کد خبر : 73433
/ 21:58
گفتگوی شهرآرا با حسین اسحاق‌آبادی مخترع برگزیدۀ کشور و تجلیل شده در همایش نشان مردمی‌ استقلال؛

بن‌بست ندارم

اهمیت به نوآوری‌ها، ابتکارات، اختراعات و مخترعین ازجمله‌برنامه‌های راهبردی است که هر کشوری در برنامه‌ریزی خود به آن اهتمام می‌ورزد. کشور ما متاسفانه آن‌طورکه حقِ آن است، به اختراعات و مخترعین بها نمی‌دهد.

بن‌بست ندارم

خبرنگار: محمد سلامی

گفتگوی شهرآرا آنلاین / اهمیت به نوآوری‌ها، ابتکارات، اختراعات و مخترعین ازجمله‌برنامه‌های راهبردی است که هر کشوری در برنامه‌ریزی خود به آن اهتمام می‌ورزد. کشور ما متاسفانه آن‌طورکه حقِ آن است، به اختراعات و مخترعین بها نمی‌دهد و بیشتر مایل است که اختراعات همین مخترعین داخلی را وقتی به خارج از کشور فروخته می‌شود و ازسوی شرکت خریداری‌شده تکمیل می‌شود، به قیمت گزافی بخرد. این بار شهرآرا برای قدردانی از مخترعین کشور به نزد یکی از مخترعین برگزیده جشنواره نشان مردمی‌ استقلال که به‌همت شهرداری مشهد و برای قدردانی از مخترعین و مکتشفین مشهدی برگزار شده بود، رفت و دقایقی را با این مخترع جوان گذراند. حسین اسحاق‌آبادی، مخترع و نخبه برگزیده کشورمان در صنایع و ماشین‌آلات پخت نان و شیرینی مشغول به پژوهش و اختراع است. ایشان درحال‌حاضر دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد دانشگاه خواجه‌نصیرالدین طوسی است که در همایش نشان مردمی استقلال مورد تجلیل قرار گرفت. در زیر، متن مصاحبه را خواهید خواند.

 

شما چه‌تعداد اختراع دارید؟

درحال‌حاضر شش اختراع ثبت‌شده دارم و دو اختراع که درحال نگارش ثبت هستند و سه اختراع که نگارش ثبت آن‌ها به اتمام رسیده و درحال داوری هستند. پنج دستگاه نیز به‌تازگی ساخته‌ام و در ماه‌های آتی نگارش اختراع آن‌ها نیز به اتمام می‌رسد.

 

چه شد که دست به اختراع زدید؟

من در دوران کودکی ذهن بسیار کنجکاوی داشتم و از همان اوان با تکنولوژی‌های فنی آشنا بودم و خیلی کارهای فنی را دوست داشتم و علاوه‌برآن در خانواده‌ای بزرگ شدم که در کارهای صنعتی مشغول‌به‌کار بودند. این عوامل به من کمک کردند که بخواهم راه پدر را در ساخت وسایل صنعتی در پیش بگیرم. اینجا فرصت خوبی است که من از پدرم و دیگرمشوقانم، به‌خاطر زحمات بی‌دریغشان قدردانی کنم.

 

از پدر گفتید، ایشان در چه قسمتی از صنعت مشغول‌به‌کار هستند؟

پدر بنده، عمویم و همین‌طور پدربزرگم در زمینه ساخت وسایل صنعتی پخت نان و شیرینی مشغول‌به‌کار هستند. پدرم، قائم‌مقامِ مدیرعامل در کارخانه صنایع پخت مشهد هستند.

 

اولین اختراعی که کردید، چه بود؟

اولین اختراعی که کردم، ساخت فرهای برقی و گازی بود که کارایی‌های خیلی زیادی می‌توانند داشته باشند و در ابعاد مختلف از کوچک آن‌ها که بتوان در منازل و مغازه‌ها استفاده کرد تا فرهای بزرگ‌تر که می‌توان در کارگاه‌های شیرینی و نانوایی از آن‌ها استفاده شود. این اختراع درحال ثبت است.

 

از چه زمان اختراع شما جدی تر یا به عبارتی وارد فاز صنعتی شد؟

اختراع بعدی‌ام برمی‌گردد به آشنایی من با گروه صنایع غذایی دانشگاه فردوسی. جلسه‌ای با این گروه در دانشگاه برگزار شد. یکی از اساتید فرمودند که نان‌های سنگک تنوری دارای آلودگی بسیار شدیدی هستند؛ به‌دلیل اینکه شعله به‌طورمستقیم داخل فر است و بستر آن حاوی فلزات سنگین، آکریلامید و هیدروکربن‌های سرطان‌زاست. بهتر است نانی تهیه شود که با حرارت غیرمستقیم پخته شود. سلامتی مردم برای من مهم بود؛ لذا ایده طراحی دستگاه پخت نان سنگک بدون دخالت دست و حرارت غیرمستقیم به وجود آمد. طراحی این دستگاه هفت ماه زمان برد. ابتدا برای اینکه مطمئن شوم این دستگاه در صورت ساخت و تولید انبوه مورد استقبال بازار هدف قرار می‌گیرد، به واحد تحقیق و توسعه کارخانه رجوع کردم و پژوهش‌های لازم درزمینه انبوه‌سازی آن به عمل آمد. در واحد طراحی و مهندسی کار را شروع کردیم و با استفاده از تجربیات مدیران شرکت، خواندن مقاله‌های متعدد دراین‌باره و نظرخواهی از اساتید مطرح مختلف در این رشته توانستیم این دستگاه را طراحی و تولید کنیم. این دستگاه دارای چهار بخش است که هر بخش به‌صورت جداگانه ثبت اختراع شده است. این چهار بخش به‌طورکلی می‌توانند نان سنگک را عاری از هر گونه آلایندگی و بدون دخالت دست تولید کنند.

 

شنیده ام دو دستگاه در زمینه مهندسی مکانیک هم داشته اید. در این باره توضیح دهید.

بله، دو دستگاه درزمینه مهندسی مکانیک هستند که درحال ثبت هستند. این دستگاه پروژه کارشناسی بنده بود که هفتمین دستگاه اختراعی من است و ساخت و طراحی آن کامل، تمام شده است. این دستگاه به‌منظور تست چندمنظوره عوامل مخرب‌زا استفاده می‌شود. این دستگاه تست‌های کشش، خمش، فشار و تست غیرمخرب ذرات مغناطیس را سنجش می‌گیرد. از این دستگاه بیشتر در دانشگاه‌ها، صنایع فولاد و آزمایشگاه‌های مربوط به فولاد استفاده می‌شود.

 

ثبت این دستگاه‌ها به چه صورت است؟

ثبت این دستگاه‌ها تقریبا یک‌میلیون تومان هزینه دارد. ثبت آن را به یک شرکت دانش‌بنیان که در مرکز رشد دانشگاه فردوسی مستقر است، داده‌ایم تا مراحل ثبت آن را به پایان برساند.

 

نمونه خارجی از دستگاه‌های شما وجود دارد؟

در سایت‌های مختلف که جستجو کردم، نمونه خارجی با تمام این امکانات پیدا نکردم. ضمن اینکه برای داوری بر روی این دستگاه‌ها برای ثبت اختراع، ابتدا روی تمام دستگاه‌ها و پَتِنت‌ها جستجو می‌شود و درصورت نداشتن نمونه مشابه، آن را ثبت می‌کنند.

 

خیلی از مخترعین پس از ثبت اختراع برای انبوه‌سازی آن به مشکل برمی‌خورند. آیا شما نیز به این مشکل برخورد پیدا کردید؟

من خوشبختانه به این مشکل برنخوردم.

 

چرا؟

به این علت که هر ایده‌ای که به ذهن هر مخترعی می‌رسد، ابتدا باید تمام شرایط آن را بسنجد. از جمله اینکه باید روی بازار فروش آن تمرکز ویژه‌ای کند. باید دید اختراعی که فرد مخترع انجام می‌دهد، آیا در آن منطقه‌ای که اختراع می‌شود قابل استفاده است یا خیر؛ یا هزینه‌ای که برای ساخت آن دستگاه می‌شود برای مشتریان آن دستگاه قابل پرداخت و منطقی است یا خیر. بعد از این مراحل تولید و تجاری‌سازی را شروع کند. در غیر این‌صورت یک کار ریسک‌پذیر از آب درمی‌آید و چشم‌انداز قابل‌قبولی برای آن فراهم نمی‌شود.

 

آیا با اختراعات خود در جشنواره‌ها و همایش‌ها موفق به کسب رتبه ای هم شده‌اید؟

در چند جشنواره شرکت کرده‌ام. یکی جشنواره رویش خاوران که مربوط به بنیاد ملی نخبگان خراسان‌رضوی بود. دیگری جشنواره رویش زاگرس بود که بنیاد ملی نخبگان استان همدان متولی آن بود. در این جشنواره موفق به کسب سطح۳ نخبگی در دستگاه نان سنگک شدم. جشنواره سوم نیز مربوط به جشنواره نشان مردمی‌ استقلال بود که به‌همت شهرداری مشهد و به‌جهت حمایت از تولیدگران داخلی بود که در آن حائز نشان استقلال شدم.

 

سطح۳ نخبگی دقیقا در چه مرحله‌ای از نخبگی است؟

سطح۳ برای مخترعینی است که اختراعی را ثبت کرده و به‌دنبال تجاری‌سازی آن هستند. سطح۲ به افرادی تعلق می‌گیرد که آن محصول را تجاری‌سازی کرده باشند و سطح۱ به مخترعانی داده می‌شود که محصول خود را صادر کرده باشند؛ البته باید بگویم که دستگاه نان سنگک بنده هم تجاری‌سازی شده و به کشورهای مختلف صادر شده است. استرالیا، عراق و آلمان ازجمله این کشورها هستند. نمونه دستگاه دست‌پزی سنگک به آمریکا نیز صادر شده است.

 

هزینه ساخت دستگاه سنگک چقدر بود؟

هزینه ساخت به‌همراه هزینه‌های سربار آن ۶۵میلیون تومان شد.

 

مشوق‌های شما در ساخت و اختراع این دستگاه‌ها چه کسانی بودند؟

بهترین مشوق من پدرم بود که همیشه من را کمک کرده‌اند و تجربیات خودشان را به من انتقال داده‌اند. عموی بنده و مجموعه صنایع پخت مشهد نیز هستند که به‌صورت تیمی‌ کار می‌کنیم و از دانش یکدیگر استفاده می‌کنیم.

 

نحوه تعامل شما با بنیادهای نخبگان و حمایت از مخترعین چگونه بوده است؟

شرکت صنایع پخت یک شرکت دانش‌بنیان است. در سال۹۵ توانستیم مجوز دانش‌بنیانی را بگیریم و ارتباط نزدیکی با پارک علم و فناری و بنیاد نخبگی داریم. بازدیدهایی انجام شده است و همکاری‌هایی انجام می‌دهیم؛ حتی ما ارتباط با دانشگاه را حفظ کردیم. ما یک پایلوت مشترک با صنایع غذایی دانشگاه فردوسی تاسیس کردیم و انواع دستگاه‌های پخت را برای تحقیق دانشجویان و اساتید در دانشگاه تاسیس نمودیم. دانشجویان دکتری و کارشناسی‌ارشد فردوسی تاکنون به کمک این دستگاه‌ها مقالاتی تالیف کرده‌اند که قطعاً به کیفیت بهتر نان یاری خواهد رساند.

..........................................

 

  • حمایت ها فقط در حد ثبت شرکت است

 

بسیاری از مخترعین دل پردردی از حمایت‌های دولتی دارند. آیا این مشکل برای شما هم پیش آمده است؟

خوشبختانه چون مدت‌ها در شرکت صنایع پخت بوده‌ام، بیشتر حمایت‌ها ازسوی این شرکت بود؛ اما کسانی که از نزدیک با آنان آشنا هستم، مستقیم از این‌گونه نهادها کمکی دریافتی نمی‌کنند؛ الا اینکه افرادی از این نهادها به آنان معرفی بشود، مانند کارخانجات مختلف که مخترعین می‌توانند با این کارخانجات کارهایشان را شروع کنند.

 

حمایت‌های مالی این نهادها در چه حد است؟

برای شروع کار حمایت‌های مالی کمی‌ انجام می‌شود. کسی که سطح۳ نخبگی را بگیرد، کمی‌ کمکش می‌کنند تا بتواند یک شرکت ثبت کند. من خودم به‌طورمستقیم با این قضیه ارتباط نداشته‌ام، ولی از بقیه مخترعین شنیده‌ام که خیلی از این حمایت‌ها راضی نبوده‌اند. بااین‌حال این حمایت‌ها روند رو‌به‌رشدی داشته است. از چند سال پیش این کمک‌ها روند صعودی خیلی خوبی داشته است. در چند سال دیگر خیلی بهتر خواهد شد.

 

آیا این نهادها در زمینه انتقال تجربه، دسترسی به آزمایشگاه‌ها برای مخترعین و... کمک می‌کنند؟

من خودم تابه‌حال هر چه نیاز داشتم، هم پارک علم‌وفناوری و هم دانشگاه و سازمان فنی و حرفه‌ای کشور از بنده استقبال خوبی کرده‌اند و به در بسته نخورد‌ه‌ام. هر آزمایشی که نیاز داشتم و سوالاتی که داشتم، هر موقع به هر یک از اساتید دانشگاه مراجعه می‌کردم، برخورد خوبی داشتند. در زمینه بنیاد ملی نخبگان، به‌شخصه فقط در زمینه جشنواره با این بنیاد در ارتباط بودم.

 

گفتید که در جشنواره شرکت کردید. سطح آن را چگونه دیدید؟

سطح مخترعین خوب بود؛ ولی سطح برگزاری کمی‌ پایین بود. جشنواره رویش زاگرس همدان خیلی بهتر و مناسب‌تر برگزار شد. در کل، جشنواره رویش خاوران مشهد در زمان‌بندی خوب عمل نکرد و داوری هم مشکل داشت.

 

خود شما فکر می‌کردید که در جشنواره رویش خاوران بنیاد ملی نحبگان مشهد مقام بیاورید؟

بله، باید مقام را می‌آوردم. کمک زیادی به صنعت پخت می‌کند؛ اما داوران در آنجا کلابه بخش صنایع غذایی رتبه‌ای ندادند. به نظر بنده در جشنواره رویش زاگرس داوری بهتری انجام شد.

 

آیا در طراحی و ساخت اختراعات خود به شکست هم رسیده‌اید؟

در واقع به شکست نرسیده‌ام، شاید به راهی رسیده باشم که فهمیده‌ام از این راه نمی‌شود به سرانجامِ آن اختراع رسید و راه دیگری را باید امتحان کرد. در اینجا با پشتکار راه دیگری را پیمودم.

 

ارتباط بین صنعت و مخترعین را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

گمان کنم در جشنواره رویش خاوران بود که دکتر غلامعلی منتظر، معاون پژوهش و برنامه‌ریزی بنیاد ملی نخبگان گفتند از هر هزار اختراعی که ثبت می‌شود، یک اختراع به تجاری‌سازی می‌رسد. خوشبختانه شرکت دانش‌بنیان ما دارای بیست اختراع ثبت‌شده و تجاری‌سازی‌شده است. به علاوه شرکت ما اگر کسی را بیابد که در زمینه صنایع پخت اختراعی داشته باشد، از آن فرد حمایت می‌کند.

 

فکر می‌کنید بقیه مخترعین در تجاری‌سازی همین شانس شما را بیابند؟

اگر اختراع آینده خوبی داشته باشد، مطمئنا بر زمین نخواهد ماند و ایده به وقوع می‌پیوندد و تجاری‌سازی می‌شود؛ اما اگر شرایط آن منطقه و شرایط آن اختراع ازلحاظ قیمت منطقه‌ای و ازلحاظ کاربرد منطقه‌ای برای آن ناحیه مناسب نباشد، عملا کسی هم روی آن محصول سرمایه‌گذاری نمی‌کند.

 

دوست دارید در آینده به کجا برسید؟

خوشبختانه محصولات شرکت دانش‌بنیان ما به ۳۵ کشور دنیا صادر شده است. من هم دوست دارم راه و پشتکار پدرم را در پیش بگیرم و به تعداد کشورهایی که محصولات شرکت را صادر می‌کنیم، بیفزایم. الان شرکت ما تجهیزات فراوری و پخت هر نوع نانی را که در جهان تولید می‌شود، دارد. بیشترین گروه محصولات تولید نان در کل کشورهای دنیا متعلق به شرکت ماست. شرکت توانست در سال ۲۰۰۶ جایزه کیفیت را از سوئیس بگیرد.

 

آیا زمانی شده که با خود فکر کنید به خارج از کشور مهاجرت کنید؟

من به فکر ثبت جهانی اختراعاتم و حتی به فکر دریافت جایزه جهانی هستم؛ ولی هر چه که انجام می‌دهم، برای رشد و تعالی کشورم است. من دوست دارم در کشورم باقی بمانم و اسم ایران را با ساخت این دستگاه‌ها بالا ببرم.

 

102604.jpg

 

..........................................

 

دیدگاه یک/ مهدی عبداللهی، کارشناس ارشد و فعال رسانه

  • تاریخ ۶۰ساله فرار مغزها

 

ایران از نظر مهاجرت نخبگان در بین کشورهای جهان رتبه بالایی دارد، حدود ۲۵درصد از کل ایرانیان تحصیل‌کرده هم‌اکنون در کشورهای توسعه‌یافته زندگی می‌کنند. طبق آمار صندوق بین‌المللی پول، سالانه بین ۱۵۰ تا ۱۸۰هزار نفر از ایرانیان تحصیل‌کرده برای خروج از ایران اقدام می‌کنند و ایران ازنظر فرار مغزها در بین ۹۱ کشور درحال‌توسعه و توسعه‌نیافته جهان، مقام برجسته‌ای دارد. خروج سالانه ۱۵۰تا ۱۸۰هزار ایرانی با تحصیلات عالی، معادل خروج ۵۰میلیارد دلار سرمایه سالانه است. به‌لحاظ تاریخی، مهاجرت نخبگان ایرانی را می‌توان در سه دوره طبقه‌بندی کرد که هرکدام نقطه عطفی در تاریخ ایران محسوب می‌شوند. این سه دوره عبارت‌اند از:

 

برنامه‌های مرحله اول: قبل از وقوع انقلاب اسلامی‌ تا آغاز جنگ تحمیلی

جرقه‌های انقلاب اسلامی‌ که از دهه۱۳۴۰ آغاز شده بود، موجب افزایش تنش‌های سیاسی و ناآرامی‌های دانشجویی در سال‌های دهه ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۰ و نیز ناتوانی دانشگاه‌ها در پذیرش روزافزون دانش‌آموختگان دبیرستان‌ها شد و خروج نخبگان ایرانی را سرعت بخشید؛ به‌گونه‌ای‌که در ۱۰ساله ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۵ حدود ۷۰۰هزار نفر از نخبگان علمی‌ و مدیریتی از کشور خارج‌ شده‌اند .در سال تحصیلی ۵۷-۵۶ نزدیک به ۱۰۰هزار دانشجوی ایرانی در خارج از ایران مشغول تحصیل بودند که ازاین‌تعداد ۳۶هزار و ۲۲۰ نفرشان در آمریکا و بقیه در دیگرکشورها تحصیل می‌کردند. 

 

مرحله دوم: وقوع جنگ تحمیلی

جنگ تحمیلی نیز ضربه دیگری بر چرخه مهاجرت نخبگان زد و بر شتاب آن افزود؛ تاجایی‌که انگیزه خروج و عدم بازگشت در بین متخصصان را دامن زد. پس از پایان جنگ تحمیلی نیز به‌دلیل واکنش سرد و بی‌اعتنایی دولت‌ها، نخبگان، ماندن را به بازگشت به ایران ترجیح دادند. آمارهای ارائه‌شده ازسوی اداره مهاجرت آمریکا نشان می‌دهد که در سال‌های ۱۳۷۷- ۱۳۵۰ به حدود ۲۵۸۱۹۳ نفر ایرانی اجازه ورود به آمریکا داده‌شده است.

 

مرحله سوم: پایان جنگ تحمیلی تا امروز

با پایان جنگ تحمیلی و در دهه۱۳۷۰ شاغلان مراکز علمی‌پژوهشی کشورهای آمریکا، اروپای غربی و کانادا در برخی رشته‌ها دو برابر متخصصان داخلی کشور بوده است. بر پایه آمارهای سازمان ملل در سال۱۳۷۱ حدود ۲۴۰هزار ایرانی با تحصیلات عالی در آمریکا عضو هیئت‌علمی‌ بوده‌اند. جالب اینکه شمار اعضای تمام‌وقت هیئت‌علمی‌ در کل مراکز آموزش عالی ایران در سال تحصیلی ۱۳۷۶-۱۳۷۵ نزدیک به ۱۹۰۰نفر بوده است. علاوه‌بر نخبگان علمی، نخبگان اقتصادی و مدیریتی نیز بخش درخورتوجهی از مهاجرت نخبگان را شامل می‌شوند. بر اساس آمارها در سال۱۳۷۸ تعداد ۹۰هزار و در سال ۱۳۷۹ تعداد ۲۲۰هزار نفر نخبه علمی، مدیریتی و صاحب‌سرمایه به یکی از کشورهای غربی مهاجرت کرده‌اند. براساس آمار صندوق بین‌المللی پول تا سال۲۰۰۹ آمار مهاجرت نخبگان از ایران سالانه بیش از ۱۰۰هزار نفر بوده که به‌ترتیب اکثریت آنان به کشورهای آمریکا و کانادا مهاجرت کرده‌اند. در دوره دولت دهم یکی از استدلال‌های مسئولان نظام آموزشی کشور این بود که با افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو در دانشگاه‌های کشور، روند خروج نخبگان علمی‌ کمتر خواهد شد؛ به‌طوری‌که در برخی گرایش‌ها و رشته‌های دانشگاهی پذیرش دانشجو به بیش از ۲ و حتی به ۳ برابر سال‌های قبل از۱۳۸۸ افزایش یافت؛ اما آمارهای منتشرشده از خروج نخبگان علمی‌ دراین‌مدت، این موضوع را کاملا نقض می‌کند.

..........................................

 

دیدگاه دو /حسن علم خواه، دکتری تخصصی مهندسی فناوری نانو

  • فرصت‌ها و چالش‌های ایران در معاهدۀ همکاری ثبت اختراع

 

PCT مخفف Patent Cooperation Treaty معاهدۀ همکاری ثبت اختراع است که تاکنون بیش‌از ۱۴۸‌کشور، عضو این معاهده شده‌اند. ایران هم به‌صورت رسمی به عضویت این معاهده در‌آمده است. براساس این معاهده، شهروندان و متقاضیان کشورهای عضو می‌توانند صرفاً با تشکیل پرونده در یکی از کشورها، حق تقدم ثبت را دریافت کنند. مرحلۀ داوری و ثبت نهایی بر‌عهده کشورهاست و مراحل جداگانه‌ای دارد. بنابر این معاهده، PCT صرفاً سیستمی برای تسهیل در تشکیل پرونده است و خود فرایند ثبت نمی‌باشد.

تأیید یا رد اختراع، مربوط‌به قانون داخلی کشورهاست و از کشوری به کشور دیگر می‌تواند تفاوت داشته باشد. فرض کنید فردی در آمریکا از PCT درخواست ثبت اختراع خود با عنوان «تولید مشروبات الکلی با غلظت دو‌برابر و کیفیت عالی» را می‌دهد. یک نسخه‌اش را به فرانسه و نسخه‌ای را به ایران می‌دهد. در ایران قطعاً رد می‌شود؛ چراکه در مادۀ‌۴ قانون اختراع ایران آمده است: اختراعات نباید بر‌خلاف موازین شرعی باشند.

اینکه هر اختراع در چه کشورهایی ثبت شود، به دست درخواست‌دهنده است. البته د‌راین‌مورد باید بررسی شود و بازارهای هدف این محصول در حال و آینده مورد توجه قرار بگیرد؛ مثلا مخترع داروی IMOUD که برای درمان ایدز است، بهتر است آن را در کشورهای مبتلا مانند کشورهای آفریقایی و هند ثبت کند. یا شرکت‌های بزرگ نفتی مانند total و shell محصولات خود را در کشورهایی که می‌توانند بازار آن‌ها باشند، مثل ایران ثبت می‌کنند. همۀ این کارها با ایجاد معاهدۀ PCT تسهیل شده است.

 

ناآگاهی محققان از معاهدۀ ثبت اختراع

این معاهده، درواقع دوطرفه سودمند است. مخترع ما دیگر نیاز نیست برای ثبت اختراعش در کشورهای دیگر نگران باشد. به اداره ثبت ایران می‌رود و به زبان انگلیسی درخواست می‌دهد و مراحل ثبت را پیگیری می‌کند. پس عملا مخترع راحت می‌تواند اختراعش را ثبت کند. از طرف دیگر، کشورها و مخترعان خارجی که تاکنون برای ثبت خود وکیل استخدام می‌کردند، راحت‌تر می‌توانند در ایران تقاضای ثبت بدهند.

قانون ایران می‌گوید اختراع به‌شرطی در ایران ثبت می‌شود که در دنیا تازگی داشته باشد. مادۀ‌۴ قانون هم می‌گوید که اختراع در هیچ جای دنیا به هیچ طریق شفاهی، کتبی یا استفاده عملی، یا از‌طریق دیگر افشا نشده باشد. البته ممکن است ادارۀ ثبت به‌دلیل نداشتن تخصص کافی تشخیص ندهد که اختراعی در فلان شرکت ثبت شده است؛ بنابراین اختراعی را ثبت می‌کند ولی قانون، چیز دیگری می‌گوید. اگر قرار باشد قانون اجرایی شود، موضوع متفاوت است. برای مثال در آیین‌نامۀ داخلی ثبت اختراعات دفاعی وزارت دفاع آمده است: در اختراعات دفاعی حتی اگر نمونه خارجی هم وجود داشته باشد و شما به آن دست یابید، می‌توانید در ادارۀ ثبت اختراعات دفاعی آن را ثبت کنید. ولی اداره ثبت اختراعات ایران، شرط تازگی در دنیا را اعمال می‌کند. در قانون است ولی مشکلات اجرایی دارد.

ناآگاهی محققان، دانشگاهیان و صنایع، از مهم‌ترین مسائل و چالش‌های عضویت ایران در این معاهده است. بسیاری از شرکت‌های داخلی با این معاهده آشنایی ندارند و تقاضای ثبت اختراع جدید در ایران، در طریق این سیستم باعث به‌وجود‌آمدن مشکلاتی بر سر راه تولید و صنعت خواهد شد. این موضوع دربارۀ شرکت‌های دانش‌بنیان حادتر است؛ چراکه دستاوردهای این شرکت‌ها در دنیا جدید است و باید اقدامات حفاظتی را دربارۀ آن‌ها به‌کار برد.

 

کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی