کد خبر : 75639
/ 14:55

ضرورت هدفمندی در گسترش زیر‌ساخت‌‌های فرهنگی شهری

گشوده‌شدن دریچۀ امید بعد از انتخاب اعضای شورای اسلامی‌ شهر مشهد طیف گسترده‌ای از نیاز‌های متراکم اکثر مردم مشهد را برای رسیدن به شهری مطلوب و پویا به‌وجود آورده است.

ضرورت هدفمندی در گسترش زیر‌ساخت‌‌های فرهنگی شهری

گشوده‌شدن دریچۀ امید بعد از انتخاب اعضای شورای اسلامی‌ شهر مشهد طیف گسترده‌ای از نیاز‌های متراکم اکثر مردم مشهد را برای رسیدن به شهری مطلوب و پویا به‌وجود آورده است. در‌این‌میان مسئلۀ زیر‌ساخت‌های فرهنگی و هنری از اولویت‌های مهم جامعۀ فرهنگی و هنری و البته از وظایف اصلی شورای اسلامی‌ شهر و شهرداری‌ است. بحث فراروی لزوم توجه عمیق به ضرورت‌های هدفمندی در گسترش زیرساخت‌‌های فرهنگی برای استفادۀ حداکثری از امکانات و اعتبارات و توانمندی‌هاست. برای ایجاد یک جریان مستمر و عالمانه در ساخت زیر‌ساخت‌‌های فرهنگی و هنری و رونق‌بخشیدن به آن‌ها توجه به مباحث ذیل ضروری است:
١- لزوم مطالعات عمیق و نیازسنجی عالمانه: بی‌شک تأثیر یک جریان فرهنگی متکی به یک پشتوانۀ مطالعاتی عمیق و عالمانه است؛ لذا ضروی است مطالعات همه‌جانبه و نیازسنجی علمی‌ برمبنای ویژگی‌‌های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی و سابقۀ تاریخی مناطق مختلف مشهد انجام گیرد و براساس آن نیاز‌های فرهنگی و هنری استخراج شود، سپس طرح‌های عملیاتی برای رفع نیاز‌‌ها تبیین و تدوین شود و درنهایت طراحی زیر‌ساخت‌های فرهنگی و هنری مورد‌توجه قرار گیرد.
٢- ساخت فضا‌های فرهنگی و هنریِ پاسخ‌گو، مؤثر و توانمند‌ساز: از دیگر‌ویژگی‌‌های فضا‌های فرهنگی و هنری مطلوب پاسخ‌گویی و توانمند‌سازی و تأثیر آن‌هاست. یکی از کارها استفاده از ساختمان‌های موجود و یا قدیمی‌ و بازپیرایی آن‌ها برای فعالیت‌‌های فرهنگی و هنری است. این کار آن‌گاه مطلوب است که موضوع پاسخ‌گویی و توانمند‌سازی مخاطب در این‌گونه فضا‌های فرهنگی مورد‌توجه قرار گیرد. فضای فرهنگی و هنریِ پاسخ‌گو بستری است که بتواند نیاز‌های مختلف مخاطب در‌زمینۀ مهارت‌‌های فرهنگی و هنری را رفع کند و زمینۀ توانمندی آن‌ها را برای حضور در صحنه‌‌های اجتماعی و فرهنگی و همچنین اقتصادی فراهم سازد؛ پس باز‌پیرایی فضا‌های موجود و ساخت فضا‌های تازه باید مبتنی‌بر آماده‌سازی مخاطبان برای کسب مهارت‌ها و ایجاد درآمد و کار پایدار باشد.
٣- انعکاس هویت شهری در فضا‌های فرهنگی و هنری: فضا‌های فرهنگی و هنری شهری باید انعکاس‌دهندۀ هویت شهری باشند. این انعکاس باید در فرم و شکل و ... این بنا‌ها قابل‌مشاهده و تبیین باشد. نباید و نمی‌توان بدون‌توجه‌به هویت‌‌های تاریخی، مذهبی و فرهنگی شهر فضا‌ها و سازه‌‌ها را به‌عنوان زیر‌ساخت‌های فرهنگی و هنری طراحی و بازپیرایی کرد. توجه به این نکتۀ مهم و کلیدی باعث چشم‌نوازی بناها و عمق‌بخشی به هویت شهری خواهد شد و نقش شایسته‌ای هم در استقبال مخاطب خواهد داشت.
۴- نمونه‌سازی فضا‌های فرهنگی و نقش آن در رونق گردشگری فرهنگی: آنچه در بررسی کارکرد‌های زیر‌ساخت‌های فرهنگی و هنری در کشور‌های مختلف به‌چشم می‌خورد نمونه‌سازی از بعضی از این بنا‌ها و سازه‌‌هاست، به‌این‌معنی که درباب بنا‌های فرهنگی و هنریِ نمونۀ فاخر‌بودن، زیبابودن، معناداربودن و ... نمونه‌هایی قابل‌ارائه و بازدید طراحی و ساخته می‌شود. این فضا‌های فرهنگی و هنریِ نمونه مکانی برای حضور و بازدید گردشگران فرهنگی و افراد فرهیخته و صاحب‌نظر می‌شود و بستری برای برگزاری نشست‌‌های عمیق و فعالیت‌‌های بایستۀ فرهنگی و هنری مهیا می‌کند.
۵- فضا‌های فرهنگی مکمل: فضا‌های فرهنگی شهری هرچند هرکدام در جغرافیای مکانی خود باید بتوانند نیاز‌های مختلف مخاطبان را برطرف کنند، اما در جغرافیای شهری هرکدام از این زیرساخت‌ها باید جزئی از یک کل برای رفع نیاز فرهنگی شهر و ارتقای فرهنگ عمومی‌ و شهروندی باشند؛ برای‌همین در طراحی فضا‌های فرهنگی جنبۀ مکمل‌همدیگر‌بودن باید مورد‌توجه قرارگیرد. این نگاه در طراحی عمومی‌ فضا‌های فرهنگی باعث جلوگیری از هدر‌رفت اعتبارات و بهره‌برداری بهینه و حداکثری از توان‌ها و ظرفیت‌ها می‌شود.
۶- توجه‌به نیروی انسانی کارآمد: در طراحی زیر‌ساخت‌‌های فرهنگی و هنری توجه عمیق به شیوۀ مدیریت آن مهم و اساسی است. در بخش فرهنگ نیروی انسانی کارآمد امکان تحول مناسب و دستیابی به اهداف را فراهم می‌آورد. درطراحی مدیریتی این زیرساخت‌های فرهنگی و هنری باید به استفادۀ حداکثری از توان هنرمندان و فرهیختگان توجه شود. هسته‌‌های کوچک کارشناسی با توان بالای تعامل با جامعۀ فرهنگی و هنری نیاز مدیریتی این‌گونه فضا‌های فرهنگی و هنری شهری است.

ناصر نبی‌زاده 
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی