کد خبر : 75035
/ 22:40
در میزگرد شهرآرا با حضور سرپرست دفتر جذب و حمایت از سرمایه‌گذاری استانداری و سرمایه‌گذاران فعال در حوزۀ گردشگری مطرح شد؛

سرمایه‌گذاری فقط هتل‌سازی نیست

میزان سرمایه‌گذاری خارجی در کشورها، یکی از معیارهای رشد و توسعۀ اقتصادی آن کشور در‌نظر گرفته می‌شود.

سرمایه‌گذاری فقط هتل‌سازی نیست

خبرنگار: ظریفیان

گفتگوی شهرآرا آنلاین /  استان خراسان رضوی با‌توجه‌به وجود بارگاه منور امام رضا‌(ع) و تعداد زائرانی که هرساله به این استان سفر می‌کنند و همچنین ویژگی‌های بوم‌شناختی و طبیعی ویژه و نیز دارابودن میراث تمدنی کهن از پتانسیل‌های بالایی برای جذب سرمایه‌های داخلی و خارجی برخوردار است و انتظار می‌رود که بالاترین میزان سرمایه‌گذاری را بین سایر استان‌ها داشته باشد.

اما می‌بینیم که این‌گونه نیست و اگرچه استان خراسان رضوی به‌نسبت تعداد پروژه‌های سرمایه‌گذاری رتبۀ اول را در کشور دارد، به لحاظ مبلغ جذب سرمایه‌گذاری در جایگاه نخست قرار ندارد. از سوی دیگر، بیشترین حجم سرمایه‌گذاری در استان را در‌حالی بخش صنعت و معدن به خود اختصاص داده که در سند آمایش استان، اولویت سرمایه‌گذاری با‌توجه‌به پتانسیل‌ها و ظرفیت‌های سرزمینی، «گردشگری» ذکر شده‌ است. بررسی چرایی این موضوع و راهکارهای جذب سرمایه‌گذاری در حوزۀ گردشگری در استان، موضوعی است که دربارۀ آن با شکوه میرشاهی، سرپرست دفتر جذب و حمایت از سرمایه‌گذاری استانداری، و محمد‌صادق امین‌شریعتی، نمایندۀ بخش خصوصی و فعال در حوزۀ گردشگری، به گفتگو نشستیم.

 

سند آمایش، اولویت سرمایه‌گذاری استان را «گردشگری» معرفی کرده‌ است، ولی آنچه پیگیری می‌شود، گردشگری نیست. در حال حاضر بیشتر سرمایه‌گذاری‌ها در چه حوزه‌هایی دنبال می‌شوند؟ 

میرشاهی: بیشتر در حوزۀ صنعت است که از قبل هم بود و در حال حاضر هدفمان حفظ وضع موجود و اشتغال آن‌هاست که متأسفانه به‌علت رکود دچار چالش شده‌اند. در حوزۀ گردشگری متأسفانه بیشتر به‌سمت ساخت هتل رفته‌ایم؛ در‌صورتی‌که گردشگری فقط هتل درست‌کردن نیست. مثلا در خواف و بینالود تونل بادی داریم که یک نعمت خدادادی است و ازسویی استفاده از انرژی‌های پاک هم از اولویت‌های کشورمان است، ولی متأسفانه می‌بینیم به طرح‌هایی در آنجا مجوز داده می‌شود که عملا نمی‌توانیم نیروگاه‌های بادی را در آنجا محقق کنیم. ما باید ماندگاری زائر را، که مدت کوتاهی است، افزایش دهیم، اما از امکاناتی که با‌توجه‌به وجود بارگاه امام رضا(ع) در استان داریم به‌طور شایسته‌ استفاده نمی‌کنیم. ما باغ نادری، مقبرۀ فردوسی و مناطق طبیعی زیبایی برای طبیعت‌گردی و بوم‌گردی داریم، ولی متأسفانه شرایط خوبی در حوزۀ گردشگری فراهم نشده است.

 

این مسئله یعنی همان گردشگری هم تعریف درستی نشده است؛ چرا؟

میرشاهی: بله؛ اصلا قوی عمل نکرده‌ایم. بالغ بر ۷۵درصد سوغاتی که دور حرم به فروش می‌رسانیم تولید داخل نیست و تولید کشورهای چین و پاکستان و تایلند است. اگر گردشگری ما به‌خوبی راه بیفتد و بتوانیم ماندگاری زائر را افزایش دهیم و سبد خرید زائر را از محصولات داخلی خودمان کامل کنیم، هم صنعتمان راه می‌افتد، هم کشاورزی و هم خدمات. ولی وقتی به گردشگری توجه ویژه نداشته باشیم، مسائلی پیش می‌آید که الان شاهد آن هستیم.

شریعتی: در موضوع سرمایه‌گذاری در حوزۀ گردشگری عموماً ذهن متوجه هتلینگ و مراکز اقامتی می‌شود. ما به این موضوع نقد داریم. چراکه برنامۀ مدون و خاصی در این زمینه مطرح نشده است. هرسال که آمارها را بررسی می‌کنیم می‌بینیم وضعیت بدتر می‌شود. چیزی که می‌بینم این است که سرمایه‌گذاری‌ها به‌سمت آنچه در سند آمایش سرزمین گفته شده، نرفته و به‌طور بی‌رویه به‌سمت ایجاد مکان‌های اقامتی رفته است. با این وضع درآینده به‌سمت نه‌فقط بحران اقتصادی، که بحران‌های اجتماعی و اشتغال‌زایی پیش خواهیم رفت. همین الان هم اشتغال‌زایی در شهر مشهد فصلی شده، در‌حالی‌که ما معتقدیم ظرفیت اقامتی مشهد بیش‌از حد خودش است. ما برای میهمانی که وارد شهر‌مان می‌شود، برنامه‌ای نداریم. مشهد دو برگ برنده دارد. علاوه‌بر اینکه قطب گردشگری است، قطب آی‌تی هم هست. توأم‌کردن این دو موضوع با هم جای کار بسیار دارد. درزمینۀ اقامتی ظرفیت کم نداریم، ولی باز می‌آییم در حوزۀ زائرسراهای ارزان‌قیمت سرمایه‌گذاری می‌کنیم و میلیاردها‌تومان پول را پای آن می‌ریزیم.

میرشاهی: همۀ ادارات دولتی آمده‌اند برای خودشان زائرسرای ارزان‌قیمت ساخته‌اند و از امکانات موجود استفاده نمی‌کنند که حداقل همین‌ها را رونق بدهیم.

شریعتی: این موضوع امنیت سرمایه‌گذاری را زیر سؤال می‌برد. من یک روز با یکی از دوستان متولی در بحث زائرسراهای ارزان قیمت، صحبت می‌کردم. می‌گفت: شما دارید هتل‌های چهار‌پنج‌ستارۀ مشهد را پر می‌کنید. تکلیف آن کسی که پول ندارد برود هتل پنج‌ستاره چیست؟ پرسیدم: شما با چه عددی می‌خواهید این‌ها را بیاورید؟ گفت: با شبی سی‌هزار تومان همراه با صبحانه، ناهار و شام. گفتم: برای این کار که لازم نیست چیزی ایجاد کنید؛ همین الان در همین فصل اوج حضور مسافر، من حاضرم با این عدد به شما خدمات بدهم. این حرف من نیست؛ رئیس اتحادیه دارد اعلام می‌کند. چون این بستر فراهم است. مشکل ما در جای دیگر است. ما اطلاع داریم که زائر شب سوار قطار می‌شود، صبح به مشهد می‌رسد، زیارت می‌کند و یک پارک آبی می‌رود، بعدازظهر سوار قطار می‌شود و برمی‌گردد شهر خودش. این یعنی دیگر اقامت معنا ندارد.

 

105058.jpg

 

چه بسترهایی لازم است که بتوانیم طبق اسناد بالادستی که برای ما تعریف شده به‌سمت سرمایه‌گذاری در حوزۀ گردشگری برویم؟

میرشاهی: یکی از مواردی که باعث شده سرمایه‌گذار در گردشگری به نتیجه نرسد، این است که ما در اسنادمان جایگاهی ویژه برای گردشگری تعریف نکرده‌ایم. من همیشه می‌گویم ای‌کاش گردشگری هم مثل جهاد کشاورزی و صنعت و معدن یک وزارتخانه داشت. در گردشگری هر کس که می‌خواهد مجوز بگیرد، کلی استعلام باید کسب کند. این مشکلی است که در این حوزه با آن مواجه‌ایم. ما برای این موضوع نسخۀ آزمایشی از یک نرم‌افزار خاص برای گرفتن مجوزهای گردشگری پیش‌بینی کردیم که از روز میلاد امام رضا(ع) به‌صورت آزمایشی شروع به کار کرده. علت این است که طرف باید ۱۹استعلام بگیرد. تا استعلام اولی را می‌گیرد و به پانزدهمی می‌رسد، تاریخ استعلام اولی گذشته. عملا خیلی از این مجوزها دو سال یا بیشتر طول می‌کشد و طرف آن‌قدر‌که رفته و آمده منصرف شده است. مشکل دیگر این است که اولویت‌های سرمایه‌گذاری را درست درک نکرده‌ایم. من وقتی به خواجه‌مراد می‌روم به‌عنوان یک مسئول خجالت‌زده می‌شوم که بدون داشتن هیچ امکاناتی سیل جمعیت پاکستانی هندی و سایر کشورها می‌آیند و از همان چهار تا غرفه خرید می‌کنند. یکی از مواردی که پیگیری کرده‌ایم تفویض اختیار به استان‌ها با‌توجه‌به شرایط محلی هر استان است. گردشگری فقط هتل درست‌کردن نیست؛ گردشگری این است که ما برویم تربت‌جام را ببینیم و با‌توجه‌به امکانات و میراث فرهنگی موجود، سرمایه‌گذاری متناسب با آن را انجام دهیم.

 

اینکه گلوگاه‌های مختلف اقتصادی در استان با یکدیگر هم‌نظر نیستند، باعث فرار سرمایه نمی‌شود؟ هرکدام از این‌ها سرمایه‌گذار را به سمتی سوق می‌دهند و حتی می‌بینیم در سرمایه‌گذاری در حوزۀ گردشگری هم اتفاق‌نظر نیست.

میرشاهی: اینکه هر کدام از این بخش‌ها فقط حوزۀ وظایف خودش را نگاه کند بدون توجه بر تأثیری که بر اقتصاد استان دارد، کار درستی نیست. مدیرکل گردشگری استان با‌توجه‌به آمایش سرزمین و شرایطی که منطقه دارد، می‌تواند بیاید از گردشگری دفاع محکمی کند. گردشگری از آن موضوعاتی است که همۀ حوزه‌ها باید به آن به‌صورت ویژه توجه کنند، چون می‌تواند باعث توسعۀ همۀ بخش‌ها شود. اگر محیط زیست به دلایل مخاطرات احتمالی بخواهد جلوی هر طرحی را بگیرد، هیچ طرحی پیش نمی‌رود. باید برخی دستگاه‌ها را هم که مخالفت‌هایی با گردشگری دارند، از‌قبیل راه و شهرسازی و در بعضی جاها شهرداری‌ها و محیط زیست و جهاد کشاورزی، توجیه کنیم که این اولویت استان است. این هم فرهنگ‌سازی می‌خواهد. بعضی افرادی که با آن‌ها صحبت می‌کنم هنوز فکر می‌کنند صنعت، راه نجات ماست؛ درصورتی‌که تا وقتی که بازار آن نباشد، صنعت ما هم دچار رکود خواهد بود.

شریعتی: ما هم آرزویمان این است که وزارت گردشگری داشته باشیم. سازمان میراث گردشگری به‌ اصطلاحِ سیاسیون حیاط‌خلوت دولت‌هاست. چون مجلس و سازمان بازرسی، نظارت خاصی روی آن ندارند. وقتی وزارتخانه شود، وزیر باید رأی اعتماد بگیرد؛ ممکن است استیضاح شود و الی آخر. مشکلی که ما در استان داریم، ناهماهنگی است. باغ‌وحش یکی از پردرآمدترین مراکز گردشگری در دنیاست، ولی‌باغ وحش ما چه وضعیتی دارد؟

میرشاهی: همان را هم بسته‌ایم!

شریعتی: یا شهربازی‌ها. ما شهربازی داریم؟ یک کوهستان‌پارک بود که جمع شد. می‌خواهم بگویم این غلط است که هنگام صحبت از گردشگری ذهن ما فقط می‌رود روی اقامت. هزار تا بستر سرمایه‌گذاری دیگر می‌توانیم داشته باشیم، اما آن نبود هماهنگی و پشتیبانی باعث می‌شود سرمایه‌گذار اعتماد نکند. آن‌قدر در چالش‌های ادارات از این سازمان به آن سازمان به بن‌بست می‌خورد و همه‌جا فقط کلمۀ «نه» را می‌شنود که بی‌خیال می‌شود. 

..........................................

 

  • به طور اتفاقی متوجه می‌شویم که برخی پروژه‌ها سرمایه‌گذار خارجی دارند!

 

علت‌ بی‌انگیزگی سرمایه‌گذاران خارجی چیست؟ 

شریعتی: سرمایه‌گذار خارجی علاوه‌بر مشکلاتی که سرمایه‌گذار داخلی دارد، موانع قانونی هم دارد. سرمایه‌گذار خارجی می‌گوید اگر من سرمایه‌گذاری کنم چه چیزی دستم را می‌گیرد؟ نه سند به نامش می‌خورد و نه مجوز. البته برخی راهکارهای قانونی دارد، مثلا به‌صورت مشارکتی با یک ایرانی این کار را انجام دهد، ولی کمی پیچیده است.

 

ضمانت اصل و سود سرمایه برای آن‌ها وجود دارد؟

میرشاهی: تضمین هست. کسی که مجوز سرمایه‌گذاری خارجی می‌گیرد، اصل و سود سرمایه‌اش تضمین می‌‌شود، ولی موضوعی که وجود دارد، این است که حجم زیادی از سرمایه‌گذاری خارجی که در مشهد صورت گرفته مجوز سرمایه‌گذاری خارجی نداشته‌ است. مثلا هتل‌کوثر، سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی است، ولی مجوز سرمایه‌گذاری خارجی ندارد. ما از این قبیل موارد زیاد داریم؛ سرمایه‌گذاری‌های خارجی که شناخته‌شده نیستند و ترجیحشان این است که به این شکل مجوز نگیرند.

 

دلیلشان چیست؟ 

میرشاهی: داریم آسیب‌شناسی می‌کنیم. خودشان نمی‌آیند و ما اتفاقی متوجه می‌شویم که خیلی‌هایشان سرمایه‌گذار خارجی دارند.

شریعتی: می‌ترسند. لذا می‌آیند این طرف در ایران با یک نفر کار را انجام می‌دهند. خیلی از سرمایه‌گذاری‌ها در حوزۀ گردشگری این‌طوری اتفاق می‌افتد، مثل «پین‌تا‌پین»(نرم‌افزاری برای رزرو آنلاین هتل) که حتی درآمدزایی تبلیغاتی هم دارد. این یک معضل است. اینکه این‌ها شناسایی نمی‌شوند، به اقتصاد ما آسیب می‌زند. برای اینکه من نمی‌توانم با آن رقابت کنم.

 

بخشی از مشکل هم شاید ناشی از نداشتن تعریف درست اقتصاد باشد. مثلا وقتی صحبت از اقتصاد مقاومتی می‌شود بیشتر این ذهنیت وجود دارد که اقتصاد مقاومتی سرمایه‌گذاری خارجی را مذموم می‌داند. آیا این ذهنیت درست است؟

میرشاهی: نه، اتفاقاً در اقتصاد مقاومتی بر استفاده از سرمایه‌های خارجی تأکید شده. تکیه بر سرمایه‌گذاری داخلی داریم، ولی اینکه سرمایه‌گذاری خارجی را هم جذب کنیم با اقتصاد مقاومتی منافاتی ندارد. اصلا این برای ما تکلیف شده که در سال جاری در استان یک‌میلیارد‌و۵۰‌میلیون دلار باید سرمایه‌گذاری خارجی داشته باشیم. در برنامۀ ششم فکر می‌کنم ۴۳۰‌میلیارد‌دلار بود، ولی برای امسال که سال تولید و اشتغال است، یک‌میلیارد‌و‌۵۰‌میلیون دلار تعیین است.

 

این‌ سرمایه‌گذاری‌ها در چه حوزه‌هایی بوده‌اند؟

میرشاهی: بیشتر در حوزۀ صنعت و درزمینۀ ساخت هتل بوده‌اند. در سرمایه‌گذاری خارجی یکی از موانع این است که سرمایه‌گذاران خارجی متأسفانه هنوز برای انتقال پول‌هایشان مشکل دارند. بحث ثبات سیاسی هم مطرح است. مثلا موضوع برجام را داریم، ولی اتفاقاتی در کشور خودمان می‌افتد که یک‌دفعه ما را دچار چالش می‌کند. قبلا تعداد گردشگر عربی که وارد کشور می‌شد، خیلی بیشتر بود. ثبات اقتصادی هم مهم است. قیمت دلار در این دولت ثبات داشت، ولی سرمایه‌گذار خارجی به لحاظ اقتصادی گاهی احساس امنیت نمی‌کند. ما در موضوع قوانین هم داریم بررسی می‌کنیم که قوانین مختلف کسب و کار را شناسایی و برای تغییر یا حذف بسیاری از آن‌ها اقدام کنیم. بسیاری از آن‌ها خیلی قدیمی هستند. قوانین خوبی هم داریم که تفسیر به رأی می‌شوند؛ یعنی دستورالعمل اجرایی شفاف و واضحی نداریم. همین‌ها باعث می‌شود سرمایه‌گذار، چه داخلی و چه خارجی، دچار مشکل شود و سرمایه‌گذاری اتفاق نیفتد. 

 

105056.jpg

 

..........................................

 

دریچه یک

  • سند آمایش استان ضمانت اجرا ندارد

 

نداشتن تعریف درست از آن جایگاهی که می‌خواهیم باشیم، مشکل دیگری است. عده‌ای گردشگری را گردشگری زیارت معنی می‌کنند و برخی گردشگری را کلی در‌نظر می‌گیرند. به نظر می‌رسد این وسط تکلیف سرمایه‌گذار مشخص نیست. 

میرشاهی: در‌کل وقتی دربارۀ مشهد صحبت می‌شود، با‌توجه‌به قرارگرفتن بارگاه امام رضا(ع) ما بیشتر موضوع زیارت را مدنظر می‌گیریم و نباید اسم گردشگری را بیاوریم. از‌طرفی واقعیت امر این است که این شهر با این جمعیت زائری که سالانه دارد، اگر در هر جای دیگری بود، خیلی بهتر، از این ظرفیت استفاده می‌کرد. حتی همان باغ وحش با همان شرایط نامناسب همیشه شلوغ بود. باور کنید اگر ما یک برنامۀ جامع خوب داشته باشیم کیفیت زیارت آدم‌ها هم بهتر می‌شود.متأسفانه همین سند آمایش آیین‌نامه‌های اجرایی ندارد.

 

اگر سند آمایش می‌گوید سرمایه‌گذاری ما باید به این سمت باشد، سرمایه‌گذاری در حوزه‌‌های دیگر با چه توجیهی اتفاق می‌افتند؟

میرشاهی: خود سرمایه‌گذار است که انتخاب می‌کند. یکی از مهم‌ترین مشکلاتی که در حوزۀ گردشگری، غیر از موضوع مجوزها با آن روبه‌رو هستیم، این است که در گردشگری تغییر کاربری زمین بدون هزینه است، ولی اگر بخواهیم آن را به صنعتی تغییر کاربری دهیم، باید چیزی حدود ۷۰درصد قیمت زمین بعد‌از تغییر کاربری را بپردازیم. 

شریعتی: سرمایه‌گذار وقتی می‌بیند در حوزه‌هایی ورود می‌کند و همان اول به بن‌بست‌هایی می‌خورد فرار می‌کند و بازی را ادامه نمی‌دهد. راهکاری که به نظر من می‌رسد این است که در مرجع عالی استانداری کمیته‌ای برای هماهنگی ایجاد شود تا اگر کسی می‌خواهد سرمایه‌گذاری کند، این کمیته بسته‌های سرمایه‌گذاری را به آن‌ها پیشنهاد دهد. بخش خصوصی این اراده را در بخش دولتی برای سرمایه‌گذاری در حوزۀ گردشگری نمی‌بیند. به‌نظرم باید کمیته‌ای تشکیل شود برای حمایت از این موضوع و فراهم‌کردن بسترهای آن. نرم‌افزاری که اگر اجرایی شود، کمک خیلی بزرگی است به منِ سرمایه‌گذار تا وارد این سامانه بشوم، ایده‌ام را بدهم، میزان سرمایه‌گذاری‌ام را اعلام کنم و درخواست من به سازمان‌های مرتبط برود و ظرف دو‌هفته پاسخ «بله» یا «نه» را به من بدهند و اگر می‌گویند «نه» این کمیته‌ پشت سرش باشد که بتواند موضوع را حل‌و‌فصل کند. نکتۀ دوم این است که این کمیته باید قدری اختیارات خاص هم داشته باشد. مثلا به محیط زیست بگوید برای اینجا از فلان تبصره استفاده کن. یعنی کار را جلو بیندازد. ما باید دنبال سرمایه‌گذار باشیم و کارش را دنبال کنیم.

 

خانم میرشاهی، این کمیته به‌صورت حقیقی و حقوقی شکل گرفته و تا الان خروجی داشته است؟

میرشاهی: نه، کارگروه سیاست‌گذاریِ سرمایه‌گذاری تشکیل شده است که ما پیشنهادش را به وزارت کشور دادیم. وزارت کشور تأیید کرده و آن را برای بررسی به سازمان سرمایه‌گذاری فرستاده، ولی ما منتظر تأیید آن‌ها ننشسته‌ایم. دربارۀ کمیتۀ خاص برای گردشگری ذیل کارگروه اشتغال، کمیسیون گردشگری را تشکیل دادیم که مدیریت آن با ادارۀ کل میراث فرهنگی است، ولی با‌توجه‌به معضلاتی که در این حوزه وجود داشت، من موافقت معاون استاندار را گرفته‌ام، مبنی‌بر اینکه کمیته‌ای ویژۀ بوم‌گردی داشته باشیم تا در این کمیته مدیر کل امنیتی استانداری، مدیر کل کار، مدیر کل محیط زیست، ادارۀ آب، ادارۀ برق و ارگان‌هایی که در صدور مجوز برای اقامتگاه‌های بوم‌گردی دخیل هستند، کمک کنند. این کمیسیون باید محمل قانونی داشته باشد. اگر بخواهیم قانون را عوض کنیم خیلی طول می‌کشد، ولی ما از امکان ستاد اقتصاد مقاومتی استان می‌توانیم استفاده کنیم.

..........................................

 

دریچه دو 

  • سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان باید سیاست‌گذاری کند 

 

اگر سیاست‌هایمان می‌گوید باید گردشگری باشد یا گردشگری زیارت باشد، پس چرا بسترهای‌ آن فراهم نمی‌شود؟ می‌خواهم ببینم آیا این مطالبه را استانداری به‌عنوان نهاد حاکمیتی و هماهنگ‌کننده اصلا دنبال می‌کند؟

میرشاهی: متأسفانه سرمایه‌گذارانی که تا حالا در این حوزه مراجعه کرده‌اند، به‌خاطر چالش‌هایی که برای مجوز داشته‌اند، عملا ورود پیدا نکرده‌اند. باید سعی کنیم مشکلات صدور مجوز را رفع و بسته‌های سرمایه‌گذاری گردشگری را برای سرمایه‌گذار داخلی و خارجی فراهم کنیم که به او بگوییم این طرح گردشگری را داریم، نرخ بازگشت سرمایۀ آن این است و... فرایند آن باید مشخص باشد. در حال حاضر این را نداریم.

 

سؤال ما نیز همین است که این چطور اتفاق می‌افتد؟ چه کسی این را مطالبه ‌کند؟ مگر استانداری در این زمینه وظیفه ندارد؟

میرشاهی: به نظر من، دستگاه متولی که در حوزۀ بودجۀ استان هم سیاست‌گذاری می‌کند، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان است و فکر می‌کنم این پیگیری باید از‌طریق آن‌ها باشد. ما تونل باد را در خواف داریم؛ یعنی چه؟ نمی‌توانیم که کانال بزنیم و یک جای دیگر نیروگاه بزنیم. اینکه بیاییم در اینجا مجوز هتل بدهیم، کار درستی نیست و باید با کسی که در اینجا مجوز هتل می‌دهد برخورد شود.

شریعتی: به نظرم در حوزۀ سرمایه‌گذاری، تغییر نگاه لازم است. ما باید به‌سمت سرمایه‌گذار برویم، نه اینکه منتظر باشیم فردی بیاید تقاضا بدهد و بعد او را بفرستیم در سیکل اداری ادرات. اینکه در ساخت هتل این همه سرمایه‌گذار داخلی و خارجی داریم برای این است که روال اداریِ‌ گرفتن مجوز هتل یک کار روتین شده است. عده‌ای آن‌قدر رفته‌اند و آمده‌اند که حالا دیگر قوانین آن مشخص است، ولی مثلا من که می‌خواهم در باغ وحش سرمایه‌گذاری کنم باید چه کنم؟ نمونه‌اش را نداریم. برای سیستم اداری هم گنگ است. سازمان محیط زیست می‌ترسد و می‌گوید اگر من مجوز بدهم فردا یقه‌ام را می‌گیرند. استانداری می‌گوید فردا خودم زیر سؤال می‌روم. برای همین همه محافظه‌کارند. لذا من می‌گویم باید نوع نگاه را عوض کنیم. باید بیاییم بسته بدهیم که مثلا می‌خواهیم ما یک باغ‌وحش در مشهد با این ظرفیت ایجاد کنیم. دربارۀ مکانش تحقیق کنیم که کدام منطقۀ شهری مناسب است، چه مجوزهایی باید اخذ شود و... مواردش را حل کنیم، بعد فراخوان جذب سرمایه‌گذار بدهیم که آقای سرمایه‌گذار! این بسته آماده است و ما برای شهر مشهد این را نیاز داریم. بسترش هم آماده است. شما نمی‌خواهد دنبال چیزی بدوید. این هم توجیه اقتصادی‌اش. تو سرمایه‌ات را بیاور و شروع به کار کن.

 

یک اشکال همین است که گاه می‌بینیم سیاست‌گذاری‌ها انجام گرفته، اما وقتی کار به مدیران میانی و کارشناسان می‌رسد حتی جهت سرمایه‌گذاری را عوض می‌کنند.

میرشاهی: متأسفانه این مشکل وجود دارد. کاری که ما در این مورد داریم پیگیری می‌کنیم، این است که تمام کارشناسانی را که در صدور مجوزها دخیل‌اند، دعوت کنیم و یک دورۀ آموزشی در استانداری برای آن‌ها برگزار کنیم. آن‌ها را توجیه کنیم که قانون‌پذیری خیلی خوب است، ولی واقعیت این است که قانون هم یک چوب خشک نیست و باید شرایط را بسنجید و بعد تصمیم بگیرید. تأکید کردیم که رؤسا یا معاونان شرکت نکنند و حتماً کارشناسان مرتبط حضور پیدا کنند. به‌شوخی می‌گفتیم اتفاقاً باید منفی‌ها را پیدا کنیم و با آن‌ها صحبت کنیم، کسانی که «نه» توی دهانشان است. ما اصلا نمی‌خواهیم قانون‌گریز باشند، ولی می‌خواهیم که همه‌چیز را کنار هم بگذارند و فقط حوزۀ خودشان را نبینند. یک دید فرابخشی داشته باشند.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی