کد خبر : 71371
/ 19:06
بلاتکلیفی بنای وقف شده حجی‌خراسانی تجمع اوباش را به دنبال داشته است؛

مـوقـوفـه و تـوقـف

مدت‌هاست که به‌جای اینکه شاهد بالا رفتن گلدسته‌های مسجد یا طبقات درمانگاه یا چه‌وچه در موقوفه سیدعلی‌اکبر حجی‌خراسانی باشیم، نظاره‌گر نمایی تخریب‌شده و شبه‌ساختمانی به‌شدت فرسوده‌ هستیم که مامن معتادان و کارتن‌خواب‌ها شده است.

مـوقـوفـه و تـوقـف

شاهیان- وقتی به هر دلیلی مالکان یا متولیان ملکی برای تعیین‌تکلیف ملکِ بی‌سکنه‌شان به توافق نمی‌رسند و به امید حل مشکل، منتظر از راه رسیدن ناجی‌ می‌نشینند، اوضاع طوری می‌شود که سروسامان دادن به آن در نظر عده‌ای که از وضع موجود به‌ستوه آمده‌اند، خیلی ساده نیست و نیاز به فرشته نجات دارد اما معضل تعیین‌ نشدن تکلیف پلاک‌هایی که در محدوده مسکونی قرار گرفته‌اند، جزئی جدایی‌ناپذیر از محلات منطقه ما و سطح شهر شده است. در هر محله‌ دست‌کم چند خانه مخروبه و زمین رهاشده‌ وجود دارد که ناامنی در آن‌ها، همسایه‌ها را به‌تنگ آورده است. این مشکل شهری، بعضی وقت‌ها در اثر طمع مالک و گاهی نیز به‌دلیل گره‌های افتاده در پرونده ملک، بروز پیدا می‌کند که در هر دو صورت آزار و اذیت ناشی از رها کردن ملک، گریبان همسایه‌ها و اهالی محله را می‌گیرد. 

حالا مدت‌هاست که به‌جای اینکه شاهد بالا رفتن گلدسته‌های مسجد یا طبقات درمانگاه یا چه‌وچه در موقوفه سیدعلی‌اکبر حجی‌خراسانی باشیم، نظاره‌گر نمایی تخریب‌شده و شبه‌ساختمانی به‌شدت فرسوده‌ هستیم که مامن معتادان و کارتن‌خواب‌ها شده است. این معضل در زمینی پدیدار شده که بیش از ۳هزار مترمربع مساحت دارد و در همسایگی خانه‌های بسیارمحله کوی‌کارگران واقع شده است. رها ماندن موقوفه حجی‌خراسانی واقع دربین چهارراه شیرودی و کوچه چمن۳۶، دردسرهای فراوانی برای اهالی این خیابان به‌وجود آورده است؛ ساختمانی دوطبقه و بدون در و پنجره که از آن فقط دیوارهای آجری سُستی باقی مانده است که با یک لَگد، خراب می‌شود.

................................................

 

جولانگاه معتادان

اینجا محله کوی‌کارگران است؛ یکی از محله‌های قدیمی‌ شهر که در شمال‌شرقی منطقه۷ واقع شده است. تا چند دهه گذشته، بیشتر زمین‌های این محله، باغ بود و در آن‌ها میوه‌های خوش‌طعم پرورش داده می‌شد اما اگر این روزها از اهالی آن بپرسید که اوضاع چگونه است، شکایت می‌کنند و از حضور معتادان و افراد سرگردان می‌نالند. بعد دستمان را می‌گیرند و تا پشت ساختمان شرکت برق ناحیه۲ می‌برند تا خرابه‌ای متروکه را نشانمان دهند.

شاید هیچ‌کس تصور نمی‌کرد که موقوفه سیدعلی‌اکبر حجی‌خراسانی، در بخش شمالی محله کوی‌کارگران، بشود جولانگاه معتادان و لانه فساد محله. ساختمان دوطبقه‌ای که در بین اهالی، معروف است و سال‌هاست که بدون سکنه باقی مانده و بدون هیچ نوع رسیدگی به نما و منظر آن و دیوارکشی، محل زندگی کارتن‌خواب‌ها و معتادان شده است؛ ساختمانی که وجود آن خاطر یک محله را آزرده کرده است و هر روز ته‌مانده درودیوارهای آن بیشتر به تاراج می‌رود یا خرابه‌تر از قبل می‌شود.

 

کاش این ویرانه، آباد شود

آقای «ک.ف» یکی از قدیمی‌های محله کوی‌کارگران است. او که بیش از ۱۰سال است در مغازه کوچکش که درست پایین این ساختمان ویرانه قرار گرفته، به تعمیر جلوبندی خودرو مشغول است، با وجود اینکه یکی از مطلعان وضعیت فعلی موقوفه است، خیلی مایل به گفتگو نیست و شماره‌تماسی از متولی یا متولیانِ ساختمان به ما نمی‌دهد.

با این حال یکی از کسبه‌ مطلع همین حوالی، اندکی اطلاعات دارد که آن‌ها را با ما درمیان می‌گذارد؛ «این ساختمان، سال‌هاست که وقف شده است، اما متأسفانه بین متولی آن و اداره اوقاف، درگیری‌هایی به‌خاطر این ساختمان وجود دارد که همین موضوع، موجب شده تعیین‌تکلیف آن هر روز به تعویق بیفتد. ازطرفی با توجه به اینکه مستاجران هم اجاره ملک را به حساب دادگاه می‌ریزند، متولی، ساختمان را رها کرده و مشکلات زیادی برای اهالی به‌وجود آورده است.»

 

99606.jpg

 

سوئیت‌های رایگان!

از حاشیه خیابان به پشت ساختمان می‌رویم. همه آنچه می‌بینیم، از این قرار است؛ تکه‌رختخواب‌های کهنه و لباس‌های کثیف، لِنگه‌کفش‌های پخش‌شده روی زمین و وسایلی که معلوم نیست به چه کاری می‌آید؟ روی زمین پر از تکه‌های شیشه و کبریت‌های سوخته است. اکنون که هوا روشن است، اینجا هم خالی از هر زندگی و رفت‌وآمدی به‌نظر می‌آید، اما چند ساعت دیگر که هوا رو به تاریکی می‌رود، آن‌ها که جای خواب ندارند و سقفی که تا صبح زیر آن، شبشان را بگذرانند و بدون غرولند کسی موادشان را مصرف کنند، پیدایشان می‌شود. خرابه‌های متروکه و بدون نظارت محله، پاتوق مناسبی است برای آن‌ها که جا و مکانی ندارند تا هم مواد مصرف کنند و هم بخوابند. خوبی اینجا این است که ساعت بیدارباش ندارد. این پشت آن‌قدر مخفیگاه دارد که اگر هم چند ساعتی خواب بمانند، کسی سراغشان نمی‌آید و کاری به کارشان ندارد. هر اتاق نیمه‌آوارشده، یک سوئیت رایگان است برای خیابان‌ خواب‌های سرگردان؛ کسانی که اسم‌ورسمشان مشخص نیست و به‌خاطر خلاف‌های کوچک و بزرگی که در پرونده‌شان ثبت شده است، برایشان اصلا مهم نیست که کسی به آن‌ها اعتنایی بکند یا نکند. نه آن‌ها به کسی سلامی‌ می‌کنند نه کسی جواب سلامی‌ به آن‌ها می‌دهد؛ فقط به‌گونه‌ای غیرمحسوس و اجباری همدیگر را تحمل می‌کنند.

 

معضلی دائمی، اما غیرعادی

درست پشت قطعه‌زمینی که تا سه ماه پیش غرفه‌های میوه در آن برپا بود، جایی که برای رفتن از کوچه چمن۳۶ به داخل خرابه‌های پشت شرکت برق ناحیه۲، باید از روی آسفالتی که تا چندی پیش زمین ورزشی سهند بود، بگذری، اهالی محله کوی‌کارگران درگیر معضلی هستند که هرچند دائمی‌ شده است، هیچ‌وقت برایشان عادی نمی‌شود. طباطبایی، صاحب قطعه‌زمین حاشیه خیابان چمن، می‌گوید: در زمین بنده و بخشی از پیاده‌رو، سازمان میادین شهرداری بدون اجازه، غرفه‌‌‌های فروش میوه‌ و تره‌بار ایجاد کرده و آن‌ غرفه‌ها را به‌صورت رهن و اجاره به میوه‌فروشان واگذار کرده بود. من برای پس گرفتن زمین، وکیلم را به شهرداری فرستادم و گفتیم که اگر زمین را تخلیه نکنید، طرح دعوا می‌کنیم و به‌روز اجاره می‌گیریم. با همکاری‌ای که شد، ظرف ۴۸ساعت، زمین تخلیه شد و در اختیار من قرار گرفت اما شهرداری به داخل زمین هم تصرف کرده بود و برای استفاده جوانان، آن را آسفالت کرده و فنس کشیده بود، بنابراین ملک شخصی‌ای که بنده بعد از گرفتن جواز، در حال دیوارکشی آن هستم، بازار میوه‌و‌تره‌بار و زمین ورزشی سهند بود! اما حالا بیایید پشت همین زمین را که دو کاربری بازار و ورزشی داشته و شهروندان زیادی از خانم‌ها تا جوانان به آن مراجعه می‌کردند، ببینید تا متوجه ناامنی و خطر وجود خرابه‌های متروکه بشوید. این شهروند ادامه می‌دهد: گشت نیروی انتظامی‌ از این پشت، عبور نمی‌کند و معتادان و فروشندگان موادمخدر به‌راحتی می‌توانند در خرابه‌ها مخفی شوند.

 

99608.jpg

 

این بلای قدیمی

بافت محله، فرسوده و قدیمی‌ است، اما آپارتمان‌های نوساز و تر‌و‌تمیزی هم پیدا می‌شود که بازسازی شده یا به‌تازگی ساخته شده‌اند. در این میان چیزی که خیلی توی چشم می‌‌زند، خرابه‌های متروکه‌ یا زمین‌های بلاتکلیفی است که در هر کوچه‌، تبدیل به پاتوق معتادان شده است؛ به‌ویژه آن‌هایی که ساختمانی داشته‌اند و حالا بقایایی از آن مانده و می‌شود به‌عنوان پناهگاه، شب تا صبحی را در آن سپری کرد.

علی اسلام‌فر، یکی از اهالی محله است که ۳۴سالی می‌شود در محله کوی‌کارگران سکونت دارد. او می‌گوید: اهالی، دیگر از این وضعیت خسته شده‌اند. وجود زمین‌های بلاتکلیف و حضور معتادان، امنیت محله ما را از بین برده است. خرابه‌ها، محل تجمع معتادانی است که مشغول مصرف موادمخدر هستند. آن‌ها چیزی برای از دست دادن ندارند و در همین خرابه‌ها و خانه‌های متروکه قدیمی‌ می‌خوابند. قصه امروز و دیروز هم نیست؛ حالا سال‌هاست که اهالی محله از حضور معتادان در کوچه و خیابان‌های اینجا گلایه دارند.

 

خجالت می‌کشم

خانمی‌ که بیشتر از ۲۰سال است در یکی از خانه‌های روبه‌روی زمین رهاشده موقوفه سیدعلی‌اکبر حجی‌خراسانی زندگی می‌کند، در همه این سال‌ها شاهد رفت‌و‌آمد افراد شبگرد و معتاد به محله بوده است و از این موضوع گلایه دارد؛ «‌‌از رفت‌و‌آمدهای شبانه به خرابه‌های مقابل خانه‌ام، نگران هستم. شب‌ها از ناامنی می‌ترسیم و روزها هم از وجود نابسامانی و به‌هم‌ریختگی، خجالت می‌کشیم. خوب نیست که در همسایگی ما خرابه‌هایی به حال خود رها و محلی برای تجمع معتادان شود. هربار که برای دخترم، خواستگار می‌آید، می‌پرسند همان خانه جلوی خرابه؟»

این خانم اضافه می‌کند: از محله ما تا حرم امام‌رضا(ع)، فاصله کمی‌ است، اما اینجا مستعد هر نوع خلاف است. نه پلیس به اینجا دید دارد، نه متولیان فکری برای سروسامان دادن این زمین می‌کنند. شما را به خدا قسمتان می‌دهم که برای جمع‌وجور کردن اینجا اقدامی‌ بکنید.

 

بی‌توجهی متولی یا متولیان

حسین ناصری‌مقدم را خیلی از اهالی محله کوی‌کارگران می‌شناسند. خیلی از ساعت‌های روزِ او در مسجد موسی‌بن‌جعفر(ع) می‌گذرد و به‌عنوان نماینده مردم در شورای اجتماعی محله، نارضایتی‌ها را می‌شنود و رفت‌و‌آمدها را زیر نظر دارد. وی نیز درباره همین مشکل می‌گوید: اهالی می‌گویند ‌‌هر وقت مهمانی برایشان می‌آید، از وجود خرابه‌هایی که بین چهارراه شیرودی و کوچه چمن۳۶ قرار دارد، خجالت می‌کشند.

آقای مقدم و سایر نمایندگان مردم در این محله، بارهاوبارها مشکلات مردم را در نشست‌های شورای اجتماعی مطرح کرده‌اند. او می‌گوید: با وجود قدیمی‌ بودن بافت محله کوی‌کارگران، ما چند مشکل داریم که مهم‌ترین آن‌ها، ناامنیِ ناشی از وجود زمین‌های رهاشده است.

شاید اگر متولی موقوفه درباره شرایط به‌وجودآمده حساس‌تر می‌شد، وضعیت موجود تغییر می‌کرد و اهالی محله این همه دردسر نداشتند.

شهروند دیگری که از ساکنان محله کوی‌کارگران است، می‌گوید: درست است که متولی برای فروش، بازسازی، واگذاری یا هر اقدام دیگری با اداره اوقاف به توافق نرسیده اما این دلیل نمی‌شود که اهالی به‌علت اختلاف میان این دو، این‌قدر اذیت شوند. خانواده‌ها هر روز نگران رفت‌وآمد فرزندانشان هستند و بارها این نگرانی را به متولی این ساختمان منتقل کرده‌اند اما متأسفانه کسی به این وضعیت، توجهی نشان نمی‌دهد. دست‌کم بیایند دور زمین را دیوار بکشند تا خاطر ساکنان مجاور این خرابه، از بابت ناامنی و دزدی جمع شود.

 

کاری اساسی لازم است

اسلام‌فر هم که جزو قدیمی‌های محله و از افرادی است که بارها برای سامان‌دهی وضعیت محله، چند اقدام ازجمله پیگیری برای هرس درختان و رفع مشکل تاریکی را انجام داده است، با اشاره به وضعیت جغرافیایی محله کوی‌کارگران می‌گوید: محله ما بین خیابان‌های شهیدصدر، فدائیان اسلام و بخشی از بولوارهای شیرودی و شهیدرستمی‌ قرار گرفته است که به‌دلیل همین گستردگی، میزان آسیب‌های اجتماعی به‌خصوص اعتیاد در آن پررنگ است. همیشه کسانی که از این محدوده‌ها بازدید می‌کنند، بر لزوم جمع‌آوری معتادان از کوچه‌پس‌کوچه‌های محله تأکید می‌کنند اما این مشکل، سال‌هاست که ادامه دارد و تازمانی‌که اقدامی‌ اساسی صورت نگرفته است، نمی‌توان به رفع آن امیدوار بود.امیدواریم درج این گزارش سبب شود که متولی موقوفه سیدعلی‌اکبر حجی‌خراسانی، فکری به حال این ساختمان بکند؛ ساختمانی که درحقیقت پناهگاهی برای افراد غیرموجه شده است.

 

99610.jpg

99609.jpg

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی