کد خبر : 71440
/ 19:55
خاطره نوشتن، بچه‌بازی و هدر‌دادن وقت نیست، باور ندارید این مطلب را بخوانید؛

یادش بخیر

یادش بخیر وقتی بچه بودیم، زیباترین دفتری که داشتیم، جلد می‌کردیم و کلی هم گل و بلبل و اشکال جیز گوشه و کنارش می‌کشیدیم و بسته به حال هرروزمان چیزهایی در آن می‌نوشتیم که دوست نداشتیم کسی غیر‌خودمان چشمش به آن بیفتد.

یادش بخیر

معصومه متین‌نژاد- یادش بخیر وقتی بچه بودیم، زیباترین دفتری که داشتیم، جلد می‌کردیم و کلی هم گل و بلبل و اشکال جیز گوشه و کنارش می‌کشیدیم و بسته به حال هرروزمان چیزهایی در آن می‌نوشتیم که دوست نداشتیم کسی غیر‌خودمان چشمش به آن بیفتد. البته مدل دیگری از این دفترچه‌ خاطرات را هم داشتیم که بعد طی‌کردن همان مراحل کاشت و داشت، باید می‌دادیم دست دوستان تا چند سطری برایمان بنویسند؛ بلکه هنری به خرج دهند و تصویری بکشند.

این دفترچه‌های خاطرات از هرنوعی که بودند، یکی از دلواپسی‌ها، رازها و محرمانه‌های دوره نوجوانی‌مان به حساب می‌آمدند که باید مدام مراقب می‌بودیم؛ کسی از آن‌ها سر درنیاورد. یواشکی‌هایی که بیشتر در تضاد و تقابل با سیاست‌های بزرگ‌ترها بود و وقتی که باید صرف درس‌خواندن می‌شد و بی‌خود و بی‌جهت به بی‌ارزش‌ترین شکل کشته شده بود. برای همین، عمر این خاطره‌بازی‌ها برای خیلی‌ها از مرز نوجوانی بیشتر تجاوز نمی‌کرد.

اما امروزه روان‌شناسان چیزهای جالبی درباره تاثیر این خاطره‌نویسی‌ها بر سلامت روح و روان و کشف استعدادهای نهفته در آدمی دریافته‌اند که درتضاد با بسیاری از باورهای گذشته است و این یعنی شما باید تا واپسین روزهای عمرتان هم دست به قلم باشید. درضمن این خاطرات می‌تواند دست‌مایه یک حرفه اسم و رسم‌دار، نه نون و آب‌دار، برای شما در آینده هم باشد. باورتان نمی‌شود سری به بازار کتاب بزنید تا ببینید که این خاطرات تا چه اندازه راه به دنیای نوشته‌های حرفه‌ای هم باز کرده‌‌اند. نمونه خواندنی و دوست‌داشتنی آن «دفترچه خاطرات یک بچه لاغر» اثر جف کینی است که تا قبل از آنکه به صورت مجموعه‌ای هم درآید، یکی از پرفروش‌ترین داستان‌های روزنامه نیویورک تایمز بوده است.

..........................................

 

خاطره‌نویسی و هزار مزیتش

هرچند بسیاری هنوز که هنوز است، خاطره‌نگاری را کاری بیهوده و خسته‌کننده می‌دانند، اما باید به این افراد گفت که اکتشافات جدید نشان می‌دهد اگر اقدامی برای ثبت خاطرات، ایده‌‌ها و اندیشه‌های خود نکنید، زیر فشار آن‌ها خرد خواهید شد. به عبارتی این فشار فکری، انبارکردن اسرار یا اطلاعات با ایجاد جدال درونی در دو ناحیه مغز، باعث کاهش عملکرد شناختی در شما می‌شوند. لابد می‌گویید: «اینکه گفتی، یعنی چی؟» بگذارید با زبان خیلی ساده برایتان توضیح بدهم.

دیوید ایگلمن، دانشمند علوم اعصاب کالج پزشکی بایلور معتقد است: یک قسمت از مغز شما همیشه می‌خواهد که افشاگری و فاش‌ کند و از این طریق استرس درونی‌اش را کاهش بدهد و قسمت دیگر می‌خواهد که رازها را در ناخودآگاه و اعماق ذهن، ذخیره کند. از‌این‌رو، این دو بخش دائم با هم در جدال هستند و سرانجام یکی پیروز دیگری خواهد شد که البته در این فاصله و در این کشمکش مغز شما و عملکردش آسیب خواهد دید. همچنین نگهداری اسرار، سطح هورمون کورتیزول را که در مواقع مواجهه با استرس بالا می‌رود، در بدن افزایش می‌دهد.

خوب، حتما حالا می‌خواهید بدانید که نوشتن رویدادهای روزانه، چگونه می‌تواند این مشکلات را از ما دور کند؟ در واقع، فاش کردن اسرار مگوی، بخشی از مشکلات ذهنی و فشارهای آسیب‌زای مغز را از این جهت از بین می‌برد. اما واقعیت این است که نمی‌توان به همین راحتی یا با هر کسی از این اسرار مگوی سخن گفت. به همین دلیل روانشناسان معتقدند که نوشتن، انتخابی مناسب برای این کار است.

درواقع، نوشتن رویدادهای روزانه یا همان خاطره‌نویسی باعث می‌شود که میزان ارتباط بین نیمکره راست و چپ مغز افزایش یابد و این عمل خودبه‌خود باعث افزایش عملکرد سیستم ایمنی بدن نیز شود. از سایر موارد موثر و مفید در خاطره‌نویسی می‌توان به افزایش سطح حافظه فرد؛ افزایش قابلیت مدیریت فرد در موقعیت‌های استرس‌زا؛ کاهش اشتباهات شغلی و در نهایت کاهش بیماری‌های مرتبط با استرس اشاره کرد.

شما می‌توانید این مسئله را خیلی ساده تجربه کنید؛ تنها با نوشتن ایده‌ها و کارهایی که به ذهنتان خطور می‌کند؛ متوجه خواهید شد که تمرکز و حواس شما جمع‌تر شده است. از طرفی اگر این ایده‌ها را ننویسید، گویی این نانوشته‌ها قسمتی از توان پردازشی ذهن شما را در پشت‌زمینه خود محو می‌کند و تمرکزتان را کاهش می‌دهد. درحالی‌که نوشته‌ها خیال شما را از فراموش نکردن برنامه‌ها و ایده‌هایتان آسوده‌تر می‌کند. همچنین، خود نفس نوشتن هم یک نوع تخلیه روانی است. با این توضیحات بهتر است همین الان یک دفترچه یادداشت یا یک اپلیکیشن برای نوشتن فراهم کنید و هر روز یا چند روز یک بار، چند سطری در آن بنویسید.

 

چگونه حرفه‌ای خاطره بنویسیم؟

پیش از هر بحثی باید بدانید که در خاطره‌نویسی مهم نوشتن است، نه قاعده و دستور زبان، چون شما آن را برای خود خودتان می‌نویسید. نوشتن خاطرات روش بسیار خوبی است که با نیم نگاهی به آنچه بر ما گذشته، به آینده فکر کنیم. مرور خاطرات گاهی لبخند به چهره ما می‌نشاند و گاهی اشک، اما واقعیت این است که مرور گذشته هرچه که باشد به ما کمک می‌کند از بالا به زندگی خود نگاه کنیم. اگر نمی‌دانید که چگونه این کار را انجام دهید یا دست‌کم چگونه حرفه‌ای خاطره بنویسید، ادامه این مطلب را که به نکاتی دراین‌باره اختصاص یافته، بخوانید.

تاریخ خاطرات خود را ترجیحا در بالای صفحه بنویسید. می‌توانید روز، ماه، سال و حتی ساعت نوشتن خاطرات خود را بنویسید و برای یادآوری بهتر اگر مناسبت خاصی در آن روز اتفاق افتاده است، آن را در کنار تاریخ بنویسید.

خاطرات خود را تنها وقتی بنویسید که واقعا آن روز و یا آن لحظه برای شما خاص و جالب بوده است. می‌تواند یک اتفاق بسیار کوچک باشد که نظر شما را به خودش جلب کرده است. یک لبخند ساده، یک لطف دوستانه که می‌خواهید همیشه به یاد داشته باشید.

بهتر است؛ ثبت خاطرات خود را از وقایع کوچک شروع کنید و اگر در بلند مدت واقعا این اشتیاق نوشتن را در خود احساس کردید یک دفتر خاطرات بزرگ تر تهیه کنید.

سعی کنید؛ خاطرات خود را شب هنگام بنویسید. هم آرام است و هم می‌توانید تمام خاطرات و اتفاقات کل روز را یکجا بنویسید.

بهتر است از نقاشی، شکلک، مهر‌، برچسب‌، استیکر و... برای ثبت برخی از احساس‌های روزانه‌تان استفاده کنید؛ یک روز شاد، یک روز غمگین، یک روز شیطنت آمیز یا یک روز عاشقانه!

قلم را روی کاغذ بگذارید و آزادانه هرچه به ذهنتان آمد بنویسید. درباره این بنویسید که چه احساسی دارید و چرا چنین احساسی در شما به وجود آمده است. قسمتی از یک شعر یا جمله‌ای که به نظرتان جالب آمده، غذایی که از خوردنش لذت برده‌اید، چگونه آن روز گذشته و یا اینکه دوست داشتید چگونه پیش برود و ....

صادقانه احساساتتان را بنویسید. اگر از دست کسی ناراحت هستید، دوستش دارید، اعتراضی دارید، هرچه هست آن را آزادانه روی کاغذ بیاورید و ترسی از ابراز آن نداشته باشید. مهم نیست که واقعیت زندگی چقدر وحشتناک است همیشه حقیقت را بنویسید. این خود شما هستید، خود حقیقی شما و اینجا تنها جایی است که می‌توانید با خود روراست باشید.

همیشه تصور کنید که دفتر خاطرات شما یک موجود زنده دوست‌داشتنی است و نه چند تکه کاغذ بی‌جان.

اگر برای چند هفته نتوانستید چیزی بنویسد اصلا نگران نباشید. دوباره شروع کنید. تاریخ جدید بزنید و با یک عذرخواهی اتفاقات مهم اخیر و علت تاخیر خود را توضیح دهید. به‌طور مثال؛ «ببخشید که یه مدت چیزی ننوشتم. سرم حسابی شلوغ بود، آخه امتحاناتم شروع شده بود و وقت نوشتن نداشتم، اما الان یه عالمه خبر و اتفاق دارم که می‌خوام در موردش بنویسم...»

اگر مطالبی می‌نویسید که خیلی شخصی هستند و حتی شاید حکم مرگ و زندگی را برای شما دارند، بهتر است آن‌ها را با توجه به حساسیت موضوع در یک جای امن نگه دارید. می‌توانید دفتر خاطراتی بخرید که قفل می‌شوند یا حتی آن‌ها را در گاو صندوق نگه‌داری کنید. یک راه مطمئن دیگر نوشتن خاطرات در رایانه و گذاشتن رمز روی آن‌ها و فرستادن به ایمیل شخصی خودتان است. البته وب‌سایت‌هایی نیز هستند که فضایی را برای اینکار به شما اختصاص می‌دهند، اما ما به شما توصیه می‌کنیم که قید نوشتن این نوع خاطرات حساس را بزنید.

در انتهای هر نوشته‌تان فضایی را خالی بگذارید. ممکن است، بعد بخواهید نکته‌ای اضافه کنید یا عکسی، گلی، کارت پستالی، چیزی در رابطه با آن روز در دفتر خود به یادگار بچسبانید.

خاطرات را با نام و نام خانوادگی خود در انتهای هر خاطره به پایان برسانید. می‌توانید پایان هر خاطره را امضا و به خودتان ابراز ارادت کنید. به‌طور مثال؛ نگران نباش، تو می‌تونی، شب خوش قهرمان و...»

نکته پایانی اینکه خوش خط و خوانا بنویسید. جوری که اگر ۲۰ سال دیگر خواستید به خاطرات خود رجوع کنید قادر به خواندن آن‌ها باشید.

..........................................

 

چگونه بی‌هزینه یک دفترچه خاطرات زیبا برای خودمان درست کنیم؟

خاطره‌سازی

99689.jpgامروز قصد داریم؛ در این مطلب روش درست‌کردن دفترچه خاطرات زیبایی را آموزش دهیم که هم به درد خودتان می‌خورد و هم می‌توانید آن را به دیگران هدیه بدهید.

وسایل لازم:مقوای رنگی، ماژیک و آبرنگ، چسب، پانچ فلزی، نخ ابریشمی ضخیم و سوزن گوبلن‌دوزی

شیوه ساختمرحله اول: از مقوای رنگی به تعداد ردیف ورقه‌های دفترچه خاطرات‌تان، مستطیل‌هایی به عرض یک سانت و به طول یک سوم بلندی ورق‌های دفترچه برش بزنید. سعی کنید مقوای رنگی انتخابی‌تان هم رنگ با جلد دفترچه باشد که در پایان جلوه بیشتری بکند.

مرحله دوم: تعداد ورق‌های دفترچه بستگی به سلیقه شخصی شما دارد. نکته‌ای که باید توجه کنید؛ این است که هر ۵ برگ ورق را از وسط روی هم تا بزنید تا یک دسته ۵ برگی دولا داشته باشید. از وسط ۴ تا ۵ ردیف سوراخ روی کاغذها ایجاد کنید طوری‌که وقتی برگه‌ها را تا می‌زنید دوخت دقیقا روی لبه تا خورده قرار بگیرد. پس از آن کناره‌های یک سانتی را روی لبه تا خورده بچسبانید.

مرحله سوم: جلد دفترچه را به سلیقه خودتان طراحی کرده و با رنگ گواش رنگ‌آمیزی کنید. سپس به تعداد سوراخ‌ها روی جلد با پانچ فلزی ۴ تا ۵ سوراخ ایجاد کنید. برای شروع دوخت سوزن را نخ کنید و دو طرف انتهای نخ را به هم گره بزنید. سپس سوزن را از زیر سوراخ پانچ شده جلد رد کنید. سپس مجددا سوزن را از بین دونخ که گره خورده است، عبور دهید تا نخ روی سوراخ جلد یک حلقه ایجاد کند.

مرحله چهارم: سپس سری اول برگه‌ها را روی جلد قرار دهید و سوزن را از سوراخ عبور دهید و مجددا از بین دو نخ آن را عبور دهید (به این نوع دوخت در گلدوزی اصطلاحا قلاب‌دوزی گفته می‌شود). توجه داشته باشید که سوراخ‌های ورق‌ها و جلد دقیقا باید در راستای هم قرار داشته باشند تا دوخت مرتب‌تری ایجاد شود. به همین ترتیب تمام دسته‌های ورقه‌ها را روی هم قرار دهید و دوخت بزنید. در انتها جلد دوم دفترچه را قرار دهید و هنگامی که دوخت ایجاد شد سر دو نخ را محکم به هم گره بزنید و اضافه نخ را جدا کنید و باقی مانده گره را با چسب بین لایه‌های کناره محکم کنید.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی