کد خبر : 72941
/ 09:03
دکتر علیرضا رضاخواه

تغییر آرایش نظامی آمریکا در منطقه به چه معنی است؟

تغییر آرایش نظامی آمریکا در منطقه به چه معنی است؟

در هفته‌های اخیر آرایش نیروهای نظامی ایالات متحده در منطقۀ غرب آسیا تغییراتی کرده است. ژنرال‌های آمریکایی در پنتاگون نیروهای بیشتری به سوریه فرستاده‌اند و به دولت توصیه می‌کنند در افغانستان هم نیروهایش را بیشتر کند. در همین حال هواپیماهای جنگندۀ آمریکا دور تازه‌ای از بمباران نقاطی که آن‌ها را مواضع گروه «القاعده» در یمن می‌دانند آغاز کرده‌اند. این تغییرات باعث شده برخی از تحلیل‌گران سیاسی منطقه از «بازگشت دوبارۀ آمریکا به غرب آسیا» و «بازسازی عصر نئومحافظه‌کاران» به‌وسیلۀ ترامپ سخن بگویند.
استدلال این دسته از تحلیل‌گران این است که بحران داخلی و به‌چالش کشیده شدن مشروعیت ترامپ از سوی رسانه‌ها و مخالفانش در هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات، از یک سو، و حضور ژنرال‌های تندرو در کابینه و در میان مشاوران ترامپ که اکثراً سابقۀ حضور طولانی‌مدت در منطقۀ غرب آسیا را دارند، از سوی دیگر، در کنار دیدگاه‌های افراطی و اسلام‌ستیزانۀ افرادی چون استیو بنن در کاخ سفید، ترامپ را مجبور خواهد کرد که در کوتاه‌مدت بار دیگر ماشین نظامی ارتش آمریکا را برای ایجاد یک کشتار جدید در خاورمیانه استارت بزند. آن‌ها تغییر آرایش نیروهای نظامی آمریکایی در منطقه را شاهدی بر ادعای خود می‌دانند.در سوی دیگر، حجم جابه‌جایی نیرو در منطقه آن‌چنان پایین و کم‌اثر بوده که احتمال درست بودن گمانۀ فوق را با چالش مواجه می‌سازد؛ لذا برخی دیگر از تحلیل‌گران سیاسی و نظامی، برخلاف گروه اول، معتقدند طرح افزایش شمار نیروهای آمریکایی در سوریه تغییر زیادی در استراتژی‌های آمریکا در منطقه ایجاد نخواهد کرد. بر اساس این گمانه، افزایش نیروهای آمریکایی در سوریه بخشی از یک راهبرد برای تشدید مبارزه علیه «داعش» است که دونالد ترامپ پیش از این وعدۀ آن را داده بود.لذا تحولات اخیر به‌معنی عزیمت و انحراف کامل از راهبرد اوباما نیست. راهبرد مورد‌نظر اوباما تکیه بر نیروهای کرد و عرب در قالب «نیروهای دموکراتیک سوریه» بود. به‌نظر می‌رسد این راهبرد همچنان ادامه خواهد داشت، با این تفاوت که برای تقویت این راهبرد تعداد نیروهای آمریکایی در سوریه افزایش پیدا می‌کند. آمریکایی‌ها پیش از این و در زمان باراک اوباما نیز نیروهای رزمی خود را برای حمایت از بخش زمینی ائتلافِ به‌اصطلاح ضدداعش که بیشتر از کردهای سوریه تشکیل شده‌اند اعزام کرده بودند. تنها تغییر ایجاد‌شده این است که ترامپ درصدد آن است که به پنتاگون برای مقابله با داعش آزادی عمل بیشتری بدهد.
بر اساس این تحلیل، آمریکا با افزایش نیروی نظامی در سوریه هم‌زمان دو هدف جداگانه را دنبال می‌کند:
هدف اول ایجاد شکاف در میان نیروهای مقاومت در سطح میدانی است؛ به‌بیان دیگر عملیات نظامی مشترک روسیه، ایران، حزب‌ا...، ارتش سوریه و گروه‌های مقاومت نوعی توانمندی نظامی بالقوه را ایجاد می‌کند که ممکن است در یک چشم‌انداز میان‌مدت معادلات نظامی منطقه را تغییر دهد؛ لذا یکی از اهداف تقویت حضور نظامی آمریکا را می‌توان دور نگه داشتن ارتش سوریه و متحدانش از یکدیگر دانست. (لازم به ذکر است که اعلام استقرار نیروهای آمریکایی در سوریه پس از آن صورت گرفت که رؤسای ستاد مشترک ارتش آمریکا، روسیه و ترکیه در هفته‌ای که گذشت در آنتالیای ترکیه با یکدیگر دیدار کرده بودند؛ لذا به‌نظر می‌رسد استقرار این نیروها با هماهنگی روسیه و ترکیه صورت گرفته است.)
هدف دوم ممکن است تلاش برای برخورداری از سهم بیشتر در آیندۀ سوریه باشد. آمریکا با اعمال نفوذ بیشتر، در نهایت، می‌خواهد بخشی از «کیک» سوریه را از آن خود کند. در این راستا تنها راه اعمال نفوذ بیشتر در عرصۀ میدانی حضور نظامیان بیشتر در سوریه است. آنچه مسلم است این است که افزایش نیروهای آمریکایی در سوریه هدف مشخصی دارد، هدفی که به‌نظر می‌رسد عملیات رقه و آزادسازی آن باشد. به‌نظر می‌رسد آمریکایی‌ها قصد دارند، علاوه بر حمایت‌های مستشاری از نیروهای تحت هدایت خود، خودشان به‌صورت مستقیم در این عملیات حضور داشته باشند و آن را رهبری کنند.
در نتیجه، تنها تغییری که تا کنون در سیاست‌های نظامی آمریکا رخ داده تغییر در سرعت تصمیم‌گیری‌هاست؛ ترامپ تلاش دارد تا هرچه سریع‌تر با کارت‌هایی که در دست دارد بازی کند، امری که می‌تواند تبعات و هزینه‌های اقدامات نظامی را بالا ببرد.
 
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی