آموزگار خط و نقش

گفتگو با هنرمند محله اقبال که زیبایی آثارش بر دیوارهای شهر خودنمایی می‌کند؛

سه شنبه / ۲۱ دی ۹۵

آموزگار خط و نقش

تجربه زیباشناختی، تجربه‌ای خوشایند و مطلوب است که به زندگی، ارزش و اصالت می‌بخشد؛ اگر این تجربه را در‌قالب هنر معنا کنیم اصولا این مفهوم، در ذات خود، ابزاری برای تعالی روح انسان‌ها و بالا بردن سطح افکار و سلیقه عمومی جوامع خواهد بود.

هنر یعنی بی‌پایانی

گفتگو با محمدعلی باقرزاده رئیس انجمن خوش‌نویسان مشهد

پنجشنبه / ۱۵ مهر ۹۵

هنر یعنی بی‌پایانی

خوشنویسی تقریبا در تمام فرهنگ‌ها به چشم می‌خورد اما در مشرق زمین و به‌ ویژه در سرزمین‌های اسلامی این هنر در قله ایستاده است. این را می‌شود از پیوند عمیق و تاریخی این هنر با دین فهمید. از کتابت قرآن و احادیث با خط خوش گرفته تا شعرها و مضامین دینی که بر در و دیوار مساجد و اماکن مذهبی نقش بسته‌اند. خوشنویسی اسلامی تعادلی است میان قالب و محتوا که با آراستگی و ملایمت تام و تمام می‌تواند شکل مناسب را برای معانی مختلف فراهم آورد. گاهی درک خوشنویسی به عنوان یک هنر مشکل است. به نظر می‌رسد برای درک و لذت بردن از تجربه بصری خوشنویسی باید بدانیم خوشنویس افزون بر نگارش یک متن، سعی داشته اثری هنری با ارزش‌های زیبایی شناختی خلق کند. می‌شود گفت کسی از خط خوب بدش نمی‌آید و حتی به طور فطری تمام کسانی که نوشتن می‌آموزند سعی دارند بهترین شکل ممکن آن را آراسته کنند، اما اینکه چطور می‌شود در کنار این علاقه ذاتی به کمال و تعالی رسید، راهی است طولانی که به گفته محمدعلی باقرزاده، رئیس انجمن خوش‌نویسان مشهد، پایانی ندارد.

مشتری آلمانی هم دارم

همراه با بانوی خیاطی که موفقیتش را مدیون پشتکارش است

سه شنبه / ۱۳ مهر ۹۵

مشتری آلمانی هم دارم

«شاید وقتی مشتریانم به لباس‌های مجلسی و پرکار آویخته به دیوار نگاه می‌کنند، اصلا به ذهنشان نرسد که حدود 20سال پیش کارم را از چه مرحله‌ای و با چه مشکلاتی شروع کردم.»

از زیر گنبد گوهرشاد تا ابزارفروشی محله سعدآباد

مرور خاطرات دباغ تبریزی ها

شنبه / ۲۰ شهریور ۹۵

از زیر گنبد گوهرشاد تا ابزارفروشی محله سعدآباد

تا به حال برایتان پیش آمده از کنار مغازه‌ای بگذرید و فقط جذب ویترین و چینش کالاهای آن شوید؟ حالا تصور کند این مغازه ابزارفروشی باشد. بله، یعنی تماشای چیدمان پیچ و مهره‌ها، انبردست، طناب، فرغون، قوطی‌های رنگ و ...شما را جذب کند. ابزارفروشی خیابان سنایی از 50سال پیش همین‌جاست و با چیدمان خود، نگاه رهگذران را جلب می‌کند. رهگذرانی که نیم‌نگاهی هم به داخل مغازه خواهند انداخت. آن‌جا هم انبوه ابزارها که بازهم مرتب از در و دیوار آویزان شده‌اند، ناخودآگاه لبخندی بر لبانشان خواهد نشاند. به‌دلیل اینکه صاحبان مغازه باحوصله این همه ابزار را طوری کنار هم چیده‌اند که مشتری‌ها به‌راحتی جنس موردنظر خود را ببینند و انتخاب کنند. اما این نظم و چینش که در کنار ارتباط‌گیری خوب فروشندگان این مغازه با مشتری‌ها همراه شده، میراث صاحب اصلی این مغازه است. اسماعیل دباغ تبریزی یکی از نقاشان بنام مشهد که پیش از انقلاب، یک‌سال تمام نقاشی تزئینات و کتیبه‌های زیر گنبد مسجد گوهرشاد را انجام می‌دهد. حالا در مغازه او همسایه‌ها می‌روند و می‌آیند و اگر از مقابل مغازه‌ هم بگذرند، سلامی می‌کنند و رد می‌شوند.

مشهد، 5 کیلومتر

روایت محسن مصطفی‌زاده، پیش‌کسوت تئاتر از قدیمِ شهرک ابوذر

سه شنبه / ۱۹ مرداد ۹۵

مشهد، 5 کیلومتر

برای یافتن تاریخچه هر محله‌، کسی بهتر از فردی که از ابتدای تشکیل محله در آنجا زندگی کرده باشد، نیست. و چه خوب که آن شهروند، همان کسی باشد که قصه آغاز محله‌ای با قدمت 40سال و ورود آدم‌ها به آن با سرنوشت او گره خورده باشد.

قرن و سجاده

روایت بانوی نودوشش‌ساله‌ای که جانمازهای دست‌دوزش را برای تامین مخارج زندگی‌ بساط می‌کند

دوشنبه / ۱۱ مرداد ۹۵

قرن و سجاده

با اینکه قد خمیده‌ای دارد و عمری نزدیک به یک قرن را گذرانده، همین که می‌فهمد برایش مهمان آمده، از جا بلند می‌شود و تا پای پله‌ها به استقبالمان می‌آید. چهره‌اش پر از چین‌وچروک‌های ریزودرشت است. خط‌های خنده‌‌اش اما عمیق‌تر به‌نظر می‌رسد. همان‌طور که لبخند می‌زند، خوشامد می‌گوید و هنوز ننشسته، بساط چایی‌اش را روی اجاق‌گاز کوچکی که گوشه اتاقش روی زمین گذاشته، روبه‌راه می‌کند. استکان‌ها را مرتب توی مجمعی قدیمی می‌گذارد و منتظر می‌ماند تا چایی‌اش درست شود. تکه‌پارچه‌های رنگارنگ در گوشه خانه خودنمایی می‌کند و دوک نخی که تا نیمه، استفاده شده و سوزن‌هایی که روی نقاط مشخصی از اتاق فرورفته است.

می‌آموزم تا به فرزندانم بیاموزم

همراه با مادری که در کلاس‌های هنری شرکت می‌کند تا روح فرزندانش را تغذیه کند

پنجشنبه / ۷ مرداد ۹۵

می‌آموزم تا به فرزندانم بیاموزم

عشق مادر به فرزند، پدیده‌ای نیست که بتوان آن را با یک جمله یا واژه توصیف کرد؛ احساس در این زمینه بیشتر از هر چیز یاری‌رسان است. گاه تماشای یک مستند از پرواز و تلاش پرندگان برای یافتن دانه و درنهایت گذاشتن غذا در دهان جوجه، به خوبی می‌تواند القاگر این احساس باشد. مادر داستان ما هم قصه‌ای مشابه پرندگان که می‌تواند روایتگر احساس زیبای مادرانه، با بعدی انسانی‌تر باشد. او صبح‌ها از خانه بیرون می‌رود، سراپا گوش می‌شود، هنر می‌آموزد و شب‌هنگام این هنر را چونان غذای روح، در اختیار فرزندانش می‌گذارد.

همه‌فن‌حریف

از بازی در سریال کلاه پهلوی تا نویسندگی در گروه علی مشهدی و قهرمانی کشتی جهان

شنبه / ۲۹ خرداد ۹۵

همه‌فن‌حریف

فعالیت‌های سوژه این شماره ما از ورزش شروع می‌شود و دوباره به ورزش ختم اما در طول این 22سال فعالیت ورزشی، هنرهای مهم دیگری هم مرحله‌به‌مرحله به زندگی محمد علیزاده اضافه می‌شود. همین موضوع موجب می‌شود از یک کشتی‌گیر و قهرمان جهانی، امروز بتوانیم به‌عنوان یک کارگردان، هنرمند، آهنگ‌ساز، خواننده، نوازنده و نویسنده هم یاد کنیم.

دستِ رهای خوشنویس

یادمان دائمی «بسم‌ا...» همچنان در محله پروین‌اعتصامی چشم‌نوازی می‌کند

سه شنبه / ۲۵ خرداد ۹۵

دستِ رهای خوشنویس

فلزی سیاه‌رنگ با خطوطی پیچ‌در‌پیچ که نگاه مخاطب را در زوایای روان خود در جریان می‌اندازد؛ این تعریفی کوتاه و ساده از یادمانی دائمی در تقاطع پروین‌اعتصامی است که حدود پنج سال است مقابل ساختمان شهرداری منطقه7 جاگرفته است اما این نشان شهری، نامش چیست و چه مفهومی می‌تواند داشته باشد؟

یاد یاران بی‌سنگر

ساعتی با سازنده لودر مدل که لودرش را به رزمندگان سنگرساز تقدیم کرده است

دوشنبه / ۲۴ خرداد ۹۵

یاد یاران بی‌سنگر

لودری را که ساخته است، به «سنگرسازان بی‌سنگر» هشت سال دفاع مقدس تقدیم کرده است. رضا جان‌مشهدی را می‌گویم. او چند سالی است که در بولوارمیامی ساکن است و بیشتر همکارانش در صنف رانندگی ماشین سنگین، او را به‌عنوان فردی می‌شناسند که سال‌ها راننده جاده بوده است و حالا بعد از چندین سال رانندگی در دل جاده‌ها، این روزها مغازه‌ای دارد و لوازم‌یدکی ماشین سنگین می‌فروشد اما آن‌هایی که از نزدیک با جان‌مشهدی آشنایی دارند، می‌دانند که او ذهن بسیار خلاقی هم برای ساخت‌وساز و حتی تعمیر لوازم خانگی و ماشین دارد.

بلند همت

جوان فعال امیرآباد درکنار مستند‌سازی و ورزش، مجریگری هم می‌کند

دوشنبه / ۳ خرداد ۹۵

بلند همت

توی محله خیلی‌ها با هنرش آشنا هستند و چهره‌اش را در بسیاری از برنامه‌های منطقه6 می‌بینند.جوان فعالی که روزی از سرِ شور و شوق‌های کودکانه، پایش به تئاتر باز‌ شده، بعدها کنجکاوی‌هایش او را در راه مستند‌سازی قرار‌ داده و جسارتی که این سال‌ها در‌کنار خوب صحبت‌کردن کسب کرده، او را به مجری برنامه‌های محلی در سال‌های اخیر تبدیل کرده‌ است.

فقط 24سال دارم!

گفتگو با منوچهر اسپهبدی، پدر هنرهای تجسمی خراسان

شنبه / ۲۱ فروردین ۹۵

فقط 24سال دارم!

ترکیبی از تراژدی و تلاشی دنباله‌دار از کسی که همه عمرش را به کارکردن گذرانده است. منوچهر اسپهبدی حالا تنها در طبقه بالای آموزشگاه طراحی، نقاشی، گرافیک و مجسمه‌سازی‌اش در خیابان دانشگاه زندگی می‌کند.

بسیاری از مدیران حوزه فرهنگ خوابند!

آسیب‌شناسی جریان هنر انقلاب اسلامی در گفتگو با محمدحسین نیرومند

جمعه / ۲۰ فروردین ۹۵

بسیاری از مدیران حوزه فرهنگ خوابند!

به مناسبت هفته هنر انقلاب اسلامی به سراغ محمدحسین نیرومند، مدیرعامل انجمن سینمایی انقلاب و دفاع مقدس و هنرمند مشهدی، رفتیم تا دیدگاه و ارزیابی این مدیر فرهنگی را تا رسیدن به ایدئال‌های هنر انقلاب اسلامی بدانیم.