کد خبر : 73753
/ 19:59
شهرآرا مطالبات صاحب‌نظران حوزۀ شهری و فعالان فرهنگی از پارلمان شهری را بررسی می‌کند؛

انتظارات از شورای پنجم

با افزایش شهرنشینی و توسعۀ بی‌حد‌وحصر کلان‌شهرهایی نظیر مشهد، به همین نسبت مشکلات و معضلات شهری نیز افزایش یافته که رفع‌ورجوع بخش عظیمی از این مسائل برعهدۀ مدیریت شهری است.

انتظارات از شورای پنجم

گروه گزارش 

به گزارش شهرآرا آنلاین / با افزایش شهرنشینی و توسعۀ بی‌حد‌وحصر کلان‌شهرهایی نظیر مشهد، به همین نسبت مشکلات و معضلات شهری نیز افزایش یافته که رفع‌ورجوع بخش عظیمی از این مسائل برعهدۀ مدیریت شهری است؛ مدیریتی که برنامه‌ها و هزینه‌کردهایش باید با مُهر تأیید شورای شهر باشد که نمایندگان مردم هستند و با رأی مستقیم آن‌ها بر کرسی نظارت بر امور شهری و دفاع از حقوق شهروندی تکیه داده‌اند.

درواقع هر چهار سال اعضای منتخب شورای شهر در یک نهاد مردمی برآمده از قانون اساسی گرد هم می‌آیند تا برگی از کارنامۀ مدیریت‌شهری را رقم بزنند؛ کارنامه‌ای که در بد‌وخوب‌بودن آن و میزان رضایت اقشار مختلف مردم از مدیریت شهری، شوراها نقش اساسی دارند. دراین‌میان، لازمۀ موفقیت شورا در رسیدن به بالاترین اندازۀ رضایتمندی مردم، وجود یک مجموعۀ قوی کارشناسی باتجربه و متعهد برای خدمتگزاری صادقانه به مردم است.

با توجه به انتخابات پنجمین دورۀ انتخابات شورای اسلامی شهر و روستا که در آستانۀ آن قرار داریم، در ادامه به سراغ برخی صاحب‌نظران حوزۀ شهری و فعالان فرهنگی و اجتماعی رفتیم تا از دیدگاه آن‌ها مطالبات از کرسی‌نشینان پارلمان شهری آیندۀ مشهد بیان شود.

 

تجربۀ نظام شورا در ایران جدید و همراه با فراز‌ونشیب بوده است

در همین زمینه، محمدصالحی‌فرد دکترای برنامه‌ریزی شهری با بیان اینکه تجربۀ نظام شورا در ایران جدید است، یعنی پیشینۀ اجرایی ندارد، اظهار می‌کند: «بنابراین تجربه از جنس تجربیات مدرن است و طبیعی است که فراز‌ونشیب‌های زیادی داشته باشد.»

وی تصریح می‌کند: «باید زمینه‌های لازم بـرای مشارکت افراد واجد‌الشرایط و آشنا با مسائل شهری فراهم شـود؛ درغـیر ایـن صورت شوراهای منتخب، کارایی لازم را نخواهند داشت.»

 

شوراها باید از ظرفیت خود به‌درستی استفاده کنند

دکتر صالحی‌فرد با انتقاد از اینکه جایگاه شوراها در اسناد بالادستی به‌درستی تبیین نشده، ادامه می‌دهد: «متأسفانه امروزه شوراها از توان اجرایی بالایی برخوردار نیستند. شوراها براساس قانون صرفاً نقش نظارتی و کنترلی خیلی پررنگ‌تری از خود برجای می‌گذارند تا نقش کلیدی و عملکردی خود. به‌عبارتی شوراها می‌توانند در تنقیح قوانین و لوایح همانند یک مجلس در مقیاس کوچک‌تر عمل کنند و قوانین محلی را وضع کنند و بعد از تصویب در فرمانداری آن شهر حکم قانون را پیدا کند؛ اما در دوره‌هایی که شوراها پشت‌سر گذاشتند، از ظرفیت خود به‌درستی استفاده نکردند و کمتر موردتوجه قرار گرفته شده است.»

 

«شورای شهر»، شورای مردم باشد نه شورای شهرداری

این دکترای برنامه‌ریزی شهری از اینکه شورای شهر در هر چهار دوره خود به شورای شهرداری تبدیل شده، گلایه کرده و اضافه می‌کند: «شورا بیش از ۹۵درصد از انرژی خود را به حوزۀ شهرداری‌ها معطوف کرده، به‌عبارتی شورا نظام نظارتی و کنترلی بر عملکرد شهرداری را از یک نظام راهبردی به یک نظام مداخله‌گر تبدیل کرده است؛ تاجایی‌که حتی شوراها درخصوص اضافه‌کار کارکنان شهرداری نیز اظهارنظر می‌کنند.»

دکتر صالحی‌فرد با بیان اینکه در بخش مشارکت جامعه و نخبگان نیز شوراها موفقیت چندانی را کسب نکرده‌اند، ادامه می‌دهد: «شوراها بیشتر خود تصمیم‌گیر هستند تا تصمیم‌سازان حرفه‌ای. این در‌حالی است که مشارکت مردم و نخبگان می‌تواند بیشتر مصوبات شورا را به رسمیت بشناسد و مردم در مقابل آن جبهه‌گیری نمی‌کنند.» این صاحب‌نظر در حوزۀ مسائل شهری با تأکید بر اینکه باید ملاک‌های انتخاب اعضای شورا در قوانین و نظام بالادستی تغییر یابد، می‌گوید: «به غیر از تعهد کاری اعضا، باید اعضای شورا از تخصص و مهارت کافی در تمام امور مربوط به شهر برخوردار باشند؛ وگرنه چطور می‌توانند در حوزه‌های کاری که هیچ اشرافی بر موضوع ندارند، قانون وضع کنند و برای مردم تصمیم‌گیری کنند؟ ضعف و کمبود اطلاعات اعضای شوراها فرایند تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی آنان را تنزل داده و خلاقیت و نوآوری آن‌ها را به‌شدت کاهش می‌دهد.» 

دکتر صالحی‌فرد اظهار می‌دارد: «مادامی‌که منابع مالی شوراها از محل منابع درآمدی شهرداری‌ها تأمین شود، طبیعی است که نتوانند نظارت دقیقی بر عملکرد شهرداری داشته باشند. پیشنهاد می‌شود این تأمین درآمد از محل عوارض و مالیات‌های شهری تأمین شود تا این وابستگی ار بین برود.» 

وی خاطرنشان می‌کند: «به عبارت دیگر می‌توان گفت اعضای شوراها، نمایندگانی از طرف مردم بـرای نظارت بر کار شهرداری‌ها هستند که ازجملۀ این موارد می‌توان به سرشکن‌کردن هزینه‌های شهری بین شهروندان بـه‌نحو عادلانه، هزینه‌کردن درآمدهای شهرداری به‌نحودرست و جلوگیری از حیف و میل آن، انجام اقدامات عمرانی و خدمات شهری درجهت خواسته‌های مردم مطابق با منافع و مصالح عمومی و... اشاره کرد.»

 

اولویت شورای شهر، هویت مشهد زیارتی باشد نه اقتصادی و گردشگری

حجت‌الاسلام محمد الهی‌خراسانی می‌گوید:«شورای شهر بالاترین و بهترین نقش را در ادارۀ شهر دارد. هر چند که ادارۀ شهر برعهدۀ شهردار است، اما جایگاه نظارتی شورای شهر چنین‌جایگاهی را برای این نهاد ساخته است. این قدرت نظارتی دارای توانایی هدایت شهرداری است و اقتضاء می‌کند که مجموعۀ شهرداری را به‌سمت شاخص‌های شهر الگو، مطلوب و تراز جهان اسلامی نزدیک کند.»

او معتقد است: «باتوجه به ظرفیت اعلام‌شده در رویداد جهانی مشهد۲۰۱۷ بی‌شک مشهد یک جهان‌شهر اسلامی است؛ لذا باید تمام تلاش‌ها دراین‌راستا باشد که شاخص‌های شهر به این تراز نزدیک شود. مشهد باید به‌عنوان الگو در نظام جمهوری اسلامی و به‌عنوان الگوی جهان‌شهر اسلامی با قرائت انقلاب اسلامی شناخته شود».

این مدرس حوزه‌های علمیه می‌افزاید: «اگر واقعاً چنین‌ترازی را برای شهر تعریف و تصور کنیم و به آن معتقد و عامل باشیم، بی‌تردید عملکرد شهرداری و مدیریت شهری با هدایت و نظارت شورای شهر در دوره‌های بعدی بسیار فراتر از وضع موجود خواهد شد. درحال‌حاضر، کاستی‌ها و فاصلۀ زیادی با این تراز وجود دارد.»

الهی‌خراسانی درخصوص جایگاه معنوی مشهد می‌گوید: «هویت مشهد، معنوی و زیارتی است؛ یعنی در درجۀ اول اقتصادی و گردشگری نیست، لذا شایسته نیست که زیارت به شکل گردشگری دربیاید.این مسئله‌ باید موردتوجه شوراها قرار بگیرد.»

وی خاطرنشان می‌کند: «البته این امر بدان‌معنی نیست که جاذبۀ شهر صرفاً محدود به امر معنوی و فرهنگی شود، بلکه مشهد باید به‌لحاظ اقتصادی، سرزنده، پویا، خودکفا، و به‌لحاظ اجتماعی، شهری پر‌نشاط، شاداب و جذاب باشد. بین آبادانی معنوی و رونق اقتصادی و نشاط اجتماعی هیچ منافاتی وجود ندارد. همۀ این مسائل باید در روند کلی فعالیت‌ها در ادارۀ شهر جمع شود؛ اما ضمن داشتن تمام این اوصاف، حال‌وهوای شهر باید معنوی و قطب‌بودن حرم مطهر رضوی در شهر مشهود باشد».

 

تعاملات شورای شهر دوسویه باشد نه یک سویه

سعید قاسمی، کارشناس و فعال فرهنگی معتقد است که تعامل مثبت سازنده و پایدار با بخش‌های دانشگاهی، حوزوی، تشکل‌های فرهنگی، بخش خصوصی و مردم باید یکی از اولویت‌های شورای اسلامی شهر باشد.

وی در گفتگو با خبرنگار شهرآرا، می‌افزاید: «مدیریت شهری باید از پتانسیل‌های دانشگاهی و حوزوی استفاده کند؛ چراکه مشهد یک شهر مذهبی و علمی محسوب می‌شود و با بهره‌گیری از ظرفیت‌های موجود، می‌توان درراستای تعریف و تحقق لازمه‌های شهر اسلامی گام برداشت.»

وی با تأکید بر اینکه باید فقه شهری در تصمیم‌گیری‌ها و مسائل شهری مورداستفاده قرار گیرد، تصریح می‌کند: «درحال‌حاضر هیچ مدلی برای بهره‌گیری از نظرات مردم در امور شهری وجود ندارد؛ درحالی‌که اعضای شورای شهر انتخاب نمی‌شوند تا به جای مردم تصمیم بگیرند، بلکه انتخاب می‌شوند که با مردم و برای مردم تصمیم‌گیری کنند.»

این کارشناس و فعال فرهنگی، گفته‌هایش را این‌گونه ادامه می‌دهد: «اینکه عده‌ای تصور می‌کنند مردم اعضای شورای شهر را انتخاب می‌کنند تا به‌جای آن‌ها برای ادارۀ شهر تصمیم بگیرند، برداشت اشتباهی است. شورای شهر باید مدل‌های پایداری را طراحی کند که همانند شورای اجتماعی محلات، دیدگاه‌ها و نظرات مردم در پروژه‌های کلان‌شهری و تصمیم‌گیری‌ها مدنظر قرار گیرد.»

به گفتۀ قاسمی، ساختارهای موردنیاز برای تحقق این مهم باید طراحی شده و به کار گرفته شود.

او به این نکته هم تأکید می‌کند که شورای شهر درحقیقت مدیریت شهری است، نه مدیریت شهرداری، و در ادامه می‌گوید: «در بخش فرهنگی هیچ مدلی تعاملی با سازمان‌ها و مراکز شهری وجود ندارد. در کلان‌شهر مشهد به‌دلیل مرکزیت استان، سازمان‌ها و نهادها رویکردهای کلی دارند و با توجه به رویکرد شهری شورای شهر، هیچ تعاملی میان این نهاد برقرار نشده است.»

مشاور نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه فرهنگیان می‌افزاید: «ظرفیت‌های سازمان‌های اجرایی و دولتی هم باید برای کمک به مدیریت شهری به کار گرفته شود. در شرایط فعلی تلقی می‌شود که بیشتر نهادها تلاش می‌کنند با اعمال فشار از طریق تعامل و ارتباط، از اعتبارات شهرداری استفاده کنند و این تعامل دوسویه نیست.»وی ابراز می‌کند: «تعامل با تشکل‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد اعم از هیئت و کانون‌های فرهنگی و هنری هم یک ضرورت انکارناپذیر است که باید موردتوجه شورای اسلامی شهر قرار گیرد.»

قاسمی به این نکته هم اشاره می‌کند که در بخش‌هایی ضعف در استفاده از توان بخش خصوصی وجود دارد که باید با تعامل بیشتر، درراستای رفع این مشکل گام برداشته شود.

..........................................

 

جلیل معماریانی، فعال فرهنگی و استاد دانشگاه:

  • شورای شهر، باید زمینه‌ساز مشارکت مردم باشد

 

«برای اینکه شورا و مدیریت شهری به نظرات کارشناسانه و مبتنی‌بر نیاز جامعه بپردازد و بتواند از این دیدگاه‌ها به‌صورت جامع بهره ببرد، داشتن نگاه سیستمی لازمۀ دست‌یافتن به این مهم است. در نگاه سیستمی هم کل‌نگری وجود دارد و هم درک روابط بین اجزاء و کل مفهوم پیدا می‌کند.»

این‌مطالب بخشی از نظرات جلیل معماریانی، فعال فرهنگی و استاد دانشگاه است. 

او معتقد است: «شورا و مدیریت شهری باید زمینه‌سازی برای مشارکت مردم را فراهم کنند، مخصوصاً با محوریت تشکل‌های مردمی؛ چون تازمانی‌که مردم شهر را از خودشان ندانند، هزینۀ مدیریت شهر بالا می‌رود و در نقطۀ مقابل بهره‌وری مدیریت شهر بسیار کاهش می‌یابد.»

به گفتۀ وی، رسیدن به هدف جذب مشارکت‌های مردمی به‌دنبال اهمیت‌دادن به فرهنگ پاسخ‌گویی در مدیریت شهری با نظارت دقیق شورایی‌ها و ارتباط دوسویه با مردم به‌ویژه با سازمان‌های مردم‌نهاد و نخبگان جامعه حاصل می‌شود. هدفی که با وجود فعالیت چند دورۀ شوراها، هنوز محقق نشده است.

 

در شورا به تسویه حساب‌های سیاسی نپردازند

این فعال فرهنگی در ادامۀ بیان انتظارات اصلی از شورای شهر، اضافه می‌کند: «انتظار می‌رود که اعضای شورا تحت‌تأثیر زد‌وبندها و باندبازی‌های سیاسی قرار نگیرند و در شورا به تسویه‌حساب‌های سیاسی نپردازند و در عوض، انرژی خود را صرف مسائل اصلی شهر کنند؛ ازجمله اینکه نگاه جهان‌شهری به مشهد داشته باشند و سطح شهر را از منظر کنش‌ها و گرایش‌ها بالا ببرند.»این مدرس دانشگاه خاطرنشان می‌کند: «شورا بایستی خود را در جایگاه "شورای شهر و شهروندان" قرار دهد. اختیارات شورای شهر در حوزۀ مدیریت شهری است؛ درصورتی‌که متأسفانه گاهی دیده شده بیشتر در ساحت مدیریت شهرداری عمل شده است.»

او درهمین‌رابطه می‌افزاید: «قانون، دست شورا را برای مدیریت شهری باز گذاشته و شورا برای رسیدن به سطح مطلوبی از مدیریت شهری باید تعامل خود را با سازمان‌ها و نهادهای شهری افزایش دهد و کارهای تخصصی و موردنیاز شهر را برای تمام سازمان‌ها روشن کند و امور شهر را به دستگاه‌های تخصصی بسپارد. به تعبیر دقیق‌تر شورا باید روی قوانین ناظر به هم‌افزایی و ترکیب سازمان‌های مختلف فعال در شهر، کار بیشتری انجام دهد.»

 

فرهنگ رضوی در عملکرد شوراها برای مشهد نمود نیافته است

معماریانی درخصوص مباحث فرهنگی ضمن اشاره به اهمیت و جایگاه فرهنگ رضوی می‌گوید: «اگر باور داریم امام‌رضا(ع) برای امروز ما حرف دارد و دین ما محدود به زمان خاصی نمی‌شود و تمام نشده و می‌تواند پاسخ‌گوی همۀ نسل‌ها باشد، پس چرا نمودی از این اعتقاد در مدیریت شهری نمی‌بینیم.»

وی می‌افزاید: «باید باور کنیم که در فرهنگ رضوی نشاط هست، شهر سالم و رعایت حقوق وجود دارد، باور کنیم که رعایت حقوق با سبک دینی غیر از حقوق شهروندی نیست، و مشکل امروز ما این است که نتوانستیم این نسبت‌ها را باهم ارتباط دهیم. به‌عنوان مثال در رسالۀ حقوق امام‌سجاد(ع) و دیدگاه‌های حقوقی امام‌رضا(ع) مسائل شهرنشینی مطرح شده است.» معماریانی ضمن اشاره به اینکه با توضیح و ترویج فرهنگ رضوی است که می‌توان شهر را از حالت بی‌مبنایی که فعلا در آن گیر کرده است خارج کرد، می‌گوید: «تابه‌حال در همۀ این زمینه‌ها که به آن اشاره شد، کارهای مختلف و پژوهش‌های متعددی انجام شده و فقط کافی است با یک نگاه میان‌رشته‌ای از پژوهش‌های صورت‌گرفته بهره‌برداری شود.»

..........................................

 

علی سهیلی، فعال فرهنگی و اجتماعی:

  • خلأ استفاده از نخبگان در شورای شهر باید رفع شود

 

«این انتظار وجود دارد که شورای اسلامی شهر مشهد با نخبگان به‌عنوان نمایندۀ عموم جامعه رابطۀ ارگانیک و مشورت داشته باشد و به تعبیری برای شهر به‌همراه نخبگان تصمیم‌گیری کند.»

علی سهیلی به‌عنوان یک فعال فرهنگی و اجتماعی در بیان انتظارات از شورای اسلامی شهر، بر این جمله تأکید می‌کند و می‌افزاید: «تعداد اعضای شورای شهر محدود است؛ باوجوداین باید دربارۀ مسائل گوناگون اظهارنظر و تصمیم‌گیری کنند. بنابراین این توقع بجا و درستی است که از نظرات نخبگان در حوزه‌های مختلف استفاده کنند. هر چند در دوره‌های سپری‌شده در شورای شهر به این مسئله کمتر توجه شده است.»

 

شورای شهر برای رابطه با نخبگان مکانیزمی ندارد

این فعال فرهنگی ضمن اشاره به اینکه پانزده نفر عضو شورا وظیفه دارند که در همۀ مسائل تصمیم‌گیری کنند، می‌گوید: «حتی بر فرض که بهترین حالت هم به‌وجود بیاید و از تمام تخصص‌ها حداقل یک نفر در شورای شهر حضور داشته باشد، بازهم این نیاز وجود دارد که با نخبگان ارتباط گرفته شود؛ چون نمی‌توان امر تشخیص و تصمیم‌گیری را صرفاً به تخصص تنها یک نفر واگذار کرد. شورای شهر در آینده باید مکانیزم مشارکت مطلوب شورا با نخبگان را طراحی کند؛ به‌این‌معنا که هم ساختارسازی کند و هم اینکه از ساختارهای موجود به‌درستی استفاده کند.»

او ضمن اشاره به اینکه متأسفانه شاهد بودیم در ادوار گذشتۀ شورا بعضی از کارگروه‌هایی که ذیل کمیسیون فعالیت می‌کردند، جلسات منظم نداشتند یا اصلا تشکیل‌جلسه نمی‌دادند، می‌گوید: «درحقیقت خود شورای شهر از این ضعف‌ها رنج می‌برد؛ چراکه وقتی کارگروه‌ها تشکیل نشوند یا خروجی لازم را نداشته باشند، این فقدان در صحن علنی شورا نیز به شکل محسوسی لمس می‌شود. لذا به نظر می‌رسد که برای رسیدن به خروجی مطلوب در کارگروه‌ها و کمیسیون‌ها باید اجازۀ ورود به نخبگان داده شود و از آنان در جلسات بهره ببرند.»

 

رویکردی سلیقه‌ای و کاهش اثرگذاری نخبگان

علی سهیلی معتقد است مشکل اصلی اعضای شورای شهر برای ارتباط با نخبگان در ادوار گذشته این بوده است که برای این کار مدل مشخصی نداشتند. ما شاهد بودیم که بعضی از آقایان می‌خواستند با نخبگان تعامل داشته باشند؛ اما چون چهارچوب‌ها و مدل تعاملی مشخصی وجود نداشت، نتیجۀ مطلوبی گرفته نمی‌شد.

این فعال فرهنگی در تحلیل علل کم‌توجهی به سامان‌دهی رابطۀ شورای شهر با نخبگان می‌گوید: «گرفتاری‌ها و چه‌بسا کم‌کاری‌های بعضی افراد شورا که وقت و توجه لازم را نسبت به این موضوع ندارند، در کنار برخی نگاه‌ها و گرایش‌های خاص به بخشی از نخبگان موجب این امر می‌شود، به‌عنوان‌مثال دیده شده است که در میان اساتید دانشگاهی روابط شورا به شکل مخصوصی به دانشگاه فردوسی محدود شده است و این نشان می‌دهد که الگو تعریف نشده و شاخص ارزیابی و عملکرد روابط کمیسیون‌ها با دانشگاهیان تعیین نشده است.»

سهیلی درهمین‌رابطه می‌افزاید: «مسئلۀ دیگر شفاف‌نبودن برخی از اقدامات است؛ یعنی تا وقتی از کمیسیون‌ها و کارگروه‌ها خواسته نشود که گزارشی از عملکرد و میزان ارتباطشان با نخبگان و تعداد جلسات و هم‌اندیشی‌هایی که برگزار کردند ارائه کنند، ممکن است عده‌ای از اعضای شورا فکر کنند که چرا تصمیمی را که خودشان می‌توانند با صرف وقت کم به‌تنهایی می‌توانند بگیرند، در سیکل طولانی و مشورتی اخد کنند.»

..........................................

 

دکتر پاپلی‌یزدی:

  • نقش جدی شورادر توسعۀ شهر

 

عضو هیئت ‌علمی‌دانشگاه فردوسی مشهد می‌گوید: «شوراهای اسلامی‌ شهر می‌توانند درراستای توسعۀ شهر، مدیریت شهری و به‌ویژه مباحث کالبدی، نقش بسزایی داشته باشند.»

دکترمحمدحسین پاپلی‌یزدی در گفتگو با شهرآرا با بیان اینکه یکی از ارکان اساسی توسعۀ پایدار، دستیابی به توسعۀ پایدار شهری است، عنوان می‌کند: «شهر مشهد می‌تواند یک شهر همگون از نظر زیرساخت‌های شهری و ساخت‌وسازها باشد؛ اما متأسفانه درحال‌حاضر این‌طور نیست و تصورمان از شهر، یک شهر نازیبا و ناهمگون است. این دقیقاً حوزه‌ای است که با نظارت اعضای شورای شهر بر زیرساخت‌های شهری و ساخت‌وسازها می‌تواند سامان یابد.»

این صاحب‌نظر در حوزۀ مسائل شهری تأکید می‌کند: «طرف‌داران توسعۀ شهری در شورای شهر باید به‌دنبال مهر تأیید به پروژه‌های منطقی و سعی در توجه به تمام جنبه‌های اقتصادی، اجتماعی، زیست‌محیطی و کالبدی باشند؛ انتظاراتی که شوراها آن را در مشهد محقق نکردند.»

دکتر پاپلی‌یزدی عنوان می‌کند: «اعضای شورای شهر در حوزه‌های مهمی‌ نظیر مباحث کالبدی آن‌طور که بایسته و شایسته است، نتوانسته‌اند نقش‌آفرینی کنند.» 

 

اظهار‌نظر جزیره‌ای نداشته باشند

عضو هیئت‌علمی‌ دانشگاه فردوسی مشهد در ادامه با بیان اینکه مدیریت شهری در مشهد یکپارچه نیست، خاطرنشان می‌کند: «براساس اصل۱۰۰ قانون اساسی، شورای شهر صرفاً مربوط به مسائل شهرداری نیست؛ بلکه ادارۀ کل شهر اعم از امور اجتماعی، اقتصادی، عمرانی، بهداشتی و فرهنگی را می‌تواند عهده‌دار باشد. اگر این اصل قانون اساسی رعایت شود، مشکل عدم استفاده از ظرفیت‌های قانونی حل می‌شود.» 

به گفتۀ وی، در‌حال‌حاضر اظهارنظرات جزیره‌ای در مدیریت شهری و شوراها وجود دارد .

 

وجود فاحش اختلاف طبقات و درآمد در مناطق مشهد

عضو هیئت‌علمی‌ دانشگاه فردوسی مشهد در ادامه از وجود اختلاف‌طبقاتی و به‌دنبال آن اختلاف درآمدی فاحش بین مناطق شهر مشهد ابرازتأسف کرده و ادامه می‌دهد: «به نظر می‌رسد باید برای توسعۀ متوازن شهر، اقدامات اساسی ازقبیل ایجاد اشتغال، جذب سرمایه‌گذار، مشارکت‌های مردمی، ازبین‌بردن ساختار پیچیدۀ شهرداری، تسهیل ضوابط و اصلاحات اساسی در حوزۀ منابع مالی انجام داد.»

وی با بیان اینکه حتی در بولوار سجاد مشهد که یکی از مناطق مرفه و برخوردار شهر است، ناهمگونی ساختمان‌ها و نازیبایی‌ها نمود کاملی دارد، تصریح می‌کند: «مناطق مختلف شهر روزبه‌روز توسعه می‌یابند و شهر بزرگ‌تر می‌شود؛ اما هیچ توجهی به مسائل شهرسازی آن نمی‌شود.»

دکتر پاپلی‌یزدی تصریح می‌کند: «مادامی‌که عدالت شهری وجود نداشته باشد، نمی‌توان مدعی شهرسازی اسلامی‌ بود و این درحالی است که مشهد کلان‌شهری است که باید چشم‌انداز شکل‌گیری یک شهر اسلامی‌ آن‌هم به‌عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام برای جامعۀ علمی‌ و اجرایی کشور ترسیم شود.»

به گفتۀ عضو هیئت‌علمی‌ دانشگاه فردوسی مشهد، شهر مشهد نیازمند جذب سرمایه‌گذار،کسب درآمد پایدار، بازسازی زیرساخت‌ها و سروسامان‌دادن به حاشیۀ شهر است که شورا با تعامل با شهرداری می‌تواند این مهم را بهبود بخشد.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی