کد خبر : 72351
/ 22:09
همراه با کارگران در آخرین روزهای اتمام پروژه خط۲ قطارشهری؛

تلاش شبانه‌روزی در ابرپروژه مشهد

خط۲ قطارشهری مشهد به طول ۵/ ۱۴کیلومتر با ۱۳ ایستگاه، یکی از خطوط اصلی متروی مشهد محسوب می‌شود که بناست فاز نخست آن در یکی دو هفته آینده به بهره‌برداری برسد.

تلاش شبانه‌روزی در ابرپروژه مشهد

ندا علیزاده- در برنامه اولیه، بنا بود که چهار ایستگاه در فاز نخست خط۲ به بهره‌برداری برسد، اما اردیبهشت‌ماه امسال بود که شهردار مشهد دستور داد دو ایستگاه راه‌آهن و میدان شهدا نیز به فاز نخست بهره‌برداری اضافه شود.

حال که عملیات عمرانی ایستگاه‌های فاز نخست خط۲ روزهای پایانی خود را سپری می‌کند، به ایستگاه راه‌آهن به عنوان یکی از مهم‌ترین و استراتژیک‌ترین ایستگاه‌های این خط می‌رویم که آخرین تلاش‌ها در آن در حال به ثمر رسیدن است. این ایستگاه محوطه کارگاهی نسبتا بزرگی است که چند سازه در حال تکمیل را در دل خود جای داده است و کارگران مشغول کارند.

 

۲ سال و نیم است که در عمق ۲۵متری زمین کار می‌کنم

به سراغ چند کارگر باتجربه و متخصص می‌رویم. یکی از آن‌ها حیدر برهانی، مرد ۵۳ ساله روزهای سخت، است که کارش را این‌گونه معرفی می‌کند: ۲۰سال است سابقه کار جوشکاری و قالب‌بندی دارم که از دو سال و نیم پیش نیز در خط قطارشهری هستم و در این مدت، در ایستگاه‌های کشف‌رود، طبرسی و راه‌آهن کار کرده‌ام.

اینکه چه شد تصمیم گرفت در خط قطارشهری مشغول کار شود، سوالی است که این‌گونه پاسخ می‌دهد: تبلیغاتی که از نظر پرداختی، نوع کار و بیمه، باعث شد برای کار، به قطارشهری بیایم. به طور کلی، شرایط کار در اینجا بهتر بود.

او که از بدو ورود به کارگاه قطارشهری مشهد، برای پیمانکار کار کرده است، می‌گوید: یکی از پیمانکاران که توانمندی‌ام را در قالب‌کاری و جوشکاری دید، من را دعوت به کار کرد و پس از سه‌‌‌‌‌‌‌ چهار ماه کار کردن برای او، برای خود شرکت شروع به کار کردم و در این مدت، قالب‌های لب سکو و... را در این سه ایستگاه زدم.

از برهانی که هر روز از ۷صبح تا ۷شب، به‌جز ساعت ناهار و نماز، یکسره کار می‌کند، درباره اینکه چند ساعت از این مدت را زیر زمین مشغول است می‌پرسم که تصریح می‌کند: همه ساعت کاری را هر‌روز زیر زمین در عمق ۲۵متری کار می‌کنم.

 

قالب‌بندی سخت‌ترین کار من در قطارشهری است

ندیدن نور خورشید، تاریکی مداوم، رطوبت و نبود هوای تازه خسته‌کننده است و عرصه را برای آدم تنگ می‌کند، اما برای این پدر کارگر قطارشهری، داستان به شکل دیگری است: اصلا خسته‌کننده نیست، چون دنیا خسته‌کننده و زندان است و کار تفریح و ورزش آدمی است. به تاریکی هم باید عادت کنیم، چون عاقبت در همین تاریکی خواهیم رفت.

اما به باور او، اگر حاصل کارش به ثمر ننشیند، احساس خستگی می‌کند و می‌گوید: این سختی‌ها را می‌بینم که شرمنده زن و بچه و مردم نشوم که خدا را شکر، تاکنون این‌گونه نشده و نخواهد شد.

برهانی با نان حلال کارگری، یک دختر لیسانس، یک پسر لیسانس حسابدار و یک پسر جوشکار و قالب‌بند اتومبیل را تحویل جامعه داده است و همه این‌ها را لطف خداوند می‌داند: خداوند می‌گوید اگر به شما پول و امکانات نمی‌دهم، در کنارش، نعمت‌های دیگری می‌دهم. برای من هم همین‌طور بود. اگر پروردگار به من پول نداد، در عوض، فرزندان نیکی داد از پول بالاتر.

از او درباره سخت‌ترین کاری که در پروژه قطارشهری انجام داده است می‌پرسم که می‌گوید: قالب‌بندی سخت‌ترین کار است، چون هر قالبی ۳۵‌کیلو می‌شود و برای من و سنم بسیار سنگین است.

 

100963.jpg

 

‌آرزو می‌کنیم که از کارگران بیشتر حمایت شود

برهانی که در تمام طول مصاحبه، با لبخند و گاهی با خنده‌ای ریز حرف می‌زند و پاسخ سوال‌هایم را می‌دهد، آرزو می‌کند که از کارگران بیشتر حمایت شود.

اما چیزی که خیلی موجب تعجبم می‌شود این است که او سال ۱۳۶۸ لیسانس ادبیاتش را گرفته، اما امروز به جای کار در رشته تحصیلی‌اش، کارگری متخصص در حوزه جوشکاری و بتون‌ریزی است. وقتی دلیلش را می‌پرسم، فقط می‌گوید: بعضی آهن‌ها بالای سر آدم قرار می‌گیرند و برخی دیگر باید زیر پای آدم باشند، اما آهن‌هایی هم پله می‌شوند و باید پایت را روی آن‌ها بگذاری تا بالا بروی که من همان پله شدم.

ادبیات خوانده است و همه صحبت‌هایش یا با ضرب‌المثل گره خورده یا شعر که بعد، متوجه می‌شوم خودش هم شعر و متن می‌نویسد، اما نتوانسته است آن‌ها را چاپ کند.

 

برخی شب‌ها تا ساعت۳ صبح یکسره زیر زمین مشغول کاریم

علی حسین‌زاده نیز کارگر ۴۶ساله‌ای است که دو پسر دارد و یک دختر توی راه. او که فوق‌دیپلم تاسیسات دارد، متخصص حوزه جوشکاری و تاسیسات است با سابقه‌ای ۲۸ساله. حسین‌زاده ۱۲سال پیش، برای نخستین‌‌بار، وارد پروژه خط یکِ قطارشهری شد و در ایستگاه میدان پارک و تقی‌آباد مشغول به کار شد تا اینکه پنج ماه پیش، دوباره در ایستگاه میدان راه‌آهن خط۲ قطارشهری، همکاری‌اش را از سر گرفت.

از او درباره نوع کارش در ایستگاه می‌پرسم که پاسخ می‌دهد: کارم از لوله‌کشی آب شروع می‌شود تا موتورخانه‌های بزرگ که رشته اصلی‌ام هم موتورخانه و دیگ بخار و چیلر است که فعالیت‌های جوشکاری‌ام در مقایسه با تاسیسات، هیچ محسوب می‌شود.

 

100962.jpg

 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سختی کار برای جانمایی لوله‌ها، دیگ بخار و چیلر

حسین‌زاده درباره بخشی از سختی‌های کار تاسیسات می‌گوید: سنگینی لوله‌های بخار و دیگ بخار و توناژ بالای چیلر از سختی‌های این کار است. مثلا باید چیلر را در فاصله حدود ۷۰سانتی از کف قرار دهیم و این کار را باید با کمک جک انجام داد، اما چون خاک در عمق ۱۵متری زیر زمین شل است، زیر جک خالی می‌شود.

او نیز تمام مدت، از ۷صبح تا ۷عصر کار می‌کند. البته آن‌گونه که خودش توضیح می‌دهد، برخی شب‌ها نیز به‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ناچار تا ساعت۳ صبح یکسره زیر زمین مشغول کار است و دوباره ۷صبح باید سر شیفت حاضر باشد.

حسین‌زاده عشق به کار و همسر و فرزندش را دلیل خسته نشدن و انرژی گرفتنش بیان می‌کند و می‌گوید: باید آینده فرزندانم را تامین کنم و عشق به آن‌ها موجب قدرت گرفتنم می‌شود، طوری که گاهی خودم هم از توان و انرژی‌ام تعجب می‌کنم.

از این کارگر قطارشهری درباره بروز حوادث حین کار در زیر زمین می‌پرسم که این‌گونه تعریف می‌کند: حادثه زیر یا روی زمین خبر نمی‌کند و هرچه ایمنی را رعایت کنی، باز هم اتفاق می‌افتد. ما هم که جوشکاریم و تاسیسات، تا هر ارتفاعی که بالا برویم، ناخودآگاه، دنبال دستگیره‌ای می‌گردیم. حتی در حین اینکه سقوط می‌کردیم، به جاهایی که حس می‌کردیم دست انداخته‌ایم.

البته حسین‌زاده، خود، نیز چندین سال پیش دچار حادثه شد و یکی از انگشتان دست راستش بین لوله مانده و تاندون آن پاره شد، به گونه‌ای که همیشه حالت خمیده دارد.

خواسته او از خداوند، سلامتی است، اما اینکه از مسئولان چه انتظاری دارد را این‌گونه می‌گوید:‌ خودشان در جریان شرایط قشر کارگر هستند و احتیاجی نیست ما بگوییم. فقط باید همت گمارند به رفع مشکلات.

 

‌ایستگاه راه‌آهن یکی از مبادی ورودی اصلی مسافران و زوار شهر است

مهندس احسان دباغ، مدیر پروژه خط۲ قطارشهری مشهد، هم در این گزارش میدانی همراه ماست تا پاسخ‌گوی سوالاتمان باشد.

مهندس دباغ ابتدا به توضیحی درباره ایستگاه‌های فاز یکِ خط۲ قطارشهری می‌پردازد و با بیان اینکه به‌ترتیب، کشف‌رود، طبرسی، فجر، نبوت، راه‌آهن و میدان شهدا شش ایستگاه این فاز هستند، می‌گوید: در بین این شش ایستگاه، ایستگاه‌های راه‌آهن و شهدا اهمیت زیادی دارند، به این دلیل که ایستگاه راه‌آهن یکی از مبادی اصلی ورودی مسافران و زوار شهر است و میدان شهدا نیز به دلیل نزدیکی به حرم مطهر رضوی، موقعیتی استراتژیک دارد. بنابراین، با تلاشی شبانه‌روزی، سعی شد به برنامه‌ افتتاح در دهه فجر برسند.او با بیان اینکه ایستگاه‌های راه‌آهن و شهدا باید تا هفته آینده به بهره‌برداری برسند، یادآور می‌شود: هم‌اکنون کارهایی چون نصب تجهیزات و چیدمان مبلمان در ایستگاه‌ها، تکمیل معماری برخی قسمت‌ها، نظافت نهایی و اتمام مقداری خرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کارهای باقی مانده است.

مهندس دباغ به طور خاص، درباره ویژگی ایستگاه راه‌آهن و تلاش‌هایی که در آن جریان دارد نیز اظهار می‌کند: ایستگاه راه‌آهن در دو طبقه با ۸ هزار مترمربع مساحت ایجاد شده است و دو کریدور ورودی برای ورود مسافران دارد که در فاز نخست بهره‌برداری، با یک ورودی، پذیرای مسافران خواهد بود.

به گفته او، ایستگاه راه‌آهن دارای چهار پله فرار در چهار سمت ایستگاه است که دو پله آن به ورودی آسانسور به عنوان مسیر ویژه معلولان، جانبازان و نابینایان تجهیز شده تا مستقیما از سطح خیابان وارد تراز سکوی قطار شوند.

 

‌تلاش‌های شبانه‌روزی ۳۰۰ کارگر پروژه را به‌موقع تکمیل کرد

مدیر پروژه خط۲ قطارشهری مشهد با اشاره به اینکه در تیرماه سال جاری، عملیات سقف ایستگاه راه‌آهن هنوز به طور کامل انجام نشده بود، تصریح می‌کند: تلاش‌های شبانه‌روزی ۳۰۰کارگر رکورد خوبی را برای رساندن پروژه به برنامه بهره‌برداری فاز یک به ثبت رساند، به گونه‌ای که با وجود انحراف در برنامه زمان‌بندی، توانستیم ۱۰درصد نیز از برنامه زمان‌بندی جلوتر باشیم.

به گفته مهندس دباغ، کارگران در این ایستگاه و همین‌طور در ایستگاه راه‌آهن، در سه شیفت کاری صبح تا ۱۹، ۱۹تا۲۳ و ۲۳ تا صبح مشغول کار هستند تا به‌زودی شاهد بهره‌برداری از این دو ایستگاه باقی‌مانده نیز باشیم.

 

100964.jpg

 

کار در وسط آب‌های زیرزمینی

صحبت به تلاش‌های شبانه‌روزی کارگران که می‌رسد، او یکی از سختی کارهای آن‌ها را کار در آب بیان می‌کند و می‌‌گوید: بخش عمده‌ای از کار ایستگاه‌ها که بیشتر در فاز آرماتوربندی و قالب‌بندی بود، در آب انجام می‌شد، زیرا تراز آب‌های زیرزمینی در این مسیر نسبتا بالاست و ناچار بودیم در مقاطعی، با پمپاژ، سطح آب را پایین بیاوریم و بعد از آن، عملیات آرماتوربندی، عایق‌کاری و ایزوله کردن را انجام دهیم که این مسئله در ایستگاه‌های میدان شهدا و طبرسی ملموس‌تر بود که البته همچنان در ایستگاه میدان شهدا، پمپاژ آب روشن‌ است.مهندس دباغ همچنین از محیط خیس زیر زمین می‌گوید و اینکه کارگران در شرایطی بسیار سخت و غیرقابل توصیف، در آب و گل و لای کار می‌کردند و ناچار به لجن‌برداری و خاک‌برداری بودند که این‌ها مضاف بر سختی کار آرماتوربندی در ۲۰متر زیر زمین است.

 

ایستگاه‌های فاز۲ در مرحله سفت‌کاری قرار دارد

برای اطلاعات تکمیلی از روند تکمیل خط ۲ قطار شهری به سراغ مدیرعامل شرکت قطارشهری مشهد هم می‌رویم.

کیانوش کیامرز در گفتگو با بخبرنگار شهرآرا با اشاره به تجهیزات خط۲ قطارشهری مشهد، عنوان می‌کند: یک سری از تجهیزات خط۲ در گمرک است که طی روزهای آینده، ترخیص شده و به مشهد منتقل می‌شود. بخشی از تجهیزات هم که پیش از این ترخیص شده بود، در حال نصب در ایستگاه‌هاست.

وی درباره وضعیت فاز دوم خط۲ قطارشهری مشهد هم عنوان می‌کند: ایستگاه‌های فاز۲ این خط در مرحله سفت‌کاری قرار دارد، اما باید توجه داشت که ما بیشتر بودجه اختصاص‌یافته را در فاز نخست هزینه کرده‌ایم تا این فاز تکمیل شود و به بهره‌برداری برسد.

کیامرز ادامه می‌دهد: از ابتدای سال آینده، عملیات اجرایی بر روی فاز دوم خط۲ قطارشهری مشهد متمرکز می‌شود. البته درخصوص زمان بهره‌برداری از این فاز، نمی‌توان قولی داد، چون باید تجهیزات موردنیاز آن را از خارج از کشور وارد کنیم. وی اظهار امیدواری می‌کند که تا نیمه اول سال آینده، خط یک قطارشهری مشهد به خط۲ متصل شود.مدیرعامل شرکت قطارشهری مشهد به هزینه‌های ساخت خط۲ قطارشهری مشهد هم اشاره می‌کند و می‌گوید: تاکنون برای خط۲ قطارشهری مشهد ۱۷۰۰میلیارد تومان هزینه شده است که البته برای تکمیل این پروژه، حدود ۷۰۰میلیارد تومان دیگر نیاز است.کیامرز اضافه می‌کند: ایستگاه‌ها ایزوله شده است که با احتساب هزینه‌های ایزوله‌سازی و با اجرای تاسیسات مکانیکی، برقی، تابلوهای برق و روشنایی، هر ایستگاه جمعا ۵۰میلیارد تومان هزینه در بر داشته است.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی