کد خبر : 77535
/ 10:36
غلامرضا بنی‌اسدی

به مدینةالنبی وحدت برگردیم

همه ما برادرانی که از هم دورمان می‌خواهد دشمن، باید کنار هم بنشینیم و با گفت‌وگو، هم‌کلامی مستظهر به همدلی‌مان را نشان دهیم به‌ویژه ما مشهدی‌ها که در پایتخت معنوی ایران عزیز و پایتخت فرهنگی جهان اسلام، تجربه گران‌سنگ سبک زندگی رضوی و گنج معارف اهل‌بیت(ع) را در میان داریم.

به مدینةالنبی وحدت برگردیم

غلامرضا بنی‌اسدی

ما برادرانیم. این برادری را حضرت خداوند به «إنما المؤمنون إخوة» تأیید فرموده است تا همه ما که خدای واحد، قبله واحد، پیامبر واحد و کتاب واحد داریم و سبک زندگی ما در دایره حلال و حرام نیز یگانه است، پا به یک راه بگذاریم که ذیل «‌صراط مستقیم» تعریف می‌شود و ما را، همه ما را، به صلاح و فلاح و رستگاری می‌رساند، راهی که اگر به کید و مکر دشمنان از آن پا بیرون نگذاریم‌، به بهشت در زندگی می‌رسد. پیامبر اکرم(‌ص) که قبله نگاه ما هستند، ما را در این برادری، پابرجا می‌خواهند و می‌فرمایند: مسلمانان برادرند و هیچ‌کس بر دیگری برتری ندارد جز به تقوا؛ یعنی رسول اعظم الهی هم برادری را به یاد می‌آورند که برابری را هم در خود دارد، و بایسته است که تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران و مجریان به این نکته ظریف توجه کنند که در خدمت‌رسانی، همه آحاد جامعه را باید به یک چشم ببینند و بر مدار عدالت خدمت کنند.

امام صادق(ع) نیز باز همین نگاه را با تأکید بر پیوستگی، حدیث می‌کنند که «همان‌گونه که خداوند به شما دستور داده است، با هم پیوند داشته باشید و به یکدیگر نیکی کنید.»؛ یعنی برادری و پیوند را باید با نیکی کردن به یکدیگر تعمیق، و روح هم‌گرایی را ارتقا بخشید. این یک مأموریت دینی است در کنار دیگر واجبات تشریع‌شده که اگر از سوی جامعه مؤمنان «‌اتیان» شود، مشکلات به وجود نخواهد آمد که بخواهیم برای رفع آن، زمین را به آسمان بدوزیم. مشکلاتی که از پی هم در زندگی مسلمانان به وجود می‌آید دقیقا از همین روست که برادری را از یاد می‌برند، و می‌توان نزدیکی مشکلات را با مساحت دوری از یکدیگر سنجید. به دیگر عبارت، مشکلات به اندازه دوری ما از یکدیگر است اما اگر کنار هم باشیم و اخوت قرآنی را به زندگی درآوریم‌، خواهیم دید که نسیم هم نمی‌تواند میان ما فاصله ایجاد کند و راه را برای تند‌بادهای تفرقه باز کند. اگر به مدینةالنبی معرفتی برگردیم، همه در کنار هم خواهیم بود و راه‌های بسته را باز خواهیم کرد. فکر می‌کنم برای کم کردن فاصله‌ها باید به گفت‌وگو بپردازیم.

همه ما برادرانی که از هم دورمان می‌خواهد دشمن، باید کنار هم بنشینیم و با گفت‌وگو، هم‌کلامی مستظهر به همدلی‌مان را نشان دهیم به‌ویژه ما مشهدی‌ها که در پایتخت معنوی ایران عزیز و پایتخت فرهنگی جهان اسلام، تجربه گران‌سنگ سبک زندگی رضوی و گنج معارف اهل‌بیت(ع) را در میان داریم. ما که در شهر امام اخلاق و گفت‌و‌گو زندگی می‌کنیم، باید به اخلاق و سیره اماممان تمسک کنیم و با همکلامی و همراهی، «وحدت مسلمین» را نمادی عینی باشیم. توجه داشته باشیم که تفرقه از زبان هرکس برخیزد بذر شیطان است و بر هر دلی که بنشیند، جز گیاه ابلیس نخواهد رویید و جز تلخ‌کامی ثمری نخواهد داشت، هم برای ما و هم دین ما که تیغ تفرقه فقط به نفع دشمن، مؤمنان را و ایمان را و دین را می‌تراشد. این را پیامبر حکمت به صد زبان فرموده است و اهل‌بیت(ع) نیز به تشریح هندسه دینی و اجتماعی نبوی، فراوان، سخن حدیث کرده‌اند تا نوبه‌نو ما را به سر خط وحدت برگردانند. تکلیف مسلمانان در همیشه دوران هم «لبیک» عملی به وحدت است تا دست قدرت خداوند را در میان خویش داشته باشند و بر همه دشمنان قدرقدرت پیروز شوند که این وعده صادق است: «ید ا... مع الجماعة».

 
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی