کد خبر : 73749
/ 15:12
علی محمد مودب

سرمایۀ اعتماد عمومی‌ و خطر پرونده‌های باز

سرمایۀ اعتماد عمومی‌ و خطر پرونده‌های باز

دربارۀ مناظرات نامزدهای انتخاباتی و افشاگری‌ها این روزها خیلی بحث می‌شود. عده‌ای از دل‌بستگان انقلاب اسلامی‌ معتقدند که سرمایۀ اعتماد ملی با این سنخ مناظره‌ها و بگو‌مگوها آسیب می‌بیند و بسیار از این بابت دل‌شکسته و غمگین‌اند.
اگرچه در کوتاه‌مدت شاید این حرف درست باشد، اما قطعاً نقد شفاف و در منظر مردم در میان‌مدت و دراز‌مدت اعتمادافزا خواهد بود. بالأخره این جنس حرف‌ها همیشه در مهمانی‌ها و محافل ما بوده و هست و هر چند وقت ‌یک‌ بار یک پرونده در میان مردم طرح می‌شود و البته به نتیجه هم نمی‌رسد تا پروندۀ بعدی طرح شود.
اینکه مردم در فضای رسمی‌ این بحث‌ها را ببینند اتفاق خوبی است و البته مهم‌تر از آن این است که اراده‌ای برای داوری دربارۀ این پرونده‌ها شکل بگیرد. الآن یک مشکل جدی این است که پرونده‌هایی به هر طریق باز می‌شود، اما به نتیجه نمی‌رسد.
در مناظرات سال ٨٨ که آن‌همه هم برای ملت ما هزینه داشت پرونده‌های مهمی‌ طرح شد که بخشی البته تاحدودی به نتیجه رسید، ولی بخشی همان‌طور ماند؛ مثلا در شیوۀ مدیریت دانشگاه آزاد تصحیح‌هایی اعمال شد، ولی دربارۀ برخی اشخاص و پرونده‌های دیگر که در آن مناظرات ذکری از آن‌ها شد هیچ اتفاق خاصی نیفتاد و یا، اگر افتاد، حداقل اطلاع‌رسانی درستی انجام نشد.
در این مناظرات هم حرف‌هایی طرح شد که باید مردم نتیجۀ این دعوا را ببیند. حرف دقیقی را امروز جناب مسعود ده‌نمکی طرح کرده است که طرح چنین موضوعاتی اصلا صلاحیت متهم برای ریاست‌جمهوری را زیر سؤال می‌برد.
به‌نظر می‌رسد می‌شود ساختار‌های نظارتی را به‌نحوی اصلاح کرد که درصورت طرح چنین اتهاماتی بتوان بازی انتخابات را متوقف ساخت و مدعی یا متهم را از صحنۀ بازی حذف کرد.
باری به هر شیوه‌ای این مشکل را جداً باید بررسی شود و برای آن تدبیری اندیشید. خلاصۀ ماجرا این است که پرونده‌های باز هستند که خطری واقعی برای اعتماد عمومی‌‌اند و نه بحث دربارۀ پرونده‌های باز!
 
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی