کد خبر : 52065
/ 08:18
شخصیت‌شناسی همسرانی که دائم در حال قهر و آشتی هستند

وقتی نمک زندگی زیاد می‌شود!

اینکه چرا برخی از همسران به‌جای اینکه با یکدیگر گفتگو کنند تا مشکلاتشان را برطرف کنند قهر می‌کنند؟ چه کسانی بیشتر قهر می‌کنند؟ آیا قهر خوب است؟ برخی سؤالاتی است که ترابیان در ادامه به آن‌ها پاسخ خواهد داد.

وقتی نمک زندگی زیاد می‌شود!

 چند وقت است که از ازدواجتان می‌گذرد؟ آیا در این مدت با همسرتان دعوا کرده‌اید؟ آیا تا به حال باهم قهر بوده‌اید؟ بدون شک پاسختان به این پرسش‌ها منفی نیست؛ همه همسران در زندگی‌شان دعوا، قهر و آشتی را تجربه کرده‌اند و آن گروهی که می‌گویند زندگی بدون دعوا، قهر و آشتی داشته‌اند، کمی عجیب به نظر می‌رسند! به نظر روان‌شناسان بحث‌کردن، دعواکردن و قهر در هر ارتباطی اجتناب‌ناپذیر است و نمی‌توان این مهم را فقط در زندگی همسران جوان منحصر کرد، بلکه همسران سالمند هم از این قاعده مستثنا نیستند.

عبدالحسین ترابیان، روان‌شناس و مشاور خانواده معتقد است: گروهی از همسران تصور می‌کنند اگر نشان بدهند که در زندگی‌شان مشکلی ندارند و اهل بحث و بگومگو نیستند، نشان داده‌اند که زندگی خوب و باثباتی دارند. درحالی‌که غافل از این هستند که موفقیت در زندگی مشترک هنگامی حاصل می‌شود که دو نفر بتوانند اختلافات یکدیگر را متوجه شده و سپس بپذیرند.

اینکه چرا برخی از همسران به‌جای اینکه با یکدیگر گفتگو کنند تا مشکلاتشان را برطرف کنند قهر می‌کنند؟ چه کسانی بیشتر قهر می‌کنند؟ آیا قهر خوب است؟ برخی سؤالاتی است که ترابیان در ادامه به آن‌ها پاسخ خواهد داد.

 

قهر؛ نشانه ناامنی و ناامیدی

قهر یک رفتار اجتنابی است و برای فرار از یک موقعیت است به‌عبارت دیگر قهرکردن ریشه در هیجانات منفی دارد که همراه با برانگیختگی و خشم است. طول مدت قهر نیز به همین دو عامل بستگی دارد به این معنا که هرچه شدت خشم و برانگیختگی بیشتر باشد زمان این قهر هم طولانی‌تر است.

قهر نشان می‌دهد که فرد از افکاری مزاحم در حال فرار است همچنین قهرکردن نشان از این دارد که فرد امنیت کافی در محیط ندارد و این احساس ناامنی را در غالب این رفتار نشان می‌دهد؛ زیرا ناامنی ناامیدی را به‌دنبال دارد.

 

قهر مثبت هم می‌شود

اگر بخواهیم این رفتار را بهتر ریشه‌یابی کنیم باید به این نکته اشاره کنیم که گاهی همسران قهر می‌کنند؛ زیرا از طرف مقابل به‌دلیل کاری که انجام داده ناراحت هستند، گاهی توقع و انتظار رفتاری را از همسرشان ندارند، گاهی نیز این رفتار به‌دنبال لجبازی و باج‌خواهی از طرف مقابل است. البته گروهی هم هستند که قهرکردن جزو خصوصیات اخلاقی‌شان است و به هر دلیل و بهانه‌ای این مکانیسم دفاعی را برای خود انتخاب می‌کنند.

در هر حال اگر بخواهیم قهرها را از یکدیگر تفکیک کنیم باید بگویم قهرها یا به‌دلایل مثبت، منفی و گاه جانشین انتخاب‌های بدتر هستند. با این توضیح که این گروه به‌جای آنکه تسلیم فرد در مقابل زورگویی‌های دیگران شوند این رفتار را انتخاب کرده‌اند که در اینجا فرد از قهر مثبت استفاده کرده است. به این معنا که قهر با همسر فقط جایی درست و منطقی است که اگر قهر اتفاق نیفتد طرف مقابل مجبور است تسلیم خواسته‌های اشتباه همسر شود. این همان قهری است که قرآن هم از آن یاد می‌کند و از زوج‌هایی که همسران ناسازگار دارند، خواسته است این رفتار را در پیش بگیرند‌.

اما اگر قهر به‌دلایل منفی از سوی همسران باشد بسیار آسیب‌زاست و اگر از روی لجبازی و نبخشیدن اتفاق افتاده باشد نتیجه‌ای جز طلاق عاطفی نخواهد داشت. در این صورت قهر، دردی است که اگر به شکل جدی درمان نشود سرطانی بدخیم برای زندگی زوجین محسوب می‌شود.

 

چه شخصیت‌هایی بیشتر قهر می‌کنند

همسرانی که زیاد قهر می‌‌‌کنند، افرادی هستند که از بعد عقلانی و روانی به رشد کامل نرسیده‌اند. قهر به‌طور کلی محصول خشم افراد درونگرا، ضعیف، کم‌رو‌، کم‌حرف، تودار یا مرموز است. البته قهر می‌تواند از سوی هرکسی اتفاق بیفتد؛ اما از کسانی که این ویژگی‌ها را دارند، بیشتر سر می‌زند؛ زیرا این آدم‌ها به‌طور معمول اهل احتیاط بوده و ترس و نگرانی‌های مخفی دارند این گروه از افراد عملی خشونت‌آمیز و واضح و قابل استناد انجام نمی‌دهند که کسی بتواند محکومشان کند انتخاب قهر هم به همین دلیل است. قهر، طرف مقابل را به ستوهمی‌آورد.

قهر همچنین می‌تواند مولود شرایط خاص محیط، مثل زندگی در زیردست افراد مستبد و زورگو باشد و سرکوب خواهش‌ها و امیال طبیعی‌ فرد باشد و او را به سمت رفتارهایی چون قهر و لجبازی سوق دهد. همچنین ممکن است ارثیه فرد از پدر و مادر و خویشاوندانش بوده یا آنکه از روی رفتار پدر و مادر یا خواهر و برادران بزرگ‌تر در دوران کودکی الگوبرداری شده باشد‌. ٨٠درصد رفتارهایی که فرد بزرگ‌سال در روابط از خود نشان می‌دهد تقلیدی و الگوبرداری شده از محیط خانواده است.

 

نمی‌خواهم پاسخ‌گو باشم

گروهی از همسران به‌دلیل اینکه مسئولیت‌پذیر نیستند و نمی‌خواهند تعهدی نسبت به همسرشان داشته باشند این رفتار را در پیش می‌گیرند. این گروه برای اینکه مشکلشان حل شود به قهرکردن پناه می‌آورند؛ زیرا آن امنیتی را که مدنظرشان است با این کار به دست می‌آورند به این معنا که دیگر لازم نیست پاسخ‌گوی کارهای اشتباهی باشند که انجام داده‌اند. این درحالی است که همین رفتار آن‌ها هم از روی ضعف و ناتوانی‌شان است.

گروهی دیگر از همسران هم این رفتار را انتخاب می‌کنند زیرا به تجربه دریافته‌اند که با این روش می‌تواند به آن امتیاز دلخواهشان دست پیدا کنند. تسلیم‌شدن در برابر خواسته‌های منفی و زورگویی‌ها همسران هم با قهر و لجبازی طرف مقابل به اجرا در می‌آید، از این‌رو توصیه می‌شود به چنین خواسته‌هایی نه قاطع بگویید تا دیگر شاهد تکرار قهر براساس امتیازگری نباشید در غیر این صورت این رفتارهای همسران تکرار و تقویت خواهد شد.

 

این رفتار به شما استرس وارد می‌کند

تحقیقات بر روی همسران نشان می‌دهد که قهر بسیار استرس‌زا و افسرده‌کننده است و برای هر دو طرف سخت و تلخ است حتی اگر شخص احساسات خود را وارونه جلوه دهد بازهم نباید فریب او را خورد؛ چنین همسرانی در شرایط خوبی قرار ندارند و خودشان نیز تمایلی ندارند در فضای قهر قرار بگیرند؛ اما راه دیگری را بلد نیستند.

این نکته را بدانید که قهر فقط به فرد آسیب نمی‌رساند؛ بلکه این رفتار سبب آزاردادن همسر هم می‌شود، زیرا قهر علاوه بر لطمه‌ای که به ارتباط بین همسران وارد می‌کند؛ به‌دلیل اینکه در این حالت‌، گفتار و رفتارهای منفی است، طرف مقابل‌ معنای درست قهر را نمی‌فهمد یا متوجه خواسته‌ای که او دارد نمی‌شود. از این‌رو گفته می‌شود همسرانی که این رفتار برایشان به‌صورت عادت در آمده است دائم در استرس سرانجام قهر به سر می‌برند و به همین دلیل گفته می‌شود قهر ابتدا به خود فرد و سپس به طرف مقابلش آسیب می‌رساند.

 

گفتگو کلید حل قهر است

روان‌شناسان معتقدند ٩٦درصد خوشبختی و موفقیت یک زندگی بستگی به ارتباط موثر بین همسران دارد؛ بنابراین اولین هنر همسران این است که بتوانند ارتباط موثری با یکدیگر داشته باشند که این مهم در گرو یک گفتگوی سالم و سازنده شکل می‌گیرد. این درحالی است که امروزه به‌دلیل استفاده بیش از حد شبکه‌های اجتماعی کمترین میزان گفتگو بین اعضای خانواده و همسران را داریم. به‌طوری که آمارها حاکی از این است که بیشتر زمان گفتگو بین همسران کمتر از ١٠دقیقه در روز به‌طولمی‌انجامد.

پاسخ این پرسش که هنگام قهر باید چه رفتاری را در پیش گرفت باید گفت افرادی که از عقل و روحیه سالمی برخوردارند‌، درچنین شرایطی با گفتگو و حتی با ایستادگی‌های منطقی مشکلات خود را حل می‌کنند‌. اما در مقابل ِآنهایی که بر روی قهر خود پافشاری می کنند هیچ‌گاه نباید تسلیم شد و با پذیرفتن قواعد قهر، مثل حرف‌نزدن و دوری‌کردن‌، او را در راه رسیدن به خواسته‌هایش یاری کرد. شاید گمان کنید که در مقابل هر نوع قهری باید مقاومت کرد و نباید آن را پذیرفت و این حرف درستی است؛ اما اگر کسی از روی دل‌شکستگی و خدشه‌دارشدن عواطفش قهر کرده باشد‌، باید به او فرصت داد تا به تدریج از شر عواطف منفی خودش خلاص شود.

 

مهارت حل مسئله را بیاموزید

اینکه چرا برخی از همسران به‌طور دائم در زندگی‌شان شاهد تکرار قهر و آشتی هستند باید گفت، این همسران مهارت حل مسئله را یاد ندارند. کلاس‌های بسیاری در سطح شهر در این زمینه برگزار می‌شود که به همسران می‌آموزد در برخورد با مشکلات مختلف زندگی چگونه از مهارت حل مسئله استفاده کنند.

همچنین بیاموزید در چنین مواقعی چگونه باید صحبت‌های همسرتان را بشنوید؛ زیرا گاهی مشکل از همین نقطه آغاز می‌شود که شما با رفتارهایتان نشان داده‌اید که او نمی‌تواند صحبت کند.

اگر همسری که قهر کرده بانوی شماست، بهتر است برای آشتی به او محبت کنید و اگر مرد قهر کرده بهترین راه برای آشتی اگر در موضوع مقصر هستید عذرخواهی و پذیرش اشتباهتان است و اگر مقصر نیستید، ابراز تاسف کنید و به‌جای حرف‌زدن و اصرار در بی‌گناهی‌ خود، به امور خانه و خودتان برسید.

 

خانم‌ها بیشتر قهر می‌کنند یا آقایان؟

نمی‌توان در یک جمله و به‌صورت یک حکم قطعی اعلام کرد که بانوان بیشتر قهر می‌کنند یا آقایان. بانوان به این دلیل که احساس ناامنی بیشتری در زندگی مشترک دارند این رفتار در بین آن‌ها شایع‌تر است؛ اما باز هم نمی‌توان این را ملاک و معیار قرار دارد، همان‌طور که اشاره شد یکی از ریشه‌های قهر ناامنی و ناامیدی است، حال هر کدام از همسران این احساس را داشته باشند این رفتار را انتخاب می‌کنند.

این تصور که تک‌فرزندان یا آن‌هایی که جنس تک در بین فرزندان هستند بیشتر قهر می‌کنند، درست نیست؛ زیرا برخورد والدین و فرهنگی که فرزندان در آن رشد و نمو می‌کنند بسیار تاثیرگذار است. دوران کودکی دوران شکل‌گیری شخصیت فرد است حال تصور کنید که کودکی در این دوران با قهر خود امتیاز‌هایی به دست آورده و به نتیجه دلخواه رسیده است، این رفتار او تقویت شده و در بزرگ‌سالی و در برخورد با همسرش نیز این کار را تکرار می‌کند؛ زیرا درک کرده است که می‌تواند نتیجه دلخواه را با این سلاح به دست آورد. از این‌رو گفته می‌شود جنسیت و تعداد فرزندان در این رفتار نقش تعیین‌کننده ندارد.

 

سمیرا منشادی

کلیــد واژه هــا
اشتراک گذاری
نظــر شـــما
نـــام پســت الکترونیــکی تصویـر امنـیتی