کد خبر : 73565
/ 22:41
پروفسور علی کرمی‌ در گفتگو با شهرآرا از مضرات محصولات تراریخته و عدم شفافیت در این باره می گوید؛

محصولات تراریخته از رویا تا واقعیت

در ابتدا که دانشمندان مواد غذایی تراریخته را با استفاده از علم دستکاریِ ژنی تولید کردند، قول افزایش کمیت و کیفیت محصول را دادند.

محصولات تراریخته از رویا تا واقعیت

خبرنگار: محمد سلامی

گفتگوی شهرآرا آنلاین / مواد غذایی تراریخته، از‌جمله‌محصولاتی هستند که در سی سال پیش تولید شدند و هنوز هم به‌نوعی محصولات جدیدی هستند. در ابتدا که دانشمندان این محصولات را با استفاده از علم دستکاریِ ژنی تولید کردند، قول افزایش کمیت و کیفیت محصول را دادند. سی سال گذشت و اینک جهانیان با چشم نگران به این محصول نگاه می‌کنند و سالی نیست که در گوشه‌ای از دنیا تظاهراتی علیه این محصولات نبینیم. آمارها ثابت کرده‌اند که این محصولات برای سلامتی انسان مضر هستند و باعث بیماری‌های متعددی می‌شوند. برای آگاهی از این محصولات، امروز مهمان پروفسور علی کرمی، متخصص بیوتکنولوژی پزشکی و فوق‌تخصص مهندسی ژنتیک و عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم‌پزشکی بقیه‌ا...(عج) بودیم. آقای دکتر، دل پردردی از واردات، کشت و مصرف این‌گونه محصولات در ایران داشتند و خواهان تغییر در وضعیت موجود بودند. گفتگو با ایشان را در ادامه می خوانید.

 

ظاهرا دامنه اعتراضات علیه محصولات تراریخته افزایش یافته است. فکر می کنید چه وضعیتی در انتظار ما باشد؟

محصولات تراریخته سال‌هاست که گریبان‌گیر ماست و ریشۀ آن به سی سال قبل برمی‌گردد. محصولاتی که اکثر ما به‌عنوان منبع غذایی استفاده می‌کنیم، در آن‌ها هم از سم شیمیایی و هم کود شیمیایی استفاده شده است. 

قطعا هر دوی این‌ها برای سلامتی مضر هستند؛ ولی اگر کنترل‌شده و مهندسی‌شده از این سموم و کودها استفاده شود و علاوه‌بر‌این، هنگام استفاده از این محصولات آن‌ها را شستشو دهیم، به سلامتی صدمۀ جدی وارد نمی‌کند؛ هرچند بهتر است استفاده نشود. این‌گونه از مواد غذایی را در محصولات عادی طبقه‌بندی می‌کنند. 

 

آیا محصولات تراریخته همان محصولات اصلاح‌شده هستند؟

نوعی دیگر از مواد غذایی، محصولات اصلاح‌شده کشاورزی هستند. متأسفانه اکثر مردم از فرق بین محصولات اصلاح‌شده با محصولات تراریخته آگاهی ندارند. محصولات اصلاح‌شده که شما ممکن است نام «بذر اصلاح‌شده» را شنیده باشید، این‌ها درواقع تراریخته نیستند. اصلاح‌شده یعنی روش‌های کلاسیک اصلاح بذر؛ مثل هیبریدکردن، دورگه‌سازی و ایجاد جهش در محصولات کشاورزی در هیچ‌کدام از این‌ها دستکاری ژنتیکی انجام نشده است. سومین گروه، محصولات ارگانیک هستند. 

تعریف ارگانیک بسیار ساده است؛ یعنی سال‌ها در زمین محصولات ارگانیکی از سم و کود شیمیایی استفاده نشده باشد. این‌گونه محصولات کاملا طبیعی و سالم رشد کرده‌اند. در این‌گونه از محصولات از کودهای ارگانیک، کودهای حیوانی و بیولوژیکِ بدون خطر و بدون سم‌پاشی و با روش‌های کنترل مدیریت بیولوژیک از آفات جلوگیری می‌کنند.

 

این مواردی که گفتید جدا از محصولات تراریخته هستند؟

بله، متأسفانه مردم آگاهی زیادی از جزئیات این محصولات ندارند. بااین‌حال سطح اطلاعات مردم به نسبت قبل افزایش یافته است. باید بگویم ما تعداد کمی‌ محصول تراریخته در کشور داریم. آن‌ها عبارت‌اند از سؤیا، کلزا، ذرت و پنبه، آن‌هم از نوع وارداتی؛ البته باید گفت بیش از ۹۰درصد از روغن‌های نباتی موجود در کشور ما به‌عنوان یک فراورده، تراریخته هستند. 

 

به چه صورت می توان این نوع محصول را از سایر انواع آن شناخت؟

در چهار نوع محصول یادشده، متأسفانه هیچ‌گونه علامتی بر روی بسته‌های محصول وجود ندارد که مصرف‌کننده از تراریخته‌بودن آن آگاهی پیدا کند. 

 

در اروپا مرسوم است که روی محصولات تراریخته برچسبی می‌زنند تا مصرف‌کنندگان از خرید و مصرف چنین‌محصولی اطلاع یابند. 

در روغن‌های نباتی با فشارهایی که دانشمندان داخلی وارد کردند، متولیان مجبور شدند که روی برخی روغن‌های نباتی بنویسند که مواد تراریخته دارند. در روعن نباتی داخلی، عبارت «دستکاری‌شده‌ژنتیک» موجود است. متأسفانه مسئله‌ای که دراین‌باره وجود دارد، اول اینکه از ده‌ها روغن نباتی در بازار، چند تای آن‌ها این عبارت را روی شرح محصول خود نوشته‌اند و دوم اینکه آن‌قدر این عبارت ریز نوشته شده که اکثر مصرف‌کنندگان آن را نمی‌بینند. چرا؟ چون مردم نسبت به محصولات تراریخته حساس شده‌اند؛ لذا نگران‌اندکه با برچسب‌زنی تراریخته، بازار فروش خود را از دست بدهند.

 

برنج محصول غذایی اصلی ایران است. آیا برنج هایی که در بازار ایران موجود است، تراریخته است یا خیر؟ 

سؤالِ سختی است. متأسفانه مسئولان نظارتی ایران به حقوق شهروندی مردم پاسخ واقعی نمی دهند. من که این حرف‌ها را می‌زنم، نه شرکتی دارم و نه منافعی که گاهی این‌چنین بنده را منکوب می‌کنند و به دادگاه می‌کشانند که چرا این حرف‌ها را می‌زنی.

 

چه کسانی فشار می آورند؟

کسانی که در حوزۀ محصولات تراریخته، شرکت ثبت کرده‌اند و بازار این محصولات دستشان است. منافع، پست و قدرت باعث نبودِ صداقت می‌شود که در جاهایی که باید صحبت کند، رک صحبت نکند. من چنین پست و مقامی‌ ندارم و دغدغۀ من، سلامتی مردم است که فقط به مردم اطلاع‌رسانی کنم و آن‌ها را از کم‌وکیف محصولات تراریخته آگاه کنم.

 

پس برنج‌های ما تراریخته هستند؟

بله. برنج تراریخته در ایران کشت می‌شود؛ اما بسیار محدود. آن‌دسته از برنج‌هایی که وارد کشور می‌شوند، برخی تراریخته و برخی دیگر نیستند. صادقانه می‌گویم هیچ‌کدام از برنج‌ها در ایران معلوم نیست که آیا تراریخته‌اند یا خیر. چون نه برچسبی دارند و نه عبارت تراریختگی روی آن‌ها نوشته شده است. واقعا کاری غیراصولی است. می‌شود برنج تراریخته وارد کشور کرد، ولی مانند اروپا روی آن برچسب تراریخته زده شود تا مردم حقِ آگاهی داشته باشند. اعتقادم بر این است که الان تمامی‌ مسئولین دم از مردم می‌زنند، پس مردم حق دارند شفاف همه‌چیز را بدانند. مردم حق دارند بدانند چه می‌خورند.

 

خود لغت تراریخته به چه معناست و آیا این لغت معادل سازی شده؟ آیا توانسته ایم به آن مفهومی که در پی این لغت میخواستیم، برسیم؟

تراریخته یعنی اینکه محصول کشاورزی با روش مهندسی ژنتیک دستکاری ژنتیکی شده است. فرهنگستان زبان فارسی ایراد گرفته که نگویید تراریخته و به جای آن از «تَراژِن» استفاده کنید، ولی من احساس می‌کنم که تراژن واژه سنگینی است و مردم این واژه را نشنیده‌اند. دو سال قبل در یک برنامۀ تلویزیونی، مصاحبه‌گری را به یکی از میوه‌فروشی‌های بزرگ فرستادیم و از محصولات تراریخته سؤال کردیم. میوه‌فروش با تعجب پاسخ داد «طلاریخته» دیگر چیست؟ یعنی حتی واژۀ تراریخته را نشنیده بود و شما رسانه‌ها هستید که باید مردم را از محصولات تراریخته آگاه کنید. با کمال تعجب هنوز ما درمورد محصولات تراریخته در حد فرهنگ‌سازی هستیم؛ حتی در قشر مدیران!

 

فرق تراریخته با اصلاح بذر چیست؟

ما الان مؤسسه‌ای به‌نام «اصلاح بذر و نهال» در ایران داریم که هشتاد سال قدمت دارد. این مؤسسه وظیفۀ اصلاح بذر داشته و دارد. با روش‌های علمیِ اصلاح در گیاهان مانند دورگ‌زدن کار خود را انجام می‌داد. به‌عنوان‌مثال پرچم این گل را بردارند و روی پرچم گل دیگر بزنند و آن‌قدر این کار را در مزرعه انجام بدهند تا یک تنوع گیاهی جدیدی با مشخصات خاصی حاصل شود. روش‌های دیگری هم هست، مثلا با روش‌های شیمیایی، بذر گیاه را تغییر می‌دهند. جهش و یک محصول تازه ایجاد می‌شود یا با تابش اشعه، چون با تابش اشعه، ایجاد جهش خواهیم داشت. این‌ها روش‌های قدیمی‌ اصلاح بذر است. الان ۸۰درصد محصولاتی که در کشاورزی داریم، اصلاح شده‌اند و هیچ ضرر و مشکلی برای سلامتی ندارند. 

 

پس مشکل کار کجاست؟

مشکل از سی سال پیش شروع شد. در آن زمان دانشمندان مهندسی ژنتیک که بنده هم فوق‌تخصص این رشته را دارم، متوجه شدند که می‌توانند ژن‌ها را در آزمایشگاه دستکاری کنند. این ژن‌ها هستند که ویژگی‌های یک گیاه یا انسان را مشخص می‌کنند. قبلا این علم میسر نبود؛ ولی الان تمام ژن‌ها در موجودات زنده شناسایی شده‌اند و ما می‌توانیم این ژن‌ها را جا‌به‌جا و دستکاری کنیم. ما هر ژنی که بخواهیم، می‌توانیم از گیاه بگیریم و به انسان بدهیم یا بالعکس؛ یعنی دستکاری ژنی و خیلی هم رشتۀ خوب و پرثمری است. 

 

ظاهرا اتفاق بزرگی است. کمی از فواید آن بگویید.

چون به‌وضوح ثمره و برکتِ بیوتکنولوژی و دستکاری ژنتیکی در پزشکی دیده می‌شود. الان ده‌ها دارویی که ما مصرف می‌کنیم، مانند داروهای نوترکیب و واکسن هپاتیت این‌ها حاصل مهندسی ژنتیک هستند. کسی به این‌ها اشکال نمی‌گیرد. اکثر داروهای ضدسرطان، محصولات ژنتیکی هستند. اَنسولین، هورمون رشد، داروهای ضد ایدز و هپاتیت c، همگی ساخته‌وپرداخته علم مهندسی ژنتیک هستند و هیچ کس به این داروها اعتراضی نمی‌کند؛ ولی تا به مهندسی کشاورزی و گیاهی می‌رسند، عدۀ بسیاری از نبود کاربرد مهندسی ژنتیک داد می‌زنند که باید گفت از ناآگاهی است. مهم است توجه کنیم که علم به ذات بد نیست، آن کسی که استفادۀ بد و نادرست از علم می‌کند، بد و نامطلوب است. 

 

پس چرا مکررا و از تریبون‌های مختلف با محصولات تراریخته و ژنتیکی‌شده، مخالفت کرده‌اید؟

مشکل از اینجا شروع شد که سی سال پیش عده‌ای آمدند و گفتند خب، حال که ما با دستکاری ژنتیک، واکسن و دارو برای انواع امراض انسانی می‌سازیم، بیایید این کار را برای گیاه انجام دهیم و با دستکاری ژنتیک گیاهی ایجاد کنیم که به آفت مقاوم باشد. بذرهایی بسازیم که به آفات مقاوم باشند. آن زمان هر کس این را شنید، خیلی خو‌ش‌حال شد. 

..........................................

 

  • بنیاد راکفِلِر در آمریکا، ترویج‌دهندۀ تراریخته است

 

داستان غم‌انگیز تراریختۀ ایرانی

داستان به بیست سال پیش برمی‌گردد؛ سال ۱۹۹۷ میلادی. دوسه نفر دانشجو از ایران به فیلیپین می‌روند و در مرکزی به نام «مرکز تحقیقات بین‌المللی برنج» مشغول‌به‌تحصیل می‌شوند. جالب است بدانید که این مؤسسه را پنجاه سال پیش «بنیاد راکفِلِر» ساخته است. اسناد آن را داریم. «هِنری کِسینجر» جمله جالبی در سال۱۹۷۴ گفته است. وی گفته «اگر می‌خواهید دولت‌ها را کنترل کنید، با نفت و اگر می‌خواهید مردم را کنترل کنید، با غذا». غذا به‌عنوان سلاحی در دست قدرتمندان است. ازهمین‌رو بنیاد راکفلر با کمک بنیاد فورد در فیلیپین، موسسۀ تحقیقات برنج را تأسیس می‌کند.

دو نفر از ایرانی‌ها در سال۱۳۷۵ شمسی به آن مرکز در فیلیپین می‌روند تا دکترای کشاورزی بگیرند. 

یکی از آن‌ها در حوزۀ برنج تراریخته مشغول به پژوهش می‌شود که الان سرکردۀ برنج تراریختۀ ایران است. آن‌ها متأسفانه مسیر را به انحراف رفتند. سال۱۹۹۷ میلادی مقالۀ ایشان به نام «تراریخته‌کردن برنج طارم مولایی» منتشر شد. همین شخص، ژن «بی‌تی» را که توضیح دادم، به دل برنج ایرانی برد. تا قبل از او کسی به برنج دست نزده و دستکاری ژنتیکی انجام نداده بود. می‌دانید که ایران بزرگ‌ترین تولیدکنندۀ برنج نیست، بلکه چین و ژاپن و بقیۀ کشورها هستند. حتی آن‌ها در برخی مواقع تا سه وعده برنج می‌خورند. آن‌ها برنج را تراریخته نکرده‌اند، بعد آن‌وقت ما این کار را کرده‌ایم. 

 

برای اولین بار برنج تراریخته را از فیلیپین وارد مزارع ما کردند

برنج از غذای اصلی و رسمی‌ ما ایرانی‌هاست و این کار خطرناکی است. بالأخره آن‌ها برای اولین‌بار برنج را تراریخته می‌کنند و از فیلیپین به مزارع شمال کشور وارد می‌کنند؛ آن‌هم بدون اطلاع کسی و حتی ما هم آن زمان متوجه نشدیم.

اوتیسم، انواع آلرژی‌ها، سیروز کبدی امراض تراریختگی است. دربارۀ این‌ها مقالات علمی‌ داریم. در یک آزمایش، ذرت ارگانیک، آلی و تراریخته به موش‌ها خورانده‌اند و دریافته‌اند که موش‌ها دارای عوارضی در روده، کبد، رشد و حتی عقیمی‌ شده‌اند. فقط هم مربوط به انسان‌ها نیست. تظاهرات زنبورداران را در کانادا ببینید. معترض‌اند که میلیون‌ها زنبور از بین رفته‌اند؛ چون زنبورها از گل‌های مزارع محصولات تراریخته استفاده کرده‌اند و درحال نابود‌شدن هستند. در مقاله‌ای خواندم که اگر حشرات در کرۀ‌زمین نابود شوند، پنجاه سال بعد بشری در کرۀ‌زمین نخواهد بود. چرا؟ تمام کشاورزی ما وابسته به حشرات است. اینکه گرده‌افشانی می‌شود و حشرات با رفتن از گلی به گل دیگر در کار تلقیح گیاهان کمک می‌کنند. اگر حشره نباشد، کشاورزی نیست و اگر کشاورزی نباشد، همۀ ما از گرسنگی خواهیم مرد.

 

محصولات تراریخته از طریق «حرکت ژن» گسترش پیدا می کند

وقتی در بین صدها مزرعۀ معمولی، یک مزرعۀ تراریخته کاشته می‌شود، می‌بینیم که سه سال بعد تمام مزارع اطرف آن تراریخته می‌شود. ما به آن می‌گوییم «حرکت ژن». ژن تراریخته از این مزرعه از طریق گل‌ها از طریق حشرات، باد و... پخش می‌شود و سه سال بعد تمام مزارع تراریخته می‌شوند. 

الان پاکستان که تراریخته را تجربه کرده، دچار فاجعه شده و دیگر پنبۀ سنتی در آنجا رشد نخواهد کرد. داستان هند را بخوانید، ببینید که چه تعداد از هندی‌ها به‌خاطر تراریخته خودکشی کرده‌اند. در تراریخته شما باید هر سال بذر را از کمپانی بخرید و نمی‌توانید از محصول سال قبل مقداری برای سال آینده به‌عنوان بذر ذخیره کنید؛ چون تراریخته ثبت اختراع جهانی شده و متعلق به کمپانی است. درمورد کشاورزان هندی که فیلمی‌ از آن نیز ساخته شده است، آن‌ها هر سال قرض می‌کردند تا بذر سال آینده را بخرند و این کار آن‌قدر ادامه داشت که بی‌پول می‌شدند و دست به خودکشی می‌زدند.

برچسب هشدار که باید بر روی محصولات تراریخته چاپ شود . در ایران این کار انجام نمی شود

102793.jpg

 

..........................................

 

دیدگاه یک

  • دست‌های پنهان در ادامۀ تراریخته در کار است

 

اولین کمپانی که به تولید این محصولات دست زد، «مونسانتو» نام داشت. مونسانتو سابقۀ بسیار تاریکی دارد. نود سال است که این کمپانی تأسیس شده است. این کمپانی ابتدا برای ارتش آمریکا سموم شیمیایی تولید می‌کرده است. 

«اِینجِنت اورَنج» یا «مادۀ نارنجی»در جنگ ویتنام معروف است. وقتی که این ماده پخش می‌شد، گرد نارنجی‌رنگی داشت که به همین نام معروف شد. این ماده را کمپانی مونسانتو می‌ساخت؛ چون کمپانیِ سم‌ساز بود. این ماده خاصیتی داشت که برگ‌های درخت‌ها را می‌ریخت. 

چریک‌های ویتنامی‌ در شاخه‌های انبوه درختان پنهان می‌شدند و بدون اینکه دیده شوند، به سربازان آمریکایی حمله می‌کردند. ارتش آمریکا به این فکر افتاد که ماده‌ای تولید کند و روی درختان بریزد تا برگ‌ها بریزند و از این طریق مانع حملۀ چریک‌های ویتنامی‌ شود. قرعۀ ساخت این سم به‌عهدۀ کمپانی مونتسانتو افتاد. جنگ که تمام شد، کمپانی از کسب‌وکار افتاد و دیگر سفارشی از ارتش نگرفت؛ به‌همین‌جهت به‌سمت ساخت سموم شیمیایی و بعد محصولات تراریخته رفت. ریشۀ شروع محصولات تراریخته به کمپانی مونسانتو برمی‌گردد که در آمریکاست. 

این کمپانی در سال پیش به‌دلیل بی‌آبرویی‌هایی که ایجاد شد و مردم دنیا علیه آن اعتراض کردند، توسط یک کمپانی عظیم دارویی دیگر به نام «بایر» به مبلغ ۶۶میلیارد‌دلار خریداری شد. بعدها کمپانی دیگری به‌نام «سینجِنتا» که در سوئیس است که آن هم در محصولات تراریخته فعالیت دارد، تأسیس شد. کمپانی‌های دیگری هم دراین‌زمینه وجود دارد.

 

آمریکا و کانادا در صدر تولید محصولات تراریخته

اولین کشوری که محصولات تراریخته را تولید کرد، آمریکا بود. کانادا، شیلی، برزیل، آرژانتین و پاکستان و تا اندازه‌ای هم هندوستان، ازجملۀ ‌دیگرکشورهای فعال در صنعت تراریخته هستند. چون این شرکت‌ها دارای منافع تجاری چندصد‌میلیارددلاری از محصولات تراریخته هستند، متأسفانه از این‌همه اعتراضات و تظاهراتی که در دنیا علیه محصولات تراریخته ایجاد می‌شود، تبعیت نمی‌کنند؛ بلکه حتی محصولاتشان را هم بیشتر می‌کنند و کاری هم با حقوق مردم ندارند. 

می‌دانند که این محصولات خطرناک‌اند و برای بشر مضر هستند ولی آن‌قدر پول و منافع دارند که حتی دانشمندان را بخرند تا دربارۀ فواید تراریخته، مقاله تألیف کرده و به نفع آن‌ها چاپ کنند. خیلی از آن‌ها نفوذ دارند و حالا اتفاق بدی که افتاده، این است که این نفوذ وارد ایران شده است.

 

۴ فایده دروغین تراریخته

ابتدا که محصولات تراریخته آمد، دانشمندان چهار هدف برای آن‌ها متصور شده بودند. در ابتدا همه قبول کردند و حتی تشویق کردند؛ ولی رفته‌رفته اطلاعات علمی‌ افزایش پیدا کرد و دنیا فهمید که یک جای کار می‌لنگد. 

این چهار هدف به‌صورت زیر است و من به این چهار هدف پاسخ خواهم داد. ۱. محصولات تراریخته سبب افزایش تولید محصولات کشاورزی می‌شود؛ ۲. سموم شیمیایی را کاهش می‌دهد؛ ۳. کیفیت محصولات را ارتقا می‌دهد؛ ۴. به‌واسطۀ استفاده از محصولات تراریخته از سموم علف‌کشی استفاده می‌کنیم که برای انسان‌ها مضر نیستند. 

ببینید ما در پزشکی صدها دارو داریم که در علم پزشکی ساخته شد‌ه‌اند و الان تولید و مصرف آن‌ها ممنوع اعلام شده است. برخی از این‌ها پس از ۲۵سال معلوم شده که چه عارضه‌ای داشته است. در تراریخته هم همین مطلب صادق است و بعدها اثبات شد که مضر هستند.

..........................................

 

دیدگاه دو

  • با دانشی که دارم الان معترضم!

 

شما به یک دارویی که از بیست سال پیش تولید می‌شود، نگاه کنید. دارو زمانی که تولید می‌شود و در جمعیت‌های محدود توزیع و مصرف می‌شود، پی‌بردن به عوارض آن بسیار سخت و مشکل است. وقتی زمان می‌گذرد و در سطح گسترده مصرف می‌شود، دارو اثرات خود را می‌گذارد و انسان‌ها به‌تدریج به آن واکنش نشان می‌دهند و مشکلاتی که برای نسل‌های بعد به وجود می‌آید، تازه دانشمندان متوجه می‌شوند که دارو در این چند‌ساله چه اثرات بدی داشته و ما غافل بوده‌ایم. 

در طی ۲۵ سال اطلاعات به‌تدریج از جای‌جایِ جهان جمع می‌شود و دانشمندان به این نتیجه می‌رسند که تولید و مصرف این دارو باید ممنوع شود. پس اینکه عده‌ای اعتراض می‌کنند چرا دکتر کرمی‌ بیست سال پیش نسبت به محصولات تراریخته هیچ اعتراضی نداشته و الان یک‌باره اعتراض کرده، این حرف غیرعلمی‌ است. من باید سند و مدرک کافی داشته باشم که این ماده خطر دارد و بعد اعتراض بکنم یا نه؟ بالأخره باید به یک قطعیت علمی‌ رسید، سپس اعتراض کرد. من بیست سال پیش به این اطلاعات دسترسی نداشتم و الان این نتایج مخرب از مقالات علمی‌ بیرون آمده است.

 

«ظفر» پدر پنبۀ تراریخته پاکستان

خب اول گفته بودند که محصولات تراریخته افزایش محصول می‌دهند. آمار نشان می‌دهد که محصولات تراریخته نه‌تنها افزایش محصولی نداشته‌اند، بلکه با کاهش محصول نیز مواجه شده‌ایم. نمونۀ آن پنبۀ تراریختۀ پاکستان است. هفده سال پیش فردی پاکستانی وجود داشت به‌نام «یوسف ظفر». ظفر تکنولوژی تراریخته را روی پنبه آزمایش و کار کرد و آن فرد ایرانی تراریخته را روی برنج کار کرد.

پاکستان، چهارمین تولیدکنندۀ پنبه در جهان است و پنبه از بزرگ‌ترین صنایع کشاورزی پاکستان است. ظفر به ‌سوی مسئولان پاکستانی می‌رود و ادعا می‌کند که درحال‌حاضر شانزده‌میلیون عدل (واحد پنبه) در پاکستان داریم و من با تکنولوژی تراریخته در ده سال آینده پنبه را به بیست‌میلیون عدل می‌رسانم. خب مسئولان پاکستانی استقبال کردند و تجارت عظیمی‌ برای آن‌ها بود. آخرین گزارشی که در سال۲۰۱۵ منتشر شد، مشخص شد که پاکستانی‌ها نه‌تنها به هدف بیست‌میلیون عدل نرسیده‌اند، بلکه کاهش داشته و به یازده‌میلیون عدل پنبه رسیده‌اند. خانمِ برنج‌کاری در ایران است که برنج ارگانیک تولید می‌کند و اثبات کرده است که برنج ارگانیک از برنج تراریخته بیشتر تولید می‌شود. بله در آن اوان، مواردی بوده که کشت تراریخته بیشتر از کشت عادی محصول می‌داده است؛ اما بیایید بیست سال بعد را ببینید که چه واقعه‌ای رخ داده است.

 

آمار نیویورک‌تایمز

مجلۀ نیویورک‌تایمز چهار ماه پیش مقاله‌ای داده و عنوان کرده است پس از بیست سال کشت تراریخته در آمریکا در مقایسه با اروپای غیر تراریخته، چون در این قاره به‌جز محدودی از کشورهای اروپایی محصولات تراریخته تولید نمی‌کنند، نه افزایش محصولی داشته‌ و نه کاهش استفاده از سموم را شاهد بوده‌ایم.

 

قول‌ها، آبَکی از کار درآمد

ابتدای کشتِ تراریخته، افزایش محصول داشتیم و بعد با کاهش مواجه شدیم، چرا؟ چون آفت‌ها مانند میکروب‌هایی که به آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم شدند، به سموم مقاوم شدند. بله، درست حدس زدید. آفت‌ها هم موجود زنده‌اند و قطعا برای بقای خودشان تلاش می‌کنند. شما او را می‌کشید و آفت نیز مقاومت می‌کند و راه‌حل می‌یابد. حالا آفت‌ها جهش ژنتیکی یافته‌اند و شما می‌توانید مقالۀ پاکستانی‌ها را بخوانید. در همان مزارع کشت پنبۀ تراریختۀ پاکستان دیده شده که آفت‌ها به سم مقاوم شده‌اند.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی