کد خبر : 71030
/ 21:53
گفتگو با حسین امامی، استاد علوم ارتباطات درباره «آنچه خانواده ها از سواد رسانه ای باید بدانند»؛

مهارش کُن

امروزه هر اتفاقی که در جامعه می‌افتد بازتاب آن را در فضای مجازی بسیار قدرتمندتر می‌توان دید. در واقع، فضای مجازی دنیای بی‌مرز و قانونی است که عرصه فعالیت و یکه‌تازی را برای هر شخص با هر نوع سلیقه و نظری مهیا کرده‌ است.

مهارش کُن

فاطمه تیلونتن- راهکار کم‌کردن ضریب این سلطه، داشتن دانشی به نام «سواد رسانه‌ای» است که فراگیری آن به انسان کمک می‌کند تا در دنیای رسانه‌ها با رعایت یک رژیم مصرف صحیح نه تنها توانایی تجزیه و تحلیل محتوای رسانه را داشته باشد؛ بلکه با داشتن تفکر انتقادی، خود، تولید‌کننده پیام نیز باشد. در این باره، پرسش و پاسخی داشته‌ایم با دکتر «حسین امامی»، استاد ارتباطات و پژوهشگر رسانه‌های نوین و عضو هیئت مدیره انجمن متخصصان روابط عمومی ایران که در ادامه می‌خوانید.

 

مبحث سواد رسانه‌ای چند سالی است که در جامعه ما بسیار مورد توجه قرار گرفته است. همایش‌ها و دوره‌های آموزشی متعدد برگزار می‌شود و اساتید ارتباطات، مردم را به فراگرفتن این سطح از سواد تشویق می‌کنند. این دانش که بیش از نیم قرن است از طرف سازمان بین‌المللی یونسکو به طور فعال پشتیبانی می‌شود، به زبان ساده چه تعریفی دارد‌؟

سواد رسانه‌ای یعنی مخاطب در برابر رسانه منفعل نباشد، هوشمندانه و فعالانه در برابر محتوای رسانه عمل کند. بنابراین در سواد رسانه‌ای تاکید می‌شود پذیرش بدون اندیشه نداشته باشیم. یعنی قرار نیست هر چیزی را که هر رسانه می‌گوید، بپذیریم. به عنوان مثال یکی از مهارت‌های سواد رسانه‌ای این است که به صورت خودکار، نگرش انتقادی درباره خبرها یا تبلیغات رسانه‌ای داشته باشیم. این کار ساده‌ای نیست ولی لازمه‌اش این است به خبری که برایمان مهم است و احتمال می‌دهیم صحیح نباشد، به دیده تردید بنگریم و اطلاعاتمان را از منابع مختلف و البته موثق تکمیل کنیم.

 

آیا این آموزش، فقط برای سن خاصی ضرورت دارد؟

آموزش سواد رسانه‌ای برای همه سنین از کودک تا بزرگسال ضرورت دارد. به عنوان مثال یک فرد بزرگسال در برابر تبلیغات ماهواره‌ای یا آگهی‌های بازرگانی به راحتی فریب قرص‌های لاغری و‌... را می‌خورد یا ممکن است برخی برنامه‌ها و تبلیغات ماهواره‌ای محتوای مناسبی برای نوجوانان نداشته باشند و نوجوان با مسائلی که مطابق با سن او نیست، مواجه شود. این‌ها خطراتی است که موجب شده صاحب‌نظران ارتباطات، آموزش سواد رسانه‌ای را برای فعال‌سازی مخاطبان در برابر پیام‌های رسانه‌ای برای تمام سنین ضروری و لازم بدانند. اما قطعا روش‌های آموزش به هر رده سنی باید متفاوت و متنوع باشد.

 

99188.jpg

 

می‌توان گفت ظهور رسانه‌های نوین، نحوه ارتباطات انسانی را تغییر داده ، این تغییرات چه شرایطی را به وجود آورده است که کارشناسان، نیاز به سواد رسانه‌ای را این‌قدر ضروری می‌دانند؟

با ظهور رسانه‌های نوین، یکی از دغدغه‌های اصلی کارشناسان ارتباطات، نحوه استفاده و حضور کودکان در فضای مجازی است. برای کودکان، اینترنت می‌تواند تهدیدات و خطراتی به دنبال داشته باشد که آگاه کردن و محافظت از آن‌ها از این خطرات و فراهم‌کردن ابزارهایی توسط والدین که محتوای نامناسب را فیلتر کنند، ضروری است تا با اطمینان و خیال راحت بتوانند اجازه گشت‌و‌گذار در اینترنت را به فرزندانشان بدهند، همه این‌ها می‌طلبد که آموزش سواد رسانه‌ای جزو الزامات زندگی هر فردی قرار بگیرد. یعنی اگرچه کودکان در اولویت آموزش هستند، والدین و مربیان آن‌ها نیز که می‌خواهند به کودک آموزش‌های مقابله با تهدیدات رسانه‌ای را بدهند، خود باید مجهز به آن دانش و مهارت باشند نه فقط به دلیل انتقال به کودکان؛ بلکه برای استفاده هدفمند و بهینه از رسانه‌ها.

از طرفی دیگر، رسانه‌ها برای ارائه پیام‌های خود، اهداف و انگیزه‌های متفاوتی دارند. اگر قرار باشد مخاطب در برابر هر پیام رسانه‌ای مانند خبر، تحلیل، تبلیغ بازرگانی منفعل باشد و خود را به راحتی در معرض شنیدن هر پیامی قرار دهد، مغلوب رسانه می‌شود و این رسانه است که به او فرمان می‌دهد چه چیزی مهم است. چگونه باید باشیم؟ حق با چه کسی است و چه کسی راست می‌گوید؟

 

این اصول که تا دیروز به آن‌ها نیازی نداشتیم و امروز به آن نیازمند شده‌ایم، چه حوزه‌هایی را در بر می‌گیرد و شامل چه مواردی می‌شود؟

«توانمندسازی و آموزش مداوم»، یک اصل در سواد رسانه‌ای است و این آموزش فقط به یک دوره و همایش و یک کتاب درسی کفایت نمی‌کند. از کودک تا بزرگسال باید به سواد رسانه‌ای مجهز شوند. بنابراین فرزندان ما در مورد ارزش‌هایی مانند انصاف، صداقت، مسئولیت‌پذیری، شرافت، مدیریت زمان و‌... در فضای مجازی باید آموزش ببینند.

 

این سطح از دانش چه تاثیری در دریافت مخاطب از محتوا و پیام رسانه دارد؟

در سواد رسانه‌ای صحبت از این است که مردم آن‌قدر مهارت پیدا کنند تا بین پیام و فرستندگان آن‌ها در رسانه که به عنوان یک اتاق فکر به جریان‌سازی خبر کمک می‌کنند، تفکیک قائل شوند.

 

با چه راهکاری می‌توان سواد رسانه‌ای را در جامعه آموزش داد و آیا برای این دانش می‌توان حد و مرزی تعیین کرد؟

سواد رسانه‌ای حد و مرزی ندارد. به عبارتی، داشتن اطلاعات و اخبار زیاد، نشان‌دهنده سواد رسانه‌ای بالا نیست؛ بلکه این اطلاعات به درک متکی بر مهارت ما کمک می‌کند. سواد رسانه‌ای، هم مهارت است هم دانش. برای اینکه مهارت و دانشمان افزایش یابد، باید مجموعه خوبی از دانش‌ها را گردآوری کنیم. بی‌شک تولید ادبیات و کتاب‌ها و مقالات و سایت‌های آموزشی در این زمینه خیلی کمک می‌کند، به ویژه آنکه مصداق‌ها را با بیان مثال‌های مستند ذکر کند و صرفا به بیان مسائل تئوریک پرداخته نشود. این‌ها همه به افزایش سطح سواد رسانه‌ای مردم کمک می‌کند ولی مهم‌تر از همه، این نکته است که کسب مهارت سواد رسانه‌ای فقط به کوشش خود شخص بستگی دارد و این خود فرد است که باید آن را پرورش دهد.

سواد رسانه‌ای باید پیوسته و مداوم تمرین شود و نقطه پایانی برای کسی ندارد. یعنی کسی نمی‌تواند ادعا کند که من در بالاترین سطح سواد رسانه‌ای قرار گرفته‌ام. بنابراین من معتقدم پرورش سواد رسانه‌ای، بالاتر و مهم‌تر از آموزش سواد رسانه‌ای است و این به همت خود شخص بستگی دارد.

 

در کشور ما و در برنامه‌های درسی رسمی آموزش‌و‌پرورش بالاخره سواد رسانه‌ای به طور رسمی وارد چرخه آموزش شد. به جز آموزش‌و‌پرورش که به تازگى سواد رسانه‌ای را به سرفصل‌های آموزشی خود اضافه کرده طرح این مبحث، در چه سازمان‌ها و مجموعه‌های دیگری ضرورت دارد؟

تمام نهادها و دستگاه‌هایی که ماهیت آموزشی فرهنگی دارند مانند وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت آموزش‌و‌پرورش، صدا‌و‌سیما، شورای عالی فضای مجازی، وزارت ورزش و جوانان و سازمان فرهنگی هنری شهرداری و تمامی دانشگاه‌ها به عنوان متولیان اصلی سواد رسانه‌ای کشور می‌توانند نقش‌آفرینی کنند. اما سواد رسانه‌ای خاص یک قشر و گروه خاص نیست هرکس که از رسانه استفاده می‌کند، باید آموزش ببیند لذا سازمان‌ها، دستگاه‌ها و شرکت‌ها باید تسهیلات لازم برای آموزش سواد رسانه‌ای را در دستور کار خود قرار دهند و حتی باید یک دوره الزامی ضمن خدمت برای دستگاه‌های اجرایی دولتی مطابق قانون خدمات کشوری برای کارمندان دولت گذاشته شود. این نکته را هم اضافه کنم تعدادی از مدارس تهران از سال‌ها پیش، به آموزش والدین در مدارس در زمینه سواد رسانه‌ای اقدام کرده‌اند که بسیار موثر بوده و بسیار خوب است که این موضوع تعمیم پیدا کند.

 

مطالبه‌گری برای رواج این گفتمان را از چه مرجعی می‌توان پیگیری کرد؟

این متولیانی که در سوال قبل بیان کردم، طبق قانون تعیین نشده‌اند؛ بلکه نظر کارشناسی بنده بود. بنابراین پیگیری این موضوع نیز باید جنبه قانونی در کشور پیدا کند. در بسیاری از کشورها متولی اصلی این موضوع را وزارت آموزش‌و‌پرورش تعیین کرده‌اند.

 

مسئله فیلترینگ، همیشه در مورد برخی رسانه‌ها، سایت‌ها و شبکه‌های مجازی از گذشته تاکنون وجود داشته است. این مسئله را چگونه می توان با سواد رسانه‌ای حل‌ کرد؟

معتقدم فیلترینگ باید از نهاد خانواده باشد و نه از جانب حاکمیت. البته لازمه این کار نهادینه شدن اصول و مبانی سواد رسانه‌ای در خانه‌هاست و این باز نیاز به آموزش و توانمندسازی والدین و فرزندان دارد. در این رابطه یادآوری یک نکته دیگر هم ضرورت دارد؛ اینکه دسترسی به اینترنت، دسترسی به پهنای باند مطلوب، استفاده از شبکه‌های اجتماعی، این‌ها همگی از مصداق حقوق شهروندی و جزو حقوق بشر هستند. وظایف دولت‌ها، شرکت‌های خصوصی و مردم هم در این حق، توسط مراجع حقوقی بین‌المللی مشخص شده است. به عنوان مثال دولت وظیفه رعایت، حمایت، ارتقای حقوق کاربران همانند ایجاد زیرساخت‌ها، سیاست‌گذاری و چارچوب‌گذاری و همچنین مبارزه با جرائم را دارد. لذا در زمینه سواد رسانه‌ای و تفکر انتقادی این مسائل را مردم باید بدانند. 

..........................................

 

  • تفکر انتقادی از اجزای مهم سواد رسانه‌ای است

 

تولید محتوا در فضای مجازی چگونه می‌تواند به جای اینکه باعث رشد ناهنجاری‌های اجتماعی شود، رشد اجتماعی جامعه را در پی داشته باشد؟

رشد اجتماعی یعنی توانایی و کسب مهارت در برقراری روابط اجتماعی به طوری که فرد بتواند هماهنگ و سازگار با جامعه باشد. اما اینکه چگونه بتوان با تولید محتوا در فضای مجازی آن را در خدمت رشد اجتماعی درآورد به آموزش‌ها و توانمندسازی‌هایی برمی‌گردد که مخاطب را از حالت منفعل به حالت فعال ارتقا دهد. تفکر انتقادی و پردازش آگاهانه اطلاعات از اجزای مهم سواد رسانه‌ای هستند. به جوانان باید آموزش داده شوند تا گزینش‌گرانه و آگاهانه مصرف رسانه‌ای خود را مدیریت کنند و درباره پیام‌های رسانه‌ای بیندیشند نه اینکه بدون دانستن بایسته‌هایی بر عادات پردازش خودکار تکیه کنند. باید اخلاق و قوانینی که در زندگی روزمره ما وضع شده است همان قوانین را برای خودمان در فضای مجازی نیز چارچوب فعالیت قرار دهیم. حال چه تولید محتوا باشد، چه کامنت‌گذاری و چه خواندن و به اشتراک‌گذاری. البته مردم به مرور زمان، فرهنگ استفاده صحیح از دستاوردهای تکنولوژی را به دست می‌آورند. به عنوان مثال، زمانی بازنشر برخی پیام‌های دروغ اما به ظاهر مذهبی که خواستار ارسال آن به چند نفر دیگر هم بود در فضای مجازی بسیار داغ بود ولی کم‌کم خود مردم کاری کردند که جلوی این رفتار دروغ ناپسند گرفته شود؛ یعنی به مرور، راهکار استفاده صحیح از یک پیام‌رسان ارتباط جمعی را یافتند و در محیط فضای مجازی، باعث به وجود آمدن یک نوع خودنظارتی شدند. با پرورش تفکر انتقادی این خودنظارتی، سرعت، دقت و عمق بیشتری پیدا می‌کند زیرا رشد تفکر انتقادی در انسان باعث می‌شود هر چیزی را از هر کسی قبول نکند و برای پذیرفتن آن به دنبال استدلال منطقی باشد.

 

به تفکر انتقادی اشاره کردید و اینکه از اجزای مهم سواد رسانه‌ای است. برای تقویت تفکر انتقادی در دانش‌آموزان که جزو مهم‌ترین مخاطبان این سطح از دانش هستند، چه راهکارهایی پیشنهاد دارید که باعث تأثیرگذاری این مهارت در آنان شود؟

تفکر انتقادی، لحظه‌ای نیست. یک فرایند مستمر و مداوم است که به طور ماهرانه‌ای به تجزیه و تحلیل و ارزیابی یک موضوع می‌پردازد. تقویت تفکر انتقادی برای مقاطع مختلف فرق می‌کند. مثلا در مقطع دبستان در کشورهای اروپایی معلم برای پرورش مهارت‌های تفکر انتقادی در کلاس درس به دانش‌آموزان اجازه می‌دهد به موضوعاتی که مورد علاقه‌شان است، اشاره کنند و نظر و دیدگاه‌های همکلاسی‌های خود را جویا شوند‌ یا در مقطع دبیرستان در کشورهای اروپایی، معلم به ارزیابی درسی که آموزش داده می‌پردازد و در پایان هرجلسه از دانش‌آموزان می‌خواهد بگویند مهم‌ترین بحثی که امروز در کلاس آموختید چه بود و اینکه چه نتیجه‌گیری درباره درس امروز دارید و استدلال خودتان چیست.

در مقطع کارشناسی ارشد هم استادی داشتم که در کلاس یک نکته آموزنده را برای تقویت تفکر انتقادی به ما آموخت که همیشه در ذهنم مانده است. ایشان می‌گفتند: «هر حرف یا استدلالی را ساده نپذیرید شاید خلاف این حرف هم درست باشد.» منظور ایشان این بود که همیشه نگاه از بالا به موضوع داشته باشید و جنبه‌های دیگر یک موضوع را هم مدنظر قرار دهید و تمرین کنید تا بتوانید آن را نقد کنید.

..........................................

 

99190.jpg

 

  • دیدگاه یک/ سواد رسانه‌ای

 

وضعیت سواد رسانه‌ای در ایران، حداقل در بُعد سیاست‌گذاری در حوزه آموزش‌و‌پرورش مسیر مثبتی را طی می‌کند ولی درکتاب‌هایی هم که تألیف می‌شود از آثار این نوع سواد رسانه‌ای غفلت شده است. ما به علت تأخیر زمانی که در برابر مباحث سواد رسانه‌ای داریم، باید از مباحث کلاسیک آن که در حوزه تلویزیون، تبلیغات، فیلم و رسانه‌های مکتوب و تصویری است به سرعت عبور کنیم و درکنار آن به مباحث جدید سواد رسانه‌ای که در حوزه فضای مجازی و استفاده از موبایل‌های هوشمند و شبکه‌های اجتماعی است، بپردازیم.

نکته مهم دیگر ضعف مدرسین سواد رسانه‌ای است. متأسفانه امروزه عده‌ای از ناآگاهی عمومی در حوزه سواد رسانه‌ای سوء‌استفاده کرده و مباحثی را مطرح می‌کنند که خیلی علمی و آکادمیک نیست. برخی افراد که در حوزه سواد رسانه‌ای شاخص شدند، معمولا افراد آکادمیکی نیستند؛ بنابراین نمی‌توانند به این حوزه نگاهی جامع داشته باشند. فقط کسانی می‌توانند در این حوزه ورود کنند که از منظومه علوم ارتباطات و جایگاه سواد رسانه‌ای در رشته ارتباطات و میان رشته‌های مرتبط با آن مطلع باشند. در حوزه تدریس سواد رسانه‌ای که امروز در مدارس اجرا می‌شود نیز این نکته باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. افراد غیر‌متخصص در این حوزه نمی‌توانند اهداف آموزشی را در تدریس سواد رسانه‌ای برآورده سازند.

نکته مهم اینکه آموزش سواد رسانه‌ای به صورت عمومی هم یک آموزش مستمر است، چون تحولات زیاد تکنولوژی را در حوزه رسانه داریم و در یک یا دو جلسه نمی‌شود مباحث کلی سواد رسانه‌ای را حل کرد. امروزه آموزش سواد رسانه‌ای مسیر مطلوبی را در تشکل‌ها و دانشگاه‌ها دنبال نمی‌کند. این دوره‌ها باید حتما به صورت کارگاهی و مداوم و مستمر برگزار شود نه به صورت یکسری همایش‌های کم‌فایده که مباحث کلی را مطرح می‌کند که قطعا اثرگذاری جدی هم نخواهد داشت.

 

برای والدین، آموزش‌های کافی در حوزه سواد رسانه‌ای وجود ندارد

مسئله تفکیک آموزش سواد رسانه‌ای به والدین و فرزندان بحث بسیار مهمی است. معمولا والدین سه دسته هستند:

دسته اول، والدینی که فرزندانشان را در استفاده از رسانه‌های جدید منع می‌کنند. به دلیل رشد فناوری و ارزان شدن آن این عده از والدین با مقاومت خود، در حقیقت بستری را فراهم می‌کنند که فرزندشان به استفاده از این وسایل بدون کنترل خانواده روی آورد. در واقع این منع و ترس والدین، باعث کاهش میزان کنترل آن‌ها در استفاده فرزندشان می‌شود.

دسته دوم والدینی هستند که هیچ حساسیتی درباره استفاده فرزندشان چه از رسانه‌های تصویری یا رسانه‌های تعاملی (فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی) ندارند که این حساسیت نداشتن هم باعث کاهش کنترل و آسیب‌دیدگی فرزندان می‌شود. دسته سوم که در مقایسه با دو گروه قبلی بهتر است، شامل والدینی می‌شود که فرزندانشان از رسانه‌های جدید تا حد زیادی در بستر خانواده و تحت نظارت خانواده استفاده می‌کنند.

این خانواده‌ها در بُعد شناخت رسانه‌ها، ماهیت آن‌ها، آسیب‌ها و نحوه کنترل فرزندانشان نیاز به آموزش دارند که البته به دلیل نداشتن دسترسی به این آموزش‌های لازم با چالش مواجه هستند. 

در بُعد فرزندان، آموزش مستقیم، کار اشتباهی است چون آنان دغدغه آسیب‌پذیری ندارند باید آموزش به صورت غیر‌مستقیم با طرح و مدلی مناسب سن آن‌ها ارائه شود. باید مباحثی مانند تقویت تفکر انتقادی، اصلاح رژیم مصرف و مخاطب فعال در مقابل مخاطب منفعل برای کودکان و نوجوانان بازتولید شده و سپس ارائه شود.

*دانشجوی دکترای فرهنگ و ارتباطات/حسن مسعودی*

..........................................

 

99189.jpg

 

  • دیدگاه دو/ رژیم مصرف رسانه‌ای

 

فضای مجازی در کنار فواید خود، کارکردهای دیگری هم دارد که غافل شدن از آن‌ها می‌تواند به مرور تاثیرات روحی و روانی ناگواری در افراد به‌جا گذارد. فضای مجازی امروز همان فضای حقیقی است که محور تحولات در آن، انسان است و گسترش استفاده از فضای مجازی، شرایط جدیدی را در ابعاد مختلف زندگی انسان پدید آورده است تا‌آنجا‌که حضور رسانه‌های الکترونیکی ‌به ویژه سایت‌های خبری و وبلاگ‌ها، ضعف اطلاع‌رسانی رسانه‌هایی چون مطبوعات، رادیو و تلویزیون یا حتی خبرگزاری‌های رسمی کشور را جبران کرده و توانسته است عطش اطلاعاتی مخاطبان را برطرف کند.

 

سواد رسانه‌ای و نگاه واقع‌بین

رسانه، عاملی برای نگرانی نیست؛ وقتی زاویه دیدمان به رسانه درست شد، آن وقت برای آسیب‌ها ترس و نگرانی نداریم و در استفاده از این ابزار، ممنوعیت و روش قرنطینه‌کردن را به کار نمی‌بریم و از طرفی هم، همه این تکنولوژی‌ها را فرصت نمی‌دانیم که فقط استفاده آزاد داشته باشیم و خوش‌خیالی را پیشه خود قرار دهیم؛ بلکه با داشتن نگاه واقع‌بین که با کسب مهارت سواد رسانه‌ای ایجاد می‌شود باید فرصت‌ها و تهدیدها را با هم ببینیم. 

رژیم مصرف رسانه‌ای که اولین گام در سواد رسانه‌ای است به همراه نگاه واقع‌بین می‌تواند تهدیدات فضای مجازی را تبدیل به فرصت کند تا منطبق بر فرهنگ جامعه بتوانیم بیشترین بهره را از این فضا ببریم. هر چند این نکته را باید مدنظر قرار داد که فرهنگ جوامع نیز بر چگونگی استفاده از رسانه تاثیرگذار است. به عنوان مثال موبایل، وسیله‌ای است که در یک فرهنگ فردگرا تاثیر متفاوتی با یک فرهنگ جمع‌گرا دارد. مثلا در ژاپن بیشترین کارکرد سایت‌ها، کارکرد اقتصادی است و تمام شرکت‌های بزرگ و تجاری همگی سایت تجاری دارند ولی در ایران این کارکرد را ندارند؛ موبایل هم همین‌طور است برخی مشاغل تماما با موبایل سروکار دارند مثل دلال‌ها که برای آن‌ها موبایل کارکرد اقتصادی دارد ولی برای عده‌ای فقط جنبه سرگرمی دارد. موبایلی شدن خانواده‌ها، نهادهای اجتماعی، فرهنگ و... پدیده‌های جدیدی هستند که به واسطه موبایل ایجاد شده‌اند، پس موبایل هم ابزاری فردگرایانه و در خدمت فرد و هم در خدمت ارزش‌های جمعی است.

 

مهم‌ترین دغدغه فرهنگ‌سرای رسانه

فرهنگ‌سرای فناوری و رسانه شهرداری مشهد برای عموم مردم (والدین، کودکان‌، نوجوانان و جوانان) و فعالان فرهنگی و رسانه‌ای، برنامه‌هایی داشته است که تمرکز بر آموزش سواد رسانه‌ای‌، توانمندسازی مهارتی و نگرشی فعالان رسانه و تولید محصولات موثر با موضوعات اقتصاد مقاومتی و سواد رسانه‌ای از اهم فعالیت‌ها بوده است. می‌توان گفت سواد رسانه‌ای حکم سپری را دارد که با کمک آن هم می‌توان جلوی آسیب‌ها را گرفت و هم می‌توان پیشروی کرد.

فرهنگ کاربری فضای مجازی از مهم ترین مسائلی است که خانواده‌ها باید با آن آشنا شوند تا جلوی خیلی از آسیب‌ها گرفته شود و فرصت‌هایی را که رسانه‌ها برای ما به وجود آورده‌ا‌ند، بشناسند که به این منظور، فرهنگ‌سرا تا‌کنون دوره‌های متعدد کاربردی برای والدین و مربیان برگزار کرده است.

راه اساسی کنترل افکار عمومی تمرکز بر تولید محتوا، استفاده از تمام ابزارهای نوین و بهره‌گیری از گروه‌های مرجع است که در این راستا نشست‌های تخصصی، کارگاه‌ها و برنامه‌های عملیاتی برای گروه‌های موثر و فعالان رسانه انجام شده است.

یکی از رویکردهای اصلی فرهنگ‌سرای رسانه، تشکیل جبهه رسانه‌ای است که بتواند کارآمد بوده و قدرت انطباق با شرایط گوناگون و پیش‌بینی نشده داشته باشد تا هر زمان نیاز بود در راستای یک رسانه دینی و ارزشی وارد عمل شده و بتواند در شکل‌دهی افکار عمومی موثر واقع شود.

*مدیر فرهنگسرای رسانه/ مجتبی رزم‌آرا*

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی