کد خبر : 74566
/ 21:44
دکتر محبی استاد دانشگاه فردوسی در گفتگو با شهرآرا از فرصت‌های کارآفرینی موجود در صنعت غذا می گوید؛

غذا با طعم کارآفرینی

خیل عظیمی از کارآفرینان جوان با ارائۀ نوآوری‌های فراوان در صنعت غذا توانسته‌اند به موفقیت‌های فراوانی برسند اما این حوزه در ایران بسیار مهجور است و در حوزۀ کارآفرینی به آن کمتر توجه شده است.

غذا با طعم کارآفرینی

خبرنگار: حامد سرادار

شهرآرا آنلاین / صنعت غذا یکی از آن رشته‌های پرسود در دنیاست که همه نوع مخاطبی دارد و پیر و جوان و کودک مشتری آن هستند. خیل عظیمی از کارآفرینان جوان با ارائۀ نوآوری‌های فراوان در این صنعت توانسته‌اند به موفقیت‌های فراوانی برسند اما حوزۀ صنعت غذا در ایران بسیار مهجور است و در حوزۀ کارآفرینی به آن کمتر توجه شده است. البته هستند استارتاپ‌های موفق ایرانی‌ای که در این صنعت به موفقیت رسیده‌‌اند، «آیس‌پک» و استارتاپ «مامان‌پز» از جملۀ ایده‌های موفق این حوزه می‌باشند. 

در ادامه قصد داریم درگفت و گو با با خانم محبت محبی که در رشتۀ صنایع غذایی دارای مدرک دکتراست و چند سالی می‌شود که به عنوان استادتمام دانشگاه فردوسی مشهد مشغول آموزش دادن به دانشجویان است با رشتۀ صنایع غذایی و فرصت‌های موجود در آن بیشتر آشنا شویم.

 

تلاش برای ارائۀ غذایی سالم و لذت‌بخش

۱۶۰ مقالۀ آی‌اس‌آی و داخلی، چندین مورد اختراع، ترجمه و تألیف کتاب حاصل تلاش چندسالۀ خانم دکتر محبت محبی در رشتۀ صنایع غذایی است. وی در توضیح بیشتر این رشته عنوان می‌کند: «از دید عامۀ مردم وقتی درمورد غذا صحبت می‌کنیم بیشتر ذهن به سمت تغذیه می‌رود اما اینجا کلمۀ «صنعت» در عنوان رشته دقیقاً به کارویژه‌هایی اشاره دارد که موجب رونق دادن به صنعت غذاست اما رونقی مبتنی بر نگاه انسانی و مصرف‌کننده‌محور؛ یعنی منجر به این شویم که از یک طرف مثلا کاهش ضایعات، و ارزش افزوده و از طرفی دیگر کاهش تقلب‌ را داشته باشیم. همچنین نظارت خوبی داشته باشیم و نهایتاً مصرف‌کننده هم به یک محصول غذایی سالم، ایمن و البته لذت‌بخش برسد.».

 

دستگاهی برای چشیدن طعم غذا

دکتر محبی از اختراع شاخص خود که یک دستگاه شبیه‌ساز دهان است این‌چنین می‌گوید: «این دستگاه پتانسیل آن را دارد که بتواند اتفاقی که در حفرۀ دهانی روی مادۀ غذایی روی می‌دهد را برای ما شبیه‌سازی کند. شکل آرمانی این مسئله این است که ما بتوانیم دهان و معده‌ای شبیه‌سازی‌شده داشته باشیم و نهایتاً حتی فعل و انفعالاتی که هنگام غذا خوردن در مغز انسان رخ می‌دهد را هم شبیه‌سازی کنیم.».

وی دربارۀ نیازی که برای ساخت این دستگاه شناسایی کرده است عنوان می‌کند: «یکی از دلایل ساخت این دستگاه ارزیابی‌هایی است که روی مواد غذایی انجام می‌دهیم. به عنوان مثال، ارزیابی حسی در شرایط عادی. این ارزیابی‌ها روی انسان انجام می‌گیرد ولی، به خاطر عدم قطعیت در نتایج حاصله، بهتر است از دستگاهی استفاده شود که در آن، ضمن در نظر گرفتن ویژگی‌های انسانی، روند کار در ابزاری الکترونیکی و مکانیکی پیاده‌سازی شود تا از عدم قطعیت در نتایج کاسته شود و بتوانیم پیش‌بینی بهتری در مورد آزمایش‌های غذایی داشته باشیم.».

 

ارتباط محدود دانشگاه و صنعت

این استاد دانشگاه فردوسی از موانع موجود سر راه صنعتی شدن پژوهش‌ها و اختراعات در حوزۀ صنعت غذا این‌چنین می‌گوید: «ما دارای صنعتی هستیم که چندان به‌روز نیست. البته در یکی دو سال اخیر کمی به سمت بهتر شدن و ارتباط بیشتر با دانشگاه و دوری از نگاه‌های سنتی پیش رفته‌ایم اما همچنان عواملی باعث ضربه خوردن این صنعت شده‌اند و کاری کرده‌اند که صنعت غذا در حد رفع نیاز‌های روزمرۀ خود باقی بماند و نتواند تحقیق و توسعه‌ای داشته باشد. لذا، اگر نیازهای اولیۀ صنعت برطرف بشود، آن وقت می‌شود به سمت تحقیق و توسعه رفت و از نتایج پژوهش‌های دانشگاهی بیشتر استفاده کرد. ». 

دکتر محبی اظهار می کند: «از طرف دیگر اصولا در دانشگاه‌ها درسی با عنوان «کارآفرینی» وجود ندارد و دانشجویان را برای ایجاد اشتغال با استفاده از دانش خود آماده نمی‌کنیم. البته در این بین شرکت‌های دانش‌بنیان می‌توانند نقش یک حلقۀ واسط برای ارتباط دانش و صنعت باشند. وقتی خروجی‌های دانشگاه به شرکت‌های دانش‌بنیان منتقل شوند و صنعت هم نیاز خود را در قالب این شرکت‌ها مطرح کند این‌ها به یک نقطۀ تلاقی می‌رسند.».

 

از فراوری تا صادرات غذا

دکتر محبت محبی فرصت‌های موجود در صنعت غذا را این‌چنین بیان می‌کند: «غذا مقولۀ خیلی جذابی است و در دنیا توجه زیادی به آن می‌شود اما تنها بحث نوع غذا مطرح نیست بلکه ولی وقتی دربارۀ صنایع غذایی صحبت می‌کنیم اتفاقی که در رستوران‌ها و کافی‌شاپ‌ها هم می‌افتد با این حوزه در ارتباط است. لذا کارهای مختلفی در زمینۀ صنایع غذایی می‌توان انجام داد که با تکنولوژی‌های نه‌چندان پیچیده و در دسترس مثل فراوری‌های کمینۀ میوه و سبزی که شامل انواع بسته‌بندی‌های جدید، انواع پوشش‌های خوراکی، انواع محصولات خشک‌شده و غیره می‌توان روی آن‌ها کار کرد. همچنین فست‌فودها، رستوران‌ها و کافی‌شاپ‌ها برای اینکه بتوانند در بازار رقابت موفق باشند باید بتوانند از دانش جدید استفاده کنند و نوآوری در ارائۀ محصولات داشته باشند.».

وی در ادامه گفت: «مثالی که در این مورد می‌توانم برایتان بزنم این است که در دنیا و در هتل‌های پنج‌ستاره و معتبر بین متخصصان صنعت غذا و سرآشپزها ارتباطی برقرار می‌شود و آن‌ها می‌توانند غذاهای باکیفیت و متفاوتی را عرضه کنند و مشتری خود را داشته باشند. همچنین یکی از دلایل کم بودن صادرات ما در زمینۀ محصولات کشاورزی کیفیت نامطلوب و نبودِ نظارت کیفی مناسب است که در خیلی موارد محصولات فرستاده‌شده به کشور‌های دیگر برگردانده می‌شوند. لذا اینجا نیاز به وجود یک سری آزمایشگاه‌های کنترل کیفیت خصوصی حس می‌شود که می‌تواند گزینه‌ای مناسب برای سرمایه‌گذاری جوانان متخصص باشد. مثال دیگری از ظرفیت‌های موجود که می‌توان زد فراوری انواع میوه و سبزی است بخصوص زمانی که بدانیم ۳۰-۴۰درصد میوه و سبزی در ایران تبدیل به ضایعات می‌شود اما در نهایت، برای اینکه بتوان این موارد را تبدیل به صنعت موفقی کرد، این لزوم دیده می‌شود که تخصص‌های دیگری مثل بازاریابی، شناخت مصرف‌کننده و غیره را در کنار خود داشته باشد.».

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی