کد خبر : 73292
/ 21:54
اظهارات ضد و نقیض درباره تعطیلی تولیدکنندگان قدیمی ادامه دارد؛ دیروز داروگر امروز جهان

مرگ تدریجی برندهای داخلی

این روزها انتشار اخبار ضد و نقیض درباره تعطیلی برندهای معروف سبب شده تا سایت‌های خبری و فضای مجازی به صحنه جدال لفظی مسئولان دولتی و منتقدان تبدیل شود.

مرگ تدریجی برندهای داخلی

به گزارش شهرآرا آنلاین

خبرنگار: موسوی زاده

این روزها انتشار اخبار ضد و نقیض درباره تعطیلی برندهای معروف سبب شده تا سایت‌های خبری و فضای مجازی به صحنه جدال لفظی مسئولان دولتی و منتقدان تبدیل شود؛ به‌طوری‌که با وجود اینکه فعالان اقتصادی مدام از تعطیلی یا تعدیل نیرو توسط یکی از برندهای معروف کشور خبر می‌دهند، مسئولان دولتی این مسئله را تکذیب کرده و اعلام می‌کنند آن تولیدی در حال افزایش ظرفیت تولید است. به عنوان مثال در روز گذشته در ابتدا خبری مبنی‌بر تعطیلی کارخانه روغن جهان(زیرمجموعه داروگر) منتشر شده و حتی محمودی، دبیر انجمن روغن نباتی نیز بر این مسئله صحه گذاشته و گفته که کارخانه «روغن جهان» هم به حالت نیمه تعطیل درآمده است. با این حال چند ساعت بعد، غلامیان، مسئول حقوقی شرکت داروگر در مورد تعطیلی شرکت روغن جهان نیز اعلام کرد که چنین مسئله‌ای به هیچ وجه صحت ندارد و به زودی جذب ۱۰۰‌نیروی جدید برای این شرکت در دستور کار است. جالب اینجاست وقتی مسئولان داروگر بعد از تکذیب نیرو در شبکه‌های اجتماعی با فیلم تجمع کارگران اخراجی روبه‌رو شدند، بلافاصله اعلام کردند که این کارگرها اندک بوده و به دلیل تخلف اخراج شده‌اند. با توجه به اصرار مسئولان مبنی بر فعالیت چند برندی که این روزها به عنوان واحدهای تعطیل نامشان در رسانه‌ها آورده می‌شود اما اگر فرض را بر صحت این مسئله بگذاریم‌، نمی‌توانیم از بحرانی که در چند سال اخیر با تعطیلی برندهایی مانند پارس الکتریک، ارج، آساک دوچرخ و آزمایش دامن صنعت ایران را گرفته است، بگذریم. براین اساس این سوال مطرح می‌شود که چه عاملی سبب شده تا این واحدهای تولیدی درحالی‌که در دهه‌های گذشته بسیار موفق بوده‌اند، این روزها دچار بحران شده و کارشان به تعطیلی کشیده شود.

 

بومی‌‌سازی نکردن فن‌آوری تولید

در این رابطه میثم ظهوریان، کارشناس مسائل اقتصادی درباره چرایی تعطیلی برندهای معروف در چند سال اخیر با بیان اینکه ناتوانی بومی کردن دانش فن خطوط تولید، اتکا به دستگاه‌های وارداتی تولید و انتقال نیافتن تجارب نسل اول پایه‌گذاران برندها را از جمله عوامل تعطیلی آن‌ها دانسته و گفت: اولین مسئله در توجه به نقش فناوری برای خروج بخش تولید کشور از رکود تغییر نگاه رایج به فناوری به عنوان ماشین‌آلات مورد استفاده در تولید است. فناوری دارای بعد انسانی و بعد دانش هم هست که بسیار مهم‌تر و موثرتر از بعد ماشینی آن است و در رویکردهای رایج در سیاست‌گذاری صنعتی در کشور غالبا این ابعاد مهم نادیده گرفته می‌شود.

 

ضرورت توجه به بُعد دانشی فناوری

وی تصریح کرد: بعد دانشی فناوری هم شامل دانش آشکار و مکتوب است و هم دانش ضمنی که به صورت پراکنده ممکن است در عادی‌ترین افراد جامعه هم وجود داشته باشد. این دانش ضمنی بسیار مهم است و معمولا نادیده گرفته می‌شود. گاهی ممکن است یک روستایی، دانشی داشته باشد که یک استاد دانشگاه در همان حوزه فاقد آن باشد. مثلا در یکی از روستاهای خراسان یک پیرمرد با یک آموزش کوتاه مدت و خرید یک دستگاه ساده توانسته بود در همان منطقه جغرافیایی اطرافش چندین معدن کشف کند، در‌حالی‌که افراد خبره دانشگاهی معدن بعد از چندین ماه کار در این امر ناموفق بودند. این دلیلش همان دانش ضمنی و آشنایی با ویژگی‌های اختصاصی همان منطقه است که معمولا این دانش تمرکززدایی شده را نادیده می‌گیریم.

 

مسئله، ماشین‌آلات پیشرفته نیست

این کارشناس اقتصادی گفت: در زمینه بعد ماشینی فناوری هم من مسئله را ماشین‌آلات پیشرفته نمی‌دانم. مسئله اصلی ما استفاده از ماشین‌آلات متناسب با عوامل تولید است. در بعضی بخش‌ها ممکن است حتی ماشین‌آلات با تکنوژی پایین یا متوسط که قابلیت استفاده غیر‌متمرکز و حتی خانگی را داشته باشد، ارزش افزوده بیشتری ایجاد کند. ما خیلی جاها حتی در واردات فناوری هم این تناسب را در نظر نگرفته‌ایم. ظهوریان بیان کرد: در بنگاه‌های اقتصادی امروز ما هم باید فرآیندهای حفظ و انتقال دانش تقویت شود تا در طول زمان این بنگاه‌ها توسعه پیدا کنند. اینکه خیلی از این بنگاه‌ها و حتی برندهای بزرگ وابسته به افراد هستند، باعث می‌شود با هر‌گونه قطع رابطه فرد با بنگاه، چالش جدی در آن ایجاد شود و مزیت رقابتی پایدار به وجود نیاید.

عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران نیز با بیان اینکه تمام مشکلات تولید تسهیلات نیست و نمی‌توان با تزریق نقدینگی واحدهای قدیمی را سرپا نگه داشت، گفت: کاری که دولت باید انجام بدهد، کمک به آسیب‌شناسی بخش‌های مختلف صنعت و بعد از آن تدوین استراتژی و توسعه صنعتی است. این کار هنوز برای صنعت کشور انجام‌ نشده و بیشتر انرژی دولت صرف پرداخت وام به بنگاه‌های صنعتی شده است.

پورقاضی گفت: در سال گذشته دولت بدون برنامه تصمیم گرفت مبالغی را وام بدهد. بخشی از تسهیلات اعلام‌شده برای سرمایه در گردش بنگاه‌ها پرداخت‌ شده و بخشی هم پرداخت‌ نشده است. در سال جدید بنا بر اعلام دولت، دوباره سیاست این است که به بنگاه‌ها وام پرداخت شود اما سؤال اینکه بر اساس کدام تحلیل، تنها وام و تأمین سرمایه مشکل صنعت کشور را حل می‌کند؟ وی گفت: کسانی که خودشان را با معیارهای روز رقابت در دنیا همراه نکنند، در وضعیت خطرناکی قرار می‌گیرند. بنگاه‌ها باید روی مسئله بهره‌وری بیشتر کار کنند. رقابتی بودن محصول ازنظر کیفیت و قیمت به تمرکز بیشتر بنگاه‌ها بر اصل بهره‌وری متکی است. بنگاه‌ها اگر به این مسائل بی‌توجه باشند، ورشکست می‌شوند.

 

معمای تعطیلی واحدهای تولیدی

در شرایطی این روزها تعطیلی واحدهای تولیدی قدیمی به یکی از مهم‌ترین اخبار رسانه‌ها تبدیل شده است که فعالان اقتصادی اعتقاد دارند تفاوت نسل فن‌آوری در ایران (نسل دو) و فن‌آوری روز دنیا(نسل چهار) و اتکا به استراتژی قدیمی تولید که مبنی بر جایگزینی واردات بوده است، سبب شده هزینه تمام شده تولید در ایران گران بوده و کالاهای ایرانی نتوانند با نمونه‌های خارجی رقابت کنند و به مرور از گردونه رقابت خارج شوند. براین اساس کارشناسان تاکید می‌کنند امروزه شرایط تداوم حیات تولید در انعطاف‌پذیری و قابلیت تولید براساس تقاضای مشتری در رنج‌ها و سلیقه‌های مختلف بوده و دیگر دوران ایجاد کارخانه براساس جایگزینی واردات که راهکار حمایت از آن، تعرفه بالا و وام درمانی بوده، گذشته است. در نهایت به نظر می‌رسد دولت باید برای حل مشکلات تولید وارد عمل شده و شرایط نوسازی واحدهای تولیدی را فراهم کند.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی