کد خبر : 70337
/ 22:57
استاد حسن رحیم پور در اجلاس جوانان کشورهای اسلامی تعریف متفاوتی از توسعه کشورهای اسلامی ارائه و به دو سوال مهم پاسخ داد؛

کدام وحدت؟ کدام توسعه؟

درد کشورهای جهان اسلام یکی دو تا نیست. سطحی هم نیست. گاهی هم که گفته می شود این قدرها هم سیاه نیست شاید لازم باشد کمی با واقعیات پیش برویم.

کدام وحدت؟ کدام توسعه؟

مسئله دولت در جهان اسلام از سالهای دور تا کنون بازیچه سیاست بازی های دول غربی و عمدتا سلطه گر بوده است. گویی همه در زمین بازی آنها حرکت می کرده اند. دولت های جهان اسلام آنقدر عقب نگه داشته شدند تا درد چند دستگی و زخم قرائت های مختلف حتی بر سر مفاهیم اولیه، تن آنان را بیش از هر زمان رنجور و پژمرده کند. توسعه یکی از ده ها مفهوم متاخری است که بر سرگیجگی واژگانی امت اسلام افزوده است. به راستی قبله دولت های اسلامی در باب توسعه کجاست؟ آیا اصولا در شرایط وابستگی سنگین اقتصاد و سیاست و اجتماع امکان توسعه واقعی برای دولتهای اسلامی مهیاست؟ منظومه فکری دول اسلامی امروز بیش از هر زمان دچار از هم پاشیدگی شده و تنها شاید بتوان با برپایی پرچم دیپلماسی عمومی و گذر از دولت به سمت ملت شاهد پایانی بر رخوت رقت بار دولتها بود. صحبت های استاد حسن رحیم پور ازغذی را در اجلاس جوانان کشورهای اسلامی در باب مفهوم اتحاد و توسعه در ادامه می خوانید.

 

اغلب دولت‌های اسلامی استقلال ندارند

من در نظر داشتم بحثی را مطرح کنم که یک ضلع آن مسئله تجارت خارجی، یک ضلع بانک‌ها و ضلعی نیروی تولید در داخل کشورهای اسلامی و در نهایت ضلع چهارم کارآموزی و آموزش صحیح نیروهای تولید باشد. نگرانم به بحث نرسم و در‌صورتی‌که رسیدم مطرح می‌کنم. در بحث توسعه همکاری‌های کشورهای اسلامی چند پیش‌فرض داریم که در مورد آن حرف نمی‌زنیم. شاید هم جای آن گفتگو اینجا نباشد. شاید هم نیاز باشد در سطحی بالاتر حرفش را بزنیم. فرض می‌کنیم که کشورهای اسلامی دولت‌های مستقلی دارند و دغدغه اصلی‌شان پیشرفت کشورها و ملت‌های مسلمان است. در‌حالی‌که این پیش‌فرض در قالب کشورهای مسلمان صدق نمی‌کند و فاقد دولت‌های مستقل هستند. یعنی کشورهای مسلمان غالبا فاقد چنین دولت‌هایی هستند. دولت‌هایی که مستقل باشند و به پیشرفت کشور بیندیشند. وابسته و متعهد به قدرت‌های غرب و نظام سرمایه‌داری نباشند. چند تا از دولت‌های مسلمان را می‌توانید نام ببرید که این‌ها یا مستقل از آمریکا یا مستقل از اتحادیه اروپا و حتی رژیم اسرائیل باشند؟ آیا اساسا قدرت یا جرئت تصمیم‌گیری دارند؟ بعضی از دولت‌های مسلمان اساسا توسط برخی کمپانی‌های نفتی غرب بر سر کار آمده‌ و به قدرت رسید‌ه‌اند. یعنی آن‌ها را با کودتا سر کار آورده‌اند و هیچ‌گونه استقلال تصمیم‌گیری سیاسی و اقتصادی ندارند. این پیش‌فرض اول در مورد همکاری کشورهای اسلامی در باب توسعه؛ یعنی ما در این زمینه مشکل داریم.

 

کدام کشور اسلامی ادعا دارد در برابر فشار اقتصادی غرب به زانو در نمی‌آید؟

نکته دیگر اینکه شما چند کشور مسلمان را نام ببرید که الان اقتصادی مستقل دارند. یعنی با فشار از طرف سرمایه‌داری غرب به زانو در نمی‌آیند. چند کشورند؟ به تعداد انگشتان یک دست هم نیستند. چند کشور مسلمان نام ببرید که اساسا صنعتشان مستقل باشد؟ چند تا دولت و کشور مسلمان دارید که نظام بروکراسی‌شان پاک باشد؟ از رشوه و اختلاس و زد و بند‌ها آزاد باشد؛ بنابراین درست است که مسئله بانک‌‌های مرکزی‌ و نهادهای سرمایه‌ای در این کشورها مهم است،اما حواستان باشد همه این‌ها اجزای کوچکی از دولت‌ها هستند. اگر سیاست کلی دولت‌ها در پی «توسعه مستقل» در کشورهای مسلمان نباشد، چنین پیشرفتی محال است. تصمیم‌های جزئی در سطح پایین می‌گیرند. اما وقتی بخواهد از بالا اعمال شود و وقتی بخواهد مقادیر کلانی از ثروت و تکنولوژی جابه‌جا شود، دولت‌هایی که وابسته به قدرت‌ها هستند مانع می‌شوند. در اغلب این دولت‌ها فساد اقتصادی وجود دارد. وابستگی به کمپانی‌های غربی وجود دارد. به قدر کافی آموزش و مهارت ندارند که بتوانند جدا از کشورهای ارباب تصمیم بگیرند.

 

آیا علمای اسلامی فهم مشترکی از توسعه دارند؟

مسئله‌ای که باید در اینجا به آن توجه و تاکید کنیم، اینکه کشورهای مسلمان با همدیگر ارتباطی ندارند. همین هشت کشور که به عنوان کشورهای پیش‌رو در جهان اسلام مطرح هستند چقدر با هم در ارتباطند؟ آیا دانشگاه‌های ما با هم مرتبطند؟ آیا روحانیون کشورهای ما با هم مرتبطند؟ آیا روحانیون حنفی، شافعی، جعفری، مالکی و زیدی با هم جلسات مشترکی دارند که از مفاهیم مورد نظرشان تعریفی داشته باشند؟ اینکه در این ارتباط بدانند «توسعه» در تعریف اسلامی چیست؟ یا از راه دور لب‌خوانی می‌کنند و به هم اتهام می‌زنند؟ آیا نخبگان و دانشگاهیان کشورهای اسلامی با هم ارتباط دارند؟ دانشگاه‌های ایران بعد از انقلاب پیشرفت‌هایی کردند. سازمان ملل اعلام کرد سرعت تولید علم در دانشگاه‌های ایران ۱۳‌برابر متوسط تولید علم در جهان است. ولی ما چه ارتباطی با دانشگاه‌های ترکیه، مصر، مالزی و‌... داریم؟ هیچ. اوباما رئیس جمهور آمریکا اعلام می‌کند ایران یکی از چهار قدرت اصلی سایبری جهان است. آمریکا، چین، روسیه و ایران چهار قدرت اول سایبری و اینترنت جهان هستند. ما دلمان می‌خواهد دانشگاه‌های ایران با دانشگاه‌های مالزی، ترکیه، مصر و پاکستان هم ارتباط داشته باشند. نه اینکه هر‌کدام از ما جداگانه فقط با غرب ارتباط داشته باشند.

 

توانمندی‌های ایران در تعامل با دنیای اسلام است

ایران در نانو، سلول‌های بنیادین و‌... جزو اولین‌هاست. اعضای بدن انسان در حال بازتولید است. بخش عمده مشکل سرطان در آینده حل می‌شود. خب چرا ما با هم این‌ها را تبادل نکنیم؟ ایران موشک‌های دوربرد تولید کرد، ماهواره به فضا فرستاد و در چند سال دیگر با تکنولوژی صددرصد ایرانی انسان را به فضا می‌فرستد. ایران بیشترین تعداد مهندس در مقایسه با جمعیت در جهان تربیت می‌کند. در انرژی هسته‌ای و با تحریم مطلق، دانشجویان مسلمان ایرانی و برادران و خواهران شما در تمام علوم هسته‌ای خودکفا شده‌اند. در حوزه نظامی و با وجود تحریم مطلق، برادران شما در ایران تجهیزات قوی تانک و هواپیما ساخته‌اند. ۱۳میلیون نیروی مردمی پرورش ‌یافته که هیچ کشوری جرئت حمله ندارد. ایران می‌خواهد از تمام جهان اسلام دفاع کند. پس می‌توان در تحریم مطلق بدون کمک غرب و شرق به کشورهای درجه یک جهان تبدیل شویم.

 

اگر به لحاظ اقتصادی عقب‌مانده باشیم عزت است؟

ما مایلیم با دانشگاه‌های مسلمان مالزی، ترکیه، مصر و پاکستان و همه کشورهای اسلامی ارتباط داشته باشیم. ما یک امت هستیم. علیه بقیه بشریت هم نیستیم. این اتحاد، علیه بقیه بشریت هم نیست. اتحاد برای رشد ملت‌های مسلمان است. چرا مسلمانان به لحاظ اقتصادی و علمی کشورهای درجه دوم و درجه سوم جهان باشند؟ این‌ها ذلت نیست؟ آیا وقتی کشورهای مسلمان در اقتصاد یا تکنولوژی و علم ضعیف و فقیر باشند، عزت است؟ اگر دست دوم و وارد‌کننده باشیم، عزت است؟

 

قبله توسعه کشورهای اسلامی کجاست؟

نکته دیگر اینکه اصلا تعریف توسعه چیست؟ آیا تعریف توسعه در اسلام با تعریف توسعه در کشورهای غربی یکسان است؟ هدف از اتحاد کشورهای اسلامی برای توسعه کجاست؟ قبله توسعه کشورهای اسلامی کجاست؟ لندن؟ واشنگتن و پاریس؟ آیا می‌توانید رو به آن سمت بایستید و بگویید هر کاری که آن‌ها کردند، به همان سمت می‌رویم؟ آیا کلمه «اسلامی» یک پسوند تشریفاتی است؟ آیا یک لفظ است؟ یا یک دکترین است؟ من عرض می‌کنم اسلام یک «دکترین» است.

 

کشورهای اسلامی علیه همدیگر عمل می‌کنند

کشورهای اسلامی وقتی می‌توانند حقیقتا به سمت توسعه بروند که به سمت امت واحد اسلامی در جهان پیش بروند و تفاوت‌های مذهبی‌شان را با مدارا حل کنند. دیگر فارس و ترک و مالایی و عرب نباشد. همه مسلمان‌اند. برادران و خواهران، ما مسئله داریم و این‌ها با سخنرانی حل نمی‌شود. مشکلات ریز را می‌توانیم با چهار قرارداد حل کنیم. اما هیچ اتفاق بزرگی رخ نخواهد داد. کشورهای اسلامی علیه همدیگر عمل می‌کنند. کشورهای اسلامی ثروت و قدرت و امکاناتشان را علیه همدیگر نشانه گرفته‌اند. خب از کدام توسعه و کدام پیشرفت سخن می‌گویید؟ برخی دولت‌های مسلمان بیش از آنکه به اسلام و مسلمین متعهد باشند با آمریکا و صهیونیسم متحدند. نگاه می‌کنند که آمریکا از آن‌ها چه می‌خواهد؛ چرا‌که با آن‌ها دوست هستند. پیشرفت‌های جزئی در طرح جامع آمریکایی‌ صهیونیستی پیشرفت واقعی نیست. ما باید یاد بگیریم با هم برادرانه صحبت کنیم.

 

تحریم، فقط به خاطر مسلمان‌بودنمان!

زکات علم، نشر آن است. ما مثل غرب سرمایه‌داری نیستیم که علم و تکنولوژی را برای خودش نگه دارد و از آن طریق بر جهان، حکومت و جنایت کند. خودشان از انرژی هسته‌ای بهره‌مند باشند، در‌حالی‌که نمی‌گذارند سایر جهانیان از این نعمت برخوردار شوند. حتی توسط برخی کشورهای اسلامی بر علیه سایر مسلمانان جنگ داخلی راه می‌اندازند و تحریم می‌کنند. این‌طور نمی‌شود. پیشرفت حقیقی وقتی است که هر چه داریم، صرف‌نظر از اینکه چه نژاد و چه زبانی داریم با هم متحد باشیم. بزرگ‌ترین منابع اقتصاد و انرژی جهان در کشورهای اسلامی است. تمام دنیا محتاج ماست، در‌حالی‌که ما فکر می‌کنیم ما محتاج آن‌هاییم. به خودتان ایمان بیاورید برادران و خواهران. کمپانی‌های سرمایه‌داری آمریکایی و صهیونیستی اجازه پیشرفت به هیچ کشور مسلمانی نمی‌دهند. ما ۳۷‌سال تحریم هستیم فقط به خاطر مسلمان‌بودنمان. خودشان هم می‌دانند که ایران به دنبال بمب اتمی نیست. چون ما استفاده از بمب اتم را حرام می‌دانیم. در‌حالی‌که امریکا تنها کشوری است که از بمب اتم استفاده کرده و حالا رئیس دزدها، رئیس پلیس شده!

 

برای تشکیل امت واحده به پا‌خیزید

برادران وقتی به کشورتان برمی‌گردید، اگر از هر کشوری یک نفر پیام این نشست را به کشورش ببرد تا برای تشکیل امت واحد اسلامی به پا‌خیزید و این کافی است. به شرطی که علمی و دانشگاهی مطرح کنید، نه به روش سر بریدن مقابل دوربین. آمریکایی‌ها یک اسلام قلابی را توسط تکفیری‌ها درست کرده‌اند که آبروی اسلام را ببرند. ما را به جنگ هم بیندازند. عراق و سوریه و یمن را نابود کردند. این‌ها هیچ‌گاه به توسعه امت اسلام نمی‌اندیشند. این کشورها دیگر تا ده‌ها سال به زندگی عادی بر نمی‌گردند. این‌ تجاوزها با حمایت‌ها و سرمایه‌های آمریکا اتفاق افتاد. حال کدام توسعه؟ در دنیای اسلام کدام کشور است که قدرت‌ها برای نفت و معادن و دانشگاه‌ها و تجارت و روابط بین‌المللشان تصمیم نگیرند؟ جز چند کشور آن هم با احتیاط.

 

باید به فکر ساخت تمدن اسلام قرن‌۲۱ باشیم

توسعه اسلامی وتمدن اسلامی یعنی چه؟ ما باید به فکر ساختن تمدن جدید قرن بیست و یکمی باشیم. نه چهار تا پروژه کوچک و پنج تا قرارداد! ما باید مسیر تاریخ را تغییر دهیم. سرنوشت جهان را تغییر دهیم. عقل مشترک مسلمین کجاست؟ ما عقل مشترک نداریم. درد مشترک کو؟ اقدام و زبان مشترک کو؟ اروپا با آن همه جنگ و خونریزی که داشته و جنگ‌های جهانی اول و دوم که راه انداخته، امروز از اروپای واحد حرف می‌زند! از قانون اساسی واحد، پول واحد، دین واحد و ارتش واحد(ناتو) حرف می‌زند (با وجود جنگ‌های مذهبی). اما مسلمین با این همه دست مایه وحدت، نه بازار مشترک دارند، نه پول و نه ارتش واحد؛ نه دانشگاه‌هایشان با هم ارتباط علمی دوسویه دارد. هیچ و هیچ. گویا ما ۴۰‌کشور و ۴۰‌امت جدا از هم هستیم. برخی کشورهای مسلمان با غربی‌ها اتحاد نظامی و سیاسی واحد دارند؛ اما با برادران مسلمانشان ندارند. چطور می‌خواهیم همکاری‌های اسلامی اتفاق بیفتد!؟

................................................

98039.jpg

 

سه پیشنهاد برای اتحاد؛ استقلال واقعی، درد دین، استفاده از عقل و علم

در توسعه هم دارید کپی و تقلید می‌کنید. آن هم کپی‌برداری درجه سه. هی نگاه می‌کنیم که آن‌ها چه می‌گویند تا اینجا پیاده کنیم. برادران من‌، اقتصاد کشورهای اسلامی مشکلات خودش را دارد. کپی‌برداری از روی غرب درست نیست. بله باید قوت‌ها را آموخت. اما به فکر نجات امت اسلامی باشید که علی‌(ع) گفت «ملت‌هایی که فقیرند، حقیرند و کوچک می‌شوند؛ بعد دیگر حرف‌هایشان شنیده نمی‌شود.» هر چه هم حرف حساب بزنید، چون حقیر هستید کسی به حرف شما گوش نخواهد کرد. بنابراین سه پیشنهاد برای اتحاد واقعی بین مسلمین داریم؛ یک استقلال واقعی در دولت‌های اسلامی وجود داشته باشد. دوم درد دین و درد مردم را داشته باشند و نه درد اربابانشان در غرب. سوم استفاده از عقل و علم برای حل مشکلات خودمان. غرب مشکلات خودش را حل کرد و بر دنیا مسلط شد و بر دنیا حکومت و جنایت کرد. ما باید مشکلاتمان را حل کنیم تا مستقل شویم و به بشریت خدمت کنیم.

 

دچار سوء برداشت نشویم، از ضعف‌های خودمان حمایت نکنیم

دوستان دقت کنید که در برداشت مسائل دچار سوء‌تفاهم نشویم. آنچه که من در اینجا عرض کردم سرزنش دیگران نیست. سرزنش خودمان است. خودمان یعنی مسلمین. ما گفتیم ما مسلمان‌ها دولت‌های مستقلی نداریم. خودمان یعنی همه ما. خطاب به گروه و اقلیت و اکثریت خاصی هم نیست. مردم آذربایجان که اصلا دین کاملا مشترکی با ما دارند. وقتی می‌گوییم ما، یعنی ما مسلمین، مشکلاتی داریم که باید آن را حل کنیم. یکی این است که اغلب دولت‌های ما وابسته‌اند. با این وابستگی نمی‌شود به توسعه مستقل 

اندیشید. 

دیگر اینکه برخی دولت‌های ما وفادار به آمریکا و اسرائیلند. آن‌ها نمی‌توانند ملت‌های خودشان را جلو ببرند. این شامل انتقاد از خودمان است. اما در مورد ایران؛ من در ایران به عنوان چهره منتقد شناخته می‌شوم. هر جا می‌روم می‌گویند این فرد نمی‌تواند بدون یکی دو تا انتقاد حرف خودش را بزند. هرگز دفاع از آنچه در ایران می‌گذرد، نکرده و نمی‌کنم. ما در ایران مشکلات متعددی داریم که بارها بنده و امثال من آن را گفته‌ایم و می‌گوییم. اما اگر در این جمع بخواهیم با هم تعارف کنیم و بگوییم تو خوبی، منم خوبم، او هم خوب است و همه خوبیم، پس این همه مشکلات و مصیبت در جهان اسلام از کجاست؟ ما باید یاد بگیریم که از خودمان انتقاد کنیم. غرب از خودش انتقاد کرد و پیش رفت. ما باید انتقاد کنیم و انتقاد‌پذیر باشیم. پیامبر(ص) فرمود: «یکدیگر را نقد کنید و نقد پذیر هم باشید.» ما از همه کشورهای مسلمان همه با هم برادر و خواهریم و آینده امت اسلامی را باید با هم بسازیم و از ضعف‌های خودمان حمایت و دفاع نکنیم.

................................................

دریچه

فقر از مرگ بدتر است

حضرت علی ابن‌موسی‌الرضا(ع) می‌فرمایند حقیقت ایمان کامل نمی‌شود مگر با ایجاد سه صفت در امت اسلامی. 

اول: تفقه در دین. یعنی دین عوامانه نه، دین محققانه. دوم اقتصاد برنامه‌ریزی شده. یعنی اقتصاد عقلانی که مبتنی بر برنامه‌ریزی باشد. سوم صبر در برابر مشکلات. یعنی زود تسلیم 

نشوید. 

حضرت علی‌(ع) فرمودند: «هر امتی که زمانی در عزت بوده و امروز بدبخت بوده (‌مثل مسلمین) مقصر خودشان هستند و دو گروه در این بدبختی نقش اساسی داشته‌اند.

پیامبر(ص) فرمودند: هر گاه دیدید امت اسلامی روزی فقیر و بدبخت و ذلیل شد دو گروه نقش اساسی در این ماجرا داشته‌اند. گروه اول علما، گروه دوم حکام. اگر از شما پرسیدند چرا مسلمین در سیاست و علم و اقتصاد عقب افتادند، بگویید مسئولیت اساسی آن به عهده حکام و 

علماست. 

حضرت علی‌(ع) فرمودند هر ملتی که می‌بینید بدبخت شده مقصر خودش است. مسئولیت ذلت و بی‌سوادی و فقر مسلمین به خودشان بر می‌گردد. به‌ویژه دولت‌ها و علما و 

دانشگاهیان. 

علی‌(ع) گفت رسول خدا(ص) فرمودند که «فقر از کشته‌شدن بدتر است.» یعنی اگر به جای آن سیاست‌هایی که ملت‌ها را فقیر کرد، ملت‌ها را قتل‌عام می‌کردند بهتر بود. فقر از مرگ بدتر است. علی‌(ع) فرمود «بمیرید و در قبر بروید بهتر از این است که ملتی فقیر باشید.»

حضرت علی ابن موسی‌الرضا(ع) فرمودند هر نعمتی که نزد شما می‌آید، در برابر خدا و مردم مسئولید. امام رضا(ع) فرمودند من وقتی یک نعمت به دستم برسد شب خوابم نمی‌برد تا زمانی که آن را به اهلش بسپارم.

 

عقل مسلمانان سال‌ها در موزه گذاشته شده است

دوستان و برادران‌ کشورهای مسلمان گرفتار چه اقتصادی‌اند؟ یک عده اقلیت سرمایه‌دار که مشغول فسق و فجورند و وابسته به اربابان غربی‌شان هستند و اکثریتی گرسنه و بیچاره که صبح تا شب می‌دوند و نان شبشان را نمی‌توانند تامین کنند.

علی‌(ع) فرمود: هر طرف می‌خواهید نگاه کنید. «یا یک عده فقیر می‌بینید که از شدت رنج در فقر و بدبختی‌اند یا عده‌ای قلیل ثروتمندی که کفر ورزیدند و خیانت کردند.» حضرت در ادامه می‌فرمایند: «روش اقتصادی ما میانه‌روی است.» در این اقتصاد رشد و شکوفایی است در غیر این‌صورت جور است. 

حضرت علی‌(ع) می‌فرمایند «اگر مسلمانان از عقلشان در اقتصاد، امور بانکی و تجارت استفاده نکنند، خودشان مسئول اعمالشان هستند و آن دنیا باید پاسخ‌گو باشند.» عقل حجت است. موضوعی که سال‌هاست مسلمانان عقلشان را در موزه گذاشته‌اند. 

مسلمانانی که می‌گویند قرن‌ها پیش تمدن اسلامی بوده؛ خب قرن‌های پیش بوده که بوده، تمام شد رفت. امروز شما چه کاره‌اید؟ زمانی مصر مرکز بزرگ تمدن اسلامی بود. زمانی ترکیه تمدن عثمانی را داشت که در برابر غرب ایستاده بود و می‌جنگید و حاضر نشد فلسطین را به صهیونیست‌ها 

بفروشد. 

زمانی در شرق اسلامی ملت‌های مسلمان با استعمار می‌جنگیدند. امروز چه می‌کنند؟ یک اسلام قلابی تکفیری ایجاد شده که جلوی دوربین سر زن و مرد و کودک را از تن جدا کرده و به زنان مسلمان تجاوز می‌کنند و مسلمان‌کشی را به جای جهاد با استکبار انتخاب کرده‌اند و با صهیونیست‌ها سازش می‌کنند و به جنگ مذاهب اسلامی می‌آیند! این‌ها را باب کرده‌اند و از آن طرف نفتشان کل سرمایه‌داری غرب را اداره 

می‌کند! سوختشان را از اینجا می‌برند. از کدام اتحاد کشورهای اسلامی برای توسعه حرف می‌زنید؟ نه اتحادی وجود دارد، نه اسلامی وجود دارد و نه توسعه‌ای.

................................................

دیدگاه 

به‌دنبال راهکار برای همبستگی اسلامی هستیم

چهارمین اجلاس جوانان کشورهای اسلامی با هدف همبستگی هر‌چه‌بیشتر بین کشورهای اسلامی و جوانان کشورهای اسلامی درحال برگزاری است. برگزاری این اجلاسیه کمک می‌کند تا هم وحدت بین کشورهای اسلامی افزایش یابد و هم جوانان کشورهای اسلامی بتوانند با گفتگوهایی که دراین‌قبیل اجلاس‌ها و کارگاه‌هایی که انجام می‌شود با دیدگاه‌های هم آشنا شوند. این کمک می‌کند تا بتوانند درجهت تقریب مذاهب اسلامی گام بردارند. دیپلماسی عمومی دراین‌زمینه مشهود است و جوانان به‌عنوان نماینده ملت‌ها در این حوزه نقش تاثیرگذاری دارند. محورهای بحث شامل همبستگی اسلامی، مبارزه با اسلام‌هراسی و مبارزه با افراط‌گرایی است. به‌دنبال راهکارهایی برای همبستگی اسلامی هستیم. از روز یکشنبه بحث‌هایی دنبال می‌شود. این اجلاس مدل شبیه‌سازی اجلال وزرای خارجه کشورهای اسلامی است که هفته گذشته در تاشکند ازبکستان برگزار شد. هدف این است که جوانان به‌عنوان سکان‌داران آینده کشورها تمرینی داشته باشند و با آمادگی بیشتر بتوانند این مسئولیت‌ها را در آینده بپذیرند.در این برنامه از حدود چهل کشور اسلامی که عضو سازمان همکاری‌های اسلامی هستند، شرکت کرده‌اند. حدود هشتاد نفر از کشورهای اسلامی آمده‌اند. این اجلاسیه با مشارکت مجمع جوانان کشورهای اسلامی برگزار می‌شود و تعدادی افراد از دبیرخانه آن‌ها و از استانبول آمده‌اند و حدود پنجاه نفر از طلاب و دانشجویان فعالی که در این زمینه داشتیم، حضور داشته‌اند. امیدواریم با این رویه بتوان نگاه منویات رهبری درزمینه وحدت امت‌های جهان اسلام را به‌صورت رودر‌رو و مستقیم با جوانان کشورهای اسلامی در میان گذاشت. افتتاحیه رسمی با حضور آقای دکتر عباس عراقچی است. مقامات و شخصیت‌هایی از ترکیه، نظیر رئیس کمیسیون سیاست خارجی ترکیه حضور دارند، آقای شهردار حضور دارند، آقای «اسکندر اف»، دبیرکل مجمع جوانان کشورهای اسلامی هم از حاضرین هستند؛ اما این‌ها مراسم رسمی برنامه است. روزهای یکشنبه و دوشنبه کارگاه داشته‌ایم. روز سه‌شنبه در «ورکشاپ» با مدل مشخصی شبیه‌سازی را انجام داده‌ایم. هر جوانی نماینده یک کشور شده بود و درمورد مشکلات جهان اسلام به‌صورت خیلی جدی بحث و گفتگو می‌شده است. نامه رهبری به جوانان غرب و اروپا توسط جوانان کشورمان به‌صورت کاملا حساب‌شده تبیین شده و برای آن‌ها بازسازی شده است.

در همین یکی‌دو هفته گذشته «اجلاس وزرای ورزش و جوانان کشورهای اسلامی» برگزار شده و کشورهای عربستان، قطر، اردن، کویت و مراکش و چند کشور دیگر به‌شدت با برگزاری این اجلاس در مشهد مخالف بودند. تمام سعی و تلاششان را کردند که این اجلاس در ایران و بعد هم در مشهد برگزار نشود؛ اما چون ما تفاهم‌نامه امضا کرده بودیم، علی‌رغم مخالفت‌هایی که این کشورها داشتند، این اجلاس برگزار شد و در بیانیه پایانی اجلاس وزرای ورزش و جوانان کشورهای اسلامی، از شهرداری مشهد بابت برگزاری این اجلاس تقدیر به عمل آمد. به قول رئیس نمایندگی شمال و شرق وزارت امور خارجه کشور، جناب آقای دکتر ارباب خالص، همین نکته خودش دستاورد بزرگی در دیپلماسی جمهوری اسلامی است. ما نفس برگزاری این برنامه را که علی‌رغم مخالفت‌هایی که در خارج می‌شد، برگزار شد، مبارک و خوش‌یمن می‌دانیم. موفق نشدند که این اجلاس را لغو کنند. نکته دیگر اینکه ما می‌توانیم با برگزاری این اجلاس، دیدگاه‌های جمهوری اسلامی را به دور از شانتاژ‌های رسانه‌ای و هیاهو به‌صورت مستقیم توسط جوانان کشورمان که دراین‌زمینه فعال‌اند، منتقل کنیم.

* رئیس گروه مشاوران جوان شهردار مشهد/ هادی قاسم‌پور*

 

خبرنگار: حاتم مهجوری

 

اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی