کد خبر : 71582
/ 22:49
حجت الاسلام ساسان فلاح‌فر معتقد است : فیلم سازی وسیله ای است برای ارائه محتوای مناسب؛

اصالت با محتواست

اولین مرتبه ساسان فلاح‌فر را در جشنواره حقیقت دیدم. او همان‌طور که لباس روحانیت به تن داشت، مشغول سخن‌گفتن در مورد فیلمش بود.

اصالت با محتواست

حمیده وحیدی- درباره مستند «نبرد پالمیرا» قبلا شنیده بودم و می‌دانستم که یکی از طلبه‌ها آن را ساخته اما از رزومه و پشتوانه کاری ساسان فلاح‌فر بی‌خبر بودم. به اطراف که نگاه کردم، متوجه کنجکاوی کسانی که برای تماشای فیلم‌های مستند حاضر شده بودند، شدم. آمده بودند تا با کارگردانی که به تازگی کارهایش در حوزه مقاومت و بحران گل کرده است، بیشتر آشنا شوند و بدانند چه شد که به سمت فیلم‌سازی گرایش پیدا کرده است. 

لازم به یادآوری است «نبرد پالمیرا» در این دوره جشنواره حقیقت در آذرماه‌۹۵ کاندید دریافت جایزه در بخش شهید آوینی شد. این روزها مستند«مجنون» اولین کار پرتره شهید «ابوعلی» یا همان «مرتضی عطایی» از شبکه افق پخش شده که نگاه تازه‌ای از زندگی به شهدای مدافع را نشان می‌دهد.

 

متوجه شدم خیلی اصولی و دقیق درباره فیلم‌سازی صحبت می‌کنید و کاملا به جزئیات و چهارچوب و بدنه سینما آگاهی دارید اما گویا این مسئله برای دیگران چندان جا نیفتاده است...

نگاه‌‌ها به من به عنوان کسی که ملبس است و پشت دوربین نشسته خیلی عجیب و غریب است انگار همه یک موجود جدید را می‌بینند. در جشنواره‌های مختلف که حضور عمومی افراد هم آزاد است باز هم دیدن من خیلی برای همه باعث شگفتی شده است. خیلی‌ها پرسش‌های تخصصی و غیر‌تخصصی زیادی از من می‌‌پرسند. 

واقعیت اینکه این کار برای من جهاد است و دوست دارم در این لباس وظیفه‌ام را انجام دهم و حالا که توفیق حضور در میدان نبرد نظامی را ندارم در میدان نبرد رسانه‌ای حاضر شده‌ام. شاید کسانی باشند که لباس روحانیت را در هنگام فیلم‌سازی در آورده باشند اما افتخار من این است که در این لباس مقدس وارد این کار شدم. فیلم‌سازی تنها به معنای ساخت «یک اثر بدون پرداخت دینی» ناقص است. ما ساخته‌های زیادی را از دیگر کشورها شاهد هستیم اما در وطنمان می‌خواهیم از هر ابزار و تکنولوژی برای نشان دادن عقاید اسلامی استفاده کنیم.

 

آیا این حرکت شما باعث شده راه برای بقیه طلبه‌ها هم باز شود؟

به تعداد انگشتان دست طلبه‌هایی را می‌شناسم که وارد این کار شدند و این روزها سعی می‌کنند مسیر را هموار سازند. یک عده شاید بدون فکر و برنامه‌ریزی حضور پیدا کردند اما نتوانستند شرایط سختش را تحمل کنند. 

به قول آقا مرتضی آوینی قصد ما فیلم خوب ساختن و هنرمند شدن و عشوه فروختن و بازاریابى و جاه‌طلبى و شهرت‌پرستى و... نیست. در یک جمله، ما از حریم دین دفاع مى‌کنیم و فیلم‌سازى وسیله کار ماست. حتی در جشنواره حقیقت شاهد بودم که چند اثر محدود دغدغه انقلاب و اسلام و به‌ویژه جبهه مقاومت را داشتند اما برعکس جشنواره عمار، محفلی است که فیلم‌سازان انقلابی در آن، به نگاه ویژه‌ای که انقلاب ما نیاز دارد، پرداخته می‌شود.

 

صحبت از حضور در جشنواره‌ها شد. لطفا کمی از سابقه کاری‌تان بگویید؟

کار رسانه‌ای تصویری را از ٧سال پیش شروع کرده‌ام اما به طور جدی سه ‌سال گذشته برای تصویر‌برداری از یک اردوی جهادی به خرمشهر رفته بودیم. همان وقت برای من این سوال ایجاد شد چرا باید مردم خرمشهر تا این حد در فقر زندگی کنند که بخواهد یکسری معضلات و مشکلات آن‌ها با اردوی جهادی رفع شود؟ مگر تمام ایران مدیون این شهر نیست؟ همان وقت پوسترهایی را از شهید «علی منیعات» در شهر خرمشهر دیدم و ایده ساخت اولین کارم در رابطه با مدافعان حرم را شروع کردم و مجموعه مستند روایت نصر کلید خورد. 

بی‌اغراق هم می‌گویم از همان وقت، دیگر روند کارها دست خودم نبود. خود شهدا انتخاب می‌کردند که چه و چگونه بشود. حدود دو سال است که کلا روی موضوع فاطمیون و شهدای مدافع حرم افغانستانی کار می‌کنم و آخرین اثر را به نام «نبرد پالمیرا» که محصول گروه رسانه‌ای فاطمیون و تهیه شده در خانه مستند انقلاب است، تولید کردیم.

در سال٩۴ مستند «روایت نصر» توانست در جشنواره عمار جایزه بگیرد. مستند «مادرانه» در سال‌٩۵ و در بخش ویژه جشنواره مقاومت حائز رتبه و در جشنواره آسمان جزو برگزیده‌ها شد و جایزه گرفت. درسال٩۴ در جشنواره‌های استانی بسیج مستند «روایت نصر» و نماهنگ شهید خلیلی جایزه گرفت. در سال٩۴ و در اولین جشنواره امر به معروف و نهی از منکر مستند«مربی مجاهد» در رابطه با شهید علی خلیلی جزو تقدیرشدگان بود.

 

کدام مستند‌هایتان بیشتر دیده شده‌اند؟

چهارمین قسمت از مجموعه مستند روایت نصر_ مادرانه_ سیدابراهیم و نبرد پالمیرا و اخیرا هم مستند مجنون بازخوردهای خوبی رو به دنبال داشت و هنوز هم ادامه دارد.

 

تا به امروز چند کار کلا تولید کردید و به طور مجزا چه تعداد از این مستند‌ها برای شهدای مدافع حرم مشهدی ساخته شده است؟

اگر بخواهم آماری بگویم که حتما بیش‌از ۱۵‌فیلم ساخته شده است اما صرفا برای شهدای مشهد فقط دو فیلم ساختم. یکی «فاتح دل‌ها» و دیگری «مجنون» که یکی برای شهید رضا بخشی و دیگری شهید مرتضی عطایی بود.

 

فکر می‌کنید چرا صدا‌و‌سیما تا این اندازه به سمت فیلم‌های سطحی رفته است؟

متاسفانه در برخی سریال‌های صدا‌و‌سیما عادی جلوه دادن گناه باب شده است و نه تنها اهداف انقلاب دیده نمی‌شود که ما از نگاه اسلام هم دور شدیم. 

تنها جایی که بچه‌های حزب‌اللهی مجالی برای کار پیدا کرده‌اند، شبکه افق است. نه اینکه در شبکه‌های دیگر پذیرای ما نباشند اما پذیرش نوع کار ما بسیار محدود است. ما ذائقه‌سازی نکردیم یا خدایی نکرده عده‌ای نخواستند کارهای بچه‌های حزب‌اللهی دیده شود‌. الان پخش فیلم‌هایی را شاهدیم که کاملا کپی شبکه‌های ماهواره‌ای است.

 

فکر می‌کنید چه توقعی از طلبه فیلم‌ساز وجود دارد؟

یکسری مسائل انکارناپذیر هست که برخی فیلم‌سازان به آن دچار می‌شوند اما غالبا در بدنه فیلم‌سازی مذهبی و حزب‌اللهی کمتر این معضلات را پیدا می‌کنید مثلا برای مستندسازان حزب‌اللهی مهم است وقتی وارد زندگی کسی شدند حتما آن شخص راضی باشد، یواشکی فیلم‌برداری نکنند یا اینکه برای اهداف خودشان بخش‌های خاصی از حرف‌های او را ویرایش نکنند. این روزها ما افراد باسواد حزب‌اللهی کم نداریم اما متاسفانه به آن‌ها اجازه ورود داده نشده یا جلویشان گرفته شده است حالا اینکه چه کسانی نمی‌گذارند و چه نیت‌هایی دارند، نمی‌دانم.

 

99871.jpg

 

فیلم‌سازی را کجا آموختید؟ آیا جایی در خود حوزه‌های علمیه برای طلبه‌های علاقه‌مند وجود دارد؟

از اینکه در سیستم آموزشی حوزه چنین چیزی هست یا نه، خبر ندارم اما خودم به طور آزاد از استادان مختلف و صاحب‌نظران کار را یاد گرفتم. خیلی چیزها را حتی تئوری آموختم. 

مقداری از فیلم‌سازی تجربی است اما سعی کردم واقعا شاگردی کنم. کلاس‌هایی را که حوزه هنری و دفتر مطالعات اسلامی گذاشت، هم شرکت کرده‌ام. تهیه‌کننده هم معمولا خودم هستم خدا را شکر در کارهای اخیر گروه رسانه فاطمیون حمایت‌هایی از کارها شد؛ مثلا تصاویری به طور رایگان در اختیارمان قرار داده‌اند.

 

این روزها شاهد ساخت آثار زیادی در حوزه مستند هستیم. فکر می‌کنید چقدر زمان باید بگذرد تا بتوان کاستی‌های به وجود آمده را جبران کرد؟

این مسئله امروز تنها خاص کشور ما نیست؛ بلکه تمام جهان اسلام روی آن تمرکز دارد. الان بحث جنگ در کشورهای منطقه تیتر اخبار روز جهان و حرف تمام مردم دنیاست. 

حقیقتا برای جمهوری اسلامی بد است که به این مسئله نپردازد، هم‌اکنون آثار خوب و باکیفیت ساخته شده است اما نباید ما را قانع کند. منظورم هم از نظر کیفیت و هم کمیت است. 

امروز داعش از رسانه همه‌جانبه استفاده می‌کند در‌صورتی‌که واقعا قدرتی ندارد اما خود ما تا به امروز کم‌کاری کردیم. مثلا هیچ مستندی نساختیم که در آن بگوییم چرا داعش از فاطمیون می‌ترسد؟ چرا به بی‌بی‌سی سفارش فیلم علیه این مردان را می‌دهند؟ مشکل ما اینجاست؛ تازه وقتی که اتفاق رخ داد وارد جریان رسانه‌ای آن می‌شویم، یعنی درست زمانی که کار تمام شده، اقدام می‌کنیم. 

این روزها شاهد بودیم یک تاجر ترک دو هزار دوربین «گوپرو» تحویل داعش داد تا بتوانند از عملیات‌هایشان تصویر بگیرند و منتشر کنند و این جنگ روانی رسانه‌ای است اما خود ما چقدر توانستیم کار بسازیم؟؟!! خودمان هم به اندازه‌ای ممیزی ایجاد کرده‌ایم که ناخود‌آگاه یک قدم عقب هستیم برای اثبات این حقیقت هم کافی است کمی به آزاد‌سازی حلب فکر کنیم. هیچ مستند قابل دفاع و فاخری در این باره نساختیم و حتی نتوانستیم حضور مدافعین حرم در آزادسازی حلب را کاملا نشان دهیم که اگر نشان می‌دادیم قطعا آزادی این شهر راحت‌تر و سریع‌تر می‌شد.

..........................................

 

هاشم مسعودی، فیلم‌ساز جوان

  • پایتخت فاطمیون مشهد است

 

آقای مسعودی از فیلم‌سازان جوانی هستید که به خاطر علاقه‌مندی کارتان را هم با مدافعین حرم شروع کردید، کمی در این‌باره توضیح دهید؟

99868.jpgمن حقیقتا سال‌ها دستیاری کردم. «عروسک» و «مریم» را به طور مشترک با مرتضی علیزاده ساختیم؛ دو مستند در عراق ساختم که به عنوان نویسنده و تصویربرداری و مشاور کارگردان بودم. فیلم‌هایی که در خارج از کشور ساخته می‌شود، تیم‌های کوچک‌تر می‌روند؛ چرا‌که مجوز داده نمی‌شود و همه مجبورند کارهای مختلف را انجام دهند.

 

از سختی‌ کارهای برون‌مرزی همین نکته است که شاید خیلی‌ها آن را کمتر می‌بینند؟

بله افرادی که برون‌مرزی می‌روند واقعا باید کار‌بلد باشند که حتی اگر به دلیل مشکلات امنیتی یکی دچار آسیب شد، کار نخوابد.

 

فیلم کوتاه «عروسک» و «مریم» بر کدام بخش فاطمیون تمرکز داشته است؟

کار «عروسک» که با مشارکت موسسه یک هفتاد و سوم ساخته شد، موقعیت رزمنده‌ای است که دلبسته به خانواده اش بوده و شهید می‌شود. فیلم «مریم» هم حاشیه‌های خانواده‌ای است که مرد آن قرار است به سوریه برود و فضای عاطفی خانواده را نشان می‌دهد. الان «عروسک» در جشنواره مقاومت پذیرفته شده و «مریم» را هم سازمان اوج خریده است و در اصل تهیه‌کننده آن، خانه داستانی اوج است.

 

به عنوان یک فرد جوان در بدنه تصویر در مشهد فضا را برای کار در حوزه انقلاب و مقاومت چطور می‌بینید؟

ببینید من ۱۰‌سال دستیاری کرده‌ام تا خودم برای فیلم‌سازی به استقلال رسیدم. فرد باید با‌علاقه وارد شود این مسیر سخت و دشوار است، حمایت‌های آن‌چنانی هم نیست اما وقتی کار را با انگیزه‌های صحیح شروع کنیم، درها به رویمان باز می‌شود. من خودم هنوز هم با افتخار دستیاری افراد پیش‌کسوت را انجام می‌دهم. برخی‌ها فکر می‌کنند با یک کار خیلی زود می‌توانند کارگردان بین‌المللی شوند اما اصلا این‌طور نیست و دائم باید در حال آموختن و کار‌کردن باشیم. الان کارهای کوتاهی که می‌سازیم حمایت مالی خاصی نمی‌شود. فیلم کوتاه هم برای ما شروع‌کننده یک کار بزرگ است ما سعی کردیم سابقه‌مان را بالا ببریم، آن‌قدر تلاش کردیم که در شروع یک کار ۴۰دقیقه‌ای هستیم.

 

کار برای فاطمیون را به‌ویژه در مشهد تا چه حد قابل اهمیت می‌دانید؟

کار برای فاطمیون آن قدر اهمیت دارد که بی‌بی‌سی کاری به نام «محافظان اسد» می‌سازد و تمام تصاویری که استفاده می‌کند، از مسجد ابوالفضلیه گلشهر مشهد است. 

پس فاطمیون پایتختی دارد به نام مشهد یعنی اگر شما در رزمندگان فاطمیون جستجو کنید، می‌بینید که اگر پنج شهید از مشهد در یک عملیات داشته باشیم، از یزد و اصفهان و دیگر شهرها یکی دو نفر دیگر هستند. از روز اول مهاجرین برای کشور ما یک فرصت بود اما با غفلت اصحاب رسانه و مدیران تبدیل به امری ناخواسته شده بود. اگر زمانی آسیبی در شهر وارد می‌شد اگر ایرانی بود که فقط در حد یک تیتر باقی می‌ماند اما خدا نمی‌خواست این آسیب توسط مهاجرین بود، آن قدر همین مسئله را بزرگ جلوه می‌دادند که گروه زیادی مورد توهین قرار می‌گرفتند، متاسفانه همین برخوردها باعث شد دوستان و برادران ما که جایگاه و سوادی داشتند، کشور ما را ترک کنند اما خدا را شکر خون شهدای فاطمیون این دوستی را بین دو ملت ایران و افغانستان برقرار کرد. الان هم هنرمندان مشهد وظیفه خودشان می‌دانند به خاطر دلجویی و تقدیر هم شده، از این مهاجرین حمایت کنند. ما ابتدای کار همه با جیب خالی جلو رفتیم ولی به امید خدا این روزها توجه مردم و مسئولان جلب شده است.

..........................................

 

  • دریچه یک/ محسن اردستانی؛ مستند‌ساز: ما جای برخی‌ها را تنگ کردیم!

 

آقای اردستانی شما پنج فیلم در خود سوریه ساختید و همین‌طور با داشتن کارشناسی علوم قرآن سال‌هاست که در رسانه تصویر تولید دارید اما چرا خودتان کمتر اهل مصاحبه هستید؟

99869.jpgراستش با زدن نام خیلی موافق نیستم؛ بلکه به نظرم این کار است که باید خودش را نشان دهد نه صاحب اثر. اگر فیلمی دیده شود حرف کارگردان را می‌رساند. تیم ما اولین مستند را برای لشگر فاطمیون ما ساخت و شاید این را کمتر کسی بداند ولی خیلی از هنرمندان هستند که از کارهایشان معروف‌ترند؛ آنچه من با آن مخالفم.

 

فکر نمی‌کنید باید هنرمندان انقلابی در صحنه باشند و این منزوی‌بودن خالی شدن جا را نشانه می‌گیرد؟

به قول آقای حاتمی‌کیا این سینما برای انسان منیت ایجاد می‌کند. به قول سید مرتضی آوینی همه چیز کار خداست شهید آوینی هیچ‌گاه تیتراژی برای کارهایش نمی‌زد اما ما این روزها اول از خودمان صحبت می‌کنیم.

 

شنیدیم هر پنج مرتبه‌ای که به سوریه رفتید، داوطلبانه بوده است؟

من در این پنج مرتبه ۱۰ فیلم ساختم. به هر حال شرایط هم سخت است و کسی نمی‌تواند منکرش شود. برخی‌ها که از بیرون نگاه می‌کنند، فکر می‌کنند ما حمایتگر خاصی داریم، در‌صورتی‌که نه پدر من و نه هیچ‌کدام از دوستانمان در سپاه نیستند و رابطه خاصی هم نداریم. ما خودمان خودجوش می‌رویم؛ درست است که این کار سختی‌های خودش را دارد و شاید بتوانم به یقین بگویم هیچ‌کدام از گروه‌های مستند‌ساز تا این اندازه در تولید اذیت نشده‌اند اما به هر حال آدم وقتی هدفی را انتخاب می‌کند تمام جوانبش را هم می‌سنجد.

 

کارشناسی علوم قرآنی دارید و فیلم‌سازی می‌کنید این دو چطور می‌تواند در راستای هم باشد؟

من معتقد به ترکیب این دو در کنار هم است عملا وقتی فکر کنیم کتاب خدا خودش یک رسانه است. من هم باید در قالب جدید حرفم را بزنم اگر بتوانم چیزهایی که یاد گرفتم به تصویر بکشم حتما گلی به دشمن زده‌ام. به قول حضرت آقا هنر سینما واقعا پیچیده است و بازخوردهای خودش را دارد. من از سال ۸۷ با ساخت وبلاگ وارد فضای فرهنگی شدم و پس از بازخورد خوب وبلاگ در فضای مجازی، در سال‌۸۹ با دنیای وبلاگ خداحافظی کرده و به مستندسازی روی آوردم.

 

جامعه سینمایی چقدر با شما کنار می‌آیند؛ شخصی که از دنیای سینما و تئاتر نیست اما علمش را آموخته ؟

بحث در این باره دو ساحت متفاوت دارد درباره خودم اگر بخواهم توضیح دهم هیچ‌کدام از اجدادم ربطی به سینما نداشته‌اند. وقتی وارد این فضا شدم شاهد بودم هرازگاهی کسانی که ریشه‌ای در سینما داشته‌اند، ناراحت می‌شدند؛ در حقیقت امثال ما جای یک عده را تنگ می‌کنیم! مثلا در جشنواره فیلم کوتاه تهران یکی از کارهای من کاندید گرفتن جایزه شد، در هنگام نقد فیلم یک نفر از جایش برخاست و گفت اصلا شما اینجا چکار می‌کنی، به تلویزیون برو. من در جوابش گفتم: من نه برای تلویزیون و نه جشنواره کار می‌سازم، می‌خواهم کار برای دل خودم انجام دهم. شهید آوینی را هم حزب‌اللهی‌ها اذیت کردند و هم روشنفکران. البته کسانی هستند که امثال ما را حمایت کنند اما ای کاش به جای مچ گرفتن، دست کسی را بگیریم.

 

شنیدم در ساخت یکی از کارهای اجتماعی توانستید مبلغ زیادی برای کمک به روستاها جمع‌آوری کنید؟

بله در مستند «صدای غربت» که در فضای اینترنت پخش شد ما با سند موثق توانستیم یک میلیارد کمک برای مردم جنوب کرمان جمع‌آوری کنیم که واقعا چشمگیر بود. این فیلم فقر زیاد را نشان می‌داد.

..........................................

 

  • دریچه دو / هادی حاجتمند؛ مستند‌ساز: شبکه استانی خواهان تولیدات مستند‌سازان انقلابی است

 

کارهای شما به عنوان آثار انقلابی و در حوزه مقاومت شناخته می‌شود. چقدر در به ثمر رسیدن این کار با مشکلات روبه‌رو شدید؟

99870.jpgاین کار یک معادله دارد و آن هم میدان جنگ است. شما ابتدا باید قوانین این میدان را بشناسید و بعد وارد شوید. سلاح سینما برای همه شناخته شده نیست؛ زمانی شما کاری می‌سازید که حتی دوستان خودتان هم متوجه آنن نیستند و نمی‌دانند این تولید به صلاح مجموعه انقلابی است و شما باید در مقابل دوستان خودتان هم صبوری کنید.

آقای ابوالقاسم طالبی می‌گفت من هر عنایتی که خدا برای فیلم «یتیم‌خانه ایران» به من کرده، بابت صبری است که سر تندی‌های «قلاده‌های طلا» شنیدم. آن زمان خیلی از خودی و غیر‌خودی‌ها این فیلم را نقد غیر‌منصفانه کردند در‌حالی‌که آقای طالبی فقط سکوت کرد. می‌دانیم که «یتیم‌خانه ایران» جزو آثار برتر سینمای کشور خواهد شد. اگر کسانی که مخالف ابوالقاسم طالبی هستند چنین فیلمی داشتند خودشان ۱۰‌تا کارگردان دیگر از جانب همان کار به جامعه سینما معرفی می‌کردند و سال‌ها بر این اثر فاخر مانور رسانه‌ای داشتند. باید برویم و این فیلم و بازی‌ها و کارگردانی را ببینیم و یاد بگیریم هر صبری به نتیجه خواهد رسید.

 

خب این صبوری را بیشتر در کدام حوزه پررنگ می‌بینید؟ امور مالی، اکران، بازتاب نقد و پذیرش فیلم‌؟

من در تمام حوزه‌ها فکر می‌کنم فیلم‌ساز انقلابی باید صبر داشته باشد الان می‌بینیم سریال‌های بسیار ضعیفی با دست مزدهای آن‌چنانی از صدا‌و‌سیما پخش می‌شود در‌صورتی‌که ما بچه حزب‌اللهی‌ها باید با بی پولی صبوری کنیم. اگر بخواهم مصداقی صحبت کنم، این است که خیلی‌ها توقع دارند که برای شهدا به صورت رایگان فیلم بسازیم، حتی وقتی صحبت اندک دستمزدی می‌شود پاسخ می‌شنویم که «این کار دلی است». خود شما قضاوت کنید یک تیم با شرایط اقتصادی امروز چطور می‌تواند بدون هیچ هزینه‌ای تنها به صرف «کار دلی» تولید داشته باشد؟ هم‌اکنون«اشنوگل» که فیلمی برای شهدای غواص است طی یک ماه فیلم‌برداری شد اما واقعا من سه سال تمام زندگی‌ام را تعطیل کردم تا فیلم‌نامه و طرح «اشنوگل» را مصوب کنم و هیچ کار جدی نساختم. در‌صورتی‌که پولی که ما با آن« اشنوگل» را ساختیم در دنیای سینما خنده‌دار است. ما با این کمبودها نام‌مان فیلم‌ساز است و آن دوست بزرگواری که فقط برای یک مستند چهل یا پنجاه میلیون دستمزد می‌گیرد هم فیلم‌ساز است!! در هر جای جهان شما به آرمان‌های نظام نزدیک‌تر باشید تمام فضای فرهنگی آنجا بسیج می‌شوند که از آن هنرمند حمایت کنند اما در حوزه سینما، بچه‌های انقلابی در مضیقه هستند. حالا اینکه چقدر می‌توانیم تحمل کنیم خدا می‌داند الان فقط جشنواره عمار است که توانسته کمی به بچه‌های فیلم ساز انقلابی کمک کند تا نفس بکشند.

 

چرا شبکه استانی از بچه‌های فیلم‌ساز انقلابی در راستای تولیداتشان حمایت نمی‌کند؟

اتفاقا می‌خواهم از همین تریبون رسانه شما استفاده کنم و بگویم چند روز پیش آقای نصرپور، مدیر کل صداو سیمای خراسان از من خواستند به بچه‌های حزب‌اللهی و انقلابی بگویم کارهایشان را به شبکه استانی بدهند حتی اگر ضروری می‌دانند کارها را به من برسانند تا آن‌ها را در جریان روال کار و امور مادی قرار دهم. من این نوید را می‌دهم که این روزها اتفاقات خوبی در صداوسیمای استان شکل خواهد گرفت و حداقل ما از جوانان خودمان در شبکه استانی بهتر استفاده خواهیم کرد.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی