کد خبر : 74600
/ 21:51
به مناسبت «روز بهزیستی و تأمین اجتماعی» حمایت از افراد تحت‌پوشش را از همین امروز آغاز کنید؛

نیازمند یاری سبزتان هستیم

نزدیکی‌های عید نوروز یا روزهای آغاز سال تحصیلی که می‌شود، بعضی‌ها دستی در جیب می‌کنند و پولی به نیازمندان می‌دهند. هیچ می‌دانستید این هدایای کم‌وبیش ما به درد چه تعداد آدم می‌خورد؟

نیازمند یاری سبزتان هستیم

نویسنده: تکتم جاوید

شهرآرا آنلاین / اصلا ما چقدر فرد بی‌سرپرست و خانوادۀ بدسرپرست و معلول داریم که توان اداره کردن زندگی خود را ندارند و هیچ‌وقت هم کسی به‌سراغ آنان نمی‌رود؟ خیلی از ما هنوز هم به‌طور جدی مسئولیت کمک به یک فرد نیازمند یا خانواده‌اش را نپذیرفته‌ایم.امروز ۲۵تیرماه، روز بهزیستی و تأمین اجتماعی است. همین‌قدر می‌دانیم که هر بچه‌ای در کوچه و خیابان رها ‌شود، به بهزیستی سپرده می‌شود. هر معلولی عضو این سازمان می‌شود یا خانواده‌های بی‌سرپرست و بدسرپرست راهی بهزیستی می‌شوند اما اغلب نمی‌دانیم که ما هم می‌توانیم به‌سادگی به افراد تحت‌پوشش این سازمان کمک کنیم. آن‌ها که صاحب فرزند می‌شوند، کمتر به فکر حمایت مالی از یک کودک بی‌سرپرست یا بدسرپرست می‌افتند، درحالی‌که بخش زیادی از نیازمندان را همین کودکان بی‌سرپرست یا بدسرپرست تشکیل می‌دهند. سازمان بهزیستی براساس مواد۲۹ و ۳۱ قانون اساسی، خدمت‌رسانی به چهار قشر از جامعه شامل سالمندان، معلولان، زنان بی‌سرپرست و آسیب‌دیدگان اجتماعی را برعهده دارد اما درحقیقت باید به انبوه جمعیت تحت‌پوشش این سازمان رسیدگی شود و خدمات مطلوب به نیازمندان، داده شود. بهترین و ابتدایی‌ترین شکل این کمک‌ها، پرداخت نقدی هزینه‌های زندگی نیازمندان است اما خدمات غیرنقدی ازقبیل تأمین موادغذایی، لباس و وسایل توان‌بخشی نیز به‌شدت موردنیاز مددجویان سازمان بهزیستی است و همچنین به خدمات پزشکان، داروخانه و آزمایشگاه‌ها نیاز است. شاید با همین توضیحات اندک دانسته باشید که کمک‌های ناچیز ما چه اهمیتی دارد.

..........................................

 

یک «حامی» برای حمایت نیازمندان

جواد بهنام، جانشین معاونت مشارکت‌های مردمی‌ سازمان بهزیستی خراسان رضوی، صحبتش را با این سخن آغاز می‌کند که کمک‌های مردمی‌ مایۀ دلگرمی‌ نیازمندان و نیز تشویقی برای جلب مشارکت‌های بیشتر است. کمک‌های شهروندان درواقع بازوی سازمان بهزیستی در یاری رساندن به محرومان خواهد بود، آن‌هم درشرایطی‌که ما هنوز در این زمینه به‌شدت کمبود داریم.

وی دربارۀ نحوۀ حمایت و سرپرستی از نیازمندان تحت‌پوشش بهزیستی می‌گوید: یک روش این است که خانواده‌ای، کودکی را به سرپرستی قبول کند و به این ترتیب آن فرزند برای همیشه صاحب والدینی می‌شود که با آن‌ها زندگی خواهد کرد اما این تنها روش حمایت نیست و بقیۀ افراد هم می‌توانند به‌نوعی سرپرست باشند.

بهنام با اشاره به یکی از طرح‌های سازمان بهزیستی می‌گوید: طرح «حامی» به شکل رسمی‌ از سال۸۷ و ۸۸ به اجرا درآمد؛ هرچند که از سال‌های قبل نیز کارهایی شبیه آن انجام می‌شد اما این طرح پایه‌گذاری شده است تا براساس آن، افراد بتوانند حمایت از یک فرد یا خانوادۀ نیازمند را به‌عهده بگیرند.

جانشین معاونت مشارکت‌های مردمی‌ سازمان بهزیستی خراسان رضوی دربارۀ جزئیات این طرح توضیح می‌دهد: درصورتی‌که فردی علاقه‌مند باشد از یک کودک، معلول یا خانوادۀ بی‌بضاعت حمایت کند، می‌تواند با مراجعه به واحد مشارکت‌های مردمی‌ ادارات بهزیستی یا اداره‌کل، درخواست بدهد و اعلام آمادگی کند. به این ترتیب خانواده و فرد مدنظر وی از بانک اعضا انتخاب شده و برای کمک آماده می‌شود.

 

انواع مختلف کمک‌ها

شیوۀ ارائه کمک‌ها هم به دو نوع است. یک روش این است که فرد خیّر می‌تواند شماره‌حساب مشارکت‌های مردمی‌ را بگیرد و هرماه مبلغی به آن واریز کند. این مبلغ را پس از ارسال و اعلام شخص، واحد مشارکت‌ها به حساب شخص نیازمند می‌ریزد. شکل دیگر کمک این است که فرد خیر با خانواده یا فرد نیازمند در ارتباط باشد و خودش کمک‌های مالی را ماهانه به حساب آنان واریز کند و همچنین برای ارسال کمک‌های غیرنقدی با خانوادۀ مدنظر، در ارتباط باشد.

 

فقط ۱۵۰حامی‌ داریم

این مسئول با ابراز تأسف از تفاوتِ میان رقم «نیازمندان تحت‌پوشش بهزیستی» با رقم «افراد خیر و شرکت‌کننده در طرح حامی‌» می‌گوید: تعداد افرادی که به‌عنوان نیازمند در فهرست کمک‌های سازمان هستند، بسیار زیاد است، درحالی‌که تعداد خیران اصلا با حجم نیازمندان برابری نمی‌کند. در حال حاضر در کل خراسان رضوی، ۱۵۰حامی‌ خیر داریم که حدود ۹۰۰فرد و خانوادۀ نیازمند را تحت‌پوشش خود دارند.

وی ادامه می‌دهد: آن دسته از افراد جامعه که سطح درآمد و رفاه مالی متوسطی دارند، وقتی بخشی از هزینه‌های زندگی‌شان را به نیازمندان اختصاص می‌دهند، هیچ مشکلی در کیفیت زندگی خودشان ایجاد نمی‌شود، درحالی‌که همین کمک اندک برای فردی که در تهیۀ نان شب یا هزینۀ داروهایش دچار مشکل است، کمک بزرگی است.

بهنام در توضیح مدت زمان حضور در طرح حامی‌ و نحوۀ تخصیص هزینه‌ها می‌گوید: زمان را خود خیران تعیین می‌کنند؛ یعنی هر کسی می‌تواند بگوید مثلا برای یک سال حاضر است سرپرستی مالی این کودک یا فلان خانواده را به‌عهده بگیرد. ما هیچ‌کس را برای حضور در این طرح مجبور نمی‌کنیم. مبلغ را هم خیر تعیین می‌کند اما با توجه به وضعیت تورم جامعه که همه با آن دست‌به‌گریبان هستند، نباید کمتر از ماهی ۴۰ یا ۵۰هزار تومان باشد. تعیین کردن مبلغی کمتر از آن، واقعاً دردی از نیازمند دوا نمی‌کند.

 

نیازمند را خودتان انتخاب می‌کنید

مسئلۀ دیگر انتخاب شخص نیازمند است که چه مشکلی داشته باشد. بهنام در توضیح این موضوع می‌گوید: این گزینه را هم خود خیّر تعیین می‌کند؛ مثلا برخی دوست دارند حامی‌ تحصیلی دانش‌آموزی باشند یا از یک خانوادۀ بی‌سرپرست حمایت کنند یا حامی‌ مالی یک فرد معلول باشند، حتی می‌توانند از سالمندی که در مراکز نگهداری می‌شود، حمایت کنند و هزینه‌های روزمرۀ او را بپردازند، در هرحال جامعۀ هدف ما در سازمان، بسیار گسترده است و هرکسی می‌تواند متناسب با آن، نیازمندی را انتخاب کند.

 

خیران کمتر به‌سراغ ما می‌آیند

جانشین معاونت مشارکت‌های مردمی‌ سازمان بهزیستی خراسان رضوی با اشاره به استقبال کم خیران و شهروندان از این طرح اظهار می‌کند: تبلیغات کم، باعث شده است مردم اطلاعی از این طرح نداشته باشند؛ مثلا مردم طرح‌های کمیتۀ امداد همچون جشن عاطفه‌ها را می‌شناسند و در آن شرکت می‌کنند ولی کسی، سراغی از افراد تحت‌پوشش بهزیستی نمی‌گیرد. یک علت دیگر هم این است که همه فکر می‌کنند سازمان بهزیستی، نهادی دولتی است و برای ادارۀ امور نیازمندان بودجۀ مشخصی دارد.

وی خاطرنشان می‌کند: در حال حاضر نزدیک به ۳هزار یتیم و حدود ۱۰۰هزار معلول را تحت‌پوشش سازمان بهزیستی داریم که حدود ۸۰درصد آن‌ها دارای شرایط حضور در طرح حامی‌ هستند، زیرا حداقل امکانات لازم را برای زندگی دارند.

وی با اشاره به اتمام کمک یک خیر می‌گوید: اگر خیری به‌دلایلی همچون مسائل مالی یا مشکلات دیگر قصد ادامه ندادن این طرح را داشته باشد، سعی می‌کنیم او را به ادامۀ طرح راضی کنیم اما درنهایت به اتمام حضور وی راضی خواهیم شد. به این ترتیب فرد نیازمند از حمایت مالی خارج می‌شود و باید منتظر خیر دیگری بماند.

یکی از نگرانی‌های مداوم خانواده‌های نیازمند تحت‌پوشش حامی‌، این است که خیران از ادامۀ کمک‌های خود صرف‌نظر کنند. بهنام در توضیح این جمله می‌افزاید: به همین علت همواره کمک‌های خیران را پیگیری می‌کنیم تا لابه‌لای دغدغه‌های شخصی و امور روزمرۀ زندگی خیر، فراموش نشود.

 

کمک‌های خیر، ماه و روز مشخص ندارد

بهنام یادآوری می‌کند: مردم اغلب فکر می‌کنند زمان کمک کردن به دیگران و انجام کارهای خیر، به ماه رمضان یا ماه محرم محدود می‌شود، درحالی‌که باید فرهنگ کمک کردن را در تمام ایام سال نهادینه کنیم و محدود کردن آن به زمانی مشخص، کمک چندانی نمی‌کند؛ به همین دلیل هم هست که اکنون نیازمندان بسیاری در انتظار کمک‌های شما هستند.

وی دربارۀ اینکه چطور می‌توان مشارکت در امور خیر را نهادینه کرد، تأکید می‌کند: موفقیت در هر کاری نیازمند آموزش و فرهنگ‌سازی درست در بستر جامعه است. اگر آموزشِ بخشش و انفاق و حس نوع‌دوستی از ابتدای کودکی به‌صورت جدی و هدفمند آغاز شود، مفهوم گذشتن از آنچه انسان دوست دارد، در همان کودکی نهادینه می‌شود؛ کودکی که به‌خوبی‌ مفهوم گذشت و کمک کردن به دیگران را بیاموزد، در آینده به شخصی خیّر تبدیل خواهد شد.

..........................................

 

انسان‌های خیّر شبیه خود ما هستند، با این تفاوت که بخشیدن را بیشتر تمرین کرده‌اند

  • بخشش با دل‌های بزرگ

104360.png«اول باید روحت پذیرای بخشش باشد.». این سخن بزرگان را بارها در اطرافیان خود شاهد بوده‌ایم که افرادی در عین فقر مالی، طبع بسیار بلندمرتبه‌ای دارند و با همان بضاعت اندک، سخاوتمند هستند. در آیات قرآن بارها برای رعایت حال همسایگان و یتیمان سفارش شده است. پیامبر رحمت و مهربانی همواره جویای احوال اطرافیانشان بودند؛ گرچه آن‌ها پیرو دیگر ادیان بودند، ولی ما که خود را پیرو ایشان می‌دانیم، تنها در روزهای خاصی حس نوع‌دوستی را در وجود خود احساس می‌کنیم، درحالی‌که برای زدودن چهرۀ فقر از جامعه باید همیشه پا در رکاب کمک به افراد کم‌بضاعت باشیم.

در هر بخشش و کمک‌رسانی درواقع این خود ما هستیم که مورد لطف قرار می‌گیریم و خداوند نعمت بزرگی چون بخشش را به ما ارزانی می‌دارد. ثروتمندان بسیاری در این دنیا زندگی کردند و دار فانی را وداع گفتند اما هرگز از این لطف پروردگار نصیبی‌ نبردند.

روزهای خاص تنها یک تلنگر است که به ما بفهماند اگر تو دنبال شادی هستی، دیگران هم نیاز به این شادی دارند اما انسان‌های خوشبخت این را می‌دانند که بخشش باید همیشگی باشد. هر مهربانی و لطفی می‌تواند روح ما را شادتر کند و بیشتر به سمت آرامش سوق دهد.

بخشش و انفاق کار پسندیده‌ای است و در دین ما نیز بسیار به آن سفارش شده است اما شخص نیکوکار باید اصول نیکی کردن را هم بداند و این کار را با رعایت نکات خاصی انجام دهد تا مقبول درگاه الهی قرار گیرد. مهم‌ترین اصل در دستگیری از نیازمندان، این است که در کمک کردن به آن‌ها نباید فخرفروشی کرد و نکتۀ دوم این است که افرادی که کمک می‌کنند، در حد توان خود این کار را انجام دهند؛ به‌عنوان مثال ما گروهی داریم که همه در آن خیر هستند و افراد از همۀ مشاغل در گروه حضور دارند؛ به همین دلیل است که می‌گویند: «بخشش، دل بزرگ می‌خواهد نه جیب پرپول».

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی