کد خبر : 75170
/ 20:36

وقتی سلول‌ها خسیس می‌شوند!

برخی مواقع بدن انسان خسیس می‌شود، یعنی قند هست، کم هم نیست، اما سلول‌ها حیفشان می‌آید آن را بسوزانند و به‌دلایل نامشخصی آن‌ها را در بدن انبار می‌کنند.

وقتی سلول‌ها خسیس می‌شوند!

طنز سرسره شهرآرا آنلاین / برخی مواقع بدن انسان خسیس می‌شود، یعنی قند هست، کم هم نیست، اما سلول‌ها حیفشان می‌آید آن را بسوزانند و به‌دلایل نامشخصی آن‌ها را در بدن انبار می‌کنند. برخی معتقدند که برخی از سلول‌ها به‌تصور آنکه در سال‌های آتی قند گران خواهد شد با انگیزه‌های سوداگری در بازار دست به احتکار قند می‌زنند که این‌کار مشکلاتی را برای بدن ایجاد می‌کند.

دکتر رضا ملک‌زاده، معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، گفته است: «پنجاه‌درصد علت مرگ‌ومیر مردم ایران ناشی از سکتۀ مغزی و قلبی است که علت اصلی آن درواقع دیابت، فشارخون و چاقی است.».

در همین‌خصوص پیشنهاد می‌شود برای مبارزه با بیماری دیابت کمی فرهنگ‌سازی کنیم. وقتی به بچه‌های بامزه می‌گوییم: «وای، چقدر شیرینه این.» ناخودآگاه «شیرین»‌بودن را چیز خوبی قلمداد می‌کنیم و این از همان کودکی در مخ بچه فرو می‌رود. 

پیشنهاد می‌شود به بچه‌های بامزه بگوییم: «وای، چقدر بی‌مزه‌ای تو.»؛ البته شاید کمی زمان ببرد که مردم به این فرهنگ‌سازی عادت کنند؛ اما این فرهنگ‌سازی و مبارزه با دیابت ارزش آن را دارد که حتی به فرزند جاری‌تان بگویید «بی‌مزه» و کمی بین شماها شکرآب شود. وقتی کودک از همان بچگی بفهمد «بی‌مزه» است و بی‌مزه‌بودن اصلا هم بد نیست، عمراً در آینده به‌دنبال شکلات و شیرینی و امثالهم برود. به این‌شکل نه‌تنها دیابت نمی‌گیرد، چه‌بسا آیندۀ درخشانی در انتظارش باشد و یک طنزنویس بی‌مزه هم بشود و درخصوص سوژه‌های بی‌خاصیت طنز بنویسد که مبادا به کسی بر بخورد!

..........................................

 

همه‌اش تقصیر قطارشهری است

ایران در بین کشورهای جهان، کم‌تحرک‌ترین مردم را دارد. کم‌تحرکی، باعث بروز سکتۀ قلبی و مغزی می‌شود. در همین‌راستا و برای آنکه کمی به تحرک خودمان بیفزاییم، پیشنهادات زیر ارائه می‌شود:

پیشنهاد اول: همه‌اش تقصیر همین قطارشهری است؛ از زمانی‌که پا به عرصۀ وجود گذاشت، بر برآمدگی شکم ما هم افزوده شد. اینکه نشد وسیلۀ حمل‌و‌نقل عمومی. روی صندلی منتظر می‌مانی، قطارشهری می‌آید و دقیقاً جلوی پایت می‌ایستد، سوار می‌شوی و می‌روی. خیلی‌وقت پیش‌ها که قطارشهری نبود، اتوبوس‌ها چندصدمتری این‌طرف یا آن‌طرف ایستگاه می‌ایستادند و برای سوارشدن به آن‌ها مجبور بودی مقداری به خودت تحرک بدهی و با سرعت به سمتشان بدوی و بعد از کمی کُشتی‌گرفتن با دیگر شهروندان، شاید می‌توانستی بر آن سوار شوی. پیشنهاد ما این است که قطارشهری نیز به‌جای توقف در ایستگاه‌ها، بین دو ایستگاه توقف کند تا شهروندان هم کمی به خودشان تحرک دهند.

پیشنهاد دوم: مقصر دیگرِ کم‌تحرکی افراد، بانک‌ها هستند. آن‌ها درحال‌حاضر به‌راحتیِ آب‌خوردن به انسان وام می‌دهند و دیگر خبری از دوندگی‌های قدیم نیست. 

شما یادتان نیست، در زمان‌های قدیم برای گرفتن چندمیلیون‌تومان باید آن‌قدر دوندگی انجام می‌دادی که تمام چربی‌هایت آب می‌شد. پیشنهاد ما این است که در اولین فرصت، دوباره سیستم بانک‌ها به روال سابق برگردد و بازهم برای چندمیلیون ناقابل از شهروندان ضامن کارمند و غیرکارمند و نامۀ کسر از حقوق و میانگین گردش حساب و ... بخواهند تا طرف آن‌قدر بدود که هم وزنش کم شود و هم کفشش پاره شود؛ به‌این‌ترتیب شاید دوباره صنعت کفش‌سازی کشور رونقی بگیرد.

..........................................

 

دلالی شکلاتی

خبری منتشر شده است که نشان می‌دهد تفاوت فاحشی بین نرخ واردات و فروش شکلات وجود دارد؛ قیمت هرکیلو شکلات وارداتی ۴۵۰۰تومان است و در داخل به قیمت ۵۰هزار تومان به فروش می‌رسد. 

در همین‌خصوص تشکر می‌کنیم از دلالانی که گویا این‌روزها بی‌خیال بازارهای مسکن و سکه و دلار شده‌اند و رفته‌اند به سمت شیرینی و شکلات. پیشنهاد ما به این‌دوستان این است که حداقل تا بیست‌سی‌سال دیگر در همان بازار شیرینی و شکلات باقی بمانند تا شاید ما هم بالاخره بتوانیم خانه‌دار شویم.

 

کلیدواژه ها
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی