کد خبر : 76945
/ 10:17
به بهانه ١۴آبان، روز فرهنگ عمومی؛!

چقدر خوبیم ما

فرهنگ جامعه ما ممکن است ضعف‌هایی داشته باشد، ولی حتما قوت‌هایی هم دارد که امروز می‌خواهیم آن‌ها را مرور کنیم.

چقدر خوبیم ما

مهدی محمدی- فرهنگ جامعه ما ممکن است ضعف‌هایی داشته باشد، ولی حتما قوت‌هایی هم دارد که امروز می‌خواهیم آن‌ها را مرور کنیم:
■ تکنولوژی و مدرنیته باعث شده است انسان‌ها از هم فاصله بگیرند، ولی روی ما تاثیر عکس گذاشته و ما را به‌هم نزدیک‌تر کرده است، طوری‌که داخل اتوبوس، تاکسی و قطارشهری سرمان به‌طور کامل توی گوشی بقیه است و بر روند لایک‌دهی، اشتراک‌گذاری و آپلود و دانلود فایل‌ها در گوشی آن‌ها، نظارت کامل و دقیقی داریم.
■ در مصرف برق صرفه‌جویی می‌کنیم، چون صداوسیما کار فرهنگی انجام داده است و می‌دانیم که مصرف بی‌رویه، کار خیلی بدیه(ر.ک.بابابرقی.) روی همین حساب است که معمولا سر پیچ‌ها از چراغ‌راهنما استفاده نمی‌کنیم.
■ علاقه وافری به طبیعت داریم و تمام تلاشمان را می‌کنیم تا تبر بر تنه درختان فرود نیاید. بر همین اساس، کتاب نمی‌خوانیم و اگر سرانه مطالعه کتاب در کشورمان دو سه دقیقه است، به‌خاطر این است که به ما بد آدرس داده‌اند و مجبور می‌شویم تابلوی اسم تمام کوچه‌ها و خیابان‌ها را بخوانیم.
■ به شعار «شهر ما، خانه ما» اعتقاد راسخ داریم، بنابراین ماشینمان را در هر مکانی پارک می‌کنیم، حتی اگر مقابل در حیاط دیگران باشد، چون آنجا هم بخشی از شهر است و شهر هم براساس این شعار، خانه ماست.
■ خودخواه نیستیم و خیلی دوست داریم شادی‌هایمان را با بقیه تقسیم کنیم، پس رانندگان ماشین عروس و اتومبیل سایر اقوام و بستگان، در حد امکان دست بر بوق می‌فشارند تا این شادی در ساعت یک نصف‌شب با همه مردم شهر اعم از خواب و بیدار تقسیم شود که مبادا کسی از قلم بیفتد و شادی تقسیم‌شده به او نرسد.
■ همه مردم دنیا یک کودک درون دارند، ولی ما علاوه‌بر آن کودک درون، یک پزشک درون هم داریم که اتفاقا فوق‌تخصصش را هم از یک دانشگاه معتبر خارجی گرفته است و می‌توانیم درباره عوامل بیماری دوستان و همکارانمان و همچنین راه‌های درمان آن‌ها به هر دو روش طب سنتی و طب مدرن، نظرهای کاربردی بدهیم.
■ همه ما مرد کارهای بزرگ هستیم؛ مثلا می‌گوییم اگر من رئیس‌جمهور یا نماینده بودم، فلان کار را می‌کردم تا باعث رضایت مردم شوم ولی متاسفانه نتوانسته‌ایم حتی خانواده کوچک چندنفره خودمان را از خود راضی نگه داریم و کاری برای آن‌ها انجام دهیم.
■ تاریخ معاصر کشورمان خیلی برایمان مهم است و می‌خواهیم بدانیم که فلان زن و شوهر که با هم خیلی خوب بودند، چرا از هم جدا شدند؟ همچنین به جغرافیای کشور خودمان عشق می‌ورزیم و می‌خواهیم بدانیم که مراسم عروسی فلان قوم‌وخویش دورمان در کدام نقطه از شهر برگزار شد و اصلا قرار است برای زندگی مشترک، کدام منطقه را انتخاب کنند.
■ هیچ‌چیز و هیچ‌کس نمی‌تواند ما را محدود کند؛ برای همین اگر تابلوی ورودممنوع یک کوچه آهنی است، ما سنگ خاره‌ایم و به آن کوچه یک‌طرفه، همانند بزرگ‌راه حدفاصل باغچه به مشهد نگاه می‌کنیم.
■ همان‌طورکه خارجی‌ها چیزی دارند به نام «اینترنت اشیا»، ما هم یک چیزی داریم به نام «فرهنگ اشیا»؛ یعنی اشیا را با فرهنگ خودمان وفق داده‌ایم؛ مثلا وقتی کنترل تلویزیون به‌خاطر ضعیف بودن باتری کار نمی‌کند، به‌جای اینکه دو تا باتری جدید جایگزین کنیم، جای همان دو تا باتری قدیمی‌ را با هم عوض می‌کنیم. اگر بازهم ریموت کنترل، خواسته‌های ما را که همان عوض شدن کانال تلویزیون است، نپذیرفت، بازهم به باتری‌های قدیمی‌ دست نمی‌زنیم، بلکه با خود ریموت کنترل برخورد فیزیکی می‌کنیم و آن‌قدر آن را به درودیوار می‌زنیم تا کاری فرهنگی روی ریموت کنترل انجام شود و با همان دو تا باتریِ بازنشسته کار کند. 
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی