کد خبر : 71555
/ 22:00
نابهنجاری‌های شهری مشهد به‌شدت در حال افزایش است؛

غفلت از آسیب‌های اجتماعی

توسعه متوازن شهری تنها هنگامی حاصل می‌شود که رشد همراه با بهبود در کیفیت زندگی شامل کاهش در نابهنجاری‌ها و آسیب‌های شهری باشد. نابهنجاری‌ها و آسیب‌های شهری از جمله مهم‌ترین عوامل تحلیل برنده توسعه شهری در ابعاد مختلف محسوب می‌شود

غفلت از آسیب‌های اجتماعی

ندا علیزاده- «توسعه متوازن شهری تنها هنگامی حاصل می‌شود که رشد همراه با بهبود در کیفیت زندگی شامل کاهش در نابهنجاری‌ها و آسیب‌های شهری باشد. نابهنجاری‌ها و آسیب‌های شهری از جمله مهم‌ترین عوامل تحلیل برنده توسعه شهری در ابعاد مختلف و از موانع عمده تحقق‌نیافتن برنامه‌ریزی‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی شهری محسوب می‌شود، هرچند نرخ توزیع آسیب‌ها و نابهنجاری‌های شهری در یک شهر ممکن است از لحاظ مکانی تفاوت قابل‌ملاحظه‌ای با هم داشته‌باشد. در برخی مکان‌ها به علت ساختار کالبدی ویژه و مشخصه‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ساکنان، امکان بروز آسیب‌های شهری بیشتر و برعکس در برخی محدوده‌ها به دلیل وجود موانع و شرایط بازدارنده، نرخ نابهنجاری‌ها و آسیب‌های شهری اندک است.»

این‌ جملات بخشی از نتایج مطالعه دکتر «حسین اکبری» جامعه‌شناس و استادیار گروه آموزشی علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد و دبیر انجمن جامعه‌شناسی ایران (دفتر خراسان) با عنوان «شناسایی آسیب‌ها و نابهنجاری‌های شهری به تفکیک محلات شهر مشهد» است، پژوهشی که به‌تازگی در اواخر سال۹۴ و اوایل سال۹۵ انجام شده‌است. این پژوهش به سفارش «دفتر مطالعات فرهنگی و اجتماعی شهرداری مشهد» و به وسیله معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه فردوسی مشهد (هسته پژوهشی مطالعات اجتماعی) انجام شده‌است. از آنجایی که دو سه ماهی می‌شود که گزارش‌های این پژوهش جمع‌بندی و آماده شده‌است، از او دعوت می‌کنیم در نشستی با تحریریه روزنامه شهرآرا، به تشریح این پژوهش و شرایط کنونی حاکم بر آسیب‌های شهری در مشهد بپردازد.

 

انجام تحقیق بر روی ۸ هزار و ۳۳۰ ساکن مشهد

دکتر اکبری با بیان اینکه این تحقیق براساس روش کمی و با تکنیک پیمایشی انجام شده‌است، می‌گوید: در این پژوهش ۸هزار و ۳۳۰نمونه گردآوری شد که براساس درصد جمعیت و توزیع نمونه تقسیم و براساس نقشه‌های (GIS) بلوک‌ها انتخاب شدند.

او با بیان اینکه صرف‌نظر از دیدگاه نخبگان و آمارهای موجود، درک و تفکر مردم درباره چگونگی شرایط اهمیت زیادی دارد، اظهار می‌کند: امروزه در بحث مسائل و آسیب‌های اجتماعی، مراجعه به نظرات مردم و دیدگاه آن‌ها اهمیت زیادی دارد. بنابراین، در این پژوهش از «رهیافت برساخت‌گرایی اجتماعی» به عنوان رهیافت مسلط در مطالعه آسیب‌ها و نابهنجاری‌های اجتماعی دنیا استفاده شده‌است.

پس از بیان روش‌ تحقیق، این استاد دانشگاه به تقسیم‌بندی نابهنجاری‌هایی می‌پردازد که در این پژوهش به آن پرداخته شده‌است: نابهنجاری‌ها و آسیب‌های شهری در سه بعد کالبدی، آسیب‌های اجتماعی و آسیب‌های اجتماعی در فضای عمومی شهری سنجیده شده‌است که نابهنجاری‌های کالبدی شامل صوتی، بصری، فیزیکی، نوری، شغلی و ناامنی محیطی (وجود مناطق ناامن شهری) می‌شود.

 

بررسی ۲۲۰ آسیب و نابهنجاری شهری در مشهد

به گفته او، نابهنجاری‌ها و آسیب‌های اجتماعی نیز شامل نابهنجاری و آسیب‌های اجتماعی‌رفتاری در محله، نابهنجاری و آسیب‌های اجتماعی‌محله‌ای، آسیب‌ها و نابهنجاری‌های خانوادگی و نابهنجاری‌ها و آسیب‌های اجتماعی‌فردی و نابهنجاری‌ها و آسیب‌ها در حوزه تعاملات اجتماعی می‌باشد. همچنین نابهنجاری‌ها و آسیب‌های اجتماعی در فضاهای عمومی شهری نیز نابهنجاری‌ها و آسیب‌های اجتماعی در وسایل حمل‌ونقل عمومی، پارک‌ها و فضاهای سبز شهری، پیاده‌روهای سطح شهر و رانندگی در شهر را در بر می‌گیرد. این پژوهشگر اجتماعی در عین حال یادآور می‌شود: این پژوهش حدود ۲۲۰ آسیب و نابهنجاری اجتماعی را در مشهد بررسی کرده‌است. دکتر اکبری سپس با تاکید بر اینکه این‌گونه پژوهش‌ها با شناسایی کانون‌های آسیب، به عنوان سندی مبنایی برای انجام برنامه‌ریزی‌ها، اقدامات لازم و ایجادکننده مطالبه عمومی و حساسیت در مدیران به شمار می‌روند، تصریح می‌کند: مهم‌ترین بحث پیش از انجام هرگونه اقدامی، ارزیابی وضعیت کنونی در زمینه آسیب‌ها و نابهنجاری‌های شهری است؛ زیرا این آسیب‌ها در شهرهای بزرگی چون مشهد الگوی توزیع یکسانی ندارند و از الگوی مکانی خاصی پیروی می‌کنند که شناخت آن در برنامه‌ریزی‌ها و تخصیص اعتبارات بسیار تاثیرگذار و کمک‌کننده است.

این دکترای جامعه‌شناسی با بیان اینکه رشد انواع آسیب‌ها و نابهنجاری‌ها از جمله آسیب‌های اجتماعی از پیامدهای گسترش شهرنشینی در مشهد است، می‌گوید: براساس الگوی توزیع آسیب‌های اجتماعی مشهد، این شهر به دو پهنه‌ شمالی-شرقی-جنوب‌شرقی و پهنه‌ مرکزی-جنوبی-غربی تقسیم شده‌است که پهنه‌ اول بخش کم‌برخوردار ولی پرآسیب شهر مشهد محسوب می‌شود.

او به ارائه جزئیاتی از اطلاعات پایه‌ای به‌دست‌آمده در این پژوهش می‌پردازد و تاکید می‌کند: اطلاعاتی پایه‌ای چون تحصیلات، وضعیت مالکیت، محل تولد، میزان درآمد و... اهمیت زیادی دارد و نقش تعیین‌کننده‌ای در تحلیل نهایی آسیب‌ها دارد.

 

وجود ۸ /۵ درصد بیسواد و ۴۰ درصد غیرمشهدی

این جامعه‌شناس با بیان اینکه میانگین تحصیل در مناطق کم‌برخودار بین کلاس ششم تا هفتم است، تصریح می‌کند: میزان تحصیلات پاسخ‌گویان به‌ طور میانگین در مناطق برخوردار حدود دوبرابر مناطق کم‌برخوردار است. دکتر اکبری با اشاره به اینکه براساس نتایج این مطالعه حدود ۴۰درصد ساکنان شهر متولد مشهد نیستند، می‌گوید: براساس ورودی‌های شهر، عمدتا در چهار منطقه افراد مهاجر ساکن هستند که این ورودی‌ها شامل جاده‌های قوچان، کلات، سرخس و تربت‌حیدریه-‌نیشابور و جنوب خراسان می‌شوند. همچنین در قسمت‌هایی از مناطق ۹، ۱۰ و۱۱ مهاجرانِ دارای وضعیت مالی بهتر سکونت دارند. اینکه وضعیت مالکیت منزل مسکونی در نمونه‌های بررسی‌شده به چه شکلی است، نکته دیگری به شمار می‌رود که گویای وجود حدود ۶۰ درصد مالک و نزدیک به ۳۰درصد اجاره‌نشین است که البته اجاره‌نشینی در قسمت کم‌برخودار شهر بیشتر دیده می‌شود. در بخش دیگری از این نشست، دکتر اکبری به توضیح نابهنجاری‌های کالبدی بررسی‌شده می‌پردازد: نابهنجاری صوتی که صدای مزاحم وسایل نقلیه، آزاردهنده‌بودن سر و صدا در خیابان‌ها و صدای مزاحم ساخت‌وسازها از جمله مهم‌ترین فاکتورهای آن به شمار می‌رود، بیشتر در هسته مرکزی شهر و آلودگی ناشی از پرواز هواپیما نیز در کریدور هوایی مشهد وجود دارد.

 

شنیده‌شدن ۲۵درصدی صداهای خصوصی همسایه‌ها در منطقه۱۲

اما نکته مهمی که در بین آلودگی‌های صوتی به آن اشاره می‌شود، صدای مزاحم همسایه‌ها و شنیده‌شدن آواهای خصوصی آن‌هاست: در کل شهر حدود ۳۰درصد افراد به میزان کم تا زیاد از وجود انتقالات صوتی بین همسایه‌ها خبر داده‌اند که این مسئله در مناطق تازه‌ساز ۱۲ و ۱۰ بیشتر بوده و در منطقه‌یک به دلیل کیفیت بهتر ساخت‌وسازها درصد بسیار کمی را شامل می‌شود. یکی از نتایج قابل‌توجه این مطالعه شنیدن صداهای خصوصی همسایه مانند صدای اتاق خواب در حدود ۱۵درصد واحدهای موردبررسی است. 

بر این اساس، در منطقه۱۲ اعلام شده‌است که تا ۲۵درصد صداهای خصوصی همسایه و اتاق خواب آن‌ها شنیده می‌شود که این مسئله از نظر اجتماعی آسیب‌های زیادی ایجاد می‌کند و در روابط زوجین نیز تاثیر خواهدگذاشت.

در حوزه نابهنجاری‌های بصری نیز آزاردهنده‌بودن وضعیت ظاهری ترافیک، شلوغی و بی‌نظمی خیابان‌ها بیشترین درصد را به خود اختصاص داده‌است و شاخص ترکیبی آن در مناطق ۵، ۸ و ثامن بیشتر وجود دارد. میزان رهاکردن زباله‌های خانگی و آزاردهنده‌بودن زباله‌های منازل و مغازه‌ها نیز از بیشترین نمودهای آلودگی فیزیکی هستند که در مناطق ۱۲، ۳، ۱۱ و ۱۰ بیشتر خودشان را نشان می‌دهند. همچنین حدود ۱۰درصد از وجود مشاغل مزاحم برای اهالی در اطراف محل زندگی خود خبر داده‌اند که بیشتر در مناطق ۸، ۵، ثامن و ۱۰ بوده‌اند. به علاوه، حدود ۳درصد نیز از وجود و مزاحمت کارگاه‌های خانگی گلایه‌ کرده‌اند که بیشتر در مناطق ۳، ۵ و ثامن گزارش شده‌اند. در این مطالعه «ناامنی محیطی» از فاکتورهای مهمی به شمار می‌رود که به آن پرداخته شده‌است، زیرا رابطه‌ای قوی بین وجود این مناطق با بروز انواع آسیب‌ها وجود دارد. به گفته دکتر اکبری، در بررسی انجام‌شده بحث مکان‌ها و زمین‌های خالی ناامن، مکان‌ها و گوشه‌های تاریک، مکان‌هایی برای تجمع افراد معتاد، پاتوق درست‌کردن در محله و جمع‌شدن برخی افراد بیشترین درصد را دارند که بیشتر در مناطق ثامن، ۱۲، ۱۰ ، ۵ و ۶ قرار دارند.

 

وجود رضایت کمتر از محله در مناطق حاشیه‌ای

مبحث بعدی که این پژوهشگر اجتماعی به آن می‌پردازد، نابهنجاری‌ها و آسیب‌های اجتماعی به تفکیک انواع آسیب‌هاست. او با اشاره به وجود نابهنجاری‌ها و آسیب‌های اجتماعی محلی، تصریح می‌کند: در این حوزه، بحث هویت محله‌ای مطرح می‌شود که نتایج پژوهش نشان می‌دهد مساعد بودن و رضایت‌ از زندگی در محله در نواحی برخوردار شهری بیشتر است و هرچه به سمت حاشیه‌های شهر، محدوده شمال شرق و جنوب‌‌شرقی می‌رویم، رضایت کمتر و تمایل برای جابه‌جایی بیشتر می‌شود.

 

۴۰ درصد افراد حس ناامنی زیادی در محله دارند

وجود احساس ناامنی اجتماعی در محله آیتم دیگری است که در این پژوهش بررسی شده‌‌است. نتیجه این پژوهش نشان می‌دهد حدود ۶۵ درصد احساس ترس هنگام حمل پول زیاد در محله، به‌تنهایی و شب در محله تردد داشتن و خالی گذاشتن منزل به مدت چند روز را دارند که از این تعداد، حدود ۴۰‌درصد احساس ناامنی زیادی دارند. به گفته دکتر اکبری، نتایج نشان می‌دهد هرچه حاشیه شهر مشهد بیشتر شود، در مناطق برخوردار احساس ترس بیشتری می‌شود چون زورگیری و تهدید با چاقو بیشتر در مناطق برخوردار به وقوع می‌پیوندد.

 

پیشنهادهایی برای مدیریت شرایط

این پژوهشگر اجتماعی در نهایت، به ارائه پیشنهادهای اجرایی خود برای مدیریت این شرایط می‌پردازد. بر این اساس، تشکیل شورای عالی پیشگیری و کنترل آسیب‌های اجتماعی با حضور بالاترین مسئولان مرتبط در کشور و در سطح استان به منظور ایجاد هماهنگی و هم‌گرایی در برخورد با آسیب‌های اجتماعی، توجه به تنوع و الگوهای توزیع آسیب‌ها و نابهنجاری‌های شهری در برنامه‌ریزی‌های شهری، تمرکز برنامه‌ریزی و تمرکز بودجه‌ها در محلات پرآسیب و ارائه یافته‌های پژوهش به سایر سازمان‌های مرتبط و درگیرکردن آن‌ها در برنامه‌ریزی‌های موردنظر و تشکیل مراکز جامع آسیب‌های اجتماعی به‌ویژه در محلات پرآسیب حاشیه شهر، برخی پیشنهادهای اجرایی او هستند.

..........................................

 

99837.jpg

 

99836.jpg

 

99834.jpg

 

99839.jpg

 

..........................................

 

پژوهشگر و دکترای جامعه‌شناسی به مردم و مسئولان هشدار داد؛ رشد جهشی آسیب‌های اجتماعی

 

علیزاده- «به طور کلی، در چند سال اخیر نرخ آسیب‌های اجتماعی در کشور و شهر مشهد به‌شدت افزایش یافته‌است به گونه‌ای که براساس آمارها، در برخی از این آسیب‌ها سالی ۲۰تا۳۰درصد رشد داریم. بنابراین، جامعه ما یک دوره بحران اجتماعی را پشت سر می‌گذارد.»

این موضوع هشداری است که دکتر حسین اکبری، جامعه‌شناس و استادیار گروه آموزشی علوم اجتماعی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، به زبان می‌آورد و می‌گوید: آمار آسیب‌های اجتماعی قابل‌تامل است به گونه‌ای که در صورت استمرار وضعیت فعلی، مشهد تا مدتی دیگر از نظر اجتماعی غیرقابل‌زیست می‌شود؛ یعنی انواع آسیب‌های اجتماعی به شکل زیرپوستی و عیان به‌شدت رشد کرده و شرایط یک زندگی سالم را به مخاطره می‌اندازند.

 

فاقد فرهنگ والا برای ایجاد یکپارچگی اجتماعی هستیم

این پژوهشگر اجتماعی با یادآوری اینکه مشهد به دلیل سیالیت بالای اجتماعی در آن، دائما در حال تغییر است، معتقد است: ورود سرمایه به مشهد به‌شدت بالاست و این ساخت‌وسازها در حال تبدیل‌ شهر به شهری بی‌هویت است.دکتر اکبری با ارزیابی اینکه مشهد فاقد فرهنگ والایی است که بتواند مهاجران را در خود هضم کرده و سیستمی یکپارچه ایجاد کند، تاکید می‌کند: شهرهایی مانند تهران، اصفهان و شیراز دارای فرهنگ والایی هستند و لهجه و منش اجتماعی آن‌ها خاص است که افراد را در خودشان ذوب می‌کنند، در حالی که در مشهد این‌گونه نیست.به گفته دکتر اکبری، براساس نتایج پژوهش انجام‌شده در مشهد، حدود یک‌سوم مشهدی‌ها تمایل دارند که در صورت فراهم‌شدن شرایط، در جایی غیر از مشهد زندگی کنند هرچند به لحاظ نظری حدود ۷۰درصد مشهدی‌ها به مشهدی‌بودن خود به میزان زیادی افتخار می‌کنند. او در این زمینه هشداری می‌دهد و معتقد است که لهجه مشهدی به عنوان یک عنصر فرهنگی مهم در حال نابودی است. به عنوان نمونه، در مطالعه دیگری حدود ۵۰درصد از مشهدی‌ها ابزار داشته‌اند که در جمع غیرمشهدی‌ها سعی می کنند با لهجه مشهدی صحبت نکنند.

 

چندپارگی مدیریتی در مشهد

دکتر اکبری با بیان اینکه براساس آمارها مشهد از نظر مسائل و آسیب‌های اجتماعی همیشه جزو چند شهر نخست کشور است، تاکید می‌کند: چندگانگی زیادی در مشهد وجود دارد و از نظر فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، مشهد شهری چندتکه و موزاییکی است. وی یکی از دلایل و ریشه‌های اصلی مشکلات مشهد را چندپارگی مدیریت آن بیان می‌کند و می‌گوید: با این وجود، کار در این شهر خیلی سخت است به‌ویژه اینکه مدیران ما عمدتا مسائل اجتماعی را ندیده می‌گیرند چون آسیب اجتماعی چهره زشت جامعه است و هر مدیری که دست روی آن بگذارد خود را زیر سوال برده‌است.او با مغفول دانستن حوزه اجتماعی در ایران در مقایسه با مباحث سیاسی و اقتصادی، تصریح می‌کند: این مسئله موجب شده‌است که به تعبیر مقام معظم رهبری، در حوزه آسیب‌های اجتماعی حدود ۲۰سال عقب باشیم.نکته دیگری که دکتر اکبری به آن می‌پردازد نبودن آماری درست و روشن از آسیب‌های اجتماعی و عمدتا محرمانه محسوب‌شدن آن در ایران است که البته به گفته او، در کنار نداشتن برنامه درست، آسیب‌زا شده‌است: در مشهد، سالانه میلیاردها تومان در حوزه آسیب‌ها هزینه می‌شود، اما چون فاقد برنامه‌ریزی جامع و یکپارچه و ارزیابی کارشناسی از نتایج این برنامه‌ها انجام می‌شود، کسی نمی‌داند کجا و چگونه هزینه شده و اثربخشی این برنامه‌ها چقدر است.

..........................................

 

  • دریچه/ بر‌‌اساس نتایج یک پژوهش اعلام شد

 

سطح پایین میزان سرمایه اجتماعی در شهر مشهد

علیزاده- یکی از شاخص‌های بسیار مهم در حوزه آسیب‌ها «تعاملات اجتماعی» و «میزان اعتماد در روابط» است به گونه‌ای که دکتر حسین اکبری از اعتماد به عنوان سیمان روابط اجتماعی یاد می‌کند.این جامعه‌شناس و استادیار دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به نتایج پژوهش خود اظهار می‌کند: براساس اظهارات پاسخ‌دهندگان ۷۳درصد اعتماد زیاد به خویشاوندان، ۹۵درصد به اعضای خانواده، ۳۷درصد اعتماد زیاد به دوستان، ۲۴درصد اعتماد زیاد به همسایه‌ها و ۱۴درصد اعتماد زیاد به اهالی محله در شهر مشهد دارند.وی با اشاره به وجود اعتماد حدود ۱۳درصدی به شهروندان شهر، اظهار می‌کند: در حقیقت، اعتماد در کشور ما خاص‌گراست؛ یعنی افراد فقط به حلقه اول روابط که خانواده به شمار می‌رود اعتماد دارند و بعد از آن در حلقه‌های دیگر، میزان اعتماد به‌شدت پایین می‌آید به‌ویژه این کاهشِ اعتماد به همسایگان و اهالی محله بسیار قابل‌توجه است.دکتر اکبری در عین حال، با یادآوری اینکه به‌ طور کلی سطح اعتماد اجتماعی در کشور کاهش یافته‌است، با متصل خواندن مسائل اجتماعی و تشدید شبکه‌ای آن، این‌گونه توضیح می‌دهد: در جامعه‌ای که آسیب‌های اجتماعی، دروغ، نفع‌طلبی، فردگرایی و... زیاد شود، اعتمادی وجود ندارد. به بیانی دیگر، آسیب‌های اجتماعی از عوامل اصلی کاهنده اعتماد اجتماعی هستند.این جامعه‌شناس اظهار می‌کند: هیئت‌ها، دوره‌های قرآن، قرعه‌کشی‌های خانوادگی و همسایه‌ای و... نوعی سرمایه اجتماعی سنتی به شمار می‌روند که در جایی مانند مشهد با گسترش شهرنشینی از بین رفته‌اند، در حالی که در کشورهای غربی از طریق تشکیل انجمن‌ها و ان‌جی‌اوها توانسته‌اند مردم را دوباره دور هم جمع کنند.

 

احساس نابرابری شدید در مشهد

بخش دیگری از صحبت‌های او به وجود احساس نابرابری در شهر اختصاص می‌یابد. او با بیان اینکه احساس نابرابری یکی از شاخص‌های وجود شکاف طبقاتی است، می‌گوید: ۷۰درصد پاسخ‌دهندگان معتقدند در مشهد ثروتمندها ثروتمندتر و فقیرها فقیرتر می‌شوند و احساس نابرابری دارند.دکتر اکبری با بیان اینکه مشهد هم‌زمان دچار فقر شهری، نابرابری و احساس نابرابری اجتماعی بالایی است، تصریح می‌کند: این ترکیب، حالتی انفجاری است که از نظر جامعه‌شناسی منجر به افزایش خشونت‌های انتشاری مانند افزایش نزاع و درگیری بین‌شخصی تا شورش و درگیری سیاسی و آسیب‌های ثانویه زیادی می‌شود و اگر این وضعیت مدیریت نشود، ۱۰سال دیگر خواهیددید چه اتفاقی می‌افتد.این پژوهشگر اجتماعی، مذهب را تنها عامل منسجم‌کننده مردم به‌ویژه در مناطق پایین‌شهر بیان کرد و تاکید می‌کند: این عاملِ انسجام‌بخش توانسته‌است اقلیت پایین را امیدوار به تغییر وضعیت نگه‌دارد به گونه‌ای که این امید فعلا جلوی بسیاری از مسائل را گرفته‌است. براساس نتایج پژوهش در مناطق کم‌برخوردار، هنوز امید به آینده زیاد است. البته این وضعیت درمورد فرزندانی که در این مناطق در حال رشد هستند صادق نیست و ناامیدی و نارضایتی هم‌اکنون در بین بچه‌های مناطق حاشیه و پایین شهر دیده می‌شود.وی با تاکید بر اینکه با روند کنونی و در صورت عدم مدیریت‌ مناطق حاشیه، تا چند سال آینده، نزدیک به نیمی از جمعیت مشهد حاشیه‌نشین خواهندبود، ابراز داشت: در این صورت، باید منتظر پیامدهای این وضعیت برای کل شهر و مناطق غیرحاشیه بود.وی اظهار می‌کند: نتایج پژوهش ما نشان داد که پدیده طلاق در مناطق کم‌برخوردار و حاشیه‌ای بیشتر است که در بررسی‌ها روشن شد که ندادن نفقه یکی از دلایل افزایش طلاق در این مناطق به شمار می‌رود

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی