کد خبر : 64057
/ 10:52
دکتر مجتبی خاتونی

بگذاریم شهر نفس بکشد...

در حال و هوای روز درخت‌کاری و خبرهای خوش درباره این موضوع، دغدغه تخریب‌های گسترده فضاهای سبز شهری که از قضا در مناطق آسیب‌پذیر زیستی مشهد واقع شده‌اند، همچنان پابرجاست.

بگذاریم شهر نفس بکشد...

در نگاه اول توجیه اقتصادی ناشی از تغییر کاربری اراضی کشاورزی و باغات شهر، وسوسه‌کننده و قابل اغماض می‌نماید اما کمی آینده‌نگری و مقداری محاسبه‌گری، نتایج متفاوتی را در پی خواهد داشت.

تلاش اجتماعات انسانی در بهبود رفاهی زندگی اجتماعی در قالب بهره‌برداری از منابع زیستی، همواره نتایجی متعدد اما مشابهی به همراه داشته و آن عبارت است از تضعیف همان منابع زیستی به‌گونه‌ای که دیگر قابل استفاده نباشند. 

اوضاع این روزهای شهرهای بزرگی چون تهران، شاهد مثالی برای این ادعاست و دلیلی بر تکرارنشدن آن در شهری چون مشهد وجود ندارد.

مشهد که درنتیجه تحولات جمعیتی و فرهنگی، فارغ از همه کم‌وکاست‌ها، با موضوع آسیب‌پذیری بنیان‌های زیستی به‌شکل جدی مواجه است و مخاطبان گوشه‌ای از آن را در قالب روزهایی با وضعیت هشدار در هفته‌ها و ماه‌های گذشته، تجربه 

کرده‌اند.هوا، آب و خاک، ازجمله اساسی‌ترین بنیان‌های زیستی برای ادامه بقای یک اکوسیستم اجتماعی عظیم چون مشهد است و فضاهای سبز، باغات و... با حفظ و بهبود وضعیت و کیفیت هر سه مورد، ارتباط موثقی

دارند. این موضوع آن‌گاه جدی‌تر است که فضاهای مذکور در کالبد شهر جای گرفته و علاوه‌بر پیامدهای طبیعی و زیستی مثبت فراوان، آثار اجتماعی فراگیری همچون؛

﷯ کاهش تنش‌ها درنتیجه بهبود کیفیت منظر شهری

﷯ سالم‌سازی اوقات فراغت و پیشگیری از آسیب‌های محتمل

﷯ افزایش کیفیت زندگی

﷯ قوام‌بخشی به هویت شهری از طریق نمادسازی‌های ادراکی

﷯ بهبود سطح بهره‌وری در محیط‌های صنعتی و اداری

﷯ بهبود سطح امنیت از طریق تامین فضاهای باز شهری، پناهگاه‌ها و ...

به ارمغان آورده و هزینه‌های هنگفتی را در دوره‌های میان‌مدت و بلند‌مدت، از دوش شهر و مجموعه مدیریتی آن برخواهد داشت. موضوعی که متولیان امر، مسئولان و دلسوزان را به بازنگری جدی در رویه‌های موجود و در پیش گرفته شده نسبت به فضاهای سبز و باغات شهری دعوت می‌کند و ضمن اذعان به محترم‌بودن و لازم‌بودن و حتی ضروری‌بودن ایجاد فضاهای این‌چنینی در حدود و ثغور پایانی جغرافیای شهر، یادآور می‌شود که بیشتر معضلات و مسائل شهری، از زیستی تا اجتماعی، از آلودگی هوا تا بزهکاری؛ در مراکز، کانون‌ها و نقاط تراکم جمعیت شهری عینیت می‌یابد و یک درخت در حاشیه یک چهارراه پرازدحام، باغی دور یک میدان نوستالژیک و... نه‌تنها سایه‌ای برای استراحت، هوای تازه‌ای برای تنفس و نسیم خنکی برای تابستانی طاقت‌فرسا که پاره‌ای از هویت شهروندانی است که با ازبین‌رفتن آن، هکتارها فضا و هزاران درخت در کمربند سبز، جایگزین آن نخواهد شد.در این رابطه شاید تجربه کشورهای صنعتی دنیا حائز اهمیت باشد. اگر نگاهی به کشورهای صنعتی و پیشرفته دنیا بیندازیم شاهد ارتباط و هماهنگی دوسویه ساخت‌و‌سازها در شهرها با استفاده از وسایل نقلیه عمومی هستیم؛ تا حدی که یکی از بزرگ‌ترین مشکلات مدیریت شهری در کشوری چون هلند کمبود فضای پارکینگ برای دوچرخه های عمومی شهروندان است. درواقع آن ها خوب میان محیط زیستی خویش با رفتارهای شهری تناسب برقرار کرده اند و اهمیت بیشتری برای فضای سبز نسبت به ما قائل هستند.

کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی