشتری داریم؛ چه از سوی مردم و چه از سوی مسئولان. یکی از وظایفی که برای مسئولان تعریف شده رسیدگی به همین موضوعات است که متأسفانه خیلی‌هایشان از زیر بار آن شانه خالی می‌‌کنند.           

خبرنگار: استادی
 
کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی