کد خبر : 75163
/ 20:53
گفتگوی شهرآرا با کارآفرینی خودساخته که کار خود را از یک‌جمع مسجدی آغاز کرد؛

بر لبۀ تکنولوژی

ما زمانی‌که شروع به‌کار کردیم، هنوز بحث استارتاپ‌ها مطرح نبود و جامعه، شناختی نسبت به استارتاپ نداشت. تجربه و ارتباط و رانت هم نداشتیم، اهل رشوه هم نبودیم. این‌ها مجموعه عواملی است که باعث می‌شوند شما با فشار خیلی زیاد مجبور به آغاز کار شوید.

بر لبۀ تکنولوژی

خبرنگار: حامد سرادار

شهرآرا آنلاین / همان‌طورکه می‌دانید چندی هست که در صفحۀ کلیک، به معرفی کارآفرینان خودساخته‌ای می‌پردازیم که توانسته‌اند برمبنای دانش و علم مدیریت، ایده‌های خود را به اجرا برسانند و در آن موفق شوند؛ اخیراً هم که به دنبال این‌کارآفرینان بودیم، نام یک‌شرکت دانش‌بنیان مشهدی را زیاد شنیدیم. این‌شرکت، در حوزۀ کاری خود در کشور حرف اول را می‌زند و مهم‌ترین پروژه‌های وزارت‌های نفت و برق و صنایع را انجام می‌دهد. گشتیم و این شرکت جوان دانش‌بنیان را در پارک علم‌وفناوری خراسان یافتیم. به‌سرعت با هماهنگی روابط عمومی پارک، زمانی را برای مصاحبه با مدیرِ سرشلوغ این‌شرکت ترتیب دادیم تا رمز موفقیت این جوانانِ با استعداد کشور را از ایشان جویا شویم. در ادامه، پای صحبت‌های مهندس مرتضی تقوایی، مدیرعامل شرکت دانش‌بنیان «بهپویان»، خواهیم نشست.

 

شروع از خانۀ خدا

مهندس مرتضی تقوایی متولد ۱۳۶۵ در مشهد است. مهندسی برق خود را از دانشگاه شهید عباسپور مشهد گرفته است. وی شروع فعالیت شرکت و گروه خود را از یک‌تشکل مسجدی می‌داند و بیان می‌کند: «ما دوران دبیرستان جلساتی با محوریت حجت‌الاسلام دکتر نخاولی در مسجد «المنتظر» داشتیم؛ پس‌از آن، دوستانِ آن جلسه در دانشگاه‌های معتبر مانند امیرکبیر، شریف، فردوسی و ... مشغول‌به‌تحصیل شدند.». ایده‌ای داشتیم که بچه‌های حاضر در مجموعه‌های مذهبی، بعد از مدتی از هم جدا نشوند و یکی از این راه‌حل‌ها ایجاد اشتغال بود. ما سعی کردیم با تأسیس یک‌شرکت، همگرایی ایجاد کنیم و این‌امر نهایتاً در سال ۱۳۸۶ به تأسیس شرکت «بهپویان» منجر شد. در ابتدا چهارنفر بودیم و بعد کم‌کم رشد کردیم تا الان که حدود چهل‌نفر هستیم.».

تقوایی در ارتباط با زمینۀ کاری «بهپویان» عنوان کرد: «نوع فعالیت این‌شرکت براساس دو مبنای اصلی بود؛ ما تخصص‌های متفاوتی داشتیم. دوستان با علایق متفاوت در رشته‌های متفاوت تحصیل کرده بودند: متالوژی، مکانیک، برق، تحقیق در عملیات و ... . این تخصص‌ها باید در یک محور کنارهم قرار می‌گرفتند. همچنین ما می‌خواستیم کار ویژۀ شرکت مرتبط با یک‌نیاز جدی کشور باشد، یعنی یکی از مشکلات جدی‌ای را که کشور با آن دست‌به‌گریبان است، برطرف کنیم؛ چراکه ما دنبال یک‌حرکت مفید بودیم، نه صرفاً دنبال درآمد. پس از بررسی‌ها به این نتیجه رسیدیم که حوزۀ انرژی، هم یک‌تخصص بین‌رشته‌ای و هم واقعاً مشکل مملکت است؛ یعنی ما در بحث انرژی به‌شدت هدررفت داریم و سه‌برابر سرانۀ دنیا مصرف انرژی داریم.».

 

کاری فراتر از کار دیگران

مدیرعامل شرکت بهپویان، سختی‌های شروع کار خود را این‌گونه بیان می‌کند: «ما زمانی‌که شروع به‌کار کردیم، هنوز بحث استارتاپ‌ها مطرح نبود و جامعه، شناختی نسبت به استارتاپ نداشت. تجربه و ارتباط و رانت هم نداشتیم، اهل رشوه هم نبودیم. این‌ها مجموعه عواملی است که باعث می‌شوند شما با فشار خیلی زیاد مجبور به آغاز کار شوید. بچه‌های ما سه‌سال ابتدایی، حدود یک‌هفتمِ یک‌کارگر معمولی حقوق می‌گرفتند؛ بعد از آن شد نصف یک‌کارگر و همینطور رشد کرد تا اینکه در حدود سال ۹۱ تقریباً به حقوق کارگری رسیدیم. از سال ۹۳ هم شرکت از آب‌و‌گل در آمد و الحمدلله از نظر درآمدی وضع بهتری پیدا کردیم. این‌فضا فشار خیلی زیادی را ایجاد می‌کند، مخصوصاً اگر شما بخواهید حرف جدید بزنید. فکر کنم هشت‌ماه طول کشید تا موفق شدیم اولین پروژه را بگیریم. من هفته‌ای چهاربار به کارفرما زنگ می‌زدم تا اولین کار را گرفتیم و انجام دادیم. ما از حوزۀ بهینه‌سازی مصرف انرژی شروع کردیم؛ به‌دلیل دقتی که در این‌حوزه داشتیم و خواستیم متفاوت کار کنیم تا کارفرما رغبت کار با ما را داشته باشد. در ابتدا ما تجهیزمحور کار می‌کردیم. به این‌ توجه می‌کردیم که این تجهیز، چه پتانسیل صرفه‌جویی‌ای دارد. بعد از انجام این‌کار مشاهده کردیم که رشد تکنولوژیِ شرکت بالاتر رفت و باعث شد ما بتوانیم کم‌کم فرآیندمحور نگاه کنیم. گفتیم مثلا فرآیند این ایستگاه پمپاژ را نگاه کنیم و ببینیم این پمپ‌ها کنار هم چه راندمانی دارند؟ با این‌روش توانستیم راندمان کل ایستگاه را بالا ببریم. بعد به این‌نتیجه رسیدیم که یک‌لایه بالاتر بیاییم، ولی به‌محض ورود به حوزه‌های بالاتر، کلا در کشور با ما مخالفت شد. به ما گفتند «شما با این‌سن و با این‌تجربه می‌خواهید بیایید به‌جای ما تصمیم بگیرید؟ به ما می گویید چه‌پمپی را کی روشن کن و تا چه سطحی آب بگیر؟ این کار ماست و به شما مرتبط نیست. مگه بچه‌بازیه؟». از اینجا کار شروع شد و ما هم سماجت و پافشاری در این موضوع داشتیم. این بحث را حدود سه‌سال پیگیری کردیم و نهایتاً محصولِ مرتبط را ساختیم. محصولی با‌نام «مدیریت هوشمند ایستگاه‌های پمپاژ». گفتیم حالا با این‌سامانه، خودمان تصمیم می‌گیریم. این‌سامانه بسیار پیچیده بود و سه‌سال طراحی آن زمان بُرد و همین‌الان هم این سامانه مشابه خارجی ندارد. از این به بعد، تکنولوژی جدیدی وارد کار شرکت شد. قبلا در حوزۀ بهینه‌سازی مصرف انرژی بودیم، الان در حوزۀ هوشمندسازی شبکه های بزرگ‌ابعاد. تکنولوژی‌ای که در این‌حوزه استفاده کردیم همگام با تکنولوژی شرکت‌های معتبر جهان در این حوزه بود و هم‌اکنون ما در لبۀ تکنولوژی جهان درحال حرکت هستیم.»

 

انتخاب و پایبندی به هدفی والا

مدیرعامل این‌شرکت دانش‌بنیان به افرادی که می‌خواهند کارآفرینیِ دانش‌بنیان داشته باشند، توصیه کرد: «من در سطح تجربیات خودم توصیۀ اولی که دارم این است که اهداف درستی که در شروع کار برای خود ترسیم کرده‌اند، یادداشت کنند و بعد در طی کار به این اهداف مدام نگاه کنند. چون اساس‌قرار‌دادن پدیده‌ی پول کم‌کم شما را تبدیل به بیزینس‌من می‌کند و از اهداف اولیه‌تان دور می‌شوید. نکتۀ دوم این است که کادرسازی درست داشته باشند. برای انجام درست کار، کادرسازی مناسب ضروری است. از توانایی‌های تیم خود به‌خوبی استفاده کنیم. باتوجه‌به تغییر رویۀ کشور به‌سمت اقتصاد دانش‌بنیان، نیازمند است که عزیزانی که می‌خواهند در این‌زمینه‌ها وارد شوند، در حوزۀ اقتصادی، ادبیات درستی داشته باشند. بحث بعدی، آفت‌هایی است که در کار تیمی وجود دارد. نیاز به شفافیت و نظم دقیقی هست و افرادی که باهم شراکت دارند هم شراکت درستی داشته باشند. دنبال کار راحت هم نباشند که کار در این‌حوزه بسیارسخت است. پوشش روی همه‌ی این مشکلات هم توکل به خداست.».

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی