کد خبر : 77074
/ 13:02

همه هزینه‌ها مال خودمون می‌شه!

این جوری که از بهار سخنان وزیر علوم پیداست، سال‌های نکویی در طنز پیش‌رو داریم.

همه هزینه‌ها مال خودمون می‌شه!

پرکلام- این جوری که از بهار سخنان وزیر علوم پیداست، سال‌های نکویی در طنز پیش‌رو داریم. شما ببینید وقتی توصیه اولشان این باشد که: «دانشجویان بادقت عاشق شوند، خیلی الکی عاشق نشوند!» یحتمل توصیه‌های بعدی‌شان را با هزار تا آباژور و گذاشتن مبل هم نتوان رفع‌ورجوع کرد. در همین زمینه چند دانشجونما با «شهرآرا» تماس گرفته و برای کارشناسان «سرسره» پیام گذاشته‌اند:
- بنا به توصیه ایشان، امروز صبح من جلوی در ورودی دانشگاه خیلی دقتم رو زیاد کردم، الان از حراست دانشگاه تماس می‌گیرم، می‌تونین بیاین ضمانتم رو بکنین؟
- من نمی‌دونم چرا دست‌خط‌ها این‌جوری شده، یک‌جوری جزوه‌ها رو می‌نویسن که هرچه بیشتر دقت می‌کنیم، کمتر متوجه می‌شیم. این‌جوری پیش بره، کم‌کم مجبور می‌شیم خودمون جزوه بنویسیم و دیگه از این به بعد همه هزینه‌ها مال خودمون می‌شه، مسئولان رسیدگی کنن.
- اتفاقا بنده نیز با نظر ایشان موافقم و برای همین اول دیوانم گفتم: «عشق آسان نمود اول، ولی افتاد مشکل‌ها» وقتی به هزینه‌ها دقت کنند، دور فاز عشق و عاشقی را قلم می‌گیرند. مخلص شما حافظ.
- من همون مورد اول هستم که حراست گرفته‌ بودش، اون موردی که روش دقیق شده بودم، داداشش اومد، چقدر بدن‌سازی‌ها پیشرفت کرده. دور بازوها از دور کمر ما بیشتر شده. اگر یک نفر مایه‌دار می‌شناسین، بگین بیاد صورت‌حساب بیمارستان رو پرداخت کنه.

ما خودمان این‌کاره‌ایم!
از قرار معلوم حکام عربستان دیگر به وسط بام اعتقادی ندارند و یا از این‌طرف بام می‌افتند و آزادی رانندگی و خوانندگی به زنان می‌دهند یا از آن‌طرف بام می‌افتند و برای شاهزاده‌هایی که با آن‌ها حال نمی‌کنند، بگیروببند راه می‌اندازند. بعد هم عکس‌های هتل پنج‌ستاره «ریتزکارلتون» ریاض را نشان می‌دهند که مثلا زندانیان ما در لوکس‌ترین زندان دنیا به‌سر می‌برند، غافل از اینکه ما خودمان این‌کاره‌ایم و می‌دانیم که سراغ زندانیان را از جایی دیگر باید بگیریم.
فقط آن‌ها اگر به فکر خودشان نیستند، به فکر «ب.ز.»های ما باشند که با دیدن این عکس‌ها پایشان را به زمین می‌کوبند و با گریه می‌گویند ما هم دلمان از این جور زندان‌ها می‌خواهد! یک پیشنهاد سرسره‌ای هم اینکه مسئولان ما هم چند تا عکس از هتل‌های خوشگل‌موشگل تهران خودمان بیندازند و بگویند ما هم مفسدان اقتصادی را اینجا زندانی می‌کنیم، شاید مدیران کانادانشین‌ ما وسوسه بشوند و یک بلیت فرست کلاس یک‌سره به مقصد تهران بگیرند.

آسیاب به نوبت
وقتی این خبر را خواندیم که نماینده مردم آمل انتقاد کرده‌اند که: «متاسفانه برخی روسای گروه‌های دوستی پارلمانی مدام درحال سفر به خارج از کشور هستند.» بسیار نگران شدیم که خدای‌نکرده شاید ایشان از توفیقات و دستاوردهای مهم این سفرها برای کشورمان واقف نیستند و می‌خواهند خللی در روند سفرها ایجاد شود، اما شکر خدا ادامه جمله‌شان ما را از نگرانی خارج کرد: «درحالی‌که بهتر است برخی از این سفرها را به نایب‌رئیس خود و دیگر اعضای گروه دوستی پارلمانی واگذار کنند.» اتفاقا نظر ما هم همین است، اصلا از قدیم گفته‌اند آسیاب به نوبت. چرا رنج راه و سختی‌های چنین سفرها را روسای گروه‌ها به‌تنهایی به دوش می‌کشند؟ ما که به‌شخصه برای حفظ رابطه‌های دوستی‌مان حاضر نیستیم تا سر کوچه برویم، به خدا راضی نیستیم نماینده‌های محترم با این حجم ‌دغدغه‌ای که برای خدمت به مردم دارند، این همه راه را بکوبند که دوستی‌های بین‌المللی‌شان را تقویت کنند. اصلا بقیه اعضای کمیسیون چه‌کاره‌اند که دربرابر دوستی‌های پارلمانی احساس مسئولیت نمی‌کنند؟ اگر سهل‌انگاری‌ها همین‌طور ادامه پیدا کند و دوستی‌های پارلمانی تبدیل به دشمنی‌های پارلمانی بشود، چه کسی پاسخ‌گوست؟ 
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی