کد خبر : 73738
/ 07:58
محمد حسین جعفریان

مشت بر سندان / رانت خوارها باید بروند

مشت بر سندان / رانت خوارها باید بروند

حیران مانده‌ام این روزها دربارۀ چه چیزی بنویسم. از اقتصاد افتضاح و بیکاری و ناتوانی‌های دولت بنویسی، می‌گویند هدف انتخاباتی دارد و درصدد تخریب است؛ از برخی سیاست‌های موفق دولت نظیر کنترل تورم و کنترل نرخ ارز بنویسی، جناح رقیب مدعی می‌شود که این تبلیغ یک نامزد است و جایز نیست؛ از مشکلات شهری بنویسی، به نامزدهای شورا و شهردار آن شهر بر‌می‌خورد؛ از زحماتشان بنویسی، دیگر نامزدها مدعی می‌شوند که این تبلیغ شورای شهر و شهردار است و نارواست ... . خلاصه، در روزهای نزدیک به انتخاباتی از‌این‌دست سخت‌ترین کار، به‌گمان من، ازآنِ اهالی رسانه و خاصه ستون‌نویسان حرفه‌ای آن‌هاست. باری، با تمام این‌ها، در چنین روزهایی نمی‌توان از انتخابات نگفت. پس از مناظرۀ سوم بسیاری از من پرسیدند: «برندۀ این مناظره چه‌کسی بود؟». آرزوی من آن بود که پاسخ این سؤال «مردم ایران» باشد، اما به‌نظرم چنین نبود. به‌گمان من، اگر بخواهیم تعارفات را کنار بگذاریم و حرف دل دلسوزان این انقلاب و سرزمین را بازگو کنیم، حرف همان است که از ابتدا یکی از نامزدهای ریاست‌جمهوری بر آن پافشاری کرد، اینکه ارکان حیاتی نظام اسلامی‌ را در بسیاری از بخش‌ها جناح‌ها و آدم‌هایی که از جنس انقلاب و مردم و آرمان‌های امام (ره) و رهبر انقلاب نیستند مصادره کرده‌اند، یک اقلیت چهاردرصدی که بیشتر به فکر رانت‌خواری و ادامۀ سیطرۀ خویش بر منابع پولی و کسب درآمد بیشتر برای قوم و قبیلۀ خویش‌اند، جماعتی که برای کسب منافع از هیچ نوع معامله‌ای با هیچ قدرتی ابایی ندارند و مشکلات معیشت مردم و درد پابرهنگان آخرین دغدغۀ آن‌هاست. البته اشتباه نکنید! خدا می‌داند که آنچه نوشتم به‌نیت آن نبود و نیست تا له یا علیه نامزدی تبلیغی کرده باشم، زیرا اصلا معلوم نیست آیا همان نامزدی که این ادعا را می‌کند خود قادر به مبارزه با این مافیای چهاردرصدی هست یا نه. حرف من آن است که به‌برکت این مناظره‌ها مردم خطری را که انقلاب و آرمان‌های ایشان را تهدید می‌کند دریافتند. آن‌ها بعینه دیدند که رانت‌خوارها چگونه هوای یکدیگر را دارند و به‌تعبیر زیبای یکی دیگر از نامزدها دریافتند که فساد در کشور «فراجناحی» است. به‌گمان این قلم دورۀ انتخاب براساس جناح سیاسی به‌سر آمده است. به‌گمان من همین که یک نفر به‌دنبال سوءاستفاده از قدرت و به آب و نان رساندن نزدیکان و اطرافیانش نباشد و همین که سوابقش نشان دهد از مقامی‌ که داشته برای بستن بار خود و ایل و تبارش بهره نبرده و به فکر مردم بوده کافی است تا مردم انتخابش کنند؛ دیگر مهم نیست او از کدام جناح سیاسی است، و برعکس، اگر منش، سابقه و عملکرد کسی خلاف این باشد، از هر جناح سیاسی‌ای که باشد و مدعی هر شعاری که باشد باید مردم به او پاسخ منفی بدهند. فساد و رانت‌خواری مادر تمام تباهی‌هاست. اگر در مملکت این یک قلم را درمان نکنیم، هیچ شعار و ادعایی درد این ملت و سرزمین را بهبود نخواهد داد.پس از این آن اقلیت ریاکار چهاردرصدی دیگر نباید فرصت رانت‌خواری و فریب مردم را بیابد.
 
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی