کد خبر : 75849
/ 15:51

سلام بر شهیدی که قیام کرد تا ما بیچارگان را از بند جهالت خلاص کند

معین اصغری- اصلا این بزم، بزم عشق است و شاه و گدا ندارد. فقیر و پولدار نمی شناسد. هرجای مجلس که بنشینی محترم هستی و آقا. از پر قنداق ما را با عشق ارباب آشنا کرده‌اند و از کودکی مشکی‌پوش بوده‌ایم و امروز هم تاج نوکری‌اش را با سلطنت عالم عوض نمی‌کنیم.

سلام بر شهیدی که قیام کرد تا ما بیچارگان را از بند جهالت خلاص کند

 گدایی درِ این خانه مرا خاتمه نیست. محرم خودش به‌تنهایی یک فرهنگ است. فرهنگی که هزار‌وچهارصد‌سال است نسل‌به‌نسل منتقل شده تا امروز به ما برسد. منتها این فرهنگ گاهی دست نااهلان افتاده است و گاهی دست نادانان. همین امر هم باعث شده اتفاقاتی را ببینیم که از تعجب حتی نمی‌توان تحلیل کرد. با ما همراه باشید. می‌خواهیم با هم چند نکتۀ مهم در ایام عزاداری را مرور کنیم.

ساعت به وقت هیئت

ساعت، ٢٠‌دقیقه از نیمه‌شب گذشته و چراغ‌ها کم‌کم روشن می‌شود. فضای حسینیه دم‌کرده و خادم‌ها یکی‌یکی از آشپزخانه بیرون می‌زنند و سینی‌های چای را دور می‌گردانند. همۀ هیئت یک طرف، این چای آخری هم یک طرف، عجیب می‌چسبد! جمعیت آرام‌آرام درحال خروج از حسینیه است، اما این وقت شب نه اتوبوسی تردد می‌کند و نه حتی تاکسی پیدا می‌شود.

متأسفانه برنامه‌ریزی غلط، یکی از مواردی است که هر سال در ایام محرم و فاطمیه در خیلی از هیئت‌ها به چشم می‌خورد. افرادی که جلسه را تا یک نصف شب کِش می‌دهند انگار به این چیزها فکر نمی‌کنند؛ به اینکه شاید زنی با دوتا بچه گوشۀ خیابان بماند. اگر شما در این موقعیت‌ها قرار گرفتید، نیت کنید و به لطف اینکه خدا به شما ماشینی داده، از پیاده‌هایی که گوشۀ خیابان مانده‌اند سریع نگذرید، به‌خصوص اگر خانم باشند. یک ترمز کافی است تا مُهر تأیید ارباب ان‌شاءا... بخورد پای پروندۀ عزاداری امشب شما. گفت: «از سینه سپرکردن اگر می‌ترسید/ شب تا به سحر سینه‌زدن بیهوده است».

ضمناً یک نکتۀ مهم را هم فراموش نکنید. تقریباً نصف ٧٢نفری که در روز عاشورا پای امام ماندند، در همان نماز ظهر عاشورا به شهادت رسیدند. افرادی که دور امام را گرفتند تا دشمن موقع نماز متعرض امام نشود، ولی آن لشکر ملعون، حسابشان را از دور با تیر رسیدند؛ یعنی نصف یک لشکر به‌خاطر اقامۀ نماز جان دادند. با این حساب آیا واقعاً خود امام حسین(ع) راضی است که ما تا دو ساعت مانده به نماز صبح سینه بزنیم، بعد آن‌چنان خسته شویم که اگر گوشی بیچاره خودش را هم بکشد، نتواند با صدای زنگش ما را بیدار کند؟

بچه‌ها دارند از بازار پرچم می‌خرند

فقط خودتان را نبینید. دو ماه محرم و صفر، بهترین فرصت است تا همۀ خانواده با هم رشد کنند و با معارف اهل بیت(ع) آشنا شوند. خب خیلی از خانم‌ها به‌خاطر بچۀ کوچکی که دارند، خود را از همه چیز معاف می‌کنند. متأسفانه مرد خانه هم گاهی از روی ناآگاهی خانم را به خانه‌ماندن تشویق می‌کند، ولی نمی‌داند او را از چه نعمت بزرگی محروم می‌کند. بله، خودمان هم می‌دانیم که اگر بچه حوصله‌اش سر برود و بزند زیر گریه، همۀ جلسه به هم می‌خورد و مردم چپ‌چپ به آدم نگاه می‌کنند، اما این دلیل نمی‌شود که اصلا قید عزاداری را بزنیم. همین شب قدر امسال، حسینیه‌ای رفتیم که یک حیاط خیلی بزرگ داشت و پدرها و مادرها بچه‌ها را با خیال راحت می‌آوردند آنجا. خب تازمانی‌که بچه آرام است و می‌نشیند، می‌تواند به‌اندازۀ خودش از بودن در فضای روضۀ سیدالشهدا(ع) استفاده کند. وقتی هم که حوصله‌اش سر رفت، می‌رود بیرون بازی‌اش را می‌کند. اگر هم بچه نوزاد است، پدر و مادر می‌توانند بروند در حیاط و باقی منبر را از بلندگو بشنوند. اگر کودک شما مدرسه می‌رود و سواد خواندن و نوشتن دارد، می‌توانید با افراد متخصص مشورت کنید و کتاب‌هایی که با موضوع امام حسین(ع) به درد او می‌خورد، معرفی کنید تا بخواند و با امام سوم خود و هدف قیامش آشنا شود. همچنین هیئت‌هایی در سطح شهر وجود دارد که ویژه نوجوانان است و حال و هوای آن کاملا متفاوت است. سخنرانی در آنجا صحبت می‌کند که به‌طور ویژه برای گروه سنی آن‌ها انتخاب شده‌است و شما می‌توانید با خیال راحت فرزندتان را به آنجا بفرستید و مطمئن باشید که فضا به گونه‌ای است که از بودن در آنجا خسته نمی‌شود.

نمی‌خواهید نذری بدهید؟

تا دو ماه دیگر، هرجای این شهر که قدم بگذارید، روضه‌ای پیدا می‌شود که عده‌ای زیر بیرق امام حسین(ع) عزاداری می‌کنند. اربعین رفته‌ها این صحنه را زیاد دیده‌اند؛ یک سینی با سه‌چهار تا استکان و یک قوری که کنار پیاده‌رو منتظر یک زائر است؛ یعنی بنده خدایی که وسعش نمی‌رسیده موکب بزند و چند‌صد‌نفری را اطعام دهد، از همان دو تا استکان چای مضایقه نکرده است. متأسفانه رسم بدی بین خیلی از ماست که یا کاری را تمام‌و‌کمال انجام می‌دهیم یا اگر نشد به‌کلی قیدش را می‌زنیم. امروز خیلی‌ها در خانه‌های کوچک آپارتمانی زندگی می‌کنند و امکان اینکه یک روضۀ مفصل بگیرند ندارند و به همین بهانه از همه‌چیز صرف‌نظر می‌کنند. خب چه اشکال دارد شما روضه بگیرید و نهایتاً ده نفر مستمع داشته باشید؟ مگر آن ده نفر مهمان امام حسین(ع) نیستند؟ حتماً باید ۵٠٠‌نفر شرکت کنند تا باور کنید که روضه گرفته‌اید؟

خیلی‌ها وسعشان می‌رسد و می‌توانند ده‌دیگ شله بار بگذارند و چند‌هزار نفر را اطعام کنند. خدا از همه‌شان قبول کند. شما چطور؟ آیا شما نمی‌توانید به صد نفر غذا بدهید؟ ده‌نفر چطور؟ یک نفر چه؟ الان دیگر به برکت انواع و اقسام اپلیکیشن‌ها و سامانه‌های پیامکی به‌راحتی می‌توانید همین الان گوشی خود را بردارید و هر چند هزار‌تومان که در توانتان است به مؤسسات مختلف پرداخت کنید. قطعاً دور‌و‌بر شما هستند افرادی که جلسات روضه دارند و اگر شما امکان‌گرفتن روضه ندارید، کمک خود را به آن‌ها پرداخت کنید.

اگر با همۀ این حرف‌ها باز هم امکان کمک مالی ندارید، نگران نباشید. این‌قدر کار خیر روی زمین ریخته که حالا حالا‌ها تمام نمی‌شود! مثلا اگر رانندۀ تاکسی هستید، این ایام نذر کنید به عشق امام حسین(ع) مثلا روزی پنج‌هزار تومان مسافر صلواتی سفر کنید. یا می‌توانید دم هیئت‌ها بایستید تا وقتی جلسه تمام شد یک نفر را به خانه‌اش برسانید.

لباس مشکیم رو بیارید

محرم قواعد خودش را دارد؛ حتی لباس‌پوشیدن شما نیز در این ماه فرق می‌کند. انگار تن، پیراهنی جز مشکی را به خودش قبول نمی‌کند. رسیدن ایام عزاداری محرم باعث ایجاد رونق در بازار پیراهن‌های مشکی می‌شود. تولیدی‌های مختلف مانند سال‌های قبل، بخشی از ظرفیت خود را به تولید پیراهن‌های مشکی اختصاص می‌دهند.واقعاً خودتان یک حساب سرانگشتی بکنید و ببینید امام حسین(ع) دوست دارد شما پول به کارگر چینی بدهید و از او پیرهن بخرید تا در روضه‌ها شرکت کنید؟ همین آدم‌هایی که در حسینیه کنار شما گریه می‌کنند، تولید‌کننده‌ها و فروشنده‌های لباس‌های تولید داخل هستند. هیچ معلوم نیست شاید نفر بغل‌دستی شما که زار‌زار گریه می‌کند، حاجتش از امام حسین(ع) این باشد که این همه لباسی که برای این روزها دوخته روی دستش باد نکند.الان یک پیراهن ایرانی که با پارچه و دوخت معمولی در بازار عرضه شود، قیمتی حدود ٢۰‌هزار تومان دارد و پیراهن‌هایی با دوخت و پارچۀ بهتر به قیمتی حدود ٣٠ تا ۴٠‌هزار تومان به فروش می‌رسند. قیمت نمونه‌های چینی یا ترک بازار هم به‌طور معمول حدود ۴٠‌هزار تومان است که اگر بگردید، هیچ بعید نیست از این کمتر هم پیدا کنید.

ضمناً اگر این روزها کسی به شما گفت پوشیدن لباس مشکی مکروه است، به‌جای عصبانیت فقط به او بگویید وقتی یزید، اهل بیت رسول خدا را طلبید و آن‌ها را بین ماندن در شام و برگشتن به مدینه مخیّر کرد، به او گفتند: «ما بیش از هر چیز دوست داریم که برای امام مظلوم مجلس ماتم و عزا برپا کنیم و گریه و زاری کنیم.» یزید هم مخالفت نکرد. بعد از این از زنان بنی‌هاشم و طایفۀ قریش همه برای امام حسین(ع) لباس سیاه پوشیدند و هفت روز برای حضرت ندبه و زاری کردند.

حق‌الناس

کل سال هزار‌و‌یک عروسی با انواع و اقسام سروصداها برگزار می‌شود، کلی کارناوال عروسی خیابان‌ها را بند می‌آورند، تازگی‌ها هم که جشن‌های مزخرفی مثلا به‌‌بهانۀ خلاص‌شدن بچه از پوشک یا مشخص‌شدن جنسیت جنین می‌گیرند! هیچ‌کدام از این‌ها را نمی‌بینند، ولی به محرم که می‌رسد، یک‌دفعه رگ غیرت عده‌ای باد می‌کند و فریاد وااسلاما سر می‌دهند! طرف ‌میلیون تومان برای دو ساعت عروسی خرج می‌کند و ککش هم نمی‌گزد، اما به یک دیگ شله که می‌رسد، غمباد می‌گیرد که چرا این پول‌ها را اسراف می‌کنید؟ می‌دانید با پول یک دیگ شله چند تا جهیزیه می‌شود جور کرد؟!این‌ها را همین اول کار گفتم، که بدانید اگر می‌خواهیم موضوعی را نقد کنیم، خودمان می‌دانیم اوضاع از چه قرار است و ما از قماش این جماعت نیستیم. اما خیلی‌ها هم از آن سوی بام افتاده‌اند. طرف هر کاری که میلش می‌کشد انجام می‌دهد؛ وقتی ازش می‌پرسی چرا، می‌گوید دستگاه امام حسین(ع) این حرف‌ها را ندارد. تا ساعت‌٢ نصف شب بیست تا باند را روی آخرین صدا تنظیم کرده‌اند و فقط جیغ می‌زنند. کدام یک از مراجع اجازه داده‌اند به اسم امام حسین(ع) آرامش یک محله را به هم بریزید؟ اباعبدا...(ع) آن‌قدر به مسئلۀ حق‌الناس بها می‌دادند که وقتی به کربلا رسیدند، همان روزهای اول فرستادند صاحبان زمین را پیدا کردند و آنجا را از آن‌ها خریدند. چرا؟ چون نمی‌خواستند همان چند روز را در زمین غصبی اتراق کنند. ضمناً فقط شب تاسوعا و عاشورا، دستۀ عزاداری به خیابان بیاورید که همۀ مردم از این ماجرا مطلع‌اند و اصلا بحث اقامۀ عزای سیدالشهدا مطرح است؛ باقی روزهای محرم و صفر، اگر خیابان‌ها را ببندید و یا ترافیک درست کنید، شک نداشته باشید که مدیونی دارد. 

کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی