کد خبر : 75599
/ 16:01

تهرانی‌ها قدری جمع و جور بنشینند

این روزها تمام ایران در تهران خلاصه شده و تمام تهران هم نگاهش به شمال شهر است.

تهرانی‌ها قدری جمع و جور بنشینند

در ادبیات و هنر هم همۀ راه‌ها به دروازه‌های این شهر بی‌در‌و‌پیکر ختم می‌شود. تهران مثل یک مکندۀ بزرگ تمام امکانات و بودجه را در خود جمع کرده و حاضر نیست به هیچ طریقی کمی از آن را به شهرها و مناطق دیگر بدهد؛ از‌همین‌رو در هر شهری هر‌که استعدادی در خود می‌بیند عزم تهران می‌کند تا حق خود را از مردمان زیاده‌خواه این شهر بگیرد. وقتی هم به تهران می‌رسد می‌شود یکی مثل بقیه که همۀ امکانات را حق مسلم و طبیعی خود می‌دانند.
در کشورهای پیشرفتۀ دنیا کمتر از این تمرکز و تجمع خبری هست. هر کشور چندین شهر بزرگ دارد که هرکدام مرکزیتی دارند؛ یکی مرکز سیاسی است و دیگری مرکز اقتصادی، یکی مرکز فرهنگی است و دیگری قطب صنعتی، یکی قطب کشاورزی است و دیگری قطب علمی. در همۀ مناطق هم این تقسیم کار و امکانات به چشم می‌خورد. شما در یک شهر کوچک هم می‌توانید از امکاناتی که در پایتخت وجود دارد برخوردار شوید. این‌گونه است که نه کسی که در شهری دور زندگی می‌کند آن شهر را بن بست می‌داند و همۀ آمال و آرزوهای خود را در مهاجرت به پایتخت می‌بیند و نه اهالی پایتخت خود را تافتۀ جدابافته می‌دانند و تمامی امکانات را حق مسلم خود فرض می‌کنند.
حال که نمی‌شود یا نمی‌خواهند مراکز سیاسی و اقتصادی در کشور توزیع شوند لااقل می‌توان به توزیع فرهنگ در کشور پرداخت. شهرهای مختلف ایران که روزی هرکدام قطبی در فرهنگ و ادب این مرز‌و‌بوم بوده‌اند می‌توانند به جایگاه سابقشان برگردند، اگر اهالی فرهنگ و هنر در تهران قدری خودشان را کنار بکشند و برای بقیه هم جا باز کنند.
علیرضا لبش 
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی