کد خبر : 72928
/ 15:21
قاسم رفیعا

فرهنگ‌سازی

فرهنگ‌سازی

 چند وقت پیش شهرداری در ورودی یکی از ییلاقات شهر مشهد پلاستیک زباله توزیع می‌کرد و مردم هم استقبال می‌کردند. مدتی گذشت و من کنجکاو شدم که با این استقبال مردم از دریافت پلاستیک‌های حمل زباله چرا هنوز همه‌جا پر از زباله است. کشف بسیار شگفت‌انگیزی کردم!
اخیراً مشاهده شده مردمی که برای تفریح به طبیعت می‌روند اکثراً به این فرهنگ و درک بالا رسیده‌اند که باید زباله‌های خود را همراه بیاورند و یا زباله‌های قابل‌بازیافت خود را چال کنند یا -نمی‌دانم- یک‌جوری با آتش زدن و انجام دادن رفتارهای معقول از شرشان راحت شوند. حتی دوستی داشتیم که اجازۀ دفن پوست پرتقال را هم نمی‌داد و معتقد بود مدت مدیدی طول می‌کشد که این پوست‌ها به طبیعت برگردند. خب، با این‌همه تبلیغ و فعالیت‌های گستردۀ علاقه‌مندان محیط زیست چرا هنوز همه‌جا پر از زباله است.
آن کشفی که عرض کردم در  حاشیۀ رودخانۀ یکی از ییلاقات اطراف مشهد   به‌خوبی قابل‌مشاهده است: ما از ساکنان بومی غفلت کرده‌ایم. کسانی که در حاشیۀ رودخانه‌ها زندگی می‌کنند نه‌تنها باعث بیشترین حجم تخریب در طبیعت می‌شوند و به حریم رودخانه‌ها تجاوز می‌کنند، بلکه با پرتاب زباله‌هایشان رودخانه‌ها را به بزرگ‌ترین مراکز آلودگی تبدیل می‌کنند. یک نفر هم پیدا بشود برای این عزیزان فرهنگ‌سازی کند! اینکه نشد! ما هی زباله جمع کنیم؛ هی این جماعت بریزند!
یک روز از کنار خانواده‌ای که برای تفریح به طبیعت آمده بودند می‌گذشتم جوانی زباله‌ای را پرتاب کرد کنار رودخانه. دوستش گفت:
- «نکن! طبیعت را خراب می کنی!»
بنده‌خدا با خونسردی گفت‌:
- «رفتگرهای طبیعت جمع می‌کنند.»
به‌جان شما می‌خواستم یک خوراک بزنمش! یک عده
را باید زد‌! 
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی