کد خبر : 69880
/ 13:28
بر گوش جانم می‌رسد آوای زنگ قافله... این قافله تا کربلا دیگر ندارد فاصله

روضه خانگی

خبر کوتاه است اما یک دنیا غصه دارد: محرم رسید. برای آمدن محرم لازم نیست تا حتما در و دیوار شهر را سیاه‌پوش شده ببینید، اگر یک بار فقط بو کنید می‌فهمید همه شهر را بوی سیب برداشته است.

روضه خانگی

دهه اول محرم را نباید با تقویم حساب کرد، چون اصلا جزو عمر آدم محسوب نمی‌شود. تا چشم برهم می‌زنی، می‌بینی رسیدی به شبی که در و دیوار ضجه‌کنان می‌خوانند: «امشبی را شه دین در حرمش مهمان است، مکن ای صبح طلوع!»

پا به هر کوچه‌ای که می‌گذاری، پرچم‌های مشکی است که روی سر در خانه‌ها نوشته شده: بفرمایید روضه! صبح، ظهر، عصر و شب، هر موقعی که وقت داشته باشی برایت روضه تدارک دیده‌اند تا مبادا جزو غافلان این ماه اسمت نوشته شود. مبادا شب عاشورا برسد و ببینی ای دل غافل، یک دهه گذشت و هنوز یک روضه نرفته‌ای. استخوان خرد‌کرده‌های روضه امام حسین(ع) دهه اول محرم را با هیچ چیزی عوض نمی‌کنند.

خیلی‌ها وقتی عاشورا تمام می‌شود تازه به فکر فرو می‌روند. فکر این که چرا ما روضه نگیریم؟ چرا ما کفش جفت‌کن نوکران اباعبدا...(ع) نباشیم؟ چرا ما اقامه‌کننده عزای کسی نباشیم که گفت برای امربه معروف و نهی از منکر قیام می‌کنم؟ چرا ما مسیری را ادامه ندهیم که ائمه ما سینه به سینه رسانده‌اند که شما هرچه دارید از حسین(ع) است و تا می‌توانید نامش را زنده نگه دارید؟

روضه‌های خانگی بیش از هزار سال قدمت دارند. از زمانی که دهمین روز محرم عاشورا نام گرفت تا همین امروز و آیت‌ا... فاطمی‌نیا می‌فرمودند هرجا روضه امام حسین(ع) باشد قطعا دو نفر آنجا حضور دارند: حضرت مادر و منتقمش!

﷯ 

زرق و برق

بارها از این و آن شنیده‌ام که فلان روضه عجب مجلسی بود؛ چه گلدان‌هایی، چه ظرف و ظروفی، چه میوه‌هایی، چه خرما و حلوایی و... البته این صحبت‌ها بیشتر در روضه‌های زنانه است اما فرقی نمی‌کند. وقتی پای تجمل و فخر‌فروشی وسط باشد، دیگر عروسی و عزا چه اهمیتی دارد؟ باید به هر طریقی که شده به دیگران بفهمانیم که ما «معمولی» نیستیم، ما با بقیه فرق داریم!

گاهی از اول تا آخر روضه تمام فکر و ذکر مستمع به خرت‌و‌پرت‌هایی است که صاحب‌خانه جلوی چشم گذاشته تا بتواند روضه‌اش را درنهایت لوکس بودن برگزار کند. واقعا چرا؟ آیا واقعا امام حسین(ع) خودش راضی است؟ باور کنید نبود چنین روضه‌هایی بهتر است.

یک پرده ساده و یک کتیبه مشکی می‌تواند نمای خانه را کاملا تغییر دهد. نیاز به خرج‌های آن‌چنانی نیست. البته خلاقیت هم خیلی تاثیرگذار است؛ چند سال پیش دهه اول محرم منزل یکی از دوستان پدرم دعوت شده بودیم. با اینکه محیط خانه بزرگ بود، از ابتدای حیاط تا داخل خود ساختمان را با مقواهایی که روی آن شعارهای مذهبی، عاشورایی، حماسی و سیاسی خطاطی شده بود و هرکدام پیامی را به مخاطب القا می‌کرد، پر کرده بود. واقعا در دلم صاحب‌خانه را بسیار تحسین کردم و در ذهن سپردم تا روزی آن‌ را جایی به کار ببرم.

﷯ 

روز مشخص

معمولا رسم بر این است آن‌هایی که روضه خانگی دارند مثلا دوشنبه اول ماه را می‌گیرند. این خیلی خوب است چون همه می‌دانند که خانه فلانی همیشه فلان روز را مجلس دارند و می‌توانند برای شرکت در آن برنامه‌ریزی کنند. سعی کنید در این مجالس تا می‌توانید از گرفتاری‌ها و مشکلات همدیگر باخبر شوید و برای رفع آن‌ها برنامه‌ریزی کنید. اینکه می‌گویند این روضه‌ها حاجت می‌دهد به خود ما هم بستگی دارد. اینکه‌ های‌های گریه کنیم ولی نفر بغل دستی ما در روضه گرفتار جور‌کردن یخچال جهیزیه دخترش باشد، چه فایده؟ این‌گونه نباشد که روضه رفتن ما تبدیل به یک عادت شود و بعد در ذهن خودمان تصور کنیم که ما خیلی هیئتی و امام حسینی هستیم! روضه رفتن اولین گام  است.

﷯ 

تبلیغات

رهبر انقلاب در جایی می‌گفتند اگر فلان کارهایی که انجام می‌دهید با تبلیغات مناسب همراه نشود، همه‌اش بی‌نتیجه است. تبلیغات را جدی بگیرید. ما باید هر کاری که از دستمان برمی‌آید تا مستمع به مجلس بیاید، انجام دهیم، بعد از آن اگر یک نفر آمد یا صد نفر برایمان بی‌اهمیت باشد. اینکه ما هیچ کاری برای آمدن مخاطب نکنیم و دلمان خوش باشد که مجلس ما بی‌ریاست، چیزی جز یک تفکر ساده لوحانه نیست. اخلاص باید همراه با تعقل باشد.

بنرهای عزاداری، پیامک‌های حسینی، سپردن به این و آن و‌... همه و همه ابزارهایی هستند که می‌توانیم استفاده کنیم تا مجلسی پر‌‌رونق داشته باشیم.

﷯ 

تعارف بی‌تعارف

فامیل را درگیر کنید، به‌ویژه بچه‌ها. همه عالم، حتی آن‌هایی که ما رویشان هیچ حسابی باز نمی‌کنیم برای روضه امام حسین(ع) سر و دست می‌شکنند، پس خجالت را کنار بگذارید و بخشی از کارهای مجلس را به بقیه واگذار کنید. مثلا می‌توانید از برادرزاده‌تان که بچه‌هیئتی است و خیلی از چهره‌های مذهبی شهر را می‌شناسد، بخواهید تا هماهنگی سخنران مراسم را او برعهده بگیرد. یا از پسر کوچکتان که شاید نشستن پای منبر برایش جذاب نباشد، بخواهید تا دم در خانه بایستد و هر میهمانی که آمد، کفش‌هایش را جفت کند. بالاخره از هرکسی مناسب توانایی خودش استفاده کنید(البته مشخص است باید سراغ کسانی بروید که می‌دانید اگر از آن‌ها کمک بخواهید، دچار سوء برداشت نمی‌شوند و خودشان مشتاقند.) اگر بچه‌ها در کودکی با روضه‌ها مانوس شوند، آینده‌شان حسینی است ان‌شاءا...

﷯ 

محتوای منبر

روضه‌های ماهانه‌ای که مخاطبان آن تنها خانم‌ها هستند، مباحث خانوادگی بهترین گزینه برای محتوای منبر است. تجربه نشان داده خانم‌ها از طرح مباحثی که مربوط به خانه‌داری، شوهرداری و بچه‌داری است بسیار استقبال می‌کنند. دلیل آن هم کاملا مشخص است؛ معمولا گرفتاری‌های روزمره و تر و خشک کردن بچه‌ها فرصت مطالعه کمتری به عموم خانم‌های خانه‌دار می‌دهد و شنیدن نکاتی که آن‌ها را به بهبود رابطه خود با همسرشان کمک کند، کاملا ایدئال است.

اگر هم روضه‌ای که می‌گیرید مثلا دهه‌های محرم و فاطمیه است حتما با چند نفر مشورت کنید تا موضوعاتی مطرح شود که نیاز مخاطب را تامین کرده و برای او جذاب باشد. حتی می‌توانید یک موضوع را انتخاب کرده و ده شب به صورت سلسله‌وار همه ابعاد آن را بررسی کنید. فراموش نکنید توجه به قشر مستمع خیلی مهم است، مسائلی که برای یک جلسه پیرمردی مطرح می‌شود طبعا جذابیتی برای یک جمع جوان نخواهد داشت.

﷯ 

مداح

حتما روی انتخاب مداح حساسیت داشته باشید. متاسفانه خیلی‌ها اهمیت نمی‌دهند و به کسانی میکروفون می‌دهند که هیچ سوادی درباره مقتل ندارند و یک مشت خرافات را به اسم روضه امام حسین(ع) تحویل مردم می‌دهند. یکی از کلیدواژه‌های رهبر انقلاب در این چند سال اخیر «شیعه انگلیسی» بوده است. شیعیان انگلیسی با تمسک به برخی از اباطیل فقط دنبال تفرقه‌اندازی بین صفوف مسلمین هستند. این‌ها کسانی‌اند که قمه‌زدن را برای خود واجب می‌دانند و هیچ کاری به این ندارند چه تصویری از شیعه به مردم جهان ارائه می‌دهند (فقط کافی است تا کلمه ashoora را در گوگل جستجو کنید تا ببینید چه تصاویری به شما نشان می‌دهد.)

از مداح بخواهید فقط از منابع موثق روضه بخواند و حال جمعیت را نیز درنظر بگیرد. خیلی پیش می‌آید که روضه‌ای به اصطلاح گاهی می‌گیرد و گاهی نه، ولی در هر دو حال مداح نیم ساعت باید بخواند و این اشتباه است. اگر حال جمعیت خوب بود می‌توان باز هم ادامه داد ولی اگر جمعیت واکنشی نشان نداد یعنی امشب کشش ندارند و باید زودتر تمام کرد. هیچ جا آیه نیامده که حتما یک جلسه روضه باید سه ساعت طول بکشد. 

درضمن از مداح بخواهید تا روضه را خیلی باز نکند. متاسفانه بعضی‌ها رعایت نمی‌کنند و آنچنان روضه را مکشوف می‌خوانند که انگار نه انگار که امام زمان شاهد است و دل حضرت خون می‌شود. یادم می‌آید چند سال قبل شب عاشورا جایی بودم و مداح مرتبا در بین روضه‌اش می‌گفت: «امشب شب روضه است. اگر این روضه‌ها را امشب نخوانیم پس کجا بخوانیم.»

﷯ 

نگاهی به دو حدیث درباره اهمیت اقامه عزای امام حسین(ع)

خداوند دلت را روشن کند

امام باقر(ع) در حدیثی می‌فرماید: «... سپس ندبه کند برای امام حسین(ع) و بر او بگرید و کسانی از اهل خانه‌اش را که نسبت به آن‌ها تقیه نمی‌کند، امر کند به گریه کردن بر او؛ و در خانه‌اش با اظهار بی‌تابی بر او مصیبت و عزا بر پا کند و همدیگر را برای امام حسین(ع) تسلیت بگویند؛ و اگر چنانچه این کارها را انجام دهند، من نزد خدا برایشان همه آن فضیلت‌ها را ضمانت می‌کنم. یعنی ثواب هزار حج و هزار عمره و هزار غزوه (جنگ همراه پیامبر) را. گفتم: شما این‌ها را برایشان ضامن هستید و بر عهده می‌گیرید؟ فرمود: من ضامن و عهده دارم برای کسی که این کار را انجام دهد. گفتم: چگونه همدیگر را تسلیت بگوییم؟ گفت: می‌گویی، خداوندا اجر ما را به خاطر مصیبت و عزای امام حسین(ع) بزرگ بدارد و ما و شما را به همراه ولی‌اش امام مهدی(عج) از آل محمد، از خون خواهان او قرار دهد ...»

فضل می‌گوید: در اول محرم امام صادق(ع) به من فرمود: دیشب کجا بودی؟ عرض کردم: دیشب بین ما کسی بود که می‌گفت: هلال ماه محرم را دیده‌ام. لذا یکی از دوستان و محبین شما به مناسبت اول محرم مجلسی منعقد کرده بود؛ و ما برای گریه و ناله و عزاداری بر جد بزرگوارتان حضرت سید الشهدا(ع) و اهل بیت آن حضرت در مجلس او شرکت کردیم و بر مصائب شما اهل بیت(ع) گریستیم. امام صادق(ع) فرمود: خداوند دلت را روشن کند و به تو شرح صدر مرحمت فرماید. ای فضل! هنگامی که از مجلس عزا بیرون آمدی، جلوی در خانه به کسی برخورد نکردی؟ عرض کردم. بلی، خداوند مرا فدای شما گرداند. با مردی که جلوی در نشسته بود برخورد کردم. فرمود: آن شخص را شناختی؟ گفتم : هوا تاریک بود و نتوانستم او را بشناسم. حضرت فرمود: خود من جلوی در نشسته بودم! گفتم: ا... اکبر، پس برای چه به مجلس ما نیامدید تا در صدر مجلس باشید؟ امام صادق(ع) فرمود: من می‌خواستم وارد مجلس شوم، اما دیدم در صدر مجلس، جدم پیامبر و امیر المومنین و فاطمه زهرا علیهم‌السلام حضور دارند و با ما بر ابا عبدا... الحسین(ع) می‌گریستند و نوحه و زاری می‌کردند.

کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی