کد خبر : 73797
/ 22:38
رئیس اتاق مشترک ایران و افغانستان از غفلت ایران برای تأمین انرژی مورد نیاز هرات و نیمروز می گوید؛

تور ترک‌ ها برای تصاحب بازار افغانستان

خراسان‌رضوی به‌دلیل همسایگی با کشورهای آسیای میانه و افغانستان و استقرار بیش از پنج‌هزار واحد صنعتی از پتانسیل بالایی برای افزایش صادرات به کشورهای همسایه برخوردار است

تور ترک‌ ها برای تصاحب بازار افغانستان

خبرنگار: موسوی زاده

گفتگوی شهرآرا آنلاین / خراسان‌رضوی به‌دلیل همسایگی با کشورهای آسیای میانه و افغانستان و استقرار بیش از پنج‌هزار واحد صنعتی از پتانسیل بالایی برای افزایش صادرات به کشورهای همسایه برخوردار است و همین مسئله سبب شده است تا بعد از ابلاغ سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی در اسفند۹۲ و تأکید این سیاست‌ها بر افزایش صادرات این استان به‌عنوان یکی از استان‌هایی که ظرفیت بالایی برای توسعۀ صادرات دارد، شناخته شود. 

با‌این‌حال نگاهی بر عملکرد صادراتی خراسان‌رضوی در یک دهۀ اخیر نشان می‌دهد هنوز نتوانسته‌ایم از ظرفیت‌های صادراتی خراسان استفاده کنیم. به‌عنوان‌مثال کشور افغانستان باوجود‌اینکه علاوه‌بر مرز دارای فرهنگ مشترک نیز با ماست، اما درحال‌حاضر این کشور روابط تجاری خود را درحال تغییر از ایران به چین، هند و ترکیه است. این مسئله سبب شده تا نگرانی‌هایی درخصوص ازدست‌رفتن بازارهای این کشور در بین فعالان اقتصادی ایجاد کند. این مسئله بهانه‌ای شد تا با مهندس محمود سیادت، رئیس اتاق مشترک ایران و افغانستان گفتگو کرده و نظرات او را درخصوص مسائل و مشکلات توسعۀ روابط اقتصادی با افغانستان جویا شویم.

 

از دیرباز، افغانستان به‌عنوان نخستین مقصد صادراتی ایران شناخته می‌شده است؛ اما طی سالیان اخیر، بازرگانان گلایه‌هایی از تجارت با این کشور دارند بفرمایید که درحال‌حاضر چه مشکلاتی در زمینۀ صادرات به افغانستان وجود دارد؟

هم‌اکنون در مرز پاکستان که دومین تأمین‌کنندۀ کالاهای افغانستان است، مشکلاتی به وجود آمده که در روابط سیاسی این دو کشور تأثیر منفی گذاشته است. درنتیجه خلائی در افغانستان برای تأمین کالاها ایجاد شده که پرکردن این خلأ با واردات کالا از ایران صورت می‌گیرد؛ به‌طوری‌که در چند ماه گذشته شاهد بودیم که صادرات کالا از ایران به افغانستان افزایش پیدا کرده، اما با وجود به ارادۀ محکمی که بین رهبران ایران و افغانستان مبنی‌بر مبادلۀ تجاری وجود دارد، مرزهای مشترک دو کشور برای انتقال کالا مناسب نیست.

به‌عنوان‌مثال در مرز دوغارون که اصلی‌ترین مرز ارتباطی بین دو کشور است، بازرسی‌های زیاد، کمبود پرسنل، سازمان‌های مستقر در گمرک و همچنین کمبود وسیلۀ نقلیه باعث شده تا انبارهای ترانزیتی دپو شود و تأخیر در ارسال بار صورت گیرد؛ درنتیجه باعث افزایش قیمت کالا و منصرف‌شدن خریدار نهایی می‌شود.

 

آیا اقداماتی دراین‌زمینه برای حل مشکل بازرگانان انجام شده است؟

بله. برای حل این مشکل قول‌های مساعدی گرفته‌ایم و در جلسات کارگروه حمل‌ونقل که با حضور سرکنسول هرات چندی پیش برگزار شد نیز رایزنی‌هایی داشتیم تا مشکلات کاهش پیدا کند و صدور کالا با سرعت بیشتری صورت گیرد؛ البته نصب دستگاه ایکس‌ری به روند بازرسی‌ها کمک می‌کند، اما واقعیت این است که افغانستان به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکنندۀ مواد مخدر در منطقه بوده و افراد محدودی از طریق همین ترانزیت کالا مواد مخدر را به کشور وارد می‌کنند که دغدغۀ مسئولان دراین‌زمینه به‌حق است؛ اما این مسئله نباید مانع صدور کالا شود.

 

یکی از امتیازات ما در ارتباط تجاری با افغانستان، صدور خدمات است. دراین‌زمینه چه اقداماتی انجام شده است؟

باوجود توانمندی‌های بسیاری که وجود دارد، اما در حوزۀ صدور خدمات کالا بین دو کشور ظرفیت مغفولی وجود دارد و افغانستان به‌عنوان کشوری با بیش از سی‌میلیون جمعیت که چهل سال جنگ را متحمل شده، بسیاری از ظرفیت‌های خود را از دست داده و امروز نیاز وسیعی به آموزش، خدمات پزشکی، مشاورۀ تولید و مهندسی ساخت‌وساز دارد که باید توسط سایر کشورها تأمین شود و قطعاً ایران به‌عنوان کشور دوست و همسایه می‌تواند در زمینۀ صدور خدمات کمک بزرگی به افغانستان بکند؛ به شرط آنکه برخی موانع که عمدتاً نیز اقتصادی هستند، برداشته شود.

یکی از مزیت‌هایی که در سال‌های اخیر اتفاق افتاد، این بود که با تنش‌زدایی‌های صورت‌گرفته فرصتی فراهم شد تا با کشورهایی مانند روسیه و اروپایی که می‌خواهند در کشورهای همچون افغانستان کار کنند همکاری سه‌جانبه‌ای داشته باشیم.

 

میزان صدور خدمات به افغانستان چه‌مقدار است؟

درحال‌حاضر آمار دقیقی از میزان صدور خدمات وجود ندارد؛ چون یکی از چالش‌های ما این است که صادرات خدمات در گمرک به ثبت نمی‌رسد و باید تشویق کنیم تا با ثبت صدور خدمات این حوزه را توسعه بخشیم.

 

«امنیت» ازجمله‌مشکلاتی است که در تجارت با افغانستان توسط بازرگانان ایرانی عنوان می‌شود. لطفاً دراین‌رابطه توضیحاتی ارائه بفرمایید.

مشکل ناامنی در افغانستان یک واقعیت است و درخواست داریم بازرگانانی که قصد صدور کالا به این کشور را دارند، حتماً با اتاق مشترک مشورت داشته باشند و کار را به‌صورت نمایندگی انحصاری به تجار افغانستانی بسپارند؛ اما نظارت در ثبت و برندینگ کالاهای خود داشته باشند.

علاوه‌بر همجواری، فرهنگ و مذهب مشترکی که بین دو کشور ایران و افغانستان وجود دارد، یکی از امتیازات ویژۀ مبادلۀ کالا با این کشور زبان مشترک است و بهترین راه ورود به بازارهای این کشور حضور در نمایشگاه‌هاست.

 

گفته می‌شود که کالاهایی که از کیفیت کمتری برخوردارند، به افغانستان صادر می‌شوند، آیا این موضوع صحت دارد؟

صدور کالا به دو صورت است که اگر کالای صادراتی جزو کالاهای بهداشتی، مواد غذایی و لوازم خانگی باشد که با سلامت و ایمنی افراد ارتباط دارد مشمول استاندارد اجباری می‌شود؛ به‌طوری‌که اگر این استاندارد را نداشته باشند، امکان صادرات آن‌ها وجود ندارد. اما یک‌سری از کالاها شامل استاندارد اجباری نمی‌شوند و به سلیقۀ خریدار بازمی‌گردند و ازآنجا‌که تجار افغانستانی به‌دنبال فروش سریع و خرید ارزان‌قیمت هستند، کالاهای باکیفیت کمتر را خریداری می‌کنند؛ اما آنچه مسلم است، ما برای ماندن در بازار افغانستان باید کیفیت مطلوب را با قیمت مناسب ارائه دهیم که لازمۀ این موضوع، توجه به بهره‌وری است.

برای بهره‌وری بالا نیز باید نرخ ارز به قیمت واقعی خود برسد؛ اما دخالت دولت در نرخ ارز قدرت رقابت بازرگانان ایرانی را کاهش داده و این امر در درازمدت سبب می‌شود تا در رقابت با چینی‌ها و ترک‌ها که به بازار این کشور ورود پیدا کرده‌اند، عقب بمانیم.

 

پیش‌بینی می‌شود طی سال‌های آینده، ترکیه به رقیب تجار ایرانی در افغانستان تبدیل شود. این کشور چه اقداماتی انجام داده که بازارهای افغانستان را توانسته دراختیار خود بگیرد؟

ورود ترک‌ها به بازار افغانستان بعد از تحریم روسیه بود و یکی از دلایل موفقیت آن‌ها در بازار افغانستان، بهره‌مندی از تکنولوژی بالاست. ترک‌ها به‌دلیل متصل‌بودن به اروپا دسترسی راحت‌تری به تکنولوژی دارند و توانسته‌اند در برخی اقلام صادراتی کالاهای باکیفیت‌تری از ایران ارائه دهند؛ همچنین بازرگانان کشور ترکیه از حمایت قوی دولتمردان و دستگاه‌های خود بهره‌مند هستند.

اما ما به‌دلیل تحریم‌ها با مشکلاتی مواجه شدیم که این مشکلات ذهن فعالان اقتصادی را درگیر کرد و آن‌ها دیگر نتوانستند کیفیت کالای خود را افزایش دهند. چند سال تحریم باعث شد از ثبات کمتری برخوردار باشیم و قدرت عقد قرارداد طولانی‌مدت از ما گرفته شد و تأمین مالی به اندازۀ کافی نبود و سود تسهیلات بسیار بالا بود. 

همچنین نوسانات نرخ ارز و تغییر قوانین به‌صورت مداوم فشار زیادی را به تجار وارد کرد و تمام این عوامل نگذاشت بازرگانان ایرانی فعالیت خود را رشد دهند؛ البته در سه سال اخیر مشکلات تا حدودی برطرف شده و به ثبات بازگشتیم که همین امر سبب شد تا سال گذشته شاهد افزایش میزان صادرات به افغانستان باشیم. اما قطعاً برای ثبات و پایداری در بازار افغانستان نیازمند ارائۀ کالاهای باکیفیت با قیمت مناسب هستیم که این امر نیز با حمایت مسئولان ذی‌ربط محقق می‌شود.

 

صحبت‌هایی در زمینۀ صادرات فراورده‌های نفتی به سایر کشورها مطرح می‌شود. آیا افغانستان می‌تواند یکی از کشورهای هدف برای صادرات سوخت باشد؟

متأسفانه به صادرات سوخت کم‌توجهی شده و ما این توانایی را داریم که شهرهای هرات و نیمروز افغانستان را گازکشی کرده و انتقال برق به آن‌ها داشته باشیم؛ همچنین با توجه به توسعۀ پالایشگاه‌های داخلی صادرات فراورده‌های سوختی به‌ویژه گازوئیل را به این کشور داشته باشیم و افغانستان را به‌عنوان بازار درازمدت در صادرات فراورده‌های نفتی ببینیم و دراین‌زمینه با برنامه‌ریزی اقدامات جدی داشته باشیم؛ اما متأسفانه تاکنون این‌گونه نبوده و وزارت نفت در این حوزه خوب عمل نکرده و فرصت‌های خود را از دست داده‌ایم.

 

با توجه به اینکه نقل‌وانتقال پول با تجار افغانستانی از طریق ال.سی انجام نمی‌شود، آیا این موضوع مشکلاتی را برای بازرگانان ایرانی به وجود آورده است؟

رابطۀ ما با افغانستان تنها رابطۀ دو کشور نیست و بسیاری از افغانستانی‌ها در ایران دارای خانه و کار اقتصادی هستند؛ به‌گونه‌ای که ایران برای آن‌ها خانۀ اول محسوب می‌شود، اما با توجه به الحاق ما برای مبارزه با پول‌شویی و حساسیت دستگاه مالیاتی مشکلاتی درزمینۀ نقل‌وانتقال پول بدون ال.سی وجود دارد که باید راهکار جدی دراین‌زمینه داشت تا بازرگان ایران دچار مشکل نشود.

..........................................

 

دارو، کف‌پوش، پوشاک و شیرینی‌جات، عمده ترین اقلام صادراتی ایران به افغانستان

  • از صادرات کالاهای ساخته‌شده تا شراکت در تولید

 

از زمان سقوط حکومت طالبان و روی‌کارآمدن حکومت جدید در افغانستان روابط تجاری ایران و همسایۀ شرقی که به‌دلیل اشغال این کشور توسط شوروی و همچنین درگیری‌های داخلی به‌شدت کاهش یافته بود، دوباره روند رو‌به‌افزایش به خود گرفت؛ به‌طوری‌که طی بازۀ زمانی ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۴ نشان می‌دهد صادرات ایران به این کشور از ۵۰۰میلیون دلار در سال۱۳۸۴ به حدود ۳میلیارد دلار در بالاترین حد خود در سال۱۳۹۵رسیده است.

وضعیت تجارت ایران و افغانستان در سال۱۳۸۵ با رشد ۶ /۳درصدی، در سال۱۳۸۶ با رشد ۸ /۴درصدی، در سال۱۳۸۷ با رشد۳ /۱۷درصدی، در سال۱۳۸۸ با رشد۴ /۵۸درصدی، در سال۱۳۸۹ با رشد ۹ /۳۵درصدی، در سال۱۳۹۰ با رشد ۶۰درصدی، در سال۱۳۹۱ با رشد ۹ /۳۱درصدی، در سال۱۳۹۲ با رشد ۹ /۱۵-درصدی، در سال۱۳۹۳ با رشد ۷ /۱-درصدی و در سال۱۳۹۴ با رشد۷ /۸درصدی و سال۱۳۹۵، با رشد ۱۰درصدی روبه‌رو بوده است.

همچنین ارزش واردات ایران از افغانستان به‌ترتیب در سال۱۳۸۴ معادل ۶میلیون دلار، در سال۱۳۸۵ معادل ۹میلیون دلار، در سال۱۳۸۶ معادل ۹میلیون دلار، در سال۱۳۸۷ معادل ۱۱میلیون دلار، در سال۱۳۸۸ معادل ۱۵میلیون دلار، در سال۱۳۸۹ معادل ۱۲میلیون دلار، در سال۱۳۹۰ معادل ۱۰میلیون دلار، در سال۱۳۹۱ معادل ۲میلیون دلار، در سال۱۳۹۲ معادل ۳۲میلیون دلار، در سال۱۳۹۳ معادل ۱۳میلیون دلار و در سال۱۳۹۴ معادل ۲۶میلیون دلار بوده و سال۱۳۹۵، ۴۰میلیون دلار است؛ البته افزایش واردات از افغانستان به‌دلیل واردات کنجد برای کارخانه‌های صنایع روغنی بوده است.

در میان ۵ قلم صادراتی ایران به افغانستان، اقلام صادراتی دارو، کف‌پوش، پوشاک، شیرینی‌جات و دترجنت (قالبی) پودر تا سال۱۳۹۰ عمده‌ترین عناوین صادراتی را تشکیل می‌دادند و بعد از این سال اقلام مذکور بیشتر به‌سمت مواد شیمیایی و فلزی سوق‌یافته چنان‌که اقلام عمده شامل حلال‌ها و رقیق‌کننده‌ها، سایر هیدروکربورهای حلقوی، نفت یا روغن‌های معدنی قیری، میله‌های آهنی یا فولادی شده است.

از نکات قابل‌توجه می‌توان به پیشی‌گرفتن متوسط قیمت واردات از صادرات از سال۱۳۹۲ اشاره کرد که مهم‌ترین عامل دراین‌رابطه را علاوه‌بر تغییر ترکیب صادراتی به‌سمت محصولات ارزان‌تر، می‌توان کاهش شدید ارزش ریال دربرابر دلار و درنتیجه عرضۀ ارزان‌تر صادرات دانست. باوجود کاهش واردات افغانستان از کل جهان در سال۲۰۱۶ میلادی، واردات این کشور از ایران در سال۹۵ نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه روندی صعودی نیز داشته که نشانگر عمق روابط تجاری و آسیب‌ناپذیری آن از عوامل خارجی است.

درواقع در دهه۱۳۸۰ کشور افغانستان به‌دلیل نیاز به کالاهای مصرفی بیشتر اقلام خوارکی را وارد می‌کرد؛ اما به‌مرور با استقرار برخی از کارخانه‌های تولید مواد غذایی توسط کشورهایی مانند ترکیه و چین این کشور به‌مرور واردات این اقلام را کاهش داده و مواد خوارکی موردنیاز را از کارخانه‌هایی که تحت برند مشترک فعالیت می‌کردند، خریداری می‌کرد؛ همین مسئله سبب شد تا در دهه۱۳۹۰ ترکیب واردات این کشور از ایران تغییر کند. برهمین‌اساس بود که در دهه۱۳۸۰ در زمانی‌که صادرات مواد غذایی به کشور افغانستان در اوج بود، برخی از فعالان اقتصادی هشدار می‌دادند که با توجه به حجم سرمایه‌گذاری‌های صورت‌گرفته در افغانستان اگر ایران هم به تولید مشترک روی نیاورد، امکان ازدست‌رفتن بازارهای صادراتی این کشور وجود دارد.

 

103114.jpg

 

..........................................

 

دیدگاه یک/ رسولیان، مدیرکل امور اقتصادی استانداری عنوان کرد

  • افغانستان، نخستین بازار هدف صادراتی خراسان

 

چه برنامه‌ریزی‌هایی درجهت صادرات کالا به افغانستان صورت گرفته است؟

افغانستان نخستین بازار هدف صادراتی استان خراسان‌رضوی است. دراین‌راستا برای ماندگاری بازرگانان خراسانی در این بازار اقدامات منظمی را برنامه‌ریزی کرده‌ایم و انجام داده‌ایم که شامل برگزاری جلسات متعدد با اتاق مشترک ایران و افغانستان می‌شود. همچنین در سال گذشته در سه مرحله همایش‌هایی را درجهت توسعۀ ارتباطات تجاری با این کشور برگزار کردیم و نمایشگاه‌های متعددی در شهرهای کابل، مزارشریف و هرات با حضور استاندار خراسان‌رضوی برگزار شد تا از این طریق بتوان بازارهای جدیدی را نیز پیدا کنیم، همین‌طور سمیناری در کابل با هدف آشنایی تجار ایرانی با بازار افغانستان برگزار کردیم. هفتۀ گذشته، هیئت تجار جوان افغانستانی در مشهد حضور داشتند تا کالاهای ایرانی را بیشتر بشناسند.

 

برای توسعۀ روابط تجاری با افغانستان و رضایتمندی تجار این کشور چه اقداماتی انجام داده‌اید؟

یکی از گلایه‌هایی که همواره ازسوی بازرگانان افغانستانی عنوان می ‌شود، این بود که کالاهای این کشور بنا به قوانین و مقررات به ایران وارد نمی‌شود. دراین‌راستا برای ایجاد رابطۀ برد‌برد و کمک به صادرات میزان واردات از افغانستان را افزایش دادیم و واردات کنجله و خشکبار را از این کشور داشتیم.

 

در زمینۀ صدور فراورده‌های نفتی چه اقداماتی انجام شده است؟

موضوع صدور فراورده‌های نفتی و مبادلات کالا و حمل‌ونقل به صورت جزئی بررسی شده تا از این فرصت درجهت رشد صادرات بهرۀ لازم را ببریم. همچنین کشت فراسرزمینی را با کاشت چغندر در این کشور دنبال کرده‌ایم که البته محدودیت‌هایی دراین‌زمینه وجود دارد که به‌دنبال حل آن‌ها هستیم و برای امسال نیز این موضوع را برنامه‌ریزی کرده‌ایم.

 

در ارتباط با میزان رضایت‌مندی افغانستانی‌ها از کالاهای ایرانی و گلایه‌های آن‌ها توضیحاتی ارائه فرمایید.

گاهی گلایه‌هایی ازسوی تجار ایرانی در ارتباط با برخی کالاها از نظر کیفیتی وجود داشته که این موضوع ناشی از صدور کالا از مبادی غیرقانونی می‌شود؛ چون ما مرزهای متعددی با کشور افغانستان داریم، برخی کالاهای خود را از مبادی غیراستاندارد خارج کرده‌اند که این موضوع مشکلاتی در سلامت کالا به وجود آورده است. البته با بررسی‌هایی که انجام دادیم، مشخص شده کالا تازمانی‌که در مرز ایران بوده، مشکلی نداشته و در کشور هدف دچار مشکل شده است.

 

یکی از مشکلاتی که ازسوی بازرگانان ایرانی مطرح می‌شود، بحث امنیت در تجارت با افغانستان است. در این ارتباط چه کارهایی صورت گرفته است؟

در مذاکراتی که در کمیتۀ امنیت و اقتصادی درمورد تأمین امنیت داشته‌ایم، طرف افغانستانی مواردی را متعهد شده است؛ همچون اینکه با مستقر‌کردن نیروهای پلیس بحث امنیت را فراهم کند، اما هنوز نگرانی‌هایی در این ارتباط وجود دارد.

 

برخی صادرکنندگان در زمینۀ نقل‌وانتقال پول در ارتباطات تجاری خود با افغانستان گلایه دارند. لطفاً دراین‌زمینه توضیحاتی ارائه فرمایید.

مبادلۀ پول در افغانستان از طریق بسته‌های بانکی صورت نمی‌گیرد؛ اما برای اینکه خیال تاجر، جمع باشد که پول خود را دریافت می‌کند، باید بحث ضمانت‌های صادراتی و بیمۀ کالاها را دنبال کنیم.

..........................................

 

دیدگاه دو / صادرکننده و فعال اقتصادی، محمدرضا توکلی‌زاده

توسعۀ روابط با افغانستان؛ نیازمند ارتقای زیرساخت‌های مرزی

 

کشورهای ایران و افغانستان به‌دلیل هم‌جواری و ارتباط فرهنگی دارای پتانسیل‌های زیادی برای توسعۀ روابط اقتصادی هستند. همین مسئله باعث شده است تا در طول بیش‌از یک دهۀ اخیر، باوجود فرازونشیب‌هایی که اقتصاد دو کشور داشته‌اند، همچنان روابط تجاری بین این دو همسایه روبه‌افزایش باشد؛ به‌طوری‌که هم‌اکنون پروازهای کابل‌تهران تا یک ماه آینده پر بوده و حتی برخی پیشنهاد افزایش تعداد پروازها را داده‌اند. 

باوجود توسعۀ روابط ایران و افغانستان در طول یک دهۀ اخیر، در یک سال گذشته به‌دلیل مشکلاتی که افغان‌ها با پاکستان پیدا کرده‌اند، از حجم واردات کالاهای خود از این کشور کاستند و درحال‌حاضر بیشتر تمایل دارند که کالاهای ایرانی وارد کنند. براین‌اساس، پیش‌بینی می‌شود که در سال۹۶ شاهد افزایش صادرات کالا از ایران به همسایۀ شرقی خود باشیم. مشکلات امنیت راه‌های پاکستان، کیفیت بهتر کالاهای ایرانی نسبت‌به کالاهای پاکستانی و نزدیکی کشورمان با افغانستان از دلایل افزایش صادرات ایران به افغانستان است.

در این بین، خراسان‌رضوی به‌دلیل همسایگی با این کشور و استقرار واحدهای صنعتی و دارابودن پتانسیل بالا برای صدور خدمات فنی و مهندسی می‌تواند به یکی از استان‌های پیشرو در صادرات به افغانستان بدل شود. بااین‌حال تحقق این مهم نیازمند ارتقای زیرساخت‌های مرزی است.

 

نیازمند توسعۀ زیرساخت‌های مرزی هستیم

درواقع زیرساخت‌های مرزی باتوجه‌به حجم تبادل کالا در سال‌های گذشته ایجاد شده‌اند و به‌طورحتم درحال‌حاضر که به‌سمت افزایش مبادلۀ کالا با همسایۀ شرقی درحال‌حرکت هستیم، این مسئله نیازمند توسعۀ زیرساخت‌های مرزی است؛ به‌عنوان‌مثال دو کشور می‌توانند تعداد پایانه‌های مرزی را که ازطریق آن‌ها صادرات و واردات صورت می‌گیرد، افزایش دهند تا از این طریق، تأمین کالاهای سفارش‌شده در کوتاه‌ترین زمان ممکن میسر شود.

درحال‌حاضر، زیرساخت‌های جاده‌ای بین ایران و افغانستان تناسبی با حجم تجارت صورت‌گرفته بین دو کشور ندارد. ازاین‌رو، اولین گام برای توسعۀ صادرات به کشور همسایه توسعۀ زیرساخت‌های ترانزیتی به این کشور است. در این میان، باید توجه داشت که در بین همسایه‌های افغانستان، دو کشور ایران و پاکستان مهم‌ترین راه‌های ارتباطی این کشور با سایر کشورها هستند. ازاین‌رو، اگر بتوانیم زیرساخت‌های ارتباطی را توسعه دهیم، بسترهای لازم برای افزایش بیشتر صادرات به افغانستان فراهم خواهد شد.

 

ضرورت افزایش تنوع کالاها و خدمات صادرشده به افغانستان 

همچنین یکی از اقدامات دیگری که برای توسعۀ صادرات به افغانستان باید صورت بگیرد، افزایش تنوع کالاها و خدمات صادرشده به این کشور است؛ البته در سال‌های اخیر گام‌هایی برای تحقق این موضوع برداشته شده است که انتظار می‌رود در ماه‌های آتی، این روند تقویت شود. در کنار این موضوع، توجه به متوازن‌سازی روابط بین دو کشور و تأمین بخشی از کالاهایی که افغانستان قادر به تأمین آن‌ها برای ایران است نیز باید مدنظر قرار بگیرد تا از این طریق، انگیزۀ همسایۀ شرقی برای توسعۀ روابط با ما افزایش بیابد؛ به‌عنوان‌مثال اگر کالایی را از کشورهایی با فاصله دورتر وارد می‌کنیم، درصورت‌امکان آن را از کشور همسایه وارد کنیم.

بااین‌حال، در کنار توجه به مسائل سخت افزایش در توسعۀ صادرات به افغانستان، باید به مسائل نرم افزایش نیز توجه کرد.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی