کد خبر : 77301
/ 17:45
داستان سه مسیرناتمامی که می توانند شهرک را به شهر وصل کنند

تلخ‌راه‌های شهرک شیرین

شهرک شیرین با 17هزار نفر جمعیت یکی از محلات منطقه ماست که با کمبود امکانات خدماتی بسیاری روبه‌روست. محصور شدن این محله در میان سه مسیر ناتمام، علاوه‌بر ایجاد مشکل تردد، به جزیره‌ای شدن این شهرک نیز دامن زده است.

تلخ‌راه‌های شهرک شیرین

سعادتمند / قاسمی-  پیش‌از‌این هم طی چند گزارش از وضعیت نامطلوب تردد اهالی شهرک شیرین و مصطفی خمینی و همچنین محدوده خیابان عمار‌یاسر و نبود دسترسی مناسب این مناطق به مرکز شهر گفته بودیم اما گلایه‌های ناتمام اهالی باعث شد تا در صبح یکی از روزهای پاییزی، دوباره سری به این نقطه از شهر بزنیم. جایی‌که نام شیرینش هم نتوانسته سر‌پوشی بگذارد بر تلخ‌کامی‌های زندگی در آن.
شهرک شیرین با 17هزار نفر جمعیت یکی از محلات منطقه ماست که با کمبود امکانات خدماتی بسیاری روبه‌روست. محصور شدن این محله در میان سه مسیر ناتمام، علاوه‌بر ایجاد مشکل تردد، به جزیره‌ای شدن این شهرک نیز دامن زده است. این امر را بگذارید کنار این توضیح که شهرک شیرین از سه جهت به جاده ابریشم، بولوار مصلی و محله کارمندان دوم منتهی می‌شود اما سه مسیر نیمه‌تمام، این نقاط اتصال را کور کرده است؛ دو مسیر مصلی و کارمندان چند‌سالی می‌شود که با طرح پل غیرهم‌سطحی که روی کاغذ آمده، اهالی محله را برای دسترسی به مراکز شهر چشم‌انتظار گذاشته است و مسیر سوم هم به بولواری نیمه‌تمام وصل می‌شود که اگر امتدادش می‌دادند، راه برای رسیدن به طرق و بهشت‌رضا چندین‌برابر کم می‌شد. این یعنی اهالی شهرک ناچار هستند هرروز برای رسیدن به مسیر خروجی مناسب، مسافت شش کیلومتری را دور بزنند، در‌حالی‌که بازگشایی یکی از همین مسیرها شهدی می‌شود بر تلخی‌های بی‌شماری که این محدوده از شهر با آن دست‌و‌پنجه نرم می‌کند.

برای رسیدن به مرکز شهر باید سه خوان را پشت‌سر بگذاریم
گفت‌وگو را با اهالی محله که آغاز می‌کنیم، یکی از کسبه با اشاره به محصور بودن این نقطه، وضعیت تردد اهالی را این‌گونه تشریح می‌کند: اکثر ساکنان این شهرک جزو خانواده‌های کم‌برخوردار شهر هستند و وسیله نقلیه شخصی ندارند. من یکی از همین افرادم. هر روز ناچارم برای انجام کارهای روزمره، خرید خانه و رتق‌و‌فتق امور زندگی به میدان شهدا بروم اما برای خارج شدن از شهرک شیرین و رسیدن به میدان شهدا باید سه خوان را پشت‌سر بگذارم.
آقای نجفی ادامه می‌دهد: در ابتدای امر باید مسافتی 15دقیقه‌ای را پیاده گز کنم و خودم را به ایستگاه اتوبوس برسانم. از آنجا سوار خط واحد بشوم تا به محله کارمندان یا مصلا برسم و سپس با خط‌هایی که از این نقطه به مرکز شهر می‌رسند، مسیر مصلا به شهدا را طی کنم.
108213.jpg

سه دهه وعده بدون عمل
این شهروند با بیان اینکه شهرک شیرین از سه جهت بن‌بست است، می‌گوید: سال 1369 همراه خانواده‌ام به این محله آمده‌ایم و از آن زمان تا به امروز که 27سال می‌گذرد، وضعیت این محدوده تغییری نکرده است. مسئولان سه دهه است که قول بازگشایی بولوار مصلا را می‌دهند اما حکایت ما و آن‌ها روایت هزار وعده خوبان است که یکی وفا نشود.

ساخت پل، درِ بسته قفسی که در آن گرفتار شده‌ایم را باز می‌کند
حوالی ساعت ده صبح است که برای درک بهتر وضعیت تردد به همراه چند تن از اهالی، مسیر بولوار مصلا را پیش می‌گیریم. چند دقیقه بعد به زمین‌هایی می‌رسیم که کارخانه قند آبکوه آن‌ها را برای ساخت خانه بهداشت و کتابخانه تحویل داده است. در جوار این زمین‌ها سال‌هاست کلنگ پروژه ساخت بولواری به زمین خورده که در صورت اتمام، شهرک شیرین را به مصلا وصل می‌کند. می‌گوید: بولوار اینجا بسته شده و نقطه کوری را ایجاد کرده است. تنها، مسیری خاکی با زوایه 45درجه این قسمت را به مصلا می‌رساند.
وی ادامه می‌دهد: مسیر دوم ما «کال قره‌خان» است. جایی‌که با عبور از آن به جاده ابریشم می‌رسیم. مسیری که درصورت بازگشایی، راه افراد برای رفتن به محدوده طرق و بهشت‌رضا را تسهیل می‌کند. آن سمت صدمتری جاده طرق قرار دارد. اگر این مسیر باز شود دسترسی مردم به بهشت‌رضا آسان شده و علاوه‌بر‌این شهرک از حالت جزیره‌ای بودن، خارج و به اصطلاح در بسته قفسی که در آن گرفتار شده‌ایم، به رویمان باز می‌شود.
 محدوده اطراف کال نیازمند عقب‌نشینی برای بازگشایی معبر استاندارد ۱۶متری است. دو پل فلزی هم روی کال نصب شده که از ظاهر آن می‌توان فهمید به‌صورت غیراستاندارد کار گذاشته شده‌اند. پل‌هایی که بیشتر، راه را برای عبور‌و‌مرور اراذل‌و‌اوباش و زورگیرها بازکرده تا از سر شب به‌بعد حتی مردها هم جرئت آمد‌و‌شد در آن محدوده را نداشته باشند.
از این محدوده که بگذریم به مسیر سوم می‌رسیم. مسیری که برو‌و‌بیاها به پاساژ حافظ خبر از شلوغی این محدوده می‌دهد. آقای نجفی با نشان دادن بولواری‌ که با یک لچکی و فضای سبز گرد شده، نقشه پلی را برایمان ترسیم می‌کند که در‌صورت اجرا شهرک شیرین را به کارمندان دوم متصل خواهد کرد. او توضیح می‌دهد: این پروژه سالیان سال است معلق مانده و درحالی‌که پایه‌های پل کار گذاشته شده و برخی کارهای زیربنایی آن انجام شده، بازهم باوجود درخواست‌های مکرر اهالی نمی‌دانیم چرا شهرداری این پروژه را تکمیل نمی‌کند.
یکی دیگر از اهالی نیز در تکمیل این توضیحات می‌گوید: با بسته بودن این مسیر، حتی اتوبوس‌های شرکت واحد هم ناچارند هر روز شش‌کیلومتر را بی‌دلیل دور بزنند تا خود را به فلکه میدان‌بار که همیشه با مشکلات ترافیکی رو‌به‌روست، برسانند.
وی ادامه می‌دهد: این طرح شاید با بودجه‌ای 800میلیون تومانی تکمیل شود. این هزینه را بازاریان پاساژ حافظ حاضرند به اضافه مبلغی که باید برای تجاری مغازه‌هایشان به شهرداری بپردازند، پرداخت کنند، اما همکاری لازم نمی‌شود؛ اگر این طرح اجرایی بشود، روی کال قره‌خان هم بسته می‌شود و حتی می‌توان برایش کاربری پارکینگ تعریف کرد؛ به‌این‌صورت، از بار ترافیکی که در اطراف پاساژ وجود دارد هم کاسته خواهد شد.
108214.jpg

آسیب‌های اجتماعی در پناه بلوکه‌های سیمانی
در گام بعدی همراه اهالی برای بازدید از پل نیمه‌تمام مصلا به‌سمت پایه‌های آن که در زمین آستان‌قدس قرار دارد، حرکت می‌کنیم. یکی از اهالی می‌گوید: این محدوده از زمین‌های آستانه به‌دلیل کور بودن و خلوتی مسیر، ضمن ناامن بودن، آسیب‌های اجتماعی بسیاری را میزبانی می‌کند. منطقه خلوت است. آستانه هم زمین‌هایش را با بلوکه‌های سیمانی بلند دیوار کشی کرده است. متأسفانه اهالی این سال‌ها شاهد موارد غیراخلاقی بسیاری بودند که در پناه این بلوکه‌های سیمانی رخ می‌دهد؛ از استعمال مواد‌مخدر بگیرید تا روابط غیراخلاقی.
این ساکن شهرک شیرین ادامه می‌دهد: بارها به آستان‌قدس اعتراض کرده‌ایم و آن‌ها نیز قول داده‌اند در‌صورتی‌که شهرداری پروژه ساخت پل را تکمیل کند، این محدوده را به فضای سبز تبدیل کنند.

 دیگر مشکلات شهرک شیرین
در بازدید چند‌ساعته ما از این شهرک، اهالی جز نبود راه عبوری مناسب برای رفت‌و‌آمد به مرکز شهر، مشکلات دیگری را هم عنوان کردند که نبود بیمارستان از‌جمله آن‌هاست. یکی از کسبه با اشاره به وجود زمین‌های آستان‌قدس در این محدوده می‌گوید: آستان‌قدس تصمیم داشت در زمین‌های تحت‌مالکیتش که در حاشیه بولوار مصلا قرار دارد، یک بیمارستان بسازد. یک‌بار هم آمدند و بخشی از زمین آستانه را هموار کردند و دری هم برایش گذاشتند اما آن‌ها هم طرحشان در همین مرحله باقی ماند و دیگر از ساخت بیمارستان خبری نشد.

وجود یک درمانگاه ضروری است
یکی از قدیمی‌های شهرک شیرین، وجود یک درمانگاه را از ضروریات محله عنوان می‌کند و می‌گوید: شبیه یک شبه‌جزیره عاری از امکانات و خدمات شهری هستیم. در سراسر شهرک شیرین یک درمانگاه برای مراجعه بیماران وجود ندارد. اگر شبی نصفه‌شبی یکی از اعضای خانواده‌مان دچار حادثه یا بیماری شود با مشکلات جدی روبه‌رو می‌شویم. اینجا، فقط آن‌هایی که وسیله شخصی دارند، مشکلاتشان کمتر است و می‌توانند خودشان را در مواقع ضروری به مرکز شهر برسانند؛ البته با این توضیح که آن‌ها هم باید تمام بزرگراه صد‌متری را دور بزنند تا به خروجی مناسبی دسترسی پیدا کنند.

از مرکز بهداشت، تنها یک تابلو داریم
نبود مرکز بهداشت یکی دیگر از مشکلات شهرک شیرین است. یکی از اهالی با گلایه از وضعیت بد بهداشتی در این محدوده، توضیح می‌دهد: چند‌سالی می‌شود که کارخانه قند آبکوه زمین‌هایی را برای ساخت مرکز بهداشت، حمام عمومی، کتابخانه و حسینیه واگذار کرده که متأسفانه از این چهار مورد، تنها ساخت حسینیه به سرانجام رسیده و سه طرح دیگر در نبود بودجه و کم‌توجهی مسئولان خاک می‌خورد.
به گفته این شهروند در این مدت، چندین‌بار کارشناسان مرکز بهداشت برای بازدید از زمین آمده‌اند و تابلویی هم نصب شده اما خبری از ساختمانی که با نام مرکز بهداشت، خدمات ارائه دهد، نیست. وی می‌گوید: تنها دو‌سال پیش آمدند و منزلی را با عنوان خانه بهداشت اجاره کردند که بیشتر خدماتش معطوف به واکسینه کردن نوزادان و کودکان می‌شود و خدمت دیگری ندارد؛ اهالی این محدوده ناچارند برای دریافت کوچک‌ترین خدمات به خانه بهداشت محله کارمندان دوم یا مرکز بهداشت مصطفی‌خمینی مراجعه کنند.
108215.jpg

در پی اجرای پروژه‌ای هستیم که سه محله منتفع شوند
بعد از گشت‌و‌گذاری دو‌ساعته و گفت‌وگو و همراهی برخی از اهالی محل، به‌سراغ معاون اجرایی شهرداری منطقه6 می‌رویم و پاسخ سؤالی که همه اهالی چندین‌بار مطرح کرده‌اند را از وی جویا می‌شویم. چرا باوجود اجرای کارهای اولیه و زیربنایی، هیچ‌یک از مسیرها بازگشایی نمی‌شود؟!
معاون اجرایی شهردار منطقه با بیان اینکه سه شهرک شیرین، عماریاسر و مصطفی‌خمینی در جوار هم قرار دارند و هر سه شهرک با همین مشکل روبه‌رو هستند می‌گوید: پیگیر اجرای پروژه‌ای هستیم که در پی آن دسترسی لازم برای هر سه محل ایجاد شود.
مهندس لکزی توضیح می‌دهد: اجرای پل اتصالی شهرک شیرین به بولوار شهیدرستمی تنها اهالی شهرک شیرین را منتفع می‌کند، درحالی‌که با اجرای پل غیرهمسطح بولوار مصلی دسترسی برای هر سه محل ایجاد می‌شود. معاون اجرایی شهرداری منطقه6 خاطرنشان می‌کند: اگرچه این پروژه در مرحله طرح و بررسی است اما به‌محض تصویب، پیگیر جذب اعتبار آن از اداره حمل‌و‌نقل و اجرای آن توسط اداره عمران شهرداری خواهیم
 بود.
وی  تأکید می‌کند: این پروژه در‌حال‌حاضر، جزو مطالبات شهرداری منطقه شش بوده و ما سعی داریم آن را سریع‌تر اجرا کنیم.
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی