کد خبر : 76802
/ 15:53
سردبیر هفته‌نامۀ «همشهری جوان» در گفتگو با شهرآرا:

ریسک‌پذیری راز ماندگاری ماست

ریسک‌پذیری  راز ماندگاری ماست

مهدی زارع- هفته‌نامۀ فرهنگی-اجتماعی «همشهری جوان» به‌سردبیری رضا صیادی را باید یکی از نشریات موفق کشور دانست که توانسته است مخاطب زیادی جذب کند. در حاشیۀ بیست‌و‌سومین دورۀ نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌ها در گپ‌و‌گفتی کوتاه پای صحبت‌های سردبیر جوان این هفته‌نامه نشستیم تا از رازهای موفقیت مجموعۀ خودش برایمان بگوید:

کمی درمورد سابقۀ فعالیت خود در «همشهری جوان» توضیح دهید.
حدود 13 سال است که در مطبوعات فعالیت دارم. در این مدت یکی از افتخارات «همشهری جوان» را معرفی خبرنگاران بسیار به حوزه‌های خبری می‌دانم. ما نسلی از روزنامه‌نگاران مختلف را پرورش دادیم که در رسانه‌های گوناگون مشغول به کار هستند. درکنار تعدادی از دوستان کارم را از «همشهری محله» آغاز کردم و فرزند مکتب «همشهری» هستم. ابتدا در «همشهری» به‌شکل افتخاری کار می‌کردم، اما پس از مدتی معاون سردبیر و بعد سردبیر شدم. از آنجا به مجموعه‌های دیگر مثل «همشهری آیه» رفتم و از یک سال پیش سردبیر هفته‌نامۀ «همشهری جوان» شده‌ام. علاوه‌براین صاحب‌امتیاز و مدیرمسئول مجموعۀ مستقل «عقیق» هم هستم. این مجموعه که درپی اطلاع‌رسانی جلسات و محافل مذهبی است در چند سال گذشته توانسته است مخاطب زیادی جذب کند، چراکه در مطبوعات ما هیئت به‌عنوان یک ژانر که مخاطب دارد و می‌توان به‌سراغ آن رفت مغفول مانده بود.

«همشهری جوان» از مجلات ریشه‌دار کشور است. راز این موفقیت و ماندگاری چیست؟
همان‌گونه که شما بیان کردید نشریۀ ما از مجلات ریشه‌دار و تأثیرگذار است. این موفقیت چند دلیل دارد: دلیل اول این تأثیرگذاری این است که ما یک بسته به‌عنوان فرم محتوایی مجموعه ایجاد کرده‌ایم؛ یعنی در «همشهری» برخلاف بسیاری از مطبوعات فرم و محتوا از هم جدا نیست و هردو دریک‌راستا قرار دارد. این موضوع سبب پیدایش یک سری داده‌نما(اینفوگرافی)های جدید شد؛ مثلا داده‌نمای واقعۀ عاشورایی که ما کار کردیم جدید بود و با استقبال زیادی روبه‌رو شد یا مثلا وقتی‌که قرار است درمورد یک نویسنده کار کنیم یکی دنبال تولید محتوا و یکی دنبال تولید عکس نمی‌رود، بلکه همه را جمع می‌کنیم و بعد به‌صورت جمعی طرح را اجرایی می‌کنیم. نکتۀ دوم نوآوری «همشهری جوان» در طراحی جلد این نشریه بود. «همشهری» توانست فوتومونتاژ را به اوج برساند. فوتومونتاژ تلفیقی از مونتاژکردن چند عکس با هدف ایجاد تصویر ذهنی سازندۀ کار است و بسیار هم تأثیرگذار بود. بحث بعدی این است که «همشهری» توانست نویسنده تولید کند،‌ نویسنده‌ای که برای مخاطب شناخته‌شده و شناسنامه‌دار بود. این باعث می‌شد که مخاطب با این نویسنده ارتباط برقرار کند و درنتیجه مطلب آن نویسنده به‌عنوان یک برند با عکس او کار می‌شد. ولی مسئلۀ مهم دیگر که باعث شد «همشهری جوان» ماندگار شود و ما سعی می‌کنیم همان مسیر را ادامه دهیم تحول نگاه این رسانه به سوژه‌ها بود. «همشهری» نمی‌خواست نگاه سوژه را بگیرد و به همان شکل آن را منتشر کند؛ ما نگاه سوژه را می‌بینیم، اما نگاه خود را بر آن تحمیل می‌کنیم که کار سخت و پیچیده‌ای است.

آیا این‌گونه ریسک‌کردن و عکس‌العمل‌های مثبت و منفی که درپی آن ایجاد می‌شود بر کار شما تأثیرگذار نیست؟
روزنامه‌نگاری در ذات خود هیجان دارد و با ریسک همراه است؛ ما هم به‌عنوان فعالان این حوزه، اگر این ریسک را کنار بگذاریم، بازندۀ میدان هستیم و به یک کارمند صرف تبدیل می‌شویم؛ مثلا چند وقت پیش در یک برنامۀ تلویزیونی گزارشی درمورد تجاوز به پسران در فوتبالِ پایه کار شد. این مسئله یک خط خبری دراختیار ما قرار داد و ما توانستیم گزارشی با تیتر «هیس! پسرها فریاد نمی‌زنند» کار کنیم که واکنش‌های مثبت و منفی زیادی درپی داشت. اما چون این مسئله هیجان دارد که ضرورت کار روزنامه‌نگاری است و همچنین باعث شناخته‌شدن بیشتر نشریه می‌شود ما ریسک این واکنش‌ها را به‌جان می‌خریم. البته این‌گونه کارکردن مستلزم همفکری و همکاری گروهی است؛ به‌همین‌دلیل ما به‌طور هفتگی دو نشست تحلیلی برگزار می‌کنیم تا بتوانیم درمورد سوژه‌ها بحث و گفتگو کنیم. 
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی