کد خبر : 73668
/ 23:08
پای صحبت گلخانه‌داران و تولیدکنندگان خصوصی و دانشگاهی در شانزدهمین نمایشگاه بین‌المللی گل و گیاه؛

ناز «گل» اینجا خریدار دارد

نور ملایم خورشید عصرگاهی، با نسیم بهاری همراه شده و فقط صدای بوق و ازدحام ماشین‌هاست که می‌تواند از لذت عصر اردیبهشتی و غروب خورشید کم کند. ترافیک از ابتدای بولوار نمایشگاه شروع می‌شود و تا داخل پارکینگ ادامه پیدا می‌کند.

ناز «گل» اینجا خریدار دارد

خبرنگار: سلطانی

به گزارش شهرآرا آنلاین / مردم غالباً به شکل خانوادگی به‌سمت ورودی نمایشگاه حرکت می‌کنند. هنوز وارد نشدم که عطر دل‌انگیز گل و گیاه به مشام می‌رسد. آرامش و لبخند در صورت همۀ بازدیدکنندگان به‌وضوح دیده می‌شود. 

در همان ابتدای ورودی نمایشگاه، غرفه‌های فروش گل جانمایی شده‌اند تا میزبان بازدیدکنندگان در شانزدهمین «نمایشگاه گل و گیاه» مشهد در نمایشگاه بین‌المللی باشند. تعداد بازدیدکنندگان آن‌قدر زیاد است که هر چند قدم باید مکث کنم یا مسیرم را تغییر دهم.

 

بساط عکس‌های سلفی

هرطرف را که نگاه می‌کنم، غرفه‌داران به‌گرمی‌ مشغول صحبت‌کردن با مردم هستند و دربارۀ شیوۀ نگهداری، طول عمر، نور و آب موردنیاز گیاهان خریداری‌شده به مردم توضیح می‌دهند؛ البته بساط عکس سلفی آن‌قدر گسترده است که بازدیدکنندگان قبل از خرید و دیدن گل‌ها، به فکر شکار لحظه‌ها با گل‌های زیبا هستند.

وارد یکی از غرفه‌های بزرگ می‌شوم. حسابی سرشان شلوغ است. سراغ مسئول گلخانه را که می‌گیرم، جوانی حدوداً سی‌ساله را نشانم می‌دهند. گلخانه‌شان سه‌هزار‌متری است و هفت نیروی مستقیم و پانزده نیروی غیرمستقیم در آن مشغول‌به‌کار هستند. 

 

شهرداری، بزرگ‌ترین مشتری گلخانه‌داران

جوان گلخانه‌دار می‌گوید: « هدفمان از حضور در نمایشگاه، معرفی تولیدات گلخانه‌مان به مشتری و عرضۀ مستقیم به مردم است. واقعیت ماجرا این است که بزرگ‌ترین مشتری ما شهرداری است؛ اما در بخش عرضه به بازار عمومی‌ سود اصلی ما دست واسطه‌هاست و نمایشگاه فرصت خوبی برای ارتباط مستقیم با مردم است.»

دربارۀ مشکلات کارشان از او می‌پرسم که می‌گوید: «در فصل زمستان به‌خاطر زاویۀ تابش خورشید و دمای هوا تولیدات گلخانه‌ها کم است و از طرفی به‌خاطر اعیاد و استقبال از بهار، تقاضای بازار زیاد. طبیعتاً در این فصل واردات به‌صورت قانونی و قاچاق انجام می‌شود. درخواست ما از جهاد کشاورزی و سایر نهاد‌هایی که گلخانه‌داران را تشویق به تولید گل می‌کنند، این است که در فصل تابستان که تولید ما افزایش پیدا می‌کند و به‌خاطر افزایش عرضه و ثابت‌ماندن و چه‌بسا کاهش تقاضا قیمت کاهش پیدا می‌کند، در بحث صادرات قوی‌تر عمل کنند.»

 

کشت گل، پرسود‌تر از کشت هیدروپونیک

این گلخانه‌دار جوان می‌گوید: «قبل از تولید گل‌های زینتی، کشت هیدروپنیک و صیفی‌جات در گلخانه انجام می‌دادیم که به‌شدت زیان‌ده بود؛ به‌نحوی‌که قیمت تمام‌شدۀ تولیداتمان دو برابر قیمت فروش بود. البته وضعیت مالی در بحث تولید گل‌های زینتی خیلی بهتر است؛ اما همچنان برای پرداخت اقساط وام‌ها با مشکلات جدی مواجه هستیم و نهادهای مسئول پس از راه‌اندازی گلخانه، ما را به دهان بانک‌ها هُل دادند.»

موقع خداحافظی با دست‌های زمختش که نشان از کار و کوشش بسیار دارد، دستم را به گرمی‌ می‌فشارد. حالا وارد سالن فردوسی شده‌ام. تهویه و سربسته‌بودن سالن، موجب شده فضا آکنده از عطر گیاهان و طراوتشان شود. 

 

مرکز رشد و کارآفرینی هنرستانی‌ها

از غرفه‌های فروش گیاهان دارویی، دم‌نوش‌های طبیعی و خاک و کود که عبور می‌کنم، به مرکز رشد و کارآفرینی آموزش‌وپرورش می‌رسم. فرشته شکیبیان، معاون مرکز رشد آموزش‌وپرورش و یکی از طراحان راه‌اندازی مرکز رشد و کارآفرینی ویژۀ دانش‌آموزان هنرستانی است. 

او می‌گوید: «در تیر۹۵ معاون وزیر آموزش‌وپرورش مرکز را افتتاح کرده و از ابتدای مهر سال گذشته فعالیتمان به‌طور رسمی‌ آغاز شده است و در این مدت ۲۲نفر تحت‌پوشش ما مشغول‌به‌کار شده‌اند و پانزده کسب‌وکار به راه انداختند که از این تعداد چهارده نفر دختر و شش نفر پسر هستند.»

حمایت مرکز رشد از دانش‌آموزان به‌وسیلۀ دراختیار‌گذاشتن محیط اداری، مشاورۀ تخصصی، مشاوره در حوزۀ کسب‌وکار و برگزاری دوره‌های آموزشی متناسب با نیاز دانش‌آموزان است؛ البته این مرکز به‌دلیل تازه‌تأسیس‌بودن توان حمایت مالی آن‌چنانی ندارد.

 

تولیدات کشاورزی مدرسۀ ۵۳ هکتاری

درهمین‌رابطه ابوالفضل رشیدیان، مدیر هنرستان کشاورزی شهید یوسفی۲ و مسئول تنهامرکز رشد و کارآفرینی وزارت آموزش‌وپرورش هم می‌گوید: «فعلا توان حمایت‌های مادی گسترده‌ای از بچه‌ها را نداریم؛ اما به‌دنبال جذب امکانات هستیم. مثلا همین غرفه‌ها را شهرداری به شکل رایگان دراختیار بخش کشاورزی ما گذاشته و در سایر نمایشگاه به تناسب اگر فعالیت مرتبط داشته باشیم، شهرداری غرفۀ رایگان دراختیار مرکزمان می‌گذارد.»

هنرستان شهید یوسفی۲ واقع‌در بولوار میثاق، طبق گفتۀ رشیدیان ۵۳ هکتار است و تمام محصولات عرضه‌شده در غرفۀ مرکز توسط خود بچه‌های هنرستان تولید شده است. مدیر هنرستان معتقد است: «باید آموزش‌های ما منجر به اشتغال شود و تمام تلاش ما در هنرستان و مرکز همین است. آموزش‌ها کاربردی و در حوزۀ اقتصاد مقاومتی است که به‌همین‌خاطر سال گذشته نشان مردمی‌ استقلال را نیز دریافت کردیم.»

 

نمایشگاهی برای ارتباط دانشگاه و صنعت کشاورزی

جهاد کشاورزی و جهاد دانشگاهی، دانشگاه علمی‌ و کاربردی، دانشگاه آزاد مشهد و گرگان نیز در نمایشگاه غرفه دارند و محصولاتشان را در کنار آخرین دستاورد‌های علمی‌ و پژوهشی ضمن عرضه به مردم، به باغ‌داران و گلخانه‌داران معرفی می‌کنند.

هر چه از ساعت۵ بعد‌از‌ظهر می‌گذرد، بر تعداد بازدیدکنندگان افزوده می‌شود. فضا سراسر نشاط و شادابی است. مرور زمان را متوجه نمی‌شوم. به غرفۀ دانشگاه فردوسی می‌رسم که طراحی فوق‌العاده زیبایی دارد و مردم بیشتر از آنکه دستاوردهای علمی‌ را سیر کنند، برای گرفتن عکس یادگاری داخل غرفه‌شان می‌شوند.

 

عرضۀ محصولات دانش‌بنیان

خانم ظفر، دانشجوی دکترای اقتصاد کشاورزی دانشگاه است. او ضمن اشاره به اینکه نوآوری در دیوار‌های سبز با تراریوم باعث جذابیت غرفه شده، دربارۀ محتوای غرفه می‌گوید: «کارهای پژوهشی جدید در حوزۀ فضای سبز از گرایش‌های گیاه پزشکی گرفته تا باغبانی و فضای سبز، مطالعات جدیدی که در دوسال اخیر انجام دادیم، در غرفه عرضه شده است.»

مسئول غرفۀ دانشگاه فردوسی اضافه می‌کند: «اولین پارک کم‌نهاده در کشور توسط دانشکدۀ کشاورزی طراحی شده که طرح آن اینجا به نمایش درآمده است. در این پارک از گیاهانی با نیاز آبی کم و گیاهان بومی‌ استفاده شده است و همین‌طور دستگاه مبارزه بیولوژیک با آفت شته را که توسط گروه گیاه‌پزشکی ساخته شده است، در غرفه داریم.»

او با اشاره به دو محصول دانش‌بنیان که توسط شرکت‌های فعال در بخش کشاورزی مرکز رشد دانشگاه فردوسی تولید شده است، می‌گوید: «محلول نگهداری گیاهان شاخه‌بریده که عمر گیاه را چهار برابر افزایش می‌دهد و دستگاه اسانس‌گیر صنعتی نیز برای معرفی به نهادهای مسئول در حوزۀ کشاورزی و فعالان بخش خصوصی به نمایش درآمده است.»

 

صادرات در خاک تحریم‌های بانکی و ضعف امکانات

در شانزدهمین نمایشگاه گل و گیاه، هشت شرکت‌کنندۀ خارجی هم وجود دارد و از بزرگ‌ترین صادرکنندۀ گل دنیا از کشور هلند هم یک شرکت حضور پیدا کرده است. آقای ابوطالبی، از سهام‌داران این شرکت است و می‌گوید: «ما بذر گل هلندی را بدون واسطه از هلند به دست باغ‌دار ایرانی می‌رسانیم.»

از او دربارۀ صادرات گل ایران به خارج از کشور می‌پرسم که می‌گوید: «ما بهترین اقلیم را برای تولید گل داریم. هلند از سطح دریا پایین‌تر است و خاک ندارد؛ اما ایران در چلۀ تابستان 

شهرکرد را با هوای خنک و در چلۀ زمستان جنوب کشور را با هوای معتدل دارد. متأسفانه به‌دلیل تحریم‌های بانکی و دشمنی کشورهای حاشیۀ خلیج‌فارس، صادرات ما کم شده است؛ البته ضعف ما در بسته‌بندی و سایزبندی 

گل هم مؤثر است و همین‌طور کمبود امکاناتی مثل هواپیما‌های مخصوص که امکانات نگهداری گل دارد، روی صادرات سایه انداخته است.»

 

جُنگ شادی در آمفی‌تئاتر تابستانه

پس از برگزاری نمازمغرب، حالا در محل مرکزی نمایشگاه که به‌نوعی آمفی‌تئاتر تابستانه است، برنامه‌های شاد برگزار می‌شود. یک گروه سرود دانش‌آموزی اجرای زیبایی انجام می‌دهد و از سمت بازدیدکنندگانی که حالا تماشاچی این برنامه هستند، حسابی موردتشویق قرار می‌گیرند. حداقل هشت‌صد نفر روی سکوها نشسته‌اند.

توجهم به گروه سرود جلب می‌شود که از صحنه خارج می‌شوند. اسم گروهشان را می‌پرسم که مثل سرود برایم همخوانی می‌کنند: «کانون فرهنگی فرزندان امام، گروه سرود شمیم انتظار با رهبری آقای سید حسین ارجمند». اسم رهبر گروه را بلندتر می‌گویند؛ حتماً مردی دلسوز و مهربان است. دفترشان در شهرک شهید رجایی است؛ جایی که به آن می‌گویند «حاشیۀ شهر»

 

بیم و امید در نمایشگاهی از جامعه

موقع خروج از نمایشگاه، سراغ دست‌فروش‌های درِ خروجی می‌روم. مرد میان‌سال خوشرویی درحال فروش عینک‌آفتابی است.

دست‌فروشِ نمایشگاه مشهد به‌دلیل ورشکستگی کارخانه‌ای که در آن کار می‌کرده است، از سال۷۲ تا‌به‌حال بساط دست‌فروشی راه انداخته است. قصۀ زندگی او را در کنار دردهای تولیدکنندگان گل، مشکلات صادرات گل و در کنار امید به آینده، در کنار انگیزۀ جوانان دانشگاهی و دانش‌آموزان مرکز رشد در ذهن مرور می‌کنیم. حالا هوا تاریک شده و از صحنۀ نمایشگاه گل و گیاه خارج می‌شویم.

 

گزارش کامل را در روزنامه شهرآرا بخوانید:

ورود به صفحه گزارش روزنامه شهرآرا ۲۱ اردیبهشت

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی