کد خبر : 70841
/ 22:36
همیشه یکی از دغدغه‌های والدین بازی با کودکانشان در خانه است؛

بازی نوزادی

بازی جزئی تفکیک‌ناپدیر از زندگی کودکان است. کودکان بیش از هر امر دیگر وقت خود را به بازی اختصاص می‌دهند. البته بازی مختص کودکان نیست؛ بلکه بازی در تمام طول زندگی انسان مشاهده می‌شود منتها نوع بازی و مدت زمانی که افراد در سنین مختلف به آن اختصاص می‌دهند، متفاوت است.

بازی نوزادی

معین اصغری- با اینکه بازی به عنوان بخش پذیرفته‌شده‌ای از زندگی کودک، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است اغلب مردم کمتر به نقش آن پی برده‌اند. مردم غالبا به بازی به عنوان عامل وقت‌گذرانی نگاه می‌کنند و این نگرش در مورد کودکانی که مشغول تحصیل هستند، به وضوح قابل مشاهده است. اغلب شنیده‌ایم که والدین این گروه از کودکان آنان را از بازی منع می‌کنند و این جمله معروف را که «برو درس‌هایت را بخوان، بازی بس است» به کار می‌برند والدین کمتر به این نکته توجه دارند که کم‌بازی‌کردن کودک را از بسیاری موفقیت‌های یادگیری محروم می‌کند. زیرا بازی موثرترین و پرمعناترین راه یادگیری برای کودک است و جبران آن از طریق دیگر امکان‌پذیر نیست.

مهم‌ترین مشغولیت کودک در زندگی بازی است. کودک در جریان بازی و در یک زمان پرورش فکری، عاطفی جسمی و اجتماعی می‌یابد و آنچه او از طریق بازی به‌دست می‌آورد به طور مثبت کسب می‌کند زیرا اساس آن تجربه است؛ تجربه‌ای که از طریق عضلات و حواس خود کودک، به دست آمده است. بازی یکی از مهم‌ترین موضوعات تربیتی است که بسیار مورد توجه روان‌شناسان و علمای تعلیم و تربیت قرار گرفته است. تحیقات جدید نشان داده است که بازی تاثیر بسیاری در رشد بدنی و ذهنی کودکان دارد. بدن تنها وسیله‌ای است که کودک به وسیله آن می‌تواند جهان خارج را توسط حواس مختلف درک کند.

..........................................

همه کودکان فارغ از رنگ پوست و مو یا تعلق به نژاد و قوم خاص در هر کجای دنیا که باشند بازی می‌کنند فعالیت بازی در واقع تلاش کودک برای کنار‌آمدن با محیط است که از این طریق او خود را می‌یابد و دنیا را درک می‌کند.

تولد یک فرزند برای پدر و مادرش همیشه اضطراب‌ها و دغدغه‌هایی را ایجاد می‌کند حتی اگر فرزند دوم یا سوم آن‌ها هم باشد. یکی از این دغدغه‌ها این است که چه کارهایی را برای سرگرم‌کردن فرزند انجام دهند که برایش مفید باشد؟ و چه بازی‌هایی را با او انجام دهند که مشکلی ایجاد نکند؟

 

تاثیرگذارترین دوره رشد

از ابتدای تولد تا لحظه مرگ هر فرد، به دوره‌های مختلف رشدی تقسیم می‌شود. اولین مرحله که شروع آن مصادف با لحظه تولد است، از تولد تا دو سالگی را در بر می‌گیرد. در این سن اگر دقت کرده باشید، همه کودکان دوست دارند به اشیای مختلف دست بزنند یا آن‌ها را به دهان ببرند و یا اینکه به صداهای مختلفی که می شنوند سریع عکس‌العمل نشان می‌دهند. این مسئله کاملا طبیعی است و در همه کودکان دیده می‌شود. والدین نباید کودکان را از این کارها منع کنند زیرا که تمام این کارها طبیعی بوده و نشان‌دهنده رشد طبیعی کودکان هست. تنها کاری که والدین باید انجام بدهند، این است که محیط را برای کودکشان فراهم کنند و تمام وسایلی را که خطرناک هستند، جمع‌آوری کنند.

با توجه به اینکه کودکان از ابتدای تولد از حواس پنج‌گانه خود بسیار زیاد استفاده می‌کنند و از وجود آن‌ها لذت فراوان را می‌برند. پس بهتر است والدین بازی‌هایی را با فرزندانشان انجام بدهند که مربوط به حواس پنج‌گانه آن‌ها باشد تا هم باعث ایجاد نشاط و سرگرمی و هم باعث تقویت این حواس در کودکان بشود.

 

98867.jpg

 

بازی‌هایی با حس بینایی

بر خلاف اینکه خیلی از افراد فکر می‌کنند که کودکان از زمان تولد تا مدتی چشم‌هایشان نمی‌بیند، باید گفته شود که دید کودکان از همان لحظه تولد وجود دارد فقط تنها تفاوت آن‌ها با بزرگ‌سالان این است که تا حدود شش ماهگی، اشیا را تا فاصله حدود ۳۰‌سانتی‌متری خود دیده و همچنین اشیای حجم‌دار را بهتر می‌بینند. دید کودکان از شش‌ماهگی همانند دید بزرگ‌ترها می‌شود.

یکی از بازی‌هایی که می‌تواند برای مهارت‌های دیداری و چشم‌های کودکان مفید باشد، آویزه‌ها هستند. آویزه‌ها وسایلی هستند که از بالای سر کودک آویزان هستند و با حرکت‌کردن آن‌ها توجه کودک را به خود جلب می‌کنند و باعث ایجاد سرگرمی در کودکان هم می‌شود. بهتر است آویزه‌ها سبک باشند که به راحتی تکان بخورند و همچنین حجم‌دار باشند تا کودکان آن‌ها را بهتر ببینند.

مراقب باشید! آویزه‌ها در جایی آویزان باشند که کودک نتواند دستش را به آن‌ها بزند و باعث ایجاد پارگی یا افتادن آن‌ها بشود چون در این صورت ممکن است باعث بروز خطراتی برای خود و وسایل منزل شود. هر چه آویزه‌های شما از رنگ‌های شادتر هم برخوردار باشند برای کودکتان نیز جذاب‌تر می‌شوند. سعی کنید تنوع را هم در انواع آ‌‌ن‌ها به کار ببرید تا کودکتان خسته و کسل نشود.

 

اسباب‌بازی‌های قدرتی

یکی دیگر از بازی‌هایی که برای این مرحله رشدی کودکان مفید است، اسباب‌بازی‌های قدرتی و کشیدنی است. مثل ماشین‌های قدرتی که با کشیده‌شدن به عقب، خودشان شروع به راه رفتن می‌کنند یا اسباب‌بازی‌هایی که باید کوک بشوند تا حرکت کنند. این اسباب‌بازی‌ها هم باعث ایجاد سرگرمی و نشاط و هم باعث تقویت چشم‌های فرزندتان می‌شود.

از چهار ماهگی که کودک کنترل انگشتانش را یاد می‌گیرد، مکعب‌های پارچه‌ای با رنگ‌های روشن می‌توانند ساعت‌ها او را سرگرم کنند. شاید اوایل فقط مکعب‌ها را برای گاز‌گرفتن مورد استفاده قرار بدهد اما کم‌کم یاد می‌گیرد مکعب را در دستش بچرخاند تا به وجوه مختلف آن نگاهی بیندازد و بعد پرتاب‌کردن آن را یاد خواهد گرفت و کمی که بزرگ‌تر شد، روی هم سوار‌کردن یا قطار‌کردن مکعب‌ها هم به یکی از بازی‌های محبوب او تبدیل می‌شود.

در این سن تاب‌های فنری با ارتفاع کم نیز می‌تواند از مفرح‌ترین بازی‌ها برای نوزاد باشد. این تاب‌ها که جزو دسته اسباب‌بازی‌های حرکتی به حساب می‌آیند کودک را به ضربه‌زدن به زمین با پا‌هایش تشویق می‌کند و با این کار عضلات پا‌ها و بدنش که باید روزی از آن‌ها برای راه رفتن استفاده کند، قوی‌تر می‌شوند.

 

دالی موشه

کودکان از حدود یک و نیم سالگی می‌توانند به مفهوم پایداری و ثبات شیء پی ببرند. ثبات شیء به این معناست که اگر وسیله‌ای یا شخصی را در حال حاضر نمی‌بینیم، به معنای از‌بین‌رفتن آن‌ها نیست و فقط مدتی آن‌ها را نمی‌بینیم. بازی دالی موشه کمک می‌کند تا کودکان زودتر به این معنا پی ببرند. از همان دوران اولیه کودکی با فرزندتان بازی دالی موشه را انجام بدهید تا علاوه بر سرگرم‌کردن آن‌ها، بتوانید کمکشان کنید تا به این مفهوم زودتر برسند. توصیه می‌شود والدینی که شاغل هستند این بازی را با صورت خودشان انجام بدهند تا در زمان نبود آن‌ها کودکشان بداند که فقط قرار است مدتی پدر و مادرش را نبیند. در واقع این بازی کمک می‌‌کند که در سنین بالاتر از اضطراب جدایی از والدین جلوگیری شود.

 

جغجغه‌ها و تقویت گوش‌ها

بازی دیگری که می‌تواند برای کودکان در این مرحله مفید باشد، استفاده از جغجغه‌هاست. جغجغه‌ها با تولید صدایی که دارند، علاوه بر اینکه توجه کودک را جلب می‌کنند باعث می‌شوند که گوش‌های آن‌ها را هم تقویت کند. حتما در استفاده از جغجغه‌ها تنوع را رعایت کنید حتی اگر می‌توانید خودتان آن‌ها را بسازید تا از تنوع بیشتری برخوردار شوید. فقط بدانید هر چه جغجغه‌ها سبک‌تر باشند که خود کودک بتواند آن‌ها را در دست بگیرد و تکان بدهد تاثیرش بیشتر

است. زیرا علاوه بر تقویت گوش کودکان و ایجاد سرگرمی، باعث تقویت انگشتان دست و مهارت‌های ظریف حرکتی فرزند دلبندتان هم می‌شود. فقط مراقب باشید وسیله‌ای را که به عنوان جغجغه درست می‌کنید، ایمنی کافی را داشته باشد و تیز و برنده نباشد.

 

پارچه‌های احساسی و تقویت حس لامسه

گفتیم در این مرحله کودکان دوست دارند به وسایل مختلف دست بزنند. برای این کار می‌توانید بازی پارچه‌های احساسی را به کار ببرید. در این بازی می‌توانید پارچه‌هایی با جنس‌های مختلف مثل ابریشم، نخ، کتان، ساتن، موکت‌های نرم، مخمل، کاموا و... را به حالت دفترچه کنار یکدیگر بدوزید و به کودکتان کمک کنید که به آن‌ها دست بزند و همین تنوع در لمس‌کردن اشیای مختلف، می‌تواند به کودکتان کمک کند تا متوجه سطوح مختلف شده و حس لامسه‌اش تقویت شود و همچنین سرگرم هم می‌شود. 

عروسک‌های پارچه‌ای که پرز نمی‌دهند برای نوزاد مناسب‌ترین اسباب‌بازی هستند. نوزاد کنترل زیادی بر حرکاتش ندارد و ممکن است عروسک را به صورتش بزند. در این صورت با عروسک‌های پارچه‌ای آسیب نمی‌بیند. به علاوه نوزاد می‌تواند راحت این عروسک‌ها را به دهان بگذارد، بدون اینکه نگران باشید پرز پارچه در دهانش برود.

..........................................

 

بازی‌های جورواجور را یاد بگیرید تا از آن‌ها استفاده کنید

۹ فرمان

98866.jpgخیلی پیچیده نیست. می‌توانید همین چند مورد را یاد بگیرید و در خانه پیاده کنید تا نوزادتان از آن لذت ببرد:

۱) یک اسباب‌بازی صدادار را در کنار یا پشت شیرخوار به صدا درآورید یا چند نخود را داخل یک بطری پلاستیکی بریزید و آن را تکان دهید تا کودک به صدای آن توجه کند و به دنبال صدا بگردد.

۲) قاشقی به دست او داده و اجازه دهید آن را به سمت دهان ببرد و در دهان بگذارد یا بیندازد.

۳) بدن کودک را با اشیای مختلف مانند حوله، دستمال کاغذی و کیسه پلاستیکی مالش دهید و درباره زبری، نرمی، لیز‌بودن آن‌ها با او صحبت کنید. استفاده از لوسیون‌ها و روغن‌هایی مانند روغن بادام یا زیتون برای ماساژ نیز مفیدند.

۴) اجازه دهید خودش را در یک آینه ببیند. در گهواره یک آینه نصب کنید تا بتواند خودش را در آن ببیند. در‌حالی‌که تصویر هر دوی شما در آینه است، با او صحبت کنید.

۵) قاشق‌ها و فنجان‌های مختلف را در کنار هم به یک نخ ببندید و با تکان‌دادن نخ، کودک را تشویق کنید که او نیز آن‌ها را به صدا در آورد.

۶) با صدا درآوردن با او بازی کنید. صداهایی را که درمی‌آورد تکرار و تقلید 

کنید. صورت‌تان را مقابل صورت او بگذارید و اجازه دهید صدا درآوردن شما را ببیند و ذوق کند.

۷) به هر دست او یک جغجغه با صدای متفاوت بدهید و دقت کنید آیا از صدای خاصی خوشش می‌آید یا نه؟

۸) او را به شکم بخوابانید و جلویش اسباب‌بازی‌های صدادار بگذارید و کمک کنید به آن‌ها برسد.

۹) یک اسباب‌بازی را از تخت‌خواب وی آویزان کنید؛ به‌طوری‌که دستش به آن برسد و بتواند تکانش دهد. بعد از مدتی اسباب‌بازی را عوض کنید.

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی