کد خبر : 71969
/ 08:23
قاسم رفیعا

جوش نزنید

جوش نزنید

چند روز پیش، یکی از اولیا زنگ زده بود مدرسه و از من می‌خواست پسرش را نصیحت کنم که غذا بخورد. راستش را بخواهید، من هر‌چه فکر کردم دیدم غذا نخورد بهتر است، هرچند رفتم سر کلاس و تا توانستم در مورد مصیبت‌هایی که در نتیجه غذا نخوردن سر آدم می‌آید صحبت کردم، تا جایی که بغض یکی از بچه‌ها ترکید و زد بیرون یک ساندویچ بزرگ خورد، ولی به مادر دانش‌آموز مذبور عرض کردم:
- تجربه نشان داده که جوش زدن در این مورد واقعا اشتباه است. اگر پزشک گفته پسر شما هیچ مشکلی ندارد و وضعش طبیعی است، ولش کنید؛ هر موقع گرسنه شود خودش به سراغ غذا خواهد آمد.
همین پسرِ اولِ خود بنده، در چند سال اول تولدش، خون ما را به شیشه کرد. در حالی که چند سال قبلش ما نان پیدا نمی‌کردیم بخوریم، خودمان را تکه‌تکه می‌کردیم که این پسر یک لقمه نان بخورد.
بعد که موفق به خوراندن غذا به بچه نمی‌شدیم، زن و شوهر می‌نشستیم های‌های گریه می‌کردیم. بعد می‌دیدیم بچه خودش رفته نشسته دارد غذایش را می‌خورد. همین الآن همان بچه امان ما را بریده از خوردن؛ هرچه را هرجا قایم می‌کنیم پیدا می‌کند و می‌خورد. باور بفرمایید غصه خوردن در مورد غذا خوردن یا نخوردن بچه اشتباه است. تازه بچه کم‌خرج به مراتب از بچه پرخرج بهتر است.
من از این بچه‌هایی که معلوم نیست چطور زنده هستند این‌قدر خوشم می‌آید. این‌ها راز اقتصاد پویا و صرفه‌جویی کلی هستند.
باید قدر این‌ها را دانست. این‌ها، نه تنها کم مصرف هستند، بلکه باعث می‌شوند پدر و مادرها هم از غصه‌شان روی فرم بیایند و ما جامعه سر فرمی داشته باشیم. جوش زدن ندارد. شما تا به حال شنیده‌اید یک بچه در یک خانه‌ای که غذا وجود داشته از گرسنگی مرده باشد؟!
من که نشنیده ام.
 
کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی