کد خبر : 75641
/ 15:02

مشورت

مشورت‌کردن با هرکسی را نمی‌توان دلیل عقل دانست

مشورت

مشورت چیز خوبی است. کسی درباب ارزش‌های والای انسانی‌ای که در این امر پسندیده نهفته است شک ندارد.
ولی حقیقتش این است که مشورت‌کردن با هرکسی را نمی‌توان دلیل عقل دانست، اینکه دربارۀ کار‌هایی که طرف مقابل هیچ تخصصی در آن‌ها ندارد با او مشورت کنیم.
بسیاری از تصمیمات مدیران در کشور ما جوری است که آدم احساس می‌کند این‌ها شب قبلش در‌آن‌زمینه با بچه‌های کوچکشان مشورت کرده‌اند؛ تصمیماتشان به‌شدت سطحی و کودکانه است.
گاهی اصل مشورت خوب است، اما نگاهی که شما به آن مشورت دارید و برداشتی که از آن مشورت دارید بسیار ابلهانه و سطحی است.
دوستی تعریف می‌کرد: «وقتی قرار بود این مغازه را باز کنیم با خودمان گفتیم پدرمان که هر‌روز خرش را سوار می‌شود و می‌رود باغ و از مغازه‌داری و کسب‌و‌کار چیزی نمی‌داند، اما مادرمان گاهی برای خرید به بازار می‌رود؛ پس با مادر مشورت کردیم. حالا من عین آن دیالوگ‌های ردوبدل‌شده را برایتان نقل می‌کنم:
«- مادر جان! ما قرار است مغازه باز کنیم. شما چه می‌فرمایید‌؟
- سختی کسب‌و‌کار همان چند روز اول است. باید حوصله داشته باشید و صبر کنید.».
ما این حرف مادرمان را به گوش جان نیوش کردیم و همان چند روز اول اصلا مغازه را باز نکردیم.»!
ما چنین ملتی هستیم؛ وقتی هم درست مشورت می‌کنیم باز درست متوجه نمی‌شویم منظور طرف مقابل چیست. این است که بعضی از بزرگان فرموده‌اند: «برو، داداش! مشورت نکن.».
البته بد نیست که بدانیم سعدی هم گفته: «هرکه بی مشورت کند تدبیر/ غالبش بر غرض نیاید تیر». دیگر خودتان می‌دانید.
قاسم رفیعا 
کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی