کد خبر : 74603
/ 09:20
محمد حسین جعفریان

مشت بر سندان / انقلاب و مردم، قربانیان اصلی دعوا‌های جناحی

مشت بر سندان / انقلاب و مردم، قربانیان اصلی دعوا‌های جناحی

یکی از درد‌های بزرگ طی سال‌های اخیر خلط مباحث ملی با منافع جناحی نزد دولتمردان و دیگرگروه‌‌ها و رجل مملکتی ماست. با تأسف بسیار در توسل به این رویۀ مسموم همۀ جناح‌‌ها نیز عملکرد یکسان و مشابهی دارند؛ مثلا جناح فلان که منتقد عملکرد اقتصادی دولت است و در این نقد و انتقاد محق هم هست وقتی بی‌اعتنایی طرف مقابل را می‌بیند مرتب خط اعتراضش را پیشتر می‌برد و برخی مشکلات پنهان و پیچیدۀ بخش مالی و معیشت جامعه را به تریبون‌های پرهیاهوی رسانه‌‌ها می‌کشد تا به‌خیال خود، از راه مطالبات عمومی، ارباب و مسئولان حوزۀ اقتصاد مملکت را برای تصحیح عملکرد غلط و ناصوابشان تحت فشار شدیدتری قرار دهد؛ فی‌المثل در این مورد خاص پای نارسایی شبکۀ بانکی و اوضاع آشفتۀ بنگاه‌‌های پولی را وسط می‌کشد و آمار‌های ناامید‌کنندۀ مربوط را پی‌در‌پی منتشر می‌کند، آمار و اخباری که باید تخصصی بررسی شوند و نشر فله‌ای آن‌ها جز دامن زدن به اضطراب مشتریان این بنگاه‌‌ها سودی ندارد. 

در این مرحله جناح فلان متوجه نیست که این مسئله ملی است؛ متوجه نیست این کشتی‌ای که مشغول سوراخ کردن آن است و به‌خیال خود برای هشدار چنین می‌کند حامل جناح خود او و طرفدارانش نیز هست و، اگر آب به داخل نفوذ کند، آن‌گاه انتخاب امواج بر‌اساس جناح نخواهد بود و همه را با خود خواهد برد.

درست شبیه این رفتار را، بلکه زننده‌تر و خطرناک‌تر و چه‌بسا جاهلانه‌تر، ممکن است جناح مقابل انجام دهد. در این زمان جناح بهمان وقتی با رفتار و هیاهوی رسانه‌ای جناح فلان روبه‌رو می‌شود و آن را غلط و غیر‌منصفانه ارزیابی می‌کند (که تا‌حدی هم تصورش درست است) در اتاق‌‌های عملیات روانی پنهان خویش طرح یک حملۀ وسیع و شدیدتر را برنامه‌ریزی می‌کند؛ مثلا بدون توجه به عواقب بسیار ویرانگر و تأسف‌بار و خطرناک رفتار خویش محبوب‌ترین و بزرگ‌ترین تشکیلات نظامی‌ این سرزمین را با تمام عظمت و افتخاراتش در شمار حامیان جناح رقیب طبقه‌بندی و لذا پیکان حملاتش را متوجه آن می‌کند. نتیجه این می‌شود که ناگهان مردم با موجی از بدگویی‌ها و ایراد اتهامات عجیب‌و‌غریب علیه مجموعه‌ای روبه‌رو می‌شوند که تاکنون به‌حق آن را مرکزی عظیم و مقدس و نیرومند برای حفاظت از امنیت خود و سرزمینشان تلقی می‌کرده‌اند. در اینجا هم بیرق‌‌‌‌داران اصلی جناح بهمان متوجه نیستند که با این رفتار عجولانه و ناپخته به‌واقع در‌حال انتقام گرفتن از مردم و به‌تعبیر دقیق‌تر انتقام گرفتن از خودشان هستند، چون تضعیف مدافعان قدرتمند این دیار تضعیف هر‌کسی است که در این مملکت زندگی می‌کند و به آن عشق می‌ورزد.

این دو مثال ساده را زدم که در چشم‌اندازی وسیع‌تر متوجه شوید این روز‌ها جناح‌‌های سیاسی حین زدوخورد‌های گروهی خویش دارند چه بلایی بر سر دار‌و‌ندار این کشور و این انقلاب و این مردم می‌آورند. بدبختانه رویۀ مذمومی‌ که ذکرش رفت از صدر تا ذیل تسری یافته و مدعیان جناحین، از بالاترین مقامات دولتی بگیرید تا پایین‌ترین سطوح، به آن متوسل شده‌اند، از برخی اعضای کابینه تا اعضای شورای شهر‌های کوچک و بزرگ. چرا برای مقاصد بی‌ارزش جناحی خود چنین هزینه‌‌های سنگین و هولناکی را به این کشور تحمیل می‌کنیم؟! چرا بر سر شاخ نشسته‌ایم و با افتخار و جنجال سرگرم بریدن آنیم؟! چرا به عواقب این دعوا‌های بی‌حاصل و به نتایج ترسناک آن نمی‌اندیشیم؟! چرا خدا و مردم و کشور و انقلابمان را ازیاد برده‌ایم؟!

کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی